Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Starszy referendarz sądowy – Justyna Wtulich-Gruszczyńska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata W. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata W. P. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 221,40 (dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych, w tym tytułem opłaty kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych, tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 41,40 (czterdzieści jeden 40/100) złotych za sporządzenie i wniesienie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

Wyrokiem z 5 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...].

Wnioskiem z 7 grudnia 2017 r. skarżący zwrócił się o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku oraz o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Postanowieniem z 23 stycznia 2018 r. starszy referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata oraz umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pismem z [...] lutego 2018 r. poinformowała o wyznaczeniu adwokata W. P. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego.

W dniu [...] marca 2018 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęła sporządzona przez pełnomocnika opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego przez Sąd wyroku z 5 grudnia 2017 r. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości, ani w części.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych

i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r.

w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), które weszło w życie z dniem 2 listopada 2016 r.

W niniejszej sprawie, opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została sporządzona w dniu [...] marca 2018 r. i wpłynęła do Sądu w dniu [...] marca 2018 r. (data stempla biura podawczego). Z uwagi na to, że postępowanie sądowe

w drugiej instancji zainicjowane wniesioną opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej zostało wszczęte po wejściu w życie ww. rozporządzenia

(2 listopada 2016 r.) zastosowanie w sprawie będą miały przepisy ww. rozporządzenia.

Przepis § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stanowi, że za sporządzenie

i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi - 50 % opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat – 75 % tej opłaty,

w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja, czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł.

Stosownie do § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności, na podstawie przepisów o podatku od towaru i usług. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.

W niniejszej sprawie adwokat został ustanowiony po wydanym przez Sąd wyroku, a zatem w drugiej instancji sprawy nie prowadził sprawy ten sam adwokat.

W ramach pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w drugiej instancji pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy oraz sporządził i wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego przez Sąd w dniu 5 grudnia 2017 r. wyroku.

Zasadne jest zatem przyznanie pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia w wysokości 75 % opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia, czyli opłatę w wysokości 180 zł. Na mocy § 4 ust. 3 rozporządzenia, ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (23 %).

W konsekwencji adwokatowi W. P. należy się wynagrodzenie w wysokości 180 zł oraz kwota 41,40 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 221,40 zł.

Z powyższych względów, w oparciu o powołane wyżej przepisy rozporządzenia oraz art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.