Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi T. G. na działanie Rady W. postanawia przyznać T. G. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W dniu 7 kwietnia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do sprawy VII SA/Wa 644/11 wpłynął wniosek T. G. (złożony na urzędowym formularzu) o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, utrzymuje się z niewielkich dochodów uzyskiwanych ze zbierania surowców wtórnych, w wysokości kilku złotych dziennie. Wnioskodawca oświadczył, że po eksmisji do lokalu socjalnego opłaca część czynszu w wysokości 40 złotych, a pozostałą cześć opłaca pomoc społeczna.

Postanowieniem z dnia 11 maja 2011r. referendarz sądowy przyznał T. G. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Na postanowienie to skarżący złożył sprzeciw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zauważyć przede wszystkim trzeba, że wprawdzie T. G. składając wniosek o przyznanie prawa pomocy wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, jednakże w sprzeciwie wniesionym od postanowienia z dnia 11 maja 2011r. oświadczył, że rezygnuje z pełnomocnika z urzędu. Wniesienie sprzeciwu powoduje, że postanowienie z dnia 11 maja 2011r. traci moc. Skoro zaś w sprzeciwie od tego postanowienia skarżący podniósł, że rezygnuje z adwokata, wniosek T. G. należy rozpoznać jedynie w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez pojęcie uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny należy natomiast rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i finansowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.

Biorąc pod uwagę sytuację finansową T. G. przedstawioną w złożonym wniosku uznać należy, iż zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, skarżący nie jest bowiem w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym.

W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).