Postanowieniem z 6 lutego 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zwolnił skarżącego M. S. od kosztów sądowych oraz ustanowił w przedmiotowej sprawie dla skarżącego radcę prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w marcu 2017 r. poinformowała o wyznaczeniu dla skarżącego radcy prawnego w osobie E. G.
Wyrokiem z dnia 25 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Wobec złożonego w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia, po jego sporządzeniu, Sąd doręczył pełnomocnikowi skarżącego odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem. W terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, wyznaczony pełnomocnik złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Ponadto oświadczył, że koszty te nie zostały przez skarżącego opłacone ani w całości, ani w części. Przy piśmie z dnia 24 stycznia 2018 r. odpis rzeczonej opinii wysłano skarżącemu.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu określa w niniejszej spawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715 ze zm.).
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) powołanego rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, opłatę oblicza się na podstawie § 8 rozporządzenia. W niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 2428 zł (zarządzenie z 17 listopada 2016 r. k.14 akt sądowych), dlatego też zgodnie z § 8 pkt 3 ww. rozporządzenia opłata przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 1500 zł do 5000 zł wynosi 600 zł. Stosownie zaś do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego samego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata wynosi 50 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 75 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącego w postępowaniu w pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, zakończonym wydaniem wyroku 25 października 2017 r., zaś czynnością podjętą przez wyznaczonego z urzędu radcę prawnego w drugiej instancji było sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Z uwagi na powyższe wyznaczonemu pełnomocnikowi przyznano wynagrodzenie według stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) powołanego rozporządzenia i wyniosło ono 50% opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 8 pkt 3 rozporządzenia. Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
