Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 1 kwietnia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski Sędziowie: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Asesor sądowy WSA Justyna Dudek-Sienkiewicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2026 roku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miejskiej w Czersku z dnia 26 marca 2019 roku, numer VI/91/19 w sprawie połączenia Ośrodka Kultury w Czersku, Ośrodka Kultury w Rytlu i Ośrodka Kultury w Łęgu w instytucję kultury o nazwie "Gminne Centrum Kultury w Czersku" stwierdza nieważność § 10 ust. 4, § 10 ust. 5, § 10 ust. 6, § 10 ust. 7, § 10 ust. 8, § 10 ust. 9 Statutu Gminnego Centrum Kultury w Czersku stanowiącego Załącznik nr 1 do Uchwały Nr VI/91/19 Rady Miejskiej w Czersku z dnia 26 marca 2019 r.

Pismem z dnia 18 listopada 2025 r. Wojewoda Pomorski złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na uchwałę Nr VI/91/19 Rady Miejskiej w Czersku z dnia 26 marca 2019 r. w sprawie połączenia Ośrodka Kultury w Czersku, Ośrodka Kultury w Rytlu i Ośrodka Kultury w Łęgu w instytucję kultury o nazwie "Gminne Centrum Kultury w Czersku". Zaskarżonej uchwale Wojewoda Pomorski zarzucił naruszenie:

– art. 13 ust. 2 pkt 3 w związku z art. 19 ust. 4 ustawy z dnia 25 października 1991r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. z 2024 r., poz. 87), zwanej dalej "u.o.p.d.k." i art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h oraz art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2025 r., poz. 1153), zwanej dalej "u.s.g.", w związku z art. 15 oraz art. 16 ust. 1 u.o.p.d.k. poprzez wprowadzenie w § 10 ust. 4, ust. 5, ust. 6 i ust. 7 Statutu stanowiącego załącznik do uchwały przepisów regulujących zasady powoływania i odwoływania dyrektora instytucji kultury oraz zasady przeprowadzania konkursu i ustanawiania składu komisji konkursowej, w sytuacji kiedy art. 13 ust. 2 pkt 3 u.o.p.d.k. w związku z art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h u.s.g. upoważnia organ uchwałodawczy gminy jedynie do określenia w statucie instytucji kultury jej organów zarządzających i doradczych oraz sposobu ich powoływania, a prawo do powoływania i odwoływania dyrektora instytucji kultury oraz określania zasad przeprowadzania konkursu i określania składu komisji konkursowej należy zgodnie z art. 30 ust. 2 pkt 5 u.s.g. w związku z art. 15 i art. 16 ust. 1 u.o.p.d.k. do wyłącznej kompetencji organu wykonawczego gminy;

– art. 16a u.o.p.d.k. w związku z art. 30 ust. 2 pkt 5 u.s.g. poprzez wprowadzenie w Statucie stanowiącym załącznik do uchwały w § 10 ust. 8 przepisu nakładającego na organ wykonawczy gminy obowiązek powierzenia funkcji dyrektora samorządowej instytucji kultury pracownikowi instytucji kultury do czasu powołania nowego dyrektora, w sytuacji kiedy zasady powierzania wyznaczonej osobie obowiązków dyrektora instytucji kultury, do czasu powołania nowego dyrektora tej instytucji, zostały uregulowanie w art. 16a u.o.p.d.k., natomiast czynności związane z dokonaniem powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora samorządowej instytucji kultury w trybie art. 16a u.o.p.d.k., w związku z treścią art. 30 ust. pkt 5 u.s.g., zastrzeżone są do wyłącznej kompetencji organu wykonawczego gminy;

– art. 15 ust. 1 u.o.p.d.k. poprzez nałożenie w § 10 ust. 9 Statutu stanowiącego załącznik do uchwały na organ wykonawczy gminy obowiązku uzyskania pozytywnej opinii organu uchwałodawczego gminy przed odwołaniem dyrektora instytucji kultury, w sytuacji, kiedy art. 15 ust. 1 u.o.p.d.k. określa podmioty, do których należy wystąpić o opinię w tym zakresie, a rada gminy nie mieści się w katalogu tych podmiotów.

Mając na względzie powyższe Wojewoda Pomorski wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały Nr VI/91/19 Rady Miejskiej w Czersku z dnia 26 marca 2019 r. w zakresie: § 10 ust. 4, 5, 6, 7, 8 i 9 załącznika do uchwały, tj. Statutu Gminnego Centrum Kultury w Czersku. Ewentualnie, w przypadku stwierdzenia, że zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności w części innej niż wskazał organ nadzoru, wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały w części, w jakiej jest ona sprzeczna z prawem. Jednocześnie na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. wniósł o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a w przypadku przeprowadzenia rozprawy o przeprowadzenie jej także pod nieobecność przedstawiciela skarżącego organu lub jego pełnomocnika. Ponadto, na podstawie art. 200 p.p.s.a. wniósł o zasądzenie od organu, który wydał zaskarżony akt zwrotu kosztów postępowania w niniejszej sprawie oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Przewodniczący Rady Miejskiej w Gdańsku złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pismo z dnia 18 grudnia 2025 r. stanowiące odpowiedź Rady Miejskiej Czerska na skargę. W piśmie tym wskazano, że w ocenie Rady Miejskiej Czerska zawarta w art. 13 ust. 2 pkt 3 u.o.p.d.k. delegacja dla organu do określenia sposobu powoływania organów zarządzających i doradczych instytucji kultury obejmuje także prawo organu do określenia trybu przeprowadzenia określonego sposobu powoływania organu zarządzającego, co daje organowi uprawnienie do określenia składu Komisji Konkursowej, trybu jej funkcjonowania oraz charakteru dokonanego przez komisję wskazania i postępowania w przypadku odmowy powołania przez Burmistrza wskazanego kandydata.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Czerska wskazał, że nie podziela stanowiska Rady Miejskiej w Czersku, zawartego w sporządzonej odpowiedzi na skargę, przez Przewodniczącego Rady Miejskiej w Czersku jako wykonanie woli Rady. Ponadto jako Burmistrz podziela zarzuty Wojewody Pomorskiego zawarte w skardze z 18 listopada 2025 r. na uchwalę nr VI/91/19 Rady Miejskiej w Czersku z dnia 26 marca 2019 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje.

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego wyżej przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania.

Stosownie zaś do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a.

Ponadto zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego - art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 147 § 1 p.p.s.a., uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., sąd administracyjny stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Jednocześnie w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).

Przesłanki nieważności aktu organu gminy określone zostały w art. 91 ust. 1 u.s.g., zgodnie z którym uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. W przypadku nieistotnego naruszenia prawa nie stwierdza się nieważności uchwały lub zarządzenia, ograniczając się do wskazania, iż uchwałę lub zarządzenie wydano z naruszeniem prawa.

Powyższe oznacza, że jedynie istotne naruszenie prawa może być podstawą stwierdzenia nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy. Ponieważ ustawodawca nie zdefiniował bliżej, jakie naruszenie prawa może być uznane za istotne, należy się odwołać do stanowiska wypracowanego w tym zakresie w doktrynie i w orzecznictwie. Jako istotne naruszenie prawa uchwałą organu samorządu terytorialnego traktowane jest naruszenie przepisów wyznaczających kompetencję do podjęcia uchwały, naruszenie podstawy prawnej uchwały, naruszenie przepisów prawa ustrojowego, materialnego oraz procedury podjęcia uchwały, przy czym istotna sprzeczność z prawem to wada doniosła pod względem faktycznym i prawnym, wynikająca z oczywistych i jednoznacznych naruszeń przepisów prawa materialnego lub formalnego, niepozwalających na zaakceptowanie uchwały ze względu na sposób i tryb podjęcia lub skutki, jakie wywołuje (por. wyrok NSA z 5 września 2017 r., I OSK 124/17,wszystkie wyroki sądów administracyjnych przywołane niniejszym uzasadnieniu dostępne są na stronie CBOSA).

Z powyższych uwag wynika, iż stwierdzenie nieważności uchwały może nastąpić tylko wtedy, gdy pozostaje ona w wyraźnej sprzeczności z określonym przepisem prawnym, co jest oczywiste i bezpośrednie oraz wynika wprost z treści przepisu. Nie jest zaś konieczne rażące naruszenie, warunkujące stwierdzenie nieważności decyzji czy postanowienia, o jakim mowa w przepisie art. 156 § 1 k.p.a. (wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 marca 2007 r. w sprawie sygn. akt IV SA/Wa 2296/06).

W myśl art. 9 ust. 1 i 2 u.o.p.d.k. jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym. Prowadzenie działalności kulturalnej jest zadaniem własnym jednostek samorządu terytorialnego o charakterze obowiązkowym.

Stosownie do art. 13 ust. 1 u.o.p.d.k. instytucje kultury działają na podstawie aktu o ich utworzeniu oraz statutu nadanego przez organizatora.

Natomiast art. 13 ust. 2 u.o.p.d.k. stanowi, iż statut zawiera m.in. organy zarządzające i doradcze oraz sposób ich powoływania (pkt 3).

Statut instytucji kultury jest aktem prawa miejscowego o charakterze ustrojowo-organizacyjnym. Analiza normatywna przepisu art. 13 ust. 1 i 2 u.o.p.d.k. upoważniającego do uchwalenia statutu wskazuje, że jest on uchwalany na podstawie ustawowej, generalnej klauzuli delegacyjnej. Ustawodawca nie zawarł w nim ścisłych wytycznych dotyczących treści aktu prawa miejscowego, lecz nakazał, by instytucje kultury działały na podstawie aktu o ich utworzeniu oraz statutu nadanego przez organizatora (wyrok WSA w Olsztynie z dnia 1 marca 2022 r., w sprawie II SA/Ol 71/22).

W § 10 Statutu – stanowiącego załącznik do zaskarżonej uchwały – zawarto regulacje dotyczące trybu powoływania i odwoływania Dyrektora GCK, czyli Gminnego Centrum Kultury, stanowiącego instytucję kultury w rozumieniu art. 9 u.o.p.d.k.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 tej ustawy, instytucje kultury działają na podstawie aktu o ich utworzeniu oraz statutu nadanego przez organizatora, czyli podmiot tworzący instytucję kultury (zob. art. 10 ww. ustawy). Zgodnie z art. 13 ust. 2 pkt 3 u.o.p.d.k., statut zawiera m.in. organy zarządzające i doradcze oraz sposób ich powołania.

Właściwe rozumieniu powyższego przepisu jest kluczowe w niniejszej sprawie. Ustawa upoważnia organizatora do określenia w statucie sposobu powoływania organów zarządzających, w tym dyrektora instytucji kultury. Jednocześnie należy mieć na względzie, że zgodnie z art. 87 ust. 2 Konstytucji RP, akty prawa miejscowego są źródłami prawa powszechnie obowiązującego na obszarze działania organów, które je ustanowiły. Natomiast stosownie do treści art. 94 Konstytucji RP, akty prawa miejscowego uchwalane przez organy samorządu terytorialnego oraz terenowe organy administracji rządowej są ustanawiane na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawach. Powyższe oznacza, że materia prawa miejscowego nie może wykraczać poza zakres upoważnienia ustawowego i musi być zgodna z treścią przepisów ustawy upoważniającej oraz pozostawać w zgodzie z treścią innych ustaw i przepisów wykonawczych. Materia prawa miejscowego może jedynie uzupełniać regulacje ustawowe wyłącznie w kwestiach wyraźnie wskazanych w upoważnieniu. Przekroczenie granic zakresu upoważnienia ustawowego do wydania aktu prawa miejscowego zawsze stanowi istotne naruszenie prawa, nawet wówczas, gdy jest wynikiem błędnej wykładni przepisu upoważniającego lub dążeniem organu stanowiącego do osiągnięcia rezultatów moralnie (społecznie) uzasadnionych.

Z powyższego wynika, że Rada Miejska w Czersku mogła w statucie określić sposób powoływania Dyrektora GCK tylko w takim zakresie, jaki nie jest sprzeczny z ustawą. Słusznie zarzuca Wojewoda, że zaskarżone § 10 ust. 4-9 Statutu warunku tego nie spełniają.

Zgodnie z § 10 Statutu:

"1. Dyrektora GCK powołuje i odwołuje Burmistrz Czerska.

2. Dyrektora GCK powołuje na okres 4 lat.

3. Kandydata na Dyrektora GCK wyłania się w drodze konkursu.

4. W celu przeprowadzenia konkursu Burmistrz Czerska powołuje komisję konkursową w składzie:

1) sześciu przedstawicieli Rady Miejskiej w Czersku,

2) dwóch przedstawicieli Burmistrza Czerska, w tym przedstawiciel środowisk artystycznych.

5. Komisja Konkursowa sporządza protokół z czynności oceny formalnej i merytorycznej kandydatów, w którym wskazuje wyłonionego kandydata na Dyrektora i protokół ten przedstawia Burmistrzowi najpóźniej w ciągu dni roboczych po swoich obradach.

6. Burmistrz powołuje na stanowisko dyrektora osobę wskazaną przez komisję konkursową.

7. W przypadku odmowy Burmistrza powołania osoby wskazanej przez komisję konkursową lub braku rozstrzygnięcia konkurs przeprowadza się ponownie w ciągu 3 miesięcy od odmowy lub braku rozstrzygnięcia.

8. Do czasu powołania nowego dyrektora Burmistrz powierza pełnienie funkcji dyrektora jednemu z pracowników GCK.

9. Burmistrz może odwołać Dyrektora GCK przed upływem kadencji z przyczyn określonych w art. 15 ust. 6 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, po uzyskaniu pozytywnej opinii Rady Miejskiej w Czersku".

Ze Statutu wynika, że Dyrektora GCK powołuje i odwołuje Burmistrz Czerska (§ 10 ust. 1 Statutu), po przeprowadzeniu konkursu (§ 10 ust. 3 Statutu). W § 10 ust. 4-7 uregulowano sposób przeprowadzenia procedury konkursowej. Słusznie w tym zakresie Wojewoda zarzuca, że Rada Miejska uchwalając § 10 ust. 4-7 Statutu przekroczyła upoważnienie ustawowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy dyrektora instytucji kultury powołuje organizator na czas określony, z zastrzeżeniem ust. 3, po zasięgnięciu opinii związków zawodowych działających w tej instytucji kultury oraz stowarzyszeń zawodowych i twórczych właściwych ze względu na rodzaj działalności prowadzonej przez instytucję. Odwołanie dyrektora następuje w tym samym trybie. Zasięganie opinii związków zawodowych oraz stowarzyszeń zawodowych i twórczych nie jest konieczne w przypadku wyłonienia kandydata na dyrektora w drodze konkursu, o którym mowa w art. 16. W myśl art. 16 ust. 1 tej ustawy kandydata na stanowisko dyrektora instytucji kultury można wyłonić w drodze konkursu, z zastrzeżeniem ust. 2. Przepis art. 16 ust. 2 ustawy stanowi, że w samorządowych instytucjach kultury, których wykaz określi, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, biorąc pod uwagę ich znaczenie dla kultury narodowej, wyłonienie kandydata na stanowisko dyrektora następuje w drodze konkursu, z zastrzeżeniem ust. 3.

Z powyższego wynika, że przepisy u.o.p.d.k. wskazują na dwa tryby powoływania organu zarządzającego instytucją kultury. Organ zarządzający może być:

1) powołany przez organizatora po zasięgnięciu opinii związków zawodowych działających w tej instytucji kultury oraz stowarzyszeń zawodowych i twórczych właściwych ze względu na rodzaj działalności prowadzonej przez instytucję (art. 15 ust. 1 ustawy);

2) powołany przez organizatora po wyłonieniu w drodze konkursu (art. 16 ust. 1 ustawy).

Ustawa o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej określa więc dwa różne tryby powoływania dyrektora a w takiej sytuacji nie budzi wątpliwości, że statut instytucji kultury powinien precyzować, który z tych trybów ma zastosowanie (por. wyrok NSA z 1 marca 2022 r., III OSK 754/21; wyrok WSA w Łodzi z 6 marca 2024 r., II SA/Łd 31/24). Organ stanowiący gminy jest zatem upoważniony do wskazania właściwego trybu powołania organu zarządzającego instytucją kultury – na podstawie art. 15 ust. 1 czy art. 16 ust. 1 ww. ustawy. Upoważnienie to nie obejmuje natomiast uregulowania procedury konkursowej, tak jak uczyniła to Rada Miejska Czerska w § 10 ust. 4-7 Statutu. Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w powołanym w skardze wyroku z dnia 9 lipca 2015 r., sygn. akt II OSK 1216/15, że przepis art. 13 ust. 2 pkt 3 u.o.p.d.k. stanowi wytyczne co do formułowania postanowień statutu w zakresie sposobu powołania, nie zaś trybu, w jakim odbywa się procedura wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora instytucji kultury. Powołany przepis zawiera jedynie upoważnienie do określenia sposobu powoływania organów zarządzających i doradczych, nie zawiera zaś upoważnienia do formułowania ściśle warunków, na jakich odbywać się będzie rekrutacja.

Słusznie też argumentuje Wojewoda, powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2009 r. o sygn. akt I OSK 347/09, że z faktu, że radzie gminy przysługuje domniemanie kompetencji (należą do niej wszystkie sprawy pozostające w zakresie działania gminy, o ile ustawy nie stanowią inaczej), nie oznacza, że może ona wkraczać w kompetencje wykonawcze przypisane art. 30 ustawy o samorządzie gminnym właśnie organowi wykonawczemu. Wprawdzie przepis art. 10 ust. 1 u.o.p.d.k. oraz dalsze przepisy tej ustawy posługują się pojęciem "organizator" w odniesieniu ogólnie do jednostki samorządu terytorialnego, a nie do poszczególnych organów tej jednostki, niemniej jednak nie można tych przepisów stosować w oderwaniu od przepisów ustawy o samorządzie gminnym, w których dokonano wyraźnego podziału kompetencji między organem wykonawczym a uchwałodawczym gminy, w szczególności w zakresie nawiązywania stosunków pracy w imieniu gminy. W myśl bowiem art. 30 ust. 2 pkt 5 u.s.g. to do kompetencji organu wykonawczego gminy należy zatrudnianie i zwalnianie kierowników gminnych jednostek organizacyjnych. W przywołanym wcześniej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lipca 2015 r. o sygn. akt II OSK 1216/15 wskazano, że "zawarcie w statucie wszelkich warunków, na jakich powołany zostaje dyrektor instytucji kultury, pozostawałoby w sprzeczności z uprawnieniami organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego (w niniejszej sprawie Burmistrza Miasta i Gminy Pilawa) do formułowania postanowień umowy o zatrudnieniu, a zatem z kompetencjami przyznanymi organowi wykonawczemu gminy w art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym". W sytuacji zatem wskazania w Statucie trybu konkursowego (art. 16 ust. 1 u.o.p.d.k.), w jakim wyłaniany jest kandydat na dyrektora Gminnego Centrum Kultury w Czersku, to Burmistrz Czerska jako organ wykonawczy gminy jest uprawniony do określania zasad przeprowadzania konkursu na to stanowisko oraz do podejmowania decyzji w zakresie powoływania i odwoływania dyrektora.

Pośrednio wykładania ta znajduje również potwierdzenie w art. 15 ust. 7 u.o.p.d.k., w myśl którego w sprawach dotyczących powoływania i odwoływania dyrektora instytucji kultury w zakresie nieuregulowanym w ustawie mają zastosowanie przepisy art. 68-72 Kodeksu pracy. Przepis ten potwierdza, że czynności związane z powoływaniem i odwoływaniem dyrektora samorządowej instytucji kultury należą do kompetencji organu wykonawczego gminy jako organu uprawnionego do nawiązywania stosunku pracy z kierownikami gminnych jednostek organizacyjnych.

Określenie zatem w § 10 ust. 4, 5, 6 i 7 Statutu zasad działania komisji konkursowej i jej składu oraz obowiązku powołania na stanowisko dyrektora instytucji kultury osoby wskazanej przez komisję konkursową nie znajduje umocowania w art. 13 ust. 2 pkt 3 u.o.p.d.k. i stoi w sprzeczności z art. 15 i art. 16 ust. 1 u.o.p.d.k. w związku z art. 30 ust. 2 pkt 5 u.s.g.

Trafnie również zarzuca Wojewoda, że § 10 ust. 8 Statutu stanowiący, że do czasu powołania nowego dyrektora Burmistrz powierza pełnienie funkcji dyrektora jednemu z pracowników GCK, sprzeczny jest z art. 16a u.o.p.d.k. Przepis ten stanowi, że do czasu powołania dyrektora wyłonionego w trybie przepisów art. 15 lub art. 16 albo do czasu powierzenia zarządzania instytucją kultury osobie fizycznej lub prawnej w trybie przepisów art. 15a organizator może powierzyć pełnienie obowiązków dyrektora wyznaczonej osobie na okres niedłuższy niż do końca sezonu artystycznego następującego po sezonie, w trakcie którego dyrektor został odwołany albo akt jego powołania wygasł - w przypadku instytucji artystycznej oraz na okres niedłuższy niż rok - w przypadku instytucji kultury innej niż instytucja artystyczna. W § 10 ust. 8 Statutu ograniczono możliwość powierzenia funkcji dyrektora jedynie do jednego z pracowników GCK, w sytuacji gdy z żadnego przepisu nie wynika możliwość modyfikowania normy prawnej wynikającej z art. 16a. Tryb powierzania zarządzania instytucją kultury do czasu powołania nowego dyrektora instytucji kultury został wyczerpująco uregulowany w art. 16a u.o.p.d.k. i Rada Miejska Czerska wprowadzając nieprzewidziane ustawą ograniczenie podmiotowe naruszyła wskazany przepis i działała bez upoważnienia ustawowego.

W § 10 ust. 9 Statutu postanowiono, że Burmistrz może odwołać Dyrektora GCK przed upływem kadencji z przyczyn określonych w art. 15 ust. 6 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, po uzyskaniu pozytywnej opinii Rady Miejskiej w Czersku.

Zgodnie z art. 15 ust. 6, dyrektor instytucji kultury powołany na czas określony może być odwołany przed upływem tego okresu: 1) na własną prośbę; 2) z powodu choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie obowiązków; 3) z powodu naruszenia przepisów prawa w związku z zajmowanym stanowiskiem; 4) w przypadku odstąpienia od realizacji umowy, o której mowa w ust. 5; 5) w przypadku przekazania państwowej instytucji kultury w trybie art. 21a ust. 2-6.

§ 10 ust. 9 Statutu wprowadza zatem nieprzewidziany w art. 15 ust. 6 ustawy dodatkowy warunek odwołania dyrektora GCK, jakim jest uzyskanie pozytywnej opinii Rady Miejskiej w Czersku, co jest niedopuszczalne. Przede wszystkim jednak, i co najistotniejsze, norma kompetencyjna zawarta w art. 13 ust. 2 pkt 3 u.o.p.d.k. pozwala organowi stanowiącemu na określenie w statucie instytucji kultury jedynie sposobu powoływania organów zarządzających tą instytucją, nie zawiera natomiast upoważnienia do uregulowania sposobu ich odwołania. § 10 ust. 9 Statutu uchwalony został zatem z przekroczeniem upoważnienia ustawowego, co skutkuje stwierdzeniem jego nieważności.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność § 10 ust. 4-9 Statutu Gminnego Centrum Kultury w Czersku stanowiącego Załącznik nr 1 do Uchwały Nr VI/91/19 Rady Miejskiej w Czersku z dnia 26 marca 2019 r. – na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a.

Przedmiotowa uchwała jest aktem prawa miejscowego, a zatem dla dopuszczalności stwierdzenia jej nieważności nie ma znaczenia upływ czasu zgodnie z regulacją art. 94 ust. 1 u.s.g.