I SA/Wr 423/24 - Wyrok

Data orzeczenia	2024-10-24	
Data wpływu	2024-05-22	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu	
Sędziowie	Dagmara Dominik-Ogińska /przewodniczący sprawozdawca/
Dagmara Stankiewicz-Rajchman
Iwona Solatycka	
Symbol z opisem	6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560	
Hasła tematyczne	Podatek dochodowy od osób prawnych	
Skarżony organ	Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej	
Treść wyniku	*Oddalono skargę w całości	
Powołane przepisy	Dz.U. 2023 nr 0 poz 2805;  art. 38eb ust. 3; Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Dagmara Dominik-Ogińska (sprawozdawca), Sędziowie: SWSA Dagmara Stankiewicz - Rajchman, AWSA Iwona Solatycka, Protokolant starszy sekretarz sądowy Paweł Poźniak po rozpoznaniu na rozprawie w Wydziale I w dniu 24 października 2024 r. sprawy ze skargi E sp. z o.o. z siedzibą we W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 marca 2024 r. nr 0111-KDIB2-1.4010.599.2023.2.AR w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę w całości.	
Uzasadnienie
1. Postępowanie przed organem podatkowym.

1.1. Przedmiotem skargi E. Sp. z o.o. (dalej Spółka/ Skarżąca) jest interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej organ podatkowy) z dnia 20 marca 2024 r. nr 0111-KDIB2-1.4010.599.2023.2.AR w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych.

1.2. W dniu 20 grudnia 2023 r. Spółka złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Spółka jest osobą prawną utworzoną na mocy prawa polskiego 28 grudnia 2001 r., ma siedzibę na terytorium Polski i jest podatnikiem, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm.; dalej uPDOP), podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Rok podatkowy Spółki jest tożsamy z rokiem kalendarzowym. Spółka uzyskuje przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych. Spółka jest członkiem grupy kapitałowej E.(1) (dalej Grupa), będącej międzynarodowym koncernem specjalizującym się w produkcji komponentów elektrycznych, którego korzenie sięgają połowy XX wieku. Zasadniczo, wizja Grupy skupia się na zwiększaniu bezpieczeństwa, wydajności i ekologiczności pojazdów, sprzętu, urządzeń, technologii medycznych i produkcji żywności oraz na inteligentnym przetwarzaniu danych. Głównym przedmiotem działalności Spółki, wpisanym w KRS według Polskiej Klasyfikacji Działalności jest kod 26.11.Z - Produkcja elementów elektronicznych. W tym obszarze Spółka zajmuje się przede wszystkim produkcją komponentów [...] dla trzech dużych obszarów produkcji przemysłowej: techniki pojazdów użytkowych, techniki pojazdów osobowych oraz techniki przemysłowej. Tym samym, Spółka oferuje swoim klientom m.in. wysoce dynamiczne i niezawodne produkty [...] do zastosowań motoryzacyjnych i przemysłowych. Spółka jest drugim co do wielkości zakładem Grupy. W procesie wytwarzania produktów elektronicznych Spółka wykorzystuje nabytą w pełni zautomatyzowaną, fabrycznie nową, linię produkcyjną (dalej linia), która składa się z następujących elementów: nawijarki cewek + robota, urządzenia do oklejania izolacji + robota, zgrzewarki, stanowiska montażu cewek, stanowiska do wciskania tulejek, stanowiska kontroli końcowej. Ponadto, z linią funkcjonalnie związane są w szczególności automatyczne podajniki komponentów m.in. wibracyjny podajnik i taśmowy podajnik. Zasadniczo, linia pozwala nie tylko na przyspieszenie całego procesu produkcyjnego, ale również podniesienie jakości produkcji poprzez precyzję i powtarzalność ruchów, która jest nieosiągalna dla człowieka. Standardowy przebieg czynności wykonywanych przez linię wygląda następująco: 1) podajnik automatyczny dostarcza korpus cewki do nawijarki drutu nawojowego, 2) nawijarka nawija drut nawojowy na cewki, 3) automatyczny podajnik dostarcza cewki nawinięte do stanowiska oklejania, 4) stanowisko oklejania owija cewkę nawiniętą taśmą izolacyjną, 5) automatyczny podajnik dostarcza cewkę oklejoną do stanowiska zgrzewania [...], 6) na stanowisku zgrzewania następuje proces elektrycznego połączenia [...] z drutem nawojowym, 7) automatyczny podajnik dostarcza cewkę zgrzaną do stanowiska obcinania [...], 8) na stanowisku obcinania [...] usuwa się nadmiarowy obszar kontaktowania, 9) automatyczny podajnik dostarcza pół komponent na magnetyczny podajnik, 10) automatyczny podajnik przenosi blachy jarzmowe na stanowisko cechowania laserowego, 11) automatyczne stanowisko montażu wciska cewki nawinięte do jarzma, 12) podajnik magnetyczny dostarcza półprodukt do stanowiska wciskania tulejek, 13) stanowisko wciskania tulejek montuje za pomocą prasy tulejki w blasze jarzmowej, 14) podajnik magnetyczny przenosi wyrób końcowy na stanowisko kontroli końcowej, 15) na stanowisku kontroli końcowej sprawdzane są podstawowe parametry wyrobu końcowego, 16) podajnik magnetyczny przenosi wyrób końcowy na stanowisko pakowania, 17) robot przenosi wyrób końcowy z podajnika magnetycznego do wytłoczek opakowania, 18) wytłoczką wraz z wyrobami gotowymi automatycznie wydawana jest do operatora. Powyższe wskazuje, że linia jest wyposażona w pełni zautomatyzowany/zrobotyzowany system wielofunkcyjny, który wykonuje stacjonarnie wiele skomplikowanych zadań. Dzięki szerokiemu zakresowi ruchów, linia wykonuje wiele czynności jedna po drugiej oraz porusza się w trzech niezależnych płaszczyznach, w toku czynności są wykorzystane 3 stopnie swobody. Wieloosiowe manipulatory pobierają komponenty lub wyroby gotowe z podajnika magnetycznego do stanowiska procesu, jak również działają w odwrotną stronę. Jednocześnie, właściwości systemów informatycznych linii pozwalają na możliwość obsługi m.in.: w zakresie nawijania, nadawania kształtu, przenoszenia na poszczególne stanowiska produktu i komunikacji z systemem do zarządzania pracą.

Ponadto, linia wysyła cyklicznie dane dotyczące procesu oraz wyniki pomiarów do sterowników PLC, które kontrolują i weryfikują poprawności procesu produkcji. Sterowniki PLC przesyłają dane do komputera centralnego. Komputer centralny (sterujący) współpracuje z systemem informatycznym zarządzającym bazą danych i siecią Linii, jak również monitoruje proces i rozstrzyga o poprawności montażu, tj. czy

wyprodukowane wyroby mogą być wysłane do stanowiska pakowania. Dodatkowo, przekazuje on dane do serwera centralnego (do którego dostęp uzyskają wybrani pracownicy z Grupy), w związku z czym linia jest pośrednio zintegrowana z komputerem centralnym. Co więcej, przy linii znajdują się czujniki i pozycjonery kontrolujące obecności części, poprawność ich położenia oraz poprawność procesu (np. czujnik siły lub miernik średnicy nawinięcia). Linia jest wyposażona również w kamery do rozpoznawania, czy komponent odpowiada produkowanemu wariantowi. Spółka przed zakupem linii poprzedziła jej weryfikację poprzez wielokrotne testowanie w miejscu produkcji (centrala w N.). W ramach testowania, linia wyprodukowała około 5 000 sztuk wyrobu gotowego oraz została poddana wstępnej kwalifikacji. Należy podkreślić, iż linia: została nabyta przez Spółkę (faktura zakupu wystawiona w dniu 27 czerwca 2023 r.), została aktywowana u Spółki w dniu 3 listopada 2023 r., jest dedykowana pod konkretne programy produkcyjne Spółki, nie jest powszechnie dostępna na rynku, została wyprodukowana na potrzeby Spółki z powszechnie dostępnych na rynku komponentów, jest przedmiotem umowy pożyczki leasingowej . Linia została przyjęta do ewidencji środków trwałych i od grudnia 2023 r. Spółka dokonuje od niej odpisów amortyzacyjnych, zgodnie z art. 16a do 16m uPDOP.

W związku z powyższym zadano pytania: 1) czy linia składająca się z powyższych elementów opisanych w stanie faktycznym, spełnia definicję robota przemysłowego, o którym mowa w art. 38eb ust. 3 uPDOP? 2) Czy wartość odpisów amortyzacyjnych od środka trwałego będącego linią stanowi dla Spółki koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację, o których mowa w art. 38eb ust. 2 pkt 1 uPDOP, a w konsekwencji - czy na podstawie art. 38eb ust. 1 uPDOP Spółka może odliczyć od podstawy opodatkowania kwotę stanowiącą 50% tego kosztu poniesionego w roku podatkowym? 3) Czy stanowiąca wartość początkową środka trwałego i wartości niematerialnej cena nabycia, o której mowa w art. 16g ust. 3 uPDOP obejmuje odsetki od pożyczki leasingowej zaciągnięte na sfinansowanie Linii, naliczone wyłącznie do momentu przekazania linii do używania. Odnośnie pytania pierwszego zdaniem Spółki linia składająca się z elementów opisanych w stanie faktycznym spełnia definicję robota przemysłowego w rozumieniu art. 38eb ust. 3 uPDOP. Spółka odwołała się do treści art. 38eb ust. 3 i 4 uPDOP i podkreśliła, że zakupiona linia spełnia wszystkie wymienione w ww. przepisach przesłanki, tj. w szczególności stanowi maszynę: fabrycznie nową - linia została zakupiona w takim stanie, w jakim opuściła fabrykę. Spółka zakup linii poprzedziła weryfikacją poprzez wielokrotne testowanie w miejscu produkcji (centrala w N.); automatycznie sterowaną, programowalną, wielozadaniową i stacjonarną - jak opisano w stanie faktycznym, linia sterowana jest poprzez sterowniki PLC oraz komputer centralny. Dane z linii są wysyłane automatycznie do komputera centralnego, który decyduje o poprawności montażu, ponadto, linia wykonuje stacjonarnie szereg czynności; o co najmniej 3 stopniach swobody - dzięki szerokiemu zakresowi ruchów, linia może wykonywać wiele czynności jedna po drugiej oraz poruszać się w trzech niezależnych płaszczyznach; posiadającą właściwości manipulacyjne dla zastosowań przemysłowych - jak opisano w stanie faktycznym, Linia nawija drut nawojowy na cewki, owija cewkę nawiniętą taśmą izolacyjną, usuwa nadmiarowy obszar kontaktowania, wciska cewki nawinięte do jarzma oraz montuje za pomocą prasy tulejki w blasze jarzmowej; wymieniającą dane w formie cyfrowej z urządzeniami sterującymi i diagnostycznymi lub monitorującymi w celu zdalnego: sterowania, programowania, monitorowania lub diagnozowania - jak opisano w stanie faktycznym, linia jest podłączona poprzez sterowniki PLC do komputera centralnego. Komputer centralny odpowiedzialny jest za monitorowanie procesu i decyzję czy wyprodukowane wyroby można wysłać do stanowiska pakowania; połączoną z systemami teleinformatycznymi, usprawniającymi procesy produkcyjne podatnika, w szczególności z systemami zarządzania produkcją, planowania lub projektowania produktów - jak opisano w stanie faktycznym, po uruchomieniu linii, każde ze stanowisk cyklicznie wysyła dane dotyczące procesu oraz wyników pomiarów do sterowników PLC, które decydują o poprawności procesu. Sterowniki PLC przesyłają dane do komputera centralnego, który znajduje się w obszarze maszyny. Komputer centralny przesyła dane na serwer centralny, do którego dostęp uzyskają wybrani pracownicy Grupy; monitorowaną za pomocą czujników, kamer lub innych podobnych urządzeń - jak opisano w stanie faktycznym, na każdym stanowisku znajduje się czujnik obecności części oraz poprawności jej położenia. Stanowiska wyposażone są także w czujniki lub kamery do rozpoznawania czy komponent odpowiada produkowanemu wariantowi. Czujniki sprawdzają także poprawność procesu (np. czujnik siły lub miernik średnicy nawinięcia); zintegrowaną z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika - jak opisano w stanie faktycznym, linia jest podłączona poprzez sterowniki PLC do komputera centralnego. Dodatkowo, linia zintegrowana jest ze stanowiskiem pakowania. Należy również wskazać, że poszczególne elementy wchodzące w skład linii winno się postrzegać zbiorczo, gdyż dopiero całościowo służą zapewnieniu prawidłowego funkcjonowania w całym cyklu linii. Jednocześnie upłynniają i harmonizują jej pracę oraz pozwalają na osiągnięcie optymalnego procesu produkcji. Odnośnie pytania drugiego zdaniem Spółki, wartość odpisów amortyzacyjnych od środka trwałego będącego linią stanowi dla Spółki koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację, o których mowa w art. 38eb ust. 2 pkt 1 uPDOP, a w konsekwencji - na podstawie art. 38eb ust. 1 uPDOP Spółka może odliczyć od podstawy opodatkowania kwotę stanowiącą 50% tego kosztu poniesionego w roku podatkowym. Spółka odwołała się do art. 38eb ust. 1 i 2 oraz 5 uPDOP, art. 15 ust. 1, art. 16a ust. 2 pkt 3, art. 16f ust. 1, art. 16a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 16b uPDOP. Z powyższych regulacji wprost wynika, że w przypadku środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych podatnicy nie zaliczają do kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio wydatków na nabycie ww. składników majątku, lecz odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej. Spółka dokonuje stosownych odpisów amortyzacyjnych, które powinny być uznawane za koszty uzyskania przychodu poniesione na robotyzację i tym samym powinny podlegać odliczeniu w ramach ulgi na robotyzację. Z uwagi, że Spółka zalicza wydatki z tytułu nabycia linii w koszty uzyskania przychodu (poprzez dokonywane odpisy amortyzacyjne) to zasadne jest bowiem uznanie tych odpisów za koszty uzyskania przychodu poniesione na robotyzację właśnie w tych latach podatkowych. Tym samym, Spółka stoi na stanowisku, iż w analizowanym przypadku jest uprawniona do odliczania tych odpisów w ramach ulgi na robotyzację, zgodnie z przepisem art. 38eb ust. 1 uPDOP, niezależnie od momentu nabycia linii. Mając powyższe na uwadze, wartość odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od nabytej linii, jest kosztem uzyskania przychodów poniesionym na robotyzację, o którym mowa w art. 38eb ust. 2 pkt 1 uPDOP, a w konsekwencji - na podstawie art. 38eb ust. 1 uPDOP Spółka może odliczyć od podstawy opodatkowania kwotę stanowiącą 50% tego kosztu poniesionego w roku podatkowym, w ramach ulgi na robotyzację. Co się tyczy pytania trzeciego zdaniem Spółki, stanowiąca wartość początkową środka trwałego i wartości niematerialnej cena nabycia, o której mowa w art. 16g ust. 3 uPDOP obejmuje odsetki od pożyczki leasingowej zaciągnięte na sfinansowanie linii, naliczone wyłącznie do momentu przekazania linii do używania. Spółka odwołała się do art. 16g ust. 1 pkt 1, art. 16g ust. 3 i 12 uPDOP i wskazała, że z powyższych regulacji wynika, że przy ustalaniu podstawy amortyzacji, uwzględnia się również odsetki od kredytu zaciągniętego na sfinansowanie zakupu środka trwałego/wartości

niematerialnej i prawnej - naliczone do momentu przekazania ww. składników majątku do używania, które to zwiększają ich wartość początkową. W przypadku umowy pożyczki leasingowej Spółka staje się właścicielem przedmiotu pożyczki i tym samym dokonuje amortyzacji. Spółka środkowi trwałemu będącemu przedmiotem umowy pożyczki leasingu - linii - przypisała wartość początkową i wykazała ją w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, prowadzonej dla potrzeb podatku dochodowego. Ustalając wartość początkową środka trwałego Spółka, zastosowała przepisy odnoszące się do nabycia środków trwałych w drodze kupna. Mając powyższe na uwadze, stanowiąca wartość początkową środka trwałego i wartości niematerialnej cena nabycia, o której mowa w art. 16g ust. 3 uPDOP obejmuje odsetki od pożyczki leasingowej zaciągnięte na sfinansowanie linii, niemniej naliczone wyłącznie do momentu przekazania linii do używania.

1.3. W powołanej na wstępie interpretacji indywidualnej organ podatkowy uznał, że stanowisko Spółki jest nieprawidłowe. Przytoczył treść art. 38eb ust. 1 - ust. 5 uPDOP i wskazał, że nie można uznać za robota przemysłowego opisanej przez Spółkę we wniosku linii produkcyjnej składającej się z 2 robotów, nawijarki cewek, urządzenia do oklejania izolacji, zgrzewarki, stanowiska montażu cewek, stanowiska do wciskania tulejek, stanowiska kontroli końcowej. W definicji zawartej w art. 38eb ust. 3 uPDOP mowa jest bowiem wyraźnie o maszynie zintegrowanej z innymi maszynami/ urządzeniami w cyklu produkcyjnym a nie o zespole maszyn i urządzeń, których elementem są roboty. Wskazana w opisie sprawy linia produkcyjna stanowi zespół maszyn i urządzeń, których elementami są roboty a nie robota (maszynę) wraz z funkcjonalnie z nim związanymi oraz zintegrowanymi w cyklu produkcyjnym maszynami i urządzeniami peryferyjnymi. Zauważono, że to roboty są zintegrowane z linią produkcyjną i są elementem tej linii a nie linia produkcyjna z robotami. Z robotami zintegrowane są natomiast inne maszyny i urządzenia. Organ podatkowy nie zgodził się, że nabyta przez Spółkę linia produkcyjna składająca się z wymienionych w opisie sprawy elementów (w tym 2 robotów) wypełnia definicję robota przemysłowego, w rozumieniu art. 38eb ust. 3 upDOP. Z wniosku nie wynika też aby wymienione urządzenia stanowiły maszyny i urządzenia peryferyjne do wskazanych dwóch robotów. Tym samym stanowisko Spółki w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 uznano za nieprawidłowe.

Z uwagi na uznanie, że wskazana przez Spółkę we wniosku linia produkcyjna nie stanowi robota przemysłowego, w myśl art. 38eb ust. 3 uPDOP, za bezprzedmiotowe uznano pytania Spółki oznaczone we wniosku nr 2 i 3 dotyczące możliwości odliczenia od podstawy opodatkowania kosztów poniesionych na robotyzację oraz ustalenia dla potrzeb ww. ulgi ceny nabycia ww. linii produkcyjnej, o której mowa jest w art. 16g ust. 3 uPDOP.

2. Postępowanie przed Sądem pierwszej instancji.

2.1. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżono w całości powołaną na wstępie interpretację indywidualną. Zarzucono naruszenie:

I) przepisów prawa materialnego poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, tj.: art. 38eb ust. 3, art. 38eb ust. 1 w zw. z art. 38eb ust. 2 pkt 1 oraz art. 16g ust. 3 uPDOP poprzez błędną interpretację stanu faktycznego i uznanie, iż nabyta przez Spółkę linia produkcyjna składająca się z wyszczególnionych w opisie stanu faktycznego elementów nie wypełnia znamion definicji robota przemysłowego;

II) przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

- art. 121 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383; dalej OP), z uwagi na pominięcie w wydanej interpretacji powołanych w niej stanowisk organów podatkowych, potwierdzających stanowisko Spółki, a tym samym ich nieuwzględnienie i prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych;

- art. 14c § 1 OP i 14c § 2 OP, poprzez nie odniesienie się do całości przedstawionego we wniosku stanowiska Spółki, jak również nie przedstawienie w sposób wyczerpujący stanowiska organu podatkowego co do oceny prawnej opisanego zdarzenia faktycznego, a tym samym prowadzenie postępowania w sposób wybiórczy;

- art. 122 OP i art. 124 OP, poprzez niepodjęcie przez organ podatkowy wszystkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w tym niepodjęcie działań zmierzających do pełniejszego poznania i zrozumienia sposobu funkcjonowania Linii, a w konsekwencji naruszenie zasady prawdy obiektywnej.

W związku z powyższym wniesiono o uwzględnienie niniejszej skargi oraz uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (dalej: "WSA") na podstawie art. 54 § 3 w zw. z art. 54 § 2, art. 146 § 1 w zw. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) PPSA; zasądzenie przez WSA od organu podatkowego na rzecz Spółki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2, art. 205 § 4 oraz art. 209 PPSA.

2.2. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie i podtrzymano argumentację zawartą w zaskarżonej interpretacji indywidualnej.

3. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

3.1. Skarga jest bezzasadna albowiem zaskarżona interpretacja indywidualna nie narusza prawa.

3.2. Na wstępie należy przypomnieć, że na mocy art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267 ze zm.; dalej PUSA) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej [...]. Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 PUSA). W myśl zaś art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej PPSA) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a PPSA). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 PPSA). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie [...] może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). W razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 PPSA).

3.3. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do tego czy przedstawiona przez Skarżącą linia produkcyjna stanowi robot przemysłowy w rozumieniu art. 38eb ust. 3 uPDOP. Zdaniem Skarżącej spełnia ona definicję robota przemysłowego. Odmiennego zdania jest organ podatkowy.

W tak zakreślonym sporze rację należy przyznać organowi podatkowemu.

3.4. Stosownie do treści art. 14h OP w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 126, art. 129, art. 130, art. 135, art. 140, art. 143, art. 165 § 3b, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2 i 4, art. 170, art. 171, art. 208, art. 213 w zakresie uzupełniania lub sprostowania co do skargi do sądu administracyjnego, art. 214, art. 215 § 1 i 3 oraz przepisy rozdziałów 3a, 5, 6, 7, 10, 14, 16 i 23 działu IV. Tym samym podnoszone w skardze zarzuty naruszenia art. 122 i art. 124 OP należy uznać za bezprzedmiotowe albowiem nie mają one zastosowania do interpretacji indywidualnych.

Organ podatkowy w ramach postępowania interpretacyjnego nie prowadzi postępowania w zakresie ustalenia stanu faktycznego, lecz dokonuje wyłącznie oceny zdarzenia przedstawionego przez podatnika. Ustaleń, że stan faktyczny przedstawia się inaczej od opisanego, nie można czynić w postępowaniu o udzielenie interpretacji (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 20 czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Sz 127/24, CBOSA) ani na etapie postępowania przed sądem administracyjnym.

3.5. Zgodnie z art. 14b § 3 OP składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Określenie "wyczerpująco" należy rozumieć jako przedstawienie danego zagadnienia na tyle precyzyjnie, wszechstronnie, szczegółowo, gruntownie i dokładnie, aby wnioskodawca mógł zająć stanowisko w stosunku do prezentowanego stanu rzeczy, zaś organ podatkowy na tej podstawie udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Opis ten powinien więc zawierać wszystkie istotne elementy stanu faktycznego, niezbędne z punktu widzenia możliwości dokonania w sposób jednoznaczny jego prawnopodatkowej kwalifikacji (por. wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2024 r., sygn. akt II FSK 71/23, CBOSA).

W sprawie Skarżąca przedstawiła stan faktyczny, który jej zdaniem przemawia za tym aby uznać, że linia produkcyjna opisana we wniosku jest robotem przemysłowym w rozumieniu art. 38eb ust. 3 uPDOP. W oparciu o tak przedstawiony stan faktyczny organ podatkowy wydał interpretację indywidualną. Sąd nie stwierdził naruszenia art. 14c § 1 i 2 OP czy art. 121 § 1 w zw. z art. 14h OP w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. Podnoszone przez Skarżącą argumenty dotyczące innych interpretacji indywidualnych, które nie zostały uwzględnione w zaskarżonej interpretacji nie mają uzasadnionych podstaw albowiem zawarty w nich stan faktyczny został przedstawiony w sposób uwypuklający ten aspekt, który wynika z definicji robota przemysłowego rozumianego jako maszyny funkcjonalnie związanej z innymi maszynami i urządzeniami peryferyjnymi. I tak z interpretacji indywidualnej z dnia 1 lipca 2022 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.9.2022.1.AW wynika, że Spółka planuje nabycie fabrycznie nowego robota przemysłowego wraz z maszynami i urządzeniami peryferyjnymi w postaci w pełni zrobotyzowanej linii pakującej. Z kolei z treści interpretacji z dnia 29 grudnia 2022 r. nr 0111-KDIB1-1.4010.492.2022.2.AW wynika, że Spółka nabyła maszynę lutującą części elektroniczne i jej elementy.

Tymczasem we wniosku o udzielenie interpretacji w niniejszej sprawie Skarżąca wskazała w opisie sprawy, że linia produkcyjna stanowi zespół maszyn i urządzeń, których elementami są roboty a nie robota (maszynę) wraz z funkcjonalnie z nim związanymi oraz zintegrowanymi w cyklu produkcyjnym maszynami i urządzeniami peryferyjnymi. Na rozprawie próbowano tłumaczyć, że użyte w opisie słowo roboty miało znaczenie potoczne, co jest niezrozumiałe w kontekście stanowiska organu podatkowego zawartego w zaskarżonej interpretacji indywidualnej.

3.6. Warto wskazać, że w myśl art. 38eb ust. 3 uPDOP przez robota przemysłowego rozumie się automatycznie sterowaną, programowalną, wielozadaniową i stacjonarną lub mobilną maszynę, o co najmniej 3 stopniach swobody, posiadającą właściwości manipulacyjne bądź lokomocyjne dla zastosowań przemysłowych, która spełnia łącznie następujące warunki: 1) wymienia dane w formie cyfrowej z urządzeniami sterującymi i diagnostycznymi lub monitorującymi w celu zdalnego: sterowania, programowania, monitorowania lub diagnozowania; 2) jest połączona z systemami teleinformatycznymi, usprawniającymi procesy produkcyjne podatnika, w szczególności z systemami zarządzania produkcją, planowania lub projektowania produktów; 3) jest monitorowana za pomocą czujników, kamer lub innych podobnych urządzeń; 4) jest zintegrowana z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika. Z kolei zgodnie z art. 38eb ust. 4 uPDOP przez maszyny i urządzenia peryferyjne do robotów przemysłowych funkcjonalnie z nimi związane rozumie się w szczególności: 1) jednostki liniowe zwiększające swobodę ruchu; 2) pozycjonery jedno- i wieloosiowe; 3) tory jezdne; 4) słupowysięgniki; 5) obrotniki; 6) nastawniki; 7) stacje czyszczące; 8) stacje automatycznego ładowania; 9) stacje załadowcze lub odbiorcze; 10) złącza kolizyjne; 11) efektory końcowe do interakcji robota z otoczeniem służące do: a) nakładania powłok, malowania, lakierowania, dozowania, klejenia, uszczelniania, spawania, cięcia, w tym cięcia laserowego, zaginania, gratowania, śrutowania, piaskowania, szlifowania, polerowania, czyszczenia, szczotkowania, drasowania, wykańczania powierzchni, murowania, odlewania ciśnieniowego, lutowania, zgrzewania, klinczowania, wiercenia, handlingu, w tym manipulacji, przenoszenia i montażu, ładowania i rozładowania, pakowania, gwożdżenia, paletyzacji i depaletyzacji, sortowania, mieszania, testowania, wykonywania pomiarów, b) obsługi maszyn: frezarek, wtryskarek, giętarek, robodrilli, wiertarek, tokarek, wrzecion, zginarek i zawijarek, wycinarek, walcarek, przecinarek, szlifierek, wytaczarek, ciągarek, drukarek, pras, wyoblarek.

Rację ma organ podatkowy, który w oparciu o przedstawiony przez Skarżącą stan faktyczny uznał, że nie można uznać za robota przemysłowego opisanej przez Spółkę we wniosku linii produkcyjnej składającej się z 2 robotów, nawijarki cewek, urządzenia do oklejania izolacji, zgrzewarki, stanowiska montażu cewek, stanowiska do wciskania tulejek, stanowiska kontroli końcowej. W definicji zawartej w art. 38eb ust. 3 uPDOP mowa jest bowiem wyraźnie o maszynie zintegrowanej z innymi maszynami/ urządzeniami w cyklu produkcyjnym a nie o zespole maszyn i urządzeń, których elementem są roboty. Zauważono, że to roboty są zintegrowane z linią produkcyjną i są elementem tej linii a nie linia produkcyjna z robotami. Słusznie też stwierdzono, że nie sposób jest uznać, że wymienione urządzenia stanowiły maszyny i urządzenia peryferyjne do wskazanych dwóch robotów.

3.7. Z tych też względów nie można uznać, że doszło do naruszenia art. 38eb ust. 3, art. 38eb ust. 1 w zw. z art. 38eb ust. 2 pkt 1 oraz art. 16g ust. 3 uPDOP i oddalono skargę w całości na podstawie art. 151 PPSA.