Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Stawecki po rozpoznaniu w dniu 9 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Syndyka [...] w upadłości likwidacyjnej, z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2018 r., znak: [...] w sprawie ze skargi Syndyka [...] w upadłości likwidacyjnej, z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2018 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Syndyk [...] w upadłości likwidacyjnej, z siedzibą w W. ("skarżący") wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2018 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie zadania inwestycyjnego.

W skardze został także zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący stwierdził w nim m.in., że jej wykonanie może doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków, polegających na ustaleniu, że mieszkańcy inwestycji, której pozwolenie na użytkowanie zakwestionowano, korzystają z mieszkań w sposób sprzeczny z prawem. Ponadto skarżący podniósł, że wykonanie decyzji może także doprowadzić do powstania znacznej szkody w majątku osób, które nie były stroną procesu budowlanego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Jednak art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (wyjątek stanowią tu przepisy prawa miejscowego, które weszły w życie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 sierpnia 2011 r. sygn. akt I FZ 142/11, LEX nr 864 188 oraz z dnia 26 września 2013 r. sygn. akt II OZ 791/13, LEX nr 1 412 495). Zasadą jest, że przymiotu wykonalności nie posiadają akty administracyjne odmowne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2013 r. sygn. akt II GZ 641/13 LEX nr 1 432 680).

W niniejszej sprawie, wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2018 r., utrzymującej w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2017 r., Nr [...], stwierdzającej z urzędu nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] grudnia 2008 r. udzielającej pozwolenia na użytkowanie.

Decyzja stwierdzająca nieważność decyzji ostatecznej, wydanej w postępowaniu zwyczajnym, nie przyznaje uprawnień ani nie nakłada na stronę żadnego obowiązku, nie powoduje więc bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W związku z tym, że decyzja taka nie podlega realizacji (czy to w sposób dobrowolny, czy przy zastosowaniu przymusu egzekucyjnego), wniosek o wstrzymanie jej wykonania, nie może być uwzględniony.

Pomimo ww. zasady, w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się także, że jeżeli z decyzji, której nieważność stwierdzono, wynikały dla strony określone uprawnienia, to decyzja wydana w przedmiocie stwierdzenia nieważności swoimi następstwami tych uprawnień będzie stronę pozbawiała i w tym zakresie orzeczenie organu administracji publicznej może stanowić przedmiot zastosowania ochrony tymczasowej. Niemniej jednak przedmiot tej ochrony musi odpowiadać ściśle ewentualnym skutkom, jakie wywołuje wykonanie decyzji stwierdzającej nieważność innej decyzji (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OZ 365/18, LEX nr 2 481 251). W niniejszej sprawie zatem możliwe byłoby przyznanie stronie ochrony tymczasowej, ale pod warunkiem, że wniosek wskazywałby na spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. w stosunku do skarżącego.

Skarżący jednak nie przedstawił argumentów, które uzasadniałyby uznanie za wiarygodne twierdzeń, że w razie wykonania zaskarżonej decyzji, poniesie on znaczną szkodę, czy też zajdą w stosunku do niego trudne do odwrócenia skutki. Twierdzenia strony, niepoparte żadnymi szczegółowymi wyliczeniami, czy dokumentacją nie mogą być uznane za uzasadniające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zwłaszcza że argumentacja skarżącego odnosi się głownie do szkody grożącej innym osobom (mieszkańcom przedmiotowej inwestycji), a nie jemu samemu.

W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.