Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 14 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 czerwca 2020 r. sygn. akt II SAB/Lu 38/20 o odrzuceniu skargi Z. S. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w H. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 10 czerwca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę Z. S. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w H.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z 28 kwietnia 2020 r. skarżący został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni należnego wpisu w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 11 maja 2020 r. i 19 maja 2020 r. nie zostało przez skarżącego podjęte w terminie, wobec czego zostało zwrócone do Sądu i pozostawione w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 25 maja 2020 r. stosownie do art. 73 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.). Termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie 1 czerwca 2020 r. Z kolei w myśl art. 15zzs ust. 2 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.), bieg terminów procesowych i sądowych w sprawach pilnych, do jakich zalicza się niniejsza sprawa, nie ulega wstrzymaniu ani zawieszeniu. Natomiast skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie z ewentualnym wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych złożył skarżący.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

W okolicznościach niniejszej sprawy, jak wynika z jej akt skarżącemu doręczono w trybie art. 73 § 4 P.p.s.a. odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, a ponieważ pomimo upływu siedmiodniowego terminu strona nie uzupełniła braków skargi, Sąd pierwszej instancji prawidłowo orzekł o jej odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Podkreślić trzeba, że dla skuteczności doręczenia przesyłki w trybie art. 73 P.p.s.a. konieczne jest, aby została ona skierowana na podany przez stronę adres, a następnie zwrócona przez operatora pocztowego z uwagi na niepodjęcie w terminie, mimo dwukrotnego pozostawienia zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, z informacją o możliwości jej odebrania w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, w określonym terminie. Konieczne jest też, by przesyłka nie mogła zostać uprzednio doręczona w sposób właściwy (np. adresatowi osobiście) lub zastępczy (np. dorosłemu domownikowi). Taki sposób doręczenia stwarza domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 P.p.s.a., które polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu i z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe. Obalenie tego domniemania ciąży na stronie skarżącej. Zatem kwestionując fakt pozostawienia stosownego zawiadomienia w swojej skrzynce odbiorczej przez pracownika poczty lub ustalenie, kiedy nastąpiło tzw. awizowanie przesyłki, strona winna wskazać takie okoliczności, które wzbudziłyby wątpliwości sądu w tym zakresie. Brak powyższego skutkuje przyjęciem, stosowanie do treści art. 73 § 4 P.p.s.a., że doręczenie przesyłki zostało dokonane skutecznie.

Taka też sytuacja zaistniała w okolicznościach niniejszej sprawy. Na podstawie zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającego ww. wezwanie ustalono, że awizowanie przesyłki nastąpiło w dniach 11 i 19 maja 2020 r., a zatem upływ siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpił w dniu 1 czerwca 2020 r. Ponieważ skarżący nie uzupełnił w tym terminie braku fiskalnego skargi zasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił ją.

Odnosząc się do argumentacji zażalenia o konieczności skierowania do skarżącego zawiadomienia zgodnego z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 maja 2020 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 819), stwierdzić trzeba, że rozporządzenie to znajduje zastosowanie także w postępowaniu sądowoadministracyjnym zgodnie z art. 65 § 2 P.p.s.a. I choć skierowane do skarżącego zawiadomienia o pozostawienia przesyłki w urzędzie pocztowym, nie stanowią dokładnego odzwierciedlania wzoru formularza zamieszczonego w załączniku nr 3 do rozporządzenia, to jednak zawierało wszystkie niezbędne elementy w nim określone, tj. jaką przesyłkę, w jakim dniu próbowano doręczyć skarżącemu oraz gdzie jest możliwe jej odebranie. Nadto, jak wynika z załączonego do rozpoznawanego zażalenia powtórnego zawiadomienia wskazano w nim, kiedy upływa termin odbioru przesyłki oraz godziny otwarcia placówki pocztowej. Tym samym nawet ewentualna wadliwość wynikająca z niezastosowania dokładnego wzorca określonego w ww. rozporządzeniu, nie miała istotnego wpływu na zachowanie wymogów procedury tzw. doręczenia zastępczego uregulowanego w art. 73 P.p.s.a.

Zwrócić również należy uwagę, że załączony do rozpoznawanego zażalenia wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie mógł zostać oceniony na obecnym etapie postępowania i będzie przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w toku kolejnych czynności procesowych.

Ponadto podzielić należało ocenę Sądu pierwszej instancji, że w niniejszej sprawie nie miał zastosowania art. 15zzs ust. 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374) wstrzymujący bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W art. 15 ust. 2 ww. ustawy wskazano na wyłączenia określone w art. 14a ust. 4 i 5 dotyczące spraw pilnych, do których zgodnie z ust. 5 zakwalifikowano sprawy, w przypadku których ustawa określa termin ich rozpatrzenia przez sąd oraz sprawy wniosków o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Zgodnie zaś z art. 21 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że: przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi; skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę. Z powyższego wynika, że sprawy z zakresu dostępu do informacji publicznej stanowią kategorię spraw pilnych, w stosunku do której wyłączona została regulacja z art. 15zzs ust. 1 ww. ustawy.

W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.