Z.K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie od kosztów sądowych w związku ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy zwrotu zatrzymanego prawa jazdy.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymuje się ze środków pomocy społecznej (654 zł). Dochody przeznaczane są na utrzymanie mieszkania i leki, korzysta z pomocy społecznej w zakresie dożywiania.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Mając na uwadze sytuację materialną przedstawioną przez skarżącego uznać należało, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. Skarżący nie jest w stanie ponieść całości kosztów postępowania przed sądem administracyjnym bez uszczerbku dla własnego utrzymania. Biorąc pod uwagę deklarowaną wysokość dochodów uzasadnione jest, zdaniem referendarza sądowego, przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
e.o.
