Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 września 2019 r. sprawy ze skargi L. I. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę

I. Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. Komendant [...] Policji (zwany dalej jako "K[...]P") postanowieniem z [...] stycznia 2019r. nr [...] odmówił L. I. (zwany dalej: "Skarżącym") wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostatecznym rozkazem personalnym K[...]P z [...] lipca 2016r. nr [...].

Z uzasadnienia ww. postanowienia wynika, że Komendant Rejonowy Policji [...] (zwany dalej: "KR") rozkazem personalnym z [...] czerwca 2016r. nr [...] zwolnił Skarżącego ze służby w Policji, na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy z 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz.U. z 2015r., poz. 355 ze zm., zwana dalej: "u.P."). K[...]P rozkazem personalny z [...] lipca 2016r. nr [...] utrzymał w mocy ww. rozkaz personalny KR. Wojewódzkie Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 30 marca 2017r. sygn. akt II SA/Wa 1657/16 oddalił skargę Skarżącego na ww. rozkaz personalny K[...]P. Skarżący nie złożył skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wobec czego ww. wyrok WSA w Warszawie stał się prawomocny od 3 maja 2017r.

Skarżący wnioskiem z [...] września 2018r., na podstawie art. 42 ust. 7 u.P. zwrócił się do KR o uchylenie ww. rozkazu personalnego z [...] czerwca 2016r. i przywrócenie go do służby w Policji na poprzednio zajmowane stanowisko służbowe. W uzasadnieniu wskazał, że Sąd Rejonowy w [...] października 2016r. prowadzone przeciwko Skarżącemu postępowanie karne umorzył w części dotyczącej przestępstwa określonego w art. 263 § 2 k.k., ze względu na brak znamion czynu zabronionego, a [...] września 2018r. w części dotyczącej przestępstwa określonego w art. 190a k.k., ze względu na cofnięcie wniosku o ściganie. Postanowienia te są prawomocne.

KR pismem z [...] września 2018r. wezwał Skarżącego do przekazania uwierzytelnionych kopii prawomocnych postanowień Sądu o sygn. akt [...]. Skarżący pismem z [...] września 2018r. przekazał ww. dokumenty.

KR pismem z [...] października 2018r. odmówił przywrócenia Skarżącego do służby w Policji i wskazał, że weryfikacja wydanej wobec niego decyzji ostatecznej o zwolnieniu ze służby może nastąpić wyłącznie w ramach postępowania administracyjnego w trybie nadzwyczajnym przewidzianym w k.p.a. Pismo to doręczono Skarżącemu [...] października 2018r.

Skarżący pismem z [...] listopada 2018r. zatytułowanym "Wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego" wniósł o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem ww. rozkazu personalnego KR z [...] czerwca 2016r. i utrzymującego go w mocy ww. rozkazu personalnego K[...]P z [...] lipca 2016r., na mocy art. 145 § 1 pkt 5 i 6 k.p.a.

K[...]P, odnosząc się do żądania Skarżącego opartego na art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., wskazał, że Skarżący uchybił terminowi z art 148 § 2 k.p.a., gdyż podanie o wznowienie postępowania administracyjnego złożył do KR [...] listopada 2018r. (data stempla pocztowego). Sąd Rejonowy w [...] postępowanie karne o czyn z art. 263 § 2 k.k., który legł u podstaw zwolnienia Skarżącego ze służby w Policji, umorzył postanowieniem z [...] października 2016r. sygn. akt [...], na podstawie art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. Postanowienie stało się prawomocne 14 października 2016r. Sąd Rejonowy w [...] postanowieniem z [...] września 2018r. sygn. akt [...] umorzył postępowanie karne na podstawie art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. w zakresie drugiego czynu z art 190a § 1 k.k., który legi u podstaw zwolnienia Skarżącego ze służby w Policji. Postanowienie stało się prawomocne 15 września 2018r.

Skoro Skarżącemu zarzucono popełnienie dwóch czynów wyczerpujących znamiona przestępstwa z art. 263 § 2 k.k. i z art. 190a § 1 k.k. bieg terminu do wznowienia postępowania w sprawie jest liczony od daty prawomocnego zakończenia postępowania karnego w odniesieniu do ostatniego z zarzucanych czynów - od postanowienia Sądu Rejonowego w [....] z [...] września 2018r. sygn. akt [...]. W ww. postanowieniu widnieje zapis, że na posiedzenie stawił się Skarżący oraz jego obrońca. Postanowienie stało się prawomocne 15 września 2018r. Z pisma przesłanego przez Sąd Rejonowy w [...] z [...] grudnia 2018r. wynika ponadto, że odpis prawomocnego postanowienia doręczono Skarżącemu [...] września 2018r., natomiast ogłoszono je w obecności Skarżącego [...] września 2018r. Powyższe potwierdza, że Skarżący, będąc obecny na rozprawie [...] września 2018r., powziął informację o umorzeniu wobec niego postępowania karnego w odniesieniu do czynu z art. 190a § 1 k.k. Kolejną datą, z której wynika, że Skarżący dowiedział się o treści rozstrzygnięcia ww. Sądu jest dzień doręczenia odpisu prawomocnego postanowienia sygn. akt [...] – [...] września 2018r.

Skarżący wniosek o wznowienie złożył [...] listopada 2018r. Z zestawienia ww. dat (doręczenia prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w [...] – [...] września 2018r. i złożenia za pośrednictwem urzędu pocztowego wniosku o wznowienie postępowania – [...] listopada 2018r.) wynika jednoznacznie, że Skarżący nie zachował jednomiesięcznego terminu z art. 148 § 1 k.p.a.

K[...]P, odnosząc się do żądania wznowienia na mocy art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a., wskazał, że z analizy akt postępowania administracyjnego w przedmiocie zwolnienia Skarżącego ze służby w Policji wynika, że KR przed podjęciem decyzji, zgodnie z art. 43 ust. 3 u.P., wystąpił pismem z 9 maja 2016r. do Przewodniczącego Zarządu Wojewódzkiego Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Policjantów Komendy [...] Policji (zakładowej organizacji związkowej policjantów Komendy Rejonowej Policji [...]) o wydanie opinii w sprawie zwolnienia Skarżącego ze służby, na mocy art 41 ust. 2 pkt 8 u.P. Skarżący już w odwołaniu od ww. decyzji KR podnosił, że wydano ją z naruszeniem art. 43 ust. 3 u.P. K[...]P w uzasadnieniu ww. rozkazu personalnego z [...] lipca 2016r. odniósł się do tych zarzutów. Decyzję odwoławczą doręczono Skarżącemu [...] sierpnia 2016r., więc okoliczność, która miała stanowić podstawę do wznowienia, była znana Skarżącemu w ww. okresie. Skoro Skarżący [...] czerwca 2016r. zapoznał się z treścią ww. rozkazu personalnego KR z [...] czerwca 2016r. i [...] sierpnia 2016r. z treścią utrzymującego go w mocy rozkazu personalnego K[...]P z [...] lipca 2016r., podanie o wznowienie postępowania, na podstawie art. 145 § 1 pkt 6 K.p.a., nadane w urzędzie pocztowym [...] listopada 2018r., złożono po upływie terminu z art. 148 § 1 k.p.a.

2. Skarżący w zażaleniu, nazwanym odwołaniem z [...] stycznia 2019r., uznał, że K[...]P w ww. postanowieniu nie wziął pod rozwagę, że Skarżący [...] września 2018r. zwrócił się do KR o uchylenie ww. rozkazu personalnego z [...] czerwca 2016r. W związku z tym Skarżący otrzymał od KR informację z [...] października 2018r. o możliwości weryfikacji decyzji ostatecznej w trybie nadzwyczajny. Pismo to otrzymał [...] października 2018r. i ta data, a nie data, w której dowiedział się o prawomocnym umorzeniu prowadzonego przeciwko niemu postępowania karnego, stanowi podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego w tej sprawie.

3. Komendant Główny Policji (dalej jako "KGP") postanowieniem z [...] marca 2019r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018r., poz. 2096 ze zm., zwana dalej: "k.p.a."), utrzymał w mocy ww. postanowienie K[...]P z [...] stycznia 2019r.

KGP w uzasadnieniu, odnosząc się do przesłanki wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., stwierdził, że Skarżący nie zachował miesięcznego terminu z art. 148 § 1 k.p.a. Skarżący dowiedział się o postanowieniu Sądu Rejonowego w [...] [...] września 2018r., gdyż uczestniczył w posiedzeniu Sądu, podczas którego zapadło orzeczenie o umorzeniu postępowania karnego prowadzonego przeciwko Niemu. Nawet gdyby uznać, że zdarzeniem inicjującym miesięczny termin było uprawomocnienie się ww. postanowienia ([...] września 2018r.), bądź dzień przekazania ww. postanowienia Skarżącemu ([...] września 2018r.), należałoby uznać, że Skarżący nie dochował terminu z art. 148 § 1 k.p.a. Skarżący wniosek o wznowienie postępowania złożył dopiero [...] listopada 2018 r.

KGP, odnosząc się do okoliczności z art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a. (wydania decyzji bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu), stwierdził, że Skarżący znał ją w chwili doręczenia rozkazu personalnego K[...]P z [...] lipca 2016r. – [...] sierpnia 2016r. W tym przypadku termin art. 148 § 1 K.p.a. również nie został dochowany.

KGP nie zgodził się z argumentacją, że Skarżący dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, z pisma KR z [...] października 2018r. Treść tego pisma jest irrelewantna z punku widzenia podstaw wznowienia postępowania i jedynie wyjaśnia, że możliwa jest weryfikacji decyzji ostatecznej "w trybach nadzwyczajnych" przewidzianych w przepisach k.p.a. Skarżący jako podstawę wznowienia postępowania wskazał wydanie postanowienia o umorzeniu postępowania karnego prowadzonego przeciwko niemu. Z punktu widzenia dopuszczalności wznowienia postępowania administracyjnego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 i 6 k.p.a., istotny jest wyłącznie upływ czasu od dnia, w którym strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, a nie dzień, w którym dowiedziała się o możliwości skorzystania z trybu nadzwyczajnego - wznowienia postępowania administracyjnego. Już wstępna analiza podania Skarżącego o wznowienie postępowania prowadzi do wniosku, że Skarżący, powołując się na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., nie wskazuje na okoliczność "istniejącą w dniu wydania decyzji, a nieznaną organowi, który wydał decyzję", ale na zdarzenie, które bezsprzecznie zaszło dopiero [...] września 2018r. - po upływie ponad dwuletniego okresu funkcjonowania w obrocie prawnym decyzji o zwolnieniu Skarżącego ze służby w Policji.

4. Skarżący w skardze z [...] kwietnia 2019r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł o uchylenie ww. postanowienia KGP i zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych, z uwagi na naruszenie art. 148 § 1 k.p.a.

Skarżący w uzasadnieniu wskazał, że KGP nie wziął pod uwagę faktu, że Skarżący już [...] września 2018r. zwrócił się do KR o uchylenie, na podstawie art. 42 ust. 7 u.P., rozkazu personalnego KR z [...] czerwca 2016r. nr [...], zwalniającego go ze służby na mocy art. 41 ust. 2 pkt 8 u.P. w związku z art. ust. 3 u.P. KR w odpowiedzi na ww. wniosek poinformował pismem z [...] października 2018r., że przywrócenie Skarżącego do służby na podstawie ww. przepisu jest niemożliwe. W piśmie tym poinformowano, że weryfikacja decyzji ostatecznej może nastąpić jedynie w trybie nadzwyczajnym k.p.a. Skarżący otrzymał ww. pismo [...] października 2018r. i to tę datę, należy traktować jako okoliczność stanowiącą podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Skarżący, składając [...] listopada 2018r. wniosek o wznowienie ww. postępowania, dotrzymał więc ustawowego terminu.

Skarżący stwierdził ponadto, że postępowanie KR było nieprawidłowe, bo pismo z [...] września 2018r. spełniało wszelkie wymogi wniosku o wznowienie postępowania, gdyż złożono je zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a., do organu administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, a jedynym uchybieniem był brak wyraźnego zatytułowania ww. pisma jako wniosek o wznowienie. Skoro z treści ww. pisma wynikało, że celem Skarżącego jest powrót do służby, zaś warunkiem takiego powrotu zgodnie z obowiązującymi przepisami jest uchylenie rozkazu o zwolnieniu ze służby, KR powinien potraktować to pismo jako żądanie wznowienia postępowania administracyjnego. Wprawdzie Skarżący w treści ww. pisma powołał się na art. 42 ust. 7 u.P., nie oznacza to, że chciał powrócić do służby z pominięciem procedury określonej w przepisach k.p.a. KR najpierw wezwał Skarżącego do złożenia uwierzytelnionych kopii prawomocnych postanowień Sądu w sprawie o sygn. akt [...], a następnie mimo niezwłocznego ich doręczenia, pismem z [...] października 2018r. odrzucił wniosek. Skarżący pismo to otrzymał [...] października 2018r., a więc po upływie ponad trzydziestu dni, licząc zarówno od daty uprawomocnienia się wyroku (15 września 2018r.), jak i od daty doręczenia prawomocnego wyroku (21 września 2018r.). Takie postępowanie jest niedopuszczalne, bo organ nie może prowadzić działań, których efektem jest uniemożliwienie stronie korzystanie z przysługujących jej praw.

5. KGP w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Skarga nie ma uzasadnionych podstaw.

2. Sąd na wstępie wyjaśnia, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2018r., poz. 2107) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a.") sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej (np. postanowienie) konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a)-c), pkt 2 P.p.s.a.).

3. Sąd, oceniając zaskarżone postanowienie KGP w świetle wskazanych wyżej kryteriów, stwierdził, że odpowiadało ono prawu, zarówno materialnemu, jak i procesowemu.

3.1. Sąd po pierwsze wskazuje, że wbrew stanowisku prezentowanemu w skardze złożonego przez Skarżącego do KR pisma z [...] września 2018r. nie można było uznać za wniosek o wznowienie postępowania w rozpoznawanej sprawie. Nie wskazuje na to ani jego treść, ani powołana w nim podstawa prawna: art. 41 ust. 2 pkt 8 i art. 42 ust. 7 u.P. Z ww. pisma, które wskazano w stanie faktycznym sprawy, wynikało, że Skarżący zgłosił jedynie gotowość powrotu do służby, jak również wskazał, że jest to związane z umorzeniem prowadzonego wobec Skarżącego postępowania karnego przez Sąd Rejonowy w [...] dwoma postanowieniami z: [...] października 2016r. – w części dotyczącej przestępstwa z art. 263 § 2 k.k.; [...] września 2018r. - w części dotyczącej przestępstwa z art. 190a k.k., ze względu na cofnięcie wniosku o ściganie. Na tej podstawie Skarżący wniósł o uchylenie rozkazu personalnego KR nr [...].

Sąd w związku z tym podkreśla, że prawidłowe było przyjęcie w zaskarżonym postanowieniu, że Skarżący wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostatecznym rozkazem personalnym K[...]P z [...] lipca 2016r. nr [...] złożył dopiero [...] listopada 2018r. (k. 3 akt administracyjnych), po tym, jak KR wyjaśnił Skarżącemu w piśmie z [...] października 2018r., że weryfikacja decyzji ostatecznej w postępowaniu administracyjnym może nastąpić jedynie w trybie nadzwyczajnym k.p.a.

Sąd w związku z tym podziela stanowisko KGP, wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że treść ww. pisma KR jest irrelewantna z punku widzenia podstaw do wznowienia postępowania, gdyż Skarżący z pisma tego nie dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, lecz jedynie o możliwości weryfikacji decyzji ostatecznej "w trybach nadzwyczajnych" przewidzianych w k.p.a. Warto też wskazać, że Skarżący we wniosku o wznowienie ww. postępowania z [...] listopada 2018r. sam podał przesłanki, które w jego ocenie uzasadniały wznowienie ww. postępowania.

Sąd stwierdza, że prawidłowe było też wskazanie w zaskarżonym postanowieniu, że złożenie wniosku o wznowienie postępowania w sprawie obligowało organ do zbadania, czy łącznie zachodzą formalne przesłanki do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 k.p.a.), a zatem ustalenia, czy; po pierwsze – decyzja/postanowienie, której dotyczy wniosek o wznowienie postępowania jest ostateczna, po wtóre - wniosek o wznowienie postępowania pochodzi od strony, po trzecie - podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów, określonych w art. 148 § 1 i 2 k.p.a., po czwarte wreszcie - żądanie wznowienia postępowania oparte jest na powołaniu wyliczonych w art. 145 § 1 k.p.a. przyczyn wznowienia. Analogiczne stanowisko było wielokrotnie wyrażane w dotychczasowym orzecznictwie Sądów administracyjnych (por. wyrok WSA w Łodzi z 26 stycznia 2011r. sygn. akt II SA/Łd 1465/10, dostępny na www.nsa.gov.pl).

Wystąpienie łącznie wszystkich wymienionych wyżej przesłanek uprawnia organ do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 k.p.a.), natomiast brak którejkolwiek z nich obliguje organ do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a.), na które służy zażalenie (art. 149 § 4 k.p.a.).

Zgodnie z art 150 § 1 k.p.a. w sprawie wznowienia postępowania właściwy jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji.

Zdaniem Sądu żadnego z ww. przepisów nie naruszono w sprawie.

3.2. Sąd stwierdza ponadto, że nie znalazł podstaw do uznania, że zaskarżone postanowienie narusza wskazany w skardze art. 148 § 1 k.p.a.

Przepis ten normuje kwestię terminu wniesienia podania w sprawie wznowienia postępowania. Zgodnie bowiem z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Organ administracji właściwy w sprawie rozpatrzenia złożonego wniosku o wznowienie postępowania obowiązany jest z urzędu zbadać zachowanie tego terminu.

Zgodnie z art. 149 § 3 k.p.a. stwierdzenie uchybienia terminu do wznowienia postępowania jest podstawą do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Na postanowienie, o którym mowa w § 3, służy zażalenie (art. 149 § 4 k.p.a.). Naczelny Sąd administracyjny w wyroku z 23 czerwca 2016r. sygn. akt II OSK 2605/14 podkreślił, że odmowa wznowienia może nastąpić zatem z przyczyn formalnych, a nie merytorycznych. Może do niej dojść także wtedy, gdy w sposób oczywisty można z twierdzeń strony wyprowadzić wniosek o braku związku między podstawą wznowienia, a treścią decyzji. Powodem tym nie może być jednak brak podstaw do wznowienia postępowania, gdyż prowadziłoby to do oceny przyczyn wznowienia przed wydaniem postanowienia o jego wznowieniu. Stwierdzenie niedopuszczalności wznowienia postępowania kończy więc już na tym etapie postępowanie w sprawie wznowienia i skutkuje wydaniem, na podstawie art. 149 § 3 k.p.a., postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Odmowa taka jest zatem w istocie odmową zbadania, czy rzeczywiście istniały powołane we wniosku o wznowienie postępowania podstawy wznowienia (dostępny na www.nsa.gov.pl).

Powyższe prowadzi do konstatacji, że ustawodawca zakreślił w przepisie art. 148 k.p.a. terminy warunkujące skuteczne złożenie wniosku o wznowienie postępowania w sprawie, a skoro tak, to organ administracji jest obowiązany z urzędu badać zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, bowiem wszczęcie postępowania wznowieniowego na wniosek strony, pomimo uchybienia terminu, stanowi rażące naruszenie prawa (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 17 maja 2012r. sygn. akt II OSK 374/11, 20 grudnia 2012r. sygn. akt II OSK 1585/11, 13 listopada 2013r. sygn. akt II OSK 2727/13; 28 stycznia 2014r. sygn. akt II OSK 2043/12 – dostępne na www.nsa.gov.pl).

Stwierdzenie przez organ administracji publicznej w fazie wstępnej postępowania uchybienia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania uniemożliwia zatem merytoryczne rozpoznanie sprawy, gdyż z przyczyn formalnych skutkować musi wydaniem postanowienia o odmowie jego wznowienia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 sierpnia 2010r. sygn. akt II OSK 1324/09 – dostępny na www.nsa.gov.pl).

W kontekście powyższego wskazać należy, że wydanie postanowienia o odmowie wznowienia postępowania jest możliwe tylko wówczas, gdy wznowienie postępowania z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych jest niedopuszczalne oraz gdy strona złożyła żądanie wznowienia postępowania z uchybieniem ustawowego terminu, określonego w art. 148 § 1 i § 2 k.p.a. lub art. 145a § 2 k.p.a. oraz art. 145b § 2 k.p.a., a nie ma podstaw do jego przywrócenia (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005, wyd. 7, str. 668).

Uchybienie terminowi do złożenia podania przez stronę o wznowienie postępowania stanowiło dla organu podstawę do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 lutego 2013r. sygn. akt I SA/Wa 2014/12, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 6 marca 2013r. sygn. akt IV SA/Po 1233/12 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 3 lipca 2013r. sygn. akt II SA/Rz 216/13 – dostępne na www.nsa.gov.pl).

Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 5 i pkt 6 k.p.a., stosownie do art. 148 § 1 k.p.a., należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Sąd w kontekście stanu faktycznego wynikającego z akt administracyjnych, jak również prawidłowo wskazanego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia KGP z [...] marca 2018r., oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia K[...]P z [...] stycznia 2019r. wskazuje, że prawidłowe było stanowisko organów obu instancji, że Skarżący wniosek o wznowienie postępowania, zakończonego ostateczną decyzją K[...]P z [...] lipca 2016r., złożył po terminie określonym w art. 148 § 1 k.p.a.

Skarżący jako zdarzenie stanowiące przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wskazuje umorzenie prowadzonego przeciwko niemu postępowania karnego. Doszło do tego w dwóch postanowieniach Sądu Rejonowego w [...] Wydziału [...] w sprawie o sygn. akt [...]. Skarżący był obecny podczas ogłaszania ww. postanowień, co wynika ze znajdujących się w aktach administracyjnych wyciągów z protokołów rozpraw (k. 20-21, k. 22-23 akt administracyjnych). Tym samym należało uznać, tak, jak uczynił to KGP w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że Skarżący od [...] września 2018r. (w części dotyczącej przestępstwa określonego w art. 190a k.k.) i od [...] października 2016r. (w części dotyczącej przestępstwa określonego w art. 263 § 2 k.k.) wiedział o podstawie do wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. i w terminie miesiąca od [...] września 2018r. powinien wnosić o wznowienie postępowania w rozpoznawanej sprawie. Nawet, gdyby przyjąć, że decydujące jest uprawomocnienie się ww. postanowień Sądu Rejonowego w [...] Wydziału [...] (odpowiednio od: [...] września 2018r. [...] października 2016r.), tak jak wskazał K[...]P w uzasadnieniu ww. postanowienia z [...] stycznia 2019r., to należałoby przyjąć, że Skarżący powinien wniosek o wznowienie postępowania złożyć wcześniej niż to uczynił, żeby termin miesięczny, o którym mowa art. 148 § 1 k.p.a. został zachowany. Niemiało to jednak miejsca w odniesieniu do przesłanki wskazanej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Prawidłowe było również uznanie przez KGP w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że Skarżący nie zachował również terminu z art. 148 § 1 k.p.a. w odniesieniu do przesłanki wznowieniowej określonej w art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a., w kontekście braku zasięgnięcia opinii organizacji związkowej przed wydaniem wobec Skarżącego ostatecznego rozkazu personalnego K[...]P z [...] lipca 2016r. Wskazać bowiem należy, na co trafnie zwrócono uwagę w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że Skarżący już w odwołaniu od ww. rozkazu personalnego KR z [...] czerwca 2016r., jak również w skardze do WSA w Warszawie z 29 sierpnia 2016r. na rozkaz personalny K[...]P z [...] lipca 2016r. podnosił kwestię bierności związku zawodowego w zakresie wydania opinii, co do zwolnienia Skarżącego ze służby. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 30 marca 2017r. sygn. akt II SA/Wa 1657/16 nie znalazł podstaw do uznania ww. zarzutów za zasadne. Wyrok ten stał się prawomocny od 3 maja 2017r., gdyż Skarżący nie zdecydował się wnieść skargi kasacyjnej. Złożenie zatem przez Skarżącego wniosku o wznowienie postępowania dopiero [...] listopada 2018r., nie mogło być uznane za zachowanie terminu z art. 148 § 1 k.p.a.

4. Sąd, mając powyższe okoliczności na względzie, na mocy art. 151 i art. 132 P.p.s.a., oddalił skargę.