II SA/Bk 226/14 - Wyrok

Data orzeczenia	2014-06-26	
Data wpływu	2014-03-03	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku	
Sędziowie	Małgorzata Roleder
Marek Leszczyński /przewodniczący/
Paweł Janusz Lewkowicz /sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s	
Hasła tematyczne	Administracyjne postępowanie	
Skarżony organ	Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego	
Treść wyniku	Uchylono zaskarżone postanowienie	
Powołane przepisy	Dz.U. 2013 nr 0 poz 267; art. 61 par. 1; art. 61a par. 1; art. 222; art. 237; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi Z.C. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie o rozbiórkę budowlaną zasilającą linię kablową niskiego napięcia 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżącego Z.C. kwotę 100,00 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.-	
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. stwierdził niedopuszczalność wniesienia odwołania z dnia [...] stycznia 2014 r. od pisma z dnia [...] grudnia 2013 r. organu I instancji o nr [...] w oparciu o następujący stan faktyczny sprawy. Organ l instancji w oparciu o pismo z dnia [...] listopada 2013r. złożone przez Pana Z.C. (dalej także jako Skarżący) w sprawie budowy linii kablowej niskiego napięcia bez pozwolenia na budowę i bez prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane" zawierające żądanie rozbiórki tejże linii, przeprowadził kontrolę w dniu [...] grudnia 2013r. w sprawie budowy kablowego przyłącza energetycznego - do zasilania budynku mieszkalnego na działce nr 100/4 - niskiego napięcia 0.4kV. Przyłącze kablowe biegło od słupa (czynnej linii nN ) zlokalizowanego na działce nr 70/30 (przy granicy z działką 70/38) poprzez drogę na działkach nr 70/30, 199, 101/1, 101/2, 100/2 do nowo budowanego złącza kablowego ZK-3+2TL nr 10218 (zlokalizowanego na działce nr 100/2 przy ogrodzeniu z działkami nr 100/4 i 100/5) przy ul. P. w N.K.

PINB w B. ustalił wówczas, że inwestor - PGE Dystrybucja S.A. z siedzibą w L., Oddział B., Zakład Sieci B. Teren - wykonał na mocy art. 29a ustawy z dnia 7 lipca1994r. Prawo budowlane (jt. DzU. z 2013r. póz. 1409 z późn. zm. – dalej jako P.b.) - zasilające przyłącze elektroenergetyczne, w oparciu i zgodnie z wykonanym przez osobę uprawnioną, projektem budowlanym. Projekt zagospodarowania terenu kablowego przyłącza energetycznego został wcześniej pozytywnie zaopiniowany przez właściwy ośrodek geodezyjno-kartograficzny (uzgodnienie z dnia 12 maja 2012r. Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej Starostwa Powiatowego w B.). Inwestor przedłożył - sporządzoną przez osobę uprawnioną - inwentaryzację geodezyjną powykonawczą zgłoszoną w dniu 21.11.2013r. do państwowego zasobu geodezyjnego tj. Wydziału Geodezji, Katastru i Nieruchomości Starostwa Powiatowego w Białymstoku.

Na powyższe postanowienie Z.C. wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. W skardze Skarżący stwierdził, iż jego wniosek skierowany do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zawierał żądanie wydania decyzji nakazującej Przedsiębiorstwu Energetycznemu dokonanie rozbiórki kablowej linii energetycznej wybudowanej przez to przedsiębiorstwo bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Linia ta została zrealizowana na nieruchomościach skarżącego oznaczonych numerami geodezyjnymi 70/30 i 70/25 położonych w obrębie wsi N.K. przy ul. Piaskowej. Inwestor - Przedsiębiorstwo Energetyczne nie uzgodniło trasy przebiegu tej linii ze Skarżącym i nie dysponowało prawem dysponowania tymi nieruchomościami na cele budowlane i faktu tego w postępowaniu administracyjnym nie kwestionuje. Żądanie skarżącego skierowane do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wydanie nakazu rozbiórki w trybie art. 48 ust. l P.b. w związku z art. 28 ust. l i art. 32 ust. 4 pkt. 2 było, zdaniem Skarżącego, uzasadnione. Stąd pismo odmawiające wydania decyzji nakazującej rozbiórkę wybudowanej bez pozwolenia na budowę linii kablowej skarżący potraktował jako decyzję odmawiającą wydania nakazu rozbiórki, a zachowując prawo do 2-instacyjnego rozpatrzenia sprawy w postępowaniu administracyjnym wniósł odwołanie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jako organu administracyjnego II instancji. Ponieważ pismo - decyzja organu I instancji nie zawierało pouczenia co do terminu wniesienia odwołania Skarżący przyjął, że obowiązuje go 30 dniowy termin i w tymże terminie wniósł odwołanie do organu II instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga jest w pełni uzasadniona.

Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, Sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Dokonując kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, sąd rozpoznając sprawę bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień, to czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchylenie zaskarżonej decyzji następuje bowiem – m.in. wówczas, gdy sąd stwierdzi, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź gdy dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania sytuacja taka niewątpliwie zachodzi.

Zgodnie z brzmieniem art. 61 § 1 k.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. W myśl natomiast § 3 powoływanego przepisu – datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. W myśl art. 61a § 1 k.p.a., gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Na postanowienie to służy zażalenie (art. 61a § 2 k.p.a.). W przedmiotowej sprawie, nie ulega wątpliwości, że pismo Skarżącego z dnia [...] listopada 2014 r. zawierało żądanie, i to w sposób jednoznaczny, wszczęcia postępowania w sprawie. W ostatnim zdaniu pisma Skarżący bowiem podał podstawę prawną żądania i zawarł jego treść, "(pisownia oryginalna) Ponieważ Inwestor nie jest w stanie spełnić wymogu Art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy PB wnoszę o wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę zrealizowanej linii kablowej z demontażem urządzeń zainstalowanych na słupie ustawionym na mojej działce...". Ze względu na treść pisma zupełnie niezrozumiałe jest zatem potraktowanie go przez organ I instancji jako skargi i dokonanie oceny w myśl art. 222 k.p.a. Nie znajdująca oparcia w przepisach prawa jest także odpowiedź organu w formie zwykłego pisma. Jak już podkreślono powyżej pismo Skarżącego powinno być potraktowane jako wniosek o wszczęcie postępowania, a zatem jego zakończenie mogło przybrać dwie formy: decyzji lub postanowienia. Tak się nie stało, czego również nie zauważył organ odwoławczy. Pamiętać należy, że o charakterze pisma świadczy jego treść i zawarte w nim wnioski a nie jego nazwa czy forma. Pisma Skarżącego nie można było zatem potraktować jako skargi czy wniosku o których mowa w Dziale VIII k.p.a., gdyż z jego treści wynikało wprost żądanie wydania przez organ decyzji o nakazie rozbiórki, a co za tym idzie pismo miało charakter wniosku o wszczęcie postępowania, o którym mowa w art. 61 § 1 k.p.a. Oznacza to także, że organ II instancji pismo organu I instancji powinien potraktować jako rozstrzygnięcie w oparciu o art. 61a § 1 k.p.a., a nie w oparciu o art. 237 k.p.a., na co zresztą, zdaniem Sądu, wskazuje wprost treść rzeczonego pisma. W konsekwencji odwołanie Skarżącego powinno być potraktowane jako zażalenie i jako takie powinno być rozpoznawane przez organ odwoławczy.

Rozpoznając ponownie sprawę organ weźmie pod uwagę uzasadnienie prawne niniejszego orzeczenia.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. O kosztach orzeczono na mocy art. 200 p.p.s.a.