Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Edyta Podrazik Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2013 r. sprawy ze skargi Stanisława K. na przewlekłość Starosty S. w przedmiocie zmian z ewidencji gruntów i budynków; I. umarza postępowanie, II. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. oddala wniosek o wymierzenie Staroście S. grzywny, IV. zasądza od Starosty S. na rzecz skarżącego kwotę [...],- ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W dniu 29 sierpnia 2011 r. do Starostwa Powiatowego w S. wpłynął wniosek S. K. z dnia [...] 2011 r. o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków dotyczący działki nr [...], stanowiącej współwłasność S. K. i A. K., położonej w Z., w ten sposób, by powierzchnia działki powróciła do wielkości pierwotnej 0,6294 ha.

Następnie pismem z dnia 22 grudnia 2011 r. S. K. ponowił żądanie wyrażone w piśmie z dnia 25 sierpnia 2011 r.

W dniu 10 stycznia 2012 r. wnioskodawca skierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy jego wniosku przez Starostę S. w terminie. Zarzucił Staroście brak podjęcia jakichkolwiek czynności zmierzających do załatwienia sprawy.

Pismem z dnia 11 stycznia 2012r. Starosta S. poinformował S. K., iż podtrzymuje stanowisko zawarte w piśmie z dnia 23 sierpnia 2011r. w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków działki nr [...] położonej w Z. Dodał, że aktualizację ewidencji gruntów i budynków przeprowadza się z urzędu lub na wniosek osób fizycznych po dostarczeniu dokumentów, które stanowią podstawę do wprowadzenia zmiany.

Na skutek przekazania zażalenia według właściwości, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Poznaniu (dalej: WINGiK) postanowieniem z dnia [...] 2012 r. uznał zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie za uzasadnione i wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy na 30 dni od dnia doręczenia postanowienia organowi I instancji, jednocześnie zarządzając wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie.

Pismem z dnia 26 kwietnia 2012 r. Starosta S. zawiadomił strony, w tym S. K., w trybie art. 61 § 4 k.p.a., o wszczęciu postępowania w sprawie dokonania zmiany zapisu w ewidencji gruntów i budynków dotyczącej nieruchomości nr [...] w Z. Jednocześnie organ pouczył strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i zgłoszenia ewentualnych wniosków w terminie 7 dni.

Następnie postanowieniem z dnia [...] 2012 r. nr [...] Starosta S. odmówił S. K. ujawnienia w operacie ewidencji gruntów i budynków powierzchni sprzed modernizacji ww. operatu w działce nr [...], położonej w Z., stanowiącej współwłasność S. K. i nieżyjącej A. K.

Na skutek zażalenia S. K. WINGiK postanowieniem z dnia [...] 2012 r. nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

W wyniku powyższego, Starosta S. pismem z dnia [...] 2012 r. wezwał S. K. do podania informacji o spadkobiercach zmarłej współwłaścicielki przedmiotowej nieruchomości A. K. oraz poinformował na podstawie art. 36 k.p.a., że sprawa nie zostanie załatwiona w ustalonym terminie, lecz do dnia 25 września 2012 r.

Kolejnym pismem z dnia 21 września 2012 r. Starosta zwrócił się ponownie do S. K. o podanie kręgu spadkobierców zmarłej A. K., wskazując, że nie jest możliwe rozpatrzenie sprawy bez tej informacji. Jednocześnie organ zawiadomił wnioskodawcę, że przewidziany termin załatwienia sprawy to 25 października 2012 r.

W piśmie z dnia 1 października 2012 r. S. K. żądając załatwienia sprawy i podania przyczyn zwłoki, jak również wyjaśnienia jakie czynności w sprawie zostały dokonane, wskazał, że bezczynności organu w przedmiocie ustalenia spadkobierców po zmarłej A. K. jest niezrozumiała w sytuacji, gdy organ dysponuje instrumentami prawnymi pozwalającymi na wyjaśnienie tegoż zagadnienia.

W kolejnym piśmie Starosta S. wskazał, że na właścicielu ciąży obowiązek zgłaszania właściwemu staroście wszelkich zmian danych objętych ewidencją gruntów i budynków w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania tych zmian. Dlatego tez organ wezwał raz jeszcze stronę do dostarczenia w terminie 1 miesiąca postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłej A. K. Starosta wyjaśnił, że niedotrzymanie terminu spowoduje zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 ust. 1 pkt 4 k.p.a., ponieważ organ z urzędu wystąpi do sądu o ustanowienie kuratora masy spadkowej na podstawie art. 30 § 5 k.p.a.

Z uwagi na brak odpowiedzi S. K. w wyznaczonym terminie, Starosta S. postanowieniem z dnia [...] 2012 r. nr [...] zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie i wezwał S. K. do wystąpienia w terminie 6 miesięcy do sądu o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłej w dniu [...] 1996 r. A. K.

Następnie postanowieniem z dnia 20 czerwca 2013 r. Starosta S. podjął zawieszone postępowanie.

Pismem z dnia 22 lipca 2013 r. S. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę S., żądając zobowiązania organu do załatwienia sprawy w terminie 30 dni, ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie, ustalenia, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenia organowi grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, poinformowania właściwego organu zwierzchniego o dostrzeżonych w sprawie uchybieniach oraz zasądzenia od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił przebieg postępowania, a następnie podniósł, iż postepowanie stanowi wręcz akademicki przykład braku rzetelności i terminowości, co uzasadnia przedmiotową skargę. Dodał, że żądanie wymierzenia organowi grzywny w maksymalnej wysokości jest uzasadnione nie tylko blisko dwuletnim okresem prowadzenia postępowania, ale również faktem pomijania przepisów stanowiących materialnoprawną podstawę wniosku. Okoliczności sprawy świadczą o tym, że organ nie zamierza merytorycznie zająć się sprawą, a jedynie zmierza do jak najszybszego i najprostszego jej zakończenia z pominięciem praw i interesów skarżącego.

W odpowiedzi na skargę z dnia 14 sierpnia 2013 r. Starosta S. wskazał, że w bieżącym miesiącu zostanie wydana decyzja w sprawie. Ponadto dodał, że wnioskodawca nie przeprowadził postępowania spadkowego po swojej nieżyjącej żonie A. K., a wcześniej nie poinformował organu o śmierci swojej żony, która była współwłaścicielem nieruchomości. Okoliczności te były główną przyczyną zwłoki w załatwieniu sprawy. Wyjaśnił, że w dniu 6 listopada 2012 r. uzyskał z Urzędu Stanu Cywilnego w Z. skrócony odpis aktu zgonu zmarłej A. K., a postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. zawiesił postępowanie. Dopiero z pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. skarżący przedłożył postanowienie Sądu Rejonowego w K. VII Zamiejscowy Wydział Cywilny w S. z dnia [...] lutego 2013 . sygn. akt [...]. Zaznaczył, że zwrócił się do wnioskodawcy o nadesłanie oryginału postanowienia z uwagi na konieczność wprowadzenia zmian wynikających z jego treści do ewidencji gruntów i budynków. Skarżący przekazał oryginał postanowienia przy piśmie z dnia [...] sierpnia 2013 r. W związku z powyższym zdaniem organu skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W dniu [...] września 2013 r. Starosta Słupecki powiadomił Sąd o wydaniu w dniu [...] sierpnia 2013 r. decyzji nr [...] o odmowie ujawnienia w operacie ewidencji gruntów i budynków powierzchni sprzed modernizacji ww. operatu w działce nr [...] położonej w Z., stanowiącej obecnie współwłasność S. K. w 4/6, K. K. w 1/6 oraz P. K. w 1/6.

Na rozprawie przed Sądem w dniu 9 października 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego i wskazał, że już z pism organu wynika, że była przewlekłość postępowania, bowiem organ podjął czynności dopiero po uwzględnieniu przez organ wyższej instancji zażalenia na przewlekłość. Pełnomocnik organu wniósł o zasądzenie na rzecz organu kosztów zastępstwa procesowego, a ponadto podkreślił, że do długotrwałości postępowania przyczynił się również sam skarżący, który dopiero po kilku miesiącach poinformował o śmierci żony. Nadto po dopiero czterech miesiącach od uprawomocnienia się postanowienia o nabyciu spadku po A. K. przedłożył je organowi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga co do istoty okazała się zasadna.

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie natomiast z art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność lub przewlekłość organu, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 lutego 2013 r., I SAB/Wa 536/12, Lex nr 1312401). Wskazuje się również, że w trybie powołanego art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd może tylko orzec o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Przepis art. 149 p.p.s.a. w aktualnym brzmieniu zawiera normę, według której uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania aktu w określonym terminie, ale także na rozstrzygnięciu o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce oraz czy było to z rażącym naruszeniem prawa albo nie miało charakteru rażącego. Użycie w zdaniu drugim § 1 art. 149 p.p.s.a. wyrazu "jednocześnie" nie oznacza, że ta część przepisu ma zastosowanie tylko wówczas, gdy sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w określonym terminie. Wręcz przeciwnie z analizy tego przepisu, w kontekście przepisu art. 4171 § 3 Kodeksu cywilnego wynika, że uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego może polegać na stwierdzeniu, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo że naruszenie prawa nie było rażące, mimo że są podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, z uwagi na to, że akt taki został wydany przez organ po wniesieniu skargi do sądu. Należy więc uznać, że wydanie przez organ decyzji po wniesieniu do sądu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego, nie powoduje, stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a., że w zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2012 r., II OSK 1360/12, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Innymi słowy skoro ustała przewlekłość organu na skutek wydania decyzji, Sąd nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 § 1 p.p.s.a., ale jedynie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia sprawy w zakreślonym przez sąd terminie.

Przechodząc do okoliczności niniejszej sprawy należy w pierwszej kolejności stwierdzić, że Starosta S. po wniesieniu skargi przez S. K., rozpatrzył sprawę z wniosku skarżącego z dnia [...] sierpnia 2011 r. tj. wydał w dniu [...] sierpnia 2013 r. decyzję o odmowie ujawnienia w operacie ewidencji gruntów i budynków powierzchni sprzed modernizacji ww. operatu w działce nr [...], położonej w Z. W ocenie Sądu, okoliczność ta wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na przewlekłość organu w zakresie zobowiązania organu do załatwienia sprawy w zakreślonym terminie. Oczywiste jest bowiem, że organ załatwił sprawę. Niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne w tym zakresie stało się więc bezprzedmiotowe i dlatego w tym zakresie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a zostało umorzone (pkt I sentencji wyroku).

Równocześnie Sąd stwierdza, że postępowanie prowadzone w niniejszej sprawie miało znamiona przewlekłości, jednakże przewlekłość ta nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że długość trwania przewlekłości postępowania nie jest najważniejszą przesłanką przemawiająca za uznaniem, że rażąco narusza ono prawo, niemniej jednak może mieć pewne znaczenie w sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 27 marca 2013 r., II OSK 468/13, Lex nr 1299457). Przewlekłość postępowania obejmuje takie przypadki prowadzenia postępowania w sprawach indywidualnych, jak wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, wykonywanie czynności pozornych powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny, mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzeby wynikające z istoty sprawy (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 marca 2013 r., I SAB/Wa 42/13, Lex nr 1301067). Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje zatem wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia (por. wyrok NSA z dnia 26 października 2012 r., II OSK 195612, Lex nr 1233717).

W niniejszej sprawie z całą pewnością można stwierdzić, że działania Starosty S. miały cechy przewlekłości. Rozpocząć należy od tego, że wniosek skarżącego inicjujący postępowanie wpłynął do organu w dniu [...] sierpnia 2011 r. Następnie, na skutek milczenia organu, skarżący w dniu [...] grudnia 2011 r. ponowił swe żądanie. W odpowiedzi z dnia [...] stycznia 2012 r. Starosta S. powołał się na swe stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...] sierpnia 2011 r. W tym miejscu należy wyjaśnić, przed złożeniem przez S. K. wniosku z dnia [...] sierpnia 2011 r., Starosta S. pismem z dnia 23 sierpnia 2011 r., odpowiadając na pismo skarżącego z dnia 16 sierpnia 2011 r. o wydanie kopii akt sprawy dotyczącej zmiany w danych ewidencji gruntów i budynków, złożył wyjaśnienia dotyczące sposobu zmiany danych w ewidencji gruntów budynków co do powierzchni działki nr [...] w Z. Organ podał, iż zmian tych dokonano na podstawie art. 24a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) poprzez przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków dla miasta Z. Organ wyjaśnił przebieg procedury modernizacyjnej. W ocenie Sądu dla oceny przewlekłości postępowania istotnym jest powyższe pismo organu z dnia [...] sierpnia 2011 r., bowiem stanowi ono w pewnym zakresie uprzedzenie wyjaśnienia kwestii, która następnie stanowiła treść żądania skarżącego wyrażonego we wniosku z dnia [...] sierpnia 2013 r.

Wskazać należy, iż następnie na skutek postanowienia WINGiK z dnia [...] 2012 r. zobowiązującego Starostę S. do załatwienia sprawy w terminie 30 dni od dnia doręczenia tegoż postanowienia, Starosta S. w dniu [...] kwietnia 2012 r. zawiadomił strony w trybie art. 61 § 4 k.p.a. o wszczęciu postępowania w sprawie zmiany zapisu ewidencji gruntów i budynków dotyczącej nieruchomości nr [...] w Z. oraz w oparciu o przepis art. 10 § 1 k.p.a. zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i zgłoszenia wniosków. Następnie w dniu [...] maja 2012 r. Starosta wydał postanowienie o odmowie ujawnienia w operacie ewidencji gruntów i budynków powierzchni sprzed modernizacji ww. operatu w działce nr [...] w Z.

W tym miejscu należy wskazać, że do tego momentu postępowania przewlekłość organu przejawiła się szczególnie w zwłoce w wydaniu rozstrzygnięcia od dnia 29 sierpnia 2011 r., kiedy to do organu wpłynął wniosek skarżącego.

Po uchyleniu przez WINGiK w dniu [...] lipca 2012 r. wspomnianego wyżej postanowienia, Starosta w dniu [...] sierpnia 2012 r. kierując się przepisem art. 35 i 36 k.p.a. zawiadomił S. K. o braku możności załatwienia sprawy w terminie z uwagi na brak informacji o spadkobiercach po zmarłej A. K. – współwłaścicielki przedmiotowej nieruchomości. Organ zawiadomił przy tym na podstawie art. 36 k.p.a. o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do dnia [...] września 2011 r., jednocześnie wezwał skarżącego do podania informacji o spadkobiercach zmarłej A. K.. Zważyć należy, iż działanie organu było o tyle uzasadnione, iż w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] lipca 2012 r. WINGiK wskazał, że Starosta uzyskując wiedzę o śmierci współwłaścicielki nieruchomości objętej sprawą powinien był wystąpić do wnioskodawcy o wskazanie kręgu spadkobierców po osobie zmarłej.

Wskazać należy, że z uwagi na brak współdziałania skarżącego z organem Starosta ponownie w dniu [...] września 2012 r. zwrócił się do S. K. o podanie spadkobierców po zmarłej współwłaścicielce nieruchomości. W związku z tym organ poinformował również o niezałatwieniu z tej przyczyny sprawy w terminie i wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy na 25 października 2012 r.

W odpowiedzi z dnia 1 października 2012 r. S. K. zażądał wyjaśnienie przyczyn zwłoki organu, jednocześnie wskazując, że niezrozumiałym jest bezczynność organu w przedmiocie ustalenia spadkobierców po zmarłej A. K. w sytuacji, gdy organ dysponuje instrumentami prawnymi pozwalającymi na wyjaśnienie tegoż zagadnienia. W ocenie Sądu brak współpracy skarżącego na tym etapie postępowania znacząco przyczynił się do przedłużenia czasu jej załatwienia. Przepis art. 75 § 1 k.p.a. określa, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Przepis art. 7 k.p.a. stanowi zaś, że w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie niezbędne czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Z powołanych przepisów wynika, że organ administracji jest wprawdzie zobowiązany do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału, ale strona nie jest zwolniona od współdziałania w wyjaśnianiu okoliczności faktycznych sprawy (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 4 października 2011 r., III SA/GL 207/11, Lex nr 989756). Strona postępowania administracyjnego nie może czuć się więc zwolniona od współdziałania z organem (por. wyrok NSA z dnia 9 września 2011 r., II OSK 1700/10, Lex nr 1132113). Powinna ona bowiem przedstawić wszystkie informacje niezbędne do ustalenia stanu faktycznego sprawy, jak również udostępnić dowody znajdujące się w jej posiadaniu lub które tylko ona może przedstawić (por. wyrok NSA z dnia 27 lipca 2011 r., II OSK 1560/10, Lex nr 1083620). W ocenie Sądu uzasadnione było, mając na względzie treść powołanych przepisów art. 97 § 1 pkt 1, art. 75 § 1 i 7 k.p.a., zwrócenie się przez organ do skarżącego będącego mężem zmarłej A. K. o podanie kręgu jej spadkobierców. Słuszność powyższego wezwania znalazła wyraz następnie w postanowieniu Sądu Rejonowego w K. VII Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w S. z dnia [...] 2013 r. sygn. akt [...], którym stwierdzono, że spadek po zmarłej A. K. nabył m.in. S. K. jako jej mąż, a ponadto jej synowie P. K. i K. K. Starosta więc mógł przypuszczać, że to skarżący najszybciej przedstawi mu krąg spadkobierców zmarłej A. K., co przyczyni się do ustaleniu stron postępowania. Należy też zauważyć, że zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne właściciele gruntów i budynków są zobowiązani zgłaszać właściwemu staroście wszelkie zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni licząc od dnia powstania tych zmian. Jak wynika z akt sprawy, A. K. zmarła w dniu [...] 1996 r. i gdyby skarżący dopełnił ww. obowiązku w ustawowym terminie, w przedmiotowym postępowaniu nie powstałby problem ustalania następców prawnych jednego ze współwłaścicieli nieruchomości.

Z uwagi na brak informacji od skarżącego Starosta postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. zawiesił postępowanie i wezwał skarżącego – na podstawie art. 100 § 1 k.p.a. - do wystąpienia w terminie 6 miesięcy do sądu o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłej A. K.. Następnie, kierując się treścią przepisu art. 100 § 3 i 2 k.p.a., pomimo braku informacji o tym, czy skarżący wystąpił do właściwego sądu o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłej A. K. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. podjął zawieszone postępowanie. W tym miejscu Sąd pragnie zaznaczyć, że skarżący dopiero pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania, przedkładając postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłej A. K., które było prawomocne już ponad dwa miesiące wcześniej. Na tym zatem etapie skarżący w sposób istotny przyczynił się do zwłoki w załatwieniu sprawy. Jednocześnie należy zaznaczyć, że okres uzasadnionego zawieszenia postępowania nie jest stanem przewlekłości.

Niemniej jednak należy również zauważyć, że Starosta S. po podjęciu zawieszonego postępowania ([...].06.2013 r.) dopiero po upływie przeszło dwóch kolejnych miesięcy wydał rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie – decyzję z dnia [...] sierpnia 2013 r. o odmowie ujawnienia w operacie ewidencji gruntów i budynków powierzchni sprzed modernizacji ww. operatu w działce nr [...], położonej w Z.. Tym samym, bezsprzecznie postępowanie Starosty miało cechy przewlekłości, w szczególności uwzględniwszy, że wniosek z dnia [...] sierpnia 2011 r. został rozpoznany pierwotnie dopiero w dniu [...] maja 2012 r., choć po wcześniejszych wyjaśnieniach, które zostały podjęte w niewłaściwych formach pism.

Reasumując, Sąd stwierdzając, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę S. nie miało charakteru rażącego naruszenia prawa uwzględnił po pierwsze wyjaśnienia składane przez organ skarżącemu w trakcie postępowania (pisma z dnia 2[...] sierpnia 2011 r. i [...] stycznia 2012 r. oraz postanowienie z dnia [...] maja 2012 r.), a także okoliczność, że z przyczyn od organu niezależnych postępowanie na znaczny okres (przeszło 6 miesięcy) należało zawiesić. O powyższym orzeczono na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a (punkt II sentencji wyroku).

Okoliczności powyższe, jak również fakt wydania decyzji z dnia 30 sierpnia 2013 r. spowodowały, że Sąd uznał za niezasadne wymierzenie organowi grzywny, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a.

Sąd na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a i § 2 ust. 1 i 2, § 3 ust. 1 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461) zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę [...] zł (w tym 100 zł – koszty uiszczonego wpisu od skargi, 240 zł – minimalna stawka za czynności adwokata oraz kwota 17 zł – uiszczona opłata skarbowa od pełnomocnictwa).