III SA/Po 510/22 - Wyrok

Data orzeczenia	2022-11-09	
Data wpływu	2022-07-04	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu	
Sędziowie	Małgorzata Górecka
Marzenna Kosewska /przewodniczący/
Walentyna Długaszewska /sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw	
Hasła tematyczne	Ubezpieczenie społeczne	
Sygn. powiązane	I GSK 142/23	
Skarżony organ	Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS	
Treść wyniku	Uchylono zaskarżoną decyzję	
Powołane przepisy	Dz.U. 2022 nr 0 poz 329; art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2021 nr 0 poz 735; art. 7, art. 77 i art. 107 par. 3; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.	
Sentencja
Dnia 9 listopada 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska Sędzia WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 listopada 2022 roku sprawy ze skargi J.S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 5 maja 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za okres od 1 listopada do 30 listopada 2020 r. uchyla zaskarżoną decyzję	
Uzasadnienie
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. decyzją z 5 maja 2022 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 31zo ust. 8 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVlD-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842 z późn. zm. – dalej: ustawa COVID-19) odmówił J.S. prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych za okres od 1 do 30 listopada 2020 r.

Decyzję wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym:

J.S. wnioskiem z 12 stycznia 2021 r. zwrócił się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o zwolnienie z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek za okres od 1 listopada 2020 r. do 30 listopada 2020 r. Podał, że prowadzi jako przeważającą działalność wg PKD 74.20.Z, zaznaczając, że działalność gospodarczą prowadzi jako wspólnik spółki cywilnej.

Decyzją z 21 stycznia 2021 r. ZUS Oddział w O. odmówił J.S. prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych za okres od 1 listopada 2020 r. do 30 listopada 2020 r. Organ powołując się na art. 31zo ust. 10 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVlD-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842 ze zm.), dalej: "ustawa COVID-19", stwierdził, że wnioskodawcy nie przysługuje prawo do zwolnienia za ten okres, ponieważ kod przeważającej działalności strony na dzień 30 września 2020 r. w rejestrze REGON nie uprawnia do zwolnienia z opłacenia składek.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy J.S. podniósł, że prowadzi działalność wyłącznie w formie spółki cywilnej pod nazwą PHU "F" - J.S. , M.P. i nie prowadzi żadnej samodzielnej działalności gospodarczej poza spółką cywilną. Dodał, że w zaświadczeniu, w którym nadano nr REGON ww. spółce rodzaj przeważającej działalności wg PKD określono jako 74.20.Z - działalność fotograficzna, co uprawnia go do przedmiotowego zwolnienia. Nadto w umowie spółki cywilnej za podstawowy rodzaj działalności uznano działalność fotograficzną. W dowód powyższego załączył zaświadczenie z rejestru REGON i umowę spółki cywilnej.

ZUS Oddział w O. decyzją z 16 marca 2021 r., po rozpoznaniu ww. wniosku J.S., utrzymał w mocy własną decyzję z 21 stycznia 2021 r. W jej uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 31zo ust. 10 ustawy COVID-19 stronie nie przysługuje zwolnienie z obowiązku opłacenia składek za listopad 2020 r. Zgodnie z rejestrem REGON na dzień złożenia wniosku, tj. 12 stycznia 2021 r. strona prowadziła działalność gospodarczą z przeważającym kodem PKD 47.19.Z, który nie mieści się w katalogu PKD określonym w Tarczy 6.0. Wskazany we wniosku przeważający kod PKD 74.20.Z okazał się niezgodny ze stanem faktycznym.

Wyrokiem z 3 marca 2020 r. wydanym w sprawie o sygn. akt III SA/Po 786/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił obie wyżej wskazane decyzje organu.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, m.in., że w postępowaniu o przyznanie uprawnienia, o którym mowa w art. 31zo ust. 10 ustawy COVID-19 ustalenie rodzaju przeważającej działalności gospodarczej należy do sfery ustaleń faktycznych. Organ nie może zatem oprzeć się wyłącznie na danych zawartych w rejestrze REGON, w szczególności gdy przedsiębiorca wskazuje na rozbieżność między wpisem w rejestrach a faktycznie wykonywaną działalnością gospodarczą.

Skarżący złożył wniosek o zwolnienie z obowiązku opłacania składek wskazując swój indywidualny NIP i REGON oraz kod przeważającej działalności PKD 74.20.Z. (działalność fotograficzna). Jednocześnie podał, że działalność gospodarczą prowadzi jako wspólnik spółki cywilnej. Organ ograniczył się zaś do ustalenia na podstawie danych z rejestru REGON na dzień 30 września 2020 r., że rodzajem przeważającej działalności skarżącego była działalność określona kodem PKD 47.19.Z (pozostała sprzedaż detaliczna prowadzona w niewyspecjalizowanych sklepach). W świetle art. 31zo ust. 10 ustawy COVID-19 powyższy kod PKD, jako określający rodzaj przeważającej działalności gospodarczej, nie uprawniał do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za listopad 2020 r. Organ pominął, że we wniosku skarżący wskazał, że ubiega się o przedmiotową pomoc jako wspólnik spółki cywilnej.

Organ nie odniósł się również do wyjaśnień strony złożonych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zgodnie z którymi przeważającym rodzajem działalności skarżącego jako wspólnika s. c. jest działalność fotograficzna (o kodzie 74.20.Z) wymieniona w art. 31zo ust. 10 ustawy COVID-19.

ZUS nie ustosunkował się też do przedłożonych przez stronę dowodów w postaci zaświadczenia z rejestru REGON i umowy spółki cywilnej pod nazwą PHU "F" - J.S., M.P. oraz twierdzeń, że nie prowadzi żadnej samodzielnej działalności gospodarczej poza spółką cywilną.

Ponadto Zakład nie ustalił, jaki był na dzień 30 września 2020 r. rodzaj przeważającej działalności tejże spółki, mimo że we wniosku skarżący wyraźnie wskazał, że kodem przeważającej prowadzonej przez niego działalności jest kod 74.20.Z, który zgodnie z art. 31zo ust. 10 ustawy COVID-19 kwalifikował stronę do przyznania przedmiotowej pomocy.

We wniosku strony są sprzeczności, których organ przed wydaniem zaskarżonej decyzji nie wyjaśnił. Z jednej bowiem strony skarżący podał jako kod przeważającej działalności PKD 74.20.Z i własny NIP (str. 1), z drugiej zaś, że o pomoc ubiega się jako wspólnik spółki cywilnej.

ZUS uzasadniając odmowę przedmiotowego zwolnienia, poza powołaniem materialnoprawnej podstawy rozstrzygnięcia, ograniczył się zaś do wskazania, że zgodnie z wpisem do REGON przeważająca działalność gospodarcza strony to działalność o kodzie PKD 47.19.Z. Organ zauważył, że we wniosku skarżący oświadczył, że prowadzi przeważającą działalność oznaczoną kodem PKD 74.20.Z, na podstawie którego mógłby otrzymać przedmiotowe zwolnienie, lecz na tym poprzestał. W żaden sposób kwestii tej nie wyjaśnił.

Wyjaśnienia wymagało zatem, jaki jest faktyczny przeważający rodzaj działalności gospodarczej strony według stanu na dzień 30 września 2020 r. Jeżeliby dowody wskazywały, że przeważający rodzaj działalności skarżącego mieści się w katalogu objętym zwolnieniem, brak byłoby podstaw do odmowy zwolnienia go z obowiązku opłacania składek, pod warunkiem spełnienia pozostałych przesłanek.

Odnosząc się do stanowiska organu zawartego w odpowiedzi na skargę wskazującego, że wspólnik spółki cywilnej i sama spółka traktowani są jako samodzielni płatnicy składek, a wspólnicy s. c. podlegają ubezpieczeniom jako osoby prowadzące działalność gospodarczą i dokonują odrębnego zgłoszenia jako płatnicy składek na własne ubezpieczenia (na indywidualnych NIP), Sąd wskazał, że w sytuacji gdy przedsiębiorca ubiegający się o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek prowadzi działalność wyłącznie w formie s. c., zaś jego indywidualna działalność gospodarcza jest zawieszona lub faktycznie - mimo widniejącego wpisu w rejestrze REGON - tożsama z działalnością spółki cywilnej, oceniając spełnienie przez stronę warunku w zakresie prowadzenia na dzień 30 września 2020 r. działalności gospodarczej o określonym kodzie PKD, jako rodzaju przeważającej działalności, organ nie może pominąć przedmiotu działalności spółki cywilnej. Te okoliczności są bowiem istotne w kontekście dokonanej wyżej wykładni art. 31zo ust. 10 i 11 ustawy COVID-19 dotyczącej podstaw ustalenia przesłanek udzielenia zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek. Oparcie się przez organ wyłącznie na danych REGON lub CEIDG w zakresie kodu PKD przeważającej działalności skarżącego jako indywidualnego przedsiębiorcy, mimo że nie wykonywał on - jak twierdzi - działalności gospodarczej poza spółką cywilną, jest niewystarczające i pomija istotę udzielanej pomocy, która ma być skierowana do podmiotów rzeczywiście wykonujących w dniu 30 września 2020 r. działalność, o której mowa w art. 31zo ust. 10 ustawy COVID-19.

Uzasadnienia wydanych przez Zakład decyzji uchybiają istotnie art. 107 § 3 K.p.a. stanowiącemu, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W pierwszej z wydanych decyzji nie wyjaśniono wnioskodawcy na tle obowiązujących przepisów prawa materialnego, dlaczego nie uwzględniono jego oświadczenia zawartego we wniosku dotyczącego kodu przeważającej działalności (74.20.Z). W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie ustosunkowano się zaś do przedstawionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dowodów (zaświadczenia z rejestru REGON i umowy spółki cywilnej), którymi skarżący starał się wykazać, że faktycznie, jedyną prowadzoną przezeń działalnością jest działalność fotograficzna.

Biorąc pod uwagę, że celem przepisów ustawy COVID-19 jest udzielenie pomocy przedsiębiorcom rzeczywiście prowadzącym jako przeważającą działalność gospodarczą oznaczoną wskazanymi w rozporządzeniu kodami PKD, przy ustalaniu uprawnienia skarżącego do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za listopad 2020 r. nie można pominąć formy, w jakiej prowadzi działalność gospodarczą.

Co najmniej zatem przedwczesne jest stanowisko organu, że skarżący nie może ubiegać się o przedmiotowe zwolnienie. Organ nie wyjaśnił całokształtu okoliczności sprawy istotnych dla rozstrzygnięcia zgodnie z przytoczonymi wyżej zasadami postępowania administracyjnego. Do takich okoliczności należy w pierwszym rzędzie ustalenie rzeczywistego przeważającego rodzaju działalności gospodarczej prowadzonej przez stronę na dzień 30 września 2020 r.

W związku z powyższym Sąd wskazał, że ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni ocenę prawną Sądu, a w szczególności ustali, jaką według stanu na dzień 30 listopada 2020 r. przeważającą działalność skarżący jako płatnik składek faktycznie prowadził.

Po ponownym rozpatrzeniu wniosku ww. decyzją z 5 maja 2022 r. organ odmówił prawa do zwolnienia z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek za okres od 1 listopada 2020 r. do 30 listopada 2020 r.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że ustalił w Urzędzie Statystycznym w Poznaniu, że na dzień 30 września 2020 r. przeważający kod PKD dla prowadzonej działalności gospodarczej dla wniosku J.S. NIP [...] i REGON [...] stanowi 47.19.Z., tj. "pozostała sprzedaż detaliczna prowadzona w niewyspecjalizowanych sklepach", który nie uprawnia do zwolnienia.

We wniosku natomiast J.S. podał, że na dzień 30 września 2020 r. przeważająca działalność gospodarcza prowadzona była z kodem PKD 74.20.Z.

Z posiadanych informacji kod PKD 74.20.Z zgłoszono jako przeważający kod prowadzonej działalności gospodarczej dopiero 3 lutego 2021 r., a więc już po otrzymaniu decyzji z 21 stycznia 2021 r. o odmowie prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za listopad 2020 r. Kod ten obejmuje działalność w zakresie "działalność fotograficzna".

Na podstawie art. 15 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie informacji dla Przedsiębiorcy (Dz. U. z 2020 r., poz. 2296) zmianę wpisu w CEIDG w zakresie przedmiotu wykonywanej działalności gospodarczej według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) na poziomie podklasy, w tym jeden przedmiot przeważającej działalności, przedsiębiorca jest zobowiązany złożyć w terminie 7 dni od daty zmiany tych danych.

W świetle art. 42 ust. 6 w zw. z art. 42 ust. 3 pkt 4 ustawy o statystyce publicznej z dnia 29 czerwca 1995 r. (Dz. U. z 2020 r., poz. 443), dalej: "u.s.p.", wniosek o wpis do rejestru podmiotów składa się w urzędzie statystycznym województwa właściwym dla siedziby albo miejsca zamieszkania podmiotu - w terminie 14 dni od zaistnienia okoliczności uzasadniających wpis, a wniosek o zmianę cech objętych wpisem oraz wniosek o skreślenie - w terminie 7 dni od zaistnienia okoliczności uzasadniających zmianę lub skreślenie. Do wniosku dołącza się dokumenty określone przepisami innych ustaw, potwierdzające powstanie podmiotu albo podjęcie działalności, zmianę cech objętych wpisem albo skreślenie podmiotu.

Zgodnie z art. 62 ust. 4 u.s.p. osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej i osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą mają obowiązek zgłaszania do rejestru REGON bezpośrednio w urzędzie statystycznym województwa, na którego terenie mają siedzibę, odpowiednio: wniosku o nadanie numeru identyfikacyjnego - w ciągu 14 dni od dnia powstania podmiotu, wniosku o zmianę cech objętych rejestrem - w ciągu 14 dni od zaistnienia zmiany oraz wniosku o skreślenie z rejestru - z dniem zaprzestania działalności.

Dalej organ wyjaśnił, że uwzględniając wytyczne zawarte w ww. wyroku Sądu w zakresie ustalenia rzeczywistego rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej organ dokonał analizy ustaleń własnych i przesłanej przez J.S. 13 kwietnia 2022 r. informacji. Ustalono, że prowadzona działalność gospodarcza w zakresie wnioskowanego okresu pod wskazanym NIP [...] i REGON [...] na dzień 30 września 2020 r. prowadzona była z kodem PKD 47.19.Z. Za wrzesień 2020 r. J.S. nie wystawił żadnych dokumentów księgowych (faktur, paragonów), potwierdzających sprzedaż towarów lub usług we wrześniu 2020 r. Pierwszy Urząd Skarbowy w K. nie dysponuje danymi dotyczącymi uzyskanego przychodu za wrzesień 2020 r. Urząd potwierdził, że w roku 2020 J.S. prowadził działalność gospodarczą na własne nazwisko (rodzaj prowadzonej działalności: sprzedaż detaliczna prowadzona w niewyspecjalizowanych sklepach), z której nie zadeklarował przychodu.

Jednocześnie z danych CEIDG wynika, że J.S. jest wspólnikiem spółki Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe "F" s. c., NIP [...], która to spółka pismem z dnia 18 stycznia 2021 r. została zwolniona z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za listopad 2020 r.

Na gruncie przepisów regulujących system ubezpieczeń społecznych wspólnik spółki cywilnej i sama spółka traktowani są przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych jako samodzielni i odrębni płatnicy składek. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 5 u.s.u.s. każdy ze wspólników spółki cywilnej odrębnie prowadzi działalność gospodarczą, posiada odrębny wpis w CEIDG i jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność podlega obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym i opłaca składki na własne ubezpieczenia.

Spółka cywilna występuje zaś w roli odrębnego płatnika składek w sytuacji, gdy zatrudnia pracowników. Zgłaszana jest do ZUS z własnymi danymi identyfikacyjnymi takimi jak NIP, REGON i nazwa spółki, posiada odrębne konto płatnika i na tym koncie jest rozliczana. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. 2020 r., poz. 1320 ze zm.) spółce nadano podmiotowość jako pracodawcy względem zatrudnionych pracowników, a nie wspólnikom tworzącym spółkę.

Na gruncie przepisów u.s.u.s. przymiot płatnika składek mogą mieć zatem zarówno wspólnicy spółki cywilnej jak i sama spółka. Tym samym wnioski o zwolnienie z obowiązku opłacenia nieopłaconych należności z tytułu składek na ubezpieczenia, o których stanową przepisy ustawy o COVID-19, mogą składać zarówno wspólnicy spółek cywilnych jak i sama spółka cywilna. W zależności zatem od wnioskodawcy (wspólnik spółki cywilnej lub spółka) organ jest zobligowany do ustalania kodu PKD właściwego wyłącznie dla wnioskodawcy.

W związku z powyższym Zakład Ubezpieczeń Społecznych stwierdził, że J.S. nie przysługuje prawo do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za okres od 1 listopada 2020 r. do 30 listopada 2020 r.

W skardze na decyzję z 5 maja 2022 r. J.S. zarzucił organowi naruszenie:

1. art. 31zo ust. 10 i 11 ustawy COVID-19 przez dokonanie oceny w zakresie oznaczenia prowadzonej działalności według kodu PKD na podstawie danych zawartych w rejestrze REGON w brzmieniu na dzień 30 września 2020 r. dla działalności gospodarczej wykonywanej osobiście, której skarżący nie prowadzi i nieuwzględnienie danych zawartych w tym rejestrze dla spółki cywilnej, którą jako jej wspólnik skarżący faktycznie wykonuje;

2. art. 7, art. 77 i art. 107 K.p.a. przez nierozstrzygnięcie i nieuzasadnienie dlaczego decyzję podjęto na podstawie danych zawartych w rejestrze REGON dla działalności, której skarżący nie wykonuje, a nie uwzględnienie danych zawartych w tym rejestrze, które skarżący wykonuje jako wspólnik s. c.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), dalej: "p.p.s.a.", sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Jednocześnie, zgodnie z art. 134 p.p.s.a., Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przeprowadzona przez Sąd w niniejszej sprawie kontrola według powyższych kryteriów wykazała, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zaskarżoną decyzję wydano po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 3 lutego 2022 r. o sygn. akt III SA/Po 786/21.

Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w ww. orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy (art. 153 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 31zo ust. 10 ustawy COVID-19 na wniosek płatnika składek prowadzącego, na dzień 30 września 2020 r., działalność oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodami 47.71.Z, 47.72.Z, 47.81.Z, 47.82.Z, 47.89.Z, 49.32.Z, 49.39.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.2l.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 59.20.Z, 74.20.Z, 77.2l.Z, 79.90.A, 79.90.C, 82.30.Z, 85.5l.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z, 90.02.Z, 90.04.Z, 91.02.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.2l.Z, 93.29.A, 93.29.B, 93.29.Z, 96.01.Z, 96.O4.Z, zwalnia się z obowiązku opłacania należnych składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych, za okres od dnia 1 listopada 2020 r. do dnia 30 listopada 2020 r. wykazanych w deklaracji rozliczeniowej złożonej za ten miesiąc, jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek do dnia 30 czerwca 2020 r. i przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w listopadzie 2020 r. był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w listopadzie 2019 r.

Przepis art. 31zo ust. 11 ustawy COVID-19 określa natomiast, że oceny spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 10, w zakresie oznaczenia prowadzonej działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007 dokonuje się na podstawie danych zawartych w rejestrze REGON w brzmieniu na dzień 30 września 2020 r. W myśl art. 31zq ust. 7 ustawy COVID-19 odmowa zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, o których mowa w art. 31zo, następuje w drodze decyzji.

W wydanym wyroku Sąd wskazał m. in., że:

- sformułowanie "działalność oznaczoną wg PKD 2007, jako rodzaj przeważającej działalności" należy odnosić do działalności rzeczywistej, faktycznie prowadzonej, a nie działalności wynikającej z rejestru REGON czy CEiDG, gdy istnieje co do tego spór; wynika z tego, że w sytuacji sporu w tym zakresie organ powinien brać pod uwagę nie tylko dane wynikające ze wspomnianych rejestrów, ale i inne środki dowodowe, zmierzając do ustalenia rzeczywistej działalności wnioskodawcy;

- we wniosku istnieją niewyjaśnione przez organ sprzeczności: z jednej strony J.S. podał jako kod przeważającej działalności PKD 74.20.Z (działalność fotograficzna) i własny NIP, a z drugiej - że o pomoc ubiega się jako wspólnik spółki cywilnej; organ pominął, że we wniosku strona wskazała, że ubiega się o przedmiotowe zwolnienie jako wspólnik spółki cywilnej, ograniczając się do ustalenia na podstawie danych z rejestru REGON na dzień 30 września 2020 r., że rodzajem przeważającej działalności skarżącego była działalność określona kodem PKD 47.19.Z (pozostała sprzedaż detaliczna prowadzona w niewyspecjalizowanych sklepach), w świetle art. 31zo ust. 10 ustawy COVID-19 nie uprawniająca do zwolnienia;

- w sytuacji gdy przedsiębiorca ubiegający się o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek prowadzi działalność wyłącznie w formie s. c., zaś jego indywidualna działalność gospodarcza jest zawieszona lub faktycznie - mimo widniejącego wpisu w rejestrze REGON - tożsama z działalnością spółki cywilnej, oceniając spełnienie przez stronę warunku w zakresie prowadzenia na dzień 30 września 2020 r. działalności gospodarczej o określonym kodzie PKD, jako rodzaju przeważającej działalności, organ nie może pominąć przedmiotu działalności spółki cywilnej; te okoliczności są bowiem istotne w kontekście dokonanej wyżej wykładni art. 31zo ust. 10 i 11 ustawy COVID-19 dotyczącej podstaw ustalenia przesłanek udzielenia zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek; oparcie się przez organ wyłącznie na danych REGON lub CEIDG w zakresie kodu PKD przeważającej działalności skarżącego jako indywidualnego przedsiębiorcy, mimo że nie wykonywał on - jak twierdzi - działalności gospodarczej poza spółką cywilną, jest niewystarczające i pomija istotę udzielanej pomocy, która ma być skierowana do podmiotów rzeczywiście wykonujących w dniu 30 września 2020 r. działalność, o której mowa w art. 31zo ust. 10 ustawy COVID-19;

- Zakład nie ustalił, jaki był na dzień 30 września 2020 r. rodzaj przeważającej działalności skarżącego jako wspólnika tejże spółki, która – jak sam organ wskazuje 18 stycznia 2021 r. została zwolniona z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za listopad 2020 r., mimo że we wniosku skarżący wyraźnie wskazał, że kodem przeważającej prowadzonej przez niego działalności jest kod 74.20.Z, który zgodnie z art. 31zo ust. 10 ustawy COVID-19 kwalifikował stronę do przyznania przedmiotowej pomocy.

Ponadto, poczynione przez organ ustalenia, potwierdzają, że skarżący w 2020 r. nie deklarował dochodu z działalności gospodarczej - rodzaj prowadzonej działalności: sprzedaż detaliczna prowadzona w niewyspecjalizowanych sklepach. Jak również to, że skarżący jest wspólnikiem spółki Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe "F" s. c., NIP [...], która to spółka została zwolniona z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za listopad 2020 r.

Tym samym, wbrew wskazaniom Sądu, w ponownie wydanej, a zaskarżonej w kontrolowanej sprawie decyzji z 5 maja 2022 r., organ nadal nie ustalił jaki jest faktyczny przeważający rodzaj działalności gospodarczej skarżącego, będącego wspólnikiem spółki cywilnej, według stanu na dzień 30 września 2020 r.

Ponownie rozpoznając sprawę organ zastosuje się do wskazań zawartych w ww. wyroku, a w szczególności ustali na podstawie wszelkich dostępnych środków dowodowych jaki był kod przeważającej, faktycznie prowadzonej działalności gospodarczej przez skarżącego, będącego wspólnikiem spółki cywilnej Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe "F" s. c., NIP [...], według stanu na dzień 30 września 2020 r.

Jeżeliby dowody wskazywały, że przeważający rodzaj tej działalności mieści się w katalogu objętym zwolnieniem, brak byłoby podstaw do odmowy zwolnienia go z obowiązku opłacania składek, pod warunkiem spełnienia pozostałych przesłanek.

Co najmniej zatem przedwczesne jest stanowisko organu, że skarżący nie może ubiegać się o przedmiotowe zwolnienie.

Wobec powyższego, Sąd uznając, że z naruszeniem art. 153 p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 K.p.a. organ nie wyjaśnił całokształtu okoliczności sprawy mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.