III KKO 1/97 - Postanowienie

Data orzeczenia	1997-02-12	
Sąd	Sąd Najwyższy	
Sędziowie	Wróbel Andrzej /przewodniczący/
Józefowicz Adam /sprawozdawca/
Łętowski Janusz	
Symbol z opisem	616  Rolnictwo i leśnictwo, w tym gospodarowanie nieruchomościami rolnymi i leśnymi,  ochrona gruntów rolnych i leśnych, gosp	
Hasła tematyczne	Administracyjne postępowanie	
Powołane przepisy	Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26; art. 190 par. 1; Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.	
Publikacja w u.z.o.	OSNAPU 1997 23 poz. 481	
Tezy
Nie ma sporu kompetencyjnego w rozumieniu art. 190 par. 1 Kpa, jeżeli sąd zawiesił postępowanie w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości ze względu na toczące się postępowanie przed organem administracji państwowej o sporządzenie wykazu zmian gruntowych, które zostało również zawieszone.	
Sentencja
Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym po rozpoznaniu sprawy z wniosku (...) o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego i o wydanie przez Kolegium orzeczenia o podjęcie zawieszonego postępowania administracyjnego i sądowego

   postanowiło odrzucić wniosek.	
Uzasadnienie
Wnioskodawca Mieczysław Z. złożył wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Sądem Rejonowym dla K.-K. w K. a Wydziałem Geodezji Urzędu Miasta K. Składający wniosek podał, że wymieniony Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 24 listopada 1995 r. (...) zawiesił postępowanie w sprawie o rozgraniczenie ze względu na niedostarczenie przez wnioskodawcę prawidłowego wykazu zmian gruntowych odnośnie parceli (...) bez którego nie można nadać sprawie dalszego biegu. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone przez Sąd Wojewódzki. Z kolei Wydział Geodezji Urzędu Miasta K. postanowieniem z dnia 14 października 1996 r. (...) zawiesił postępowanie toczące się na wniosek Mieczysława Z. o sporządzenie prawidłowego wykazu zmian gruntowych (...) do czasu zakończenia postępowania sądowego w sprawie (...). Po rozpatrzeniu zażalenia wnioskodawcy na powyższe postanowienie Wojewoda K. postanowieniem z dnia 21 listopada 1996 r. (...) utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji w zakresie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów (...) dla nieruchomości (...). Organ II instancji w uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że wprowadzenie zmiany w aparacie ewidencji gruntów nie jest możliwe do czasu ustalenia granic przedmiotowych działek w postępowaniu sądowym o rozgraniczenie.

Wnioskodawca uważa, że w tej sytuacji nigdy nie mogą być zakończone ani postępowanie sądowe, ani postępowanie administracyjne o sporządzenie prawidłowego wykazu zmian gruntowych w zakresie powierzchni nieruchomości, których błędnie dokonał z własnej inicjatywy organ administracyjny. W związku z tym wnioskodawca wniósł o wydanie orzeczenia nakazującego podjęcie postępowania administracyjnego lub sądowego.

Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym wzięło pod uwagę, co następuje:

Wbrew twierdzeniom wnioskodawcy w przedstawionej wyżej sytuacji nie występuje spór o właściwość między organem administracji państwowej a sądem, o którym mowa w art. 190 par. 1 Kpa. Spór taki może powstać wówczas, gdy nastąpiły zróżnicowane oceny co do właściwości tych organów do rozpoznania tej samej sprawy. Sprawa administracyjna o wprowadzenie zmian w aparacie ewidencji gruntów i rozgraniczenie nieruchomości w postępowaniu sądowym nie są przedmiotowo identycznymi sprawami. W żadnej z tych spraw ani organ administracyjny, ani sąd nie uznały się niewłaściwymi do ich rozpoznania, lecz zawiesiły postępowanie w tych odrębnych sprawach, dopatrując się przeszkody do ich rozpoznania. Organy II-ej instancji skontrolowały prawidłowość postanowień o zawieszeniu postępowania w obu sprawach. Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym nie jest właściwe do oceny zasadności prawomocnych postanowień organów administracji państwowej I i II instancji oraz sądów obu instancji, wydanych w toku postępowania administracyjnego i sądowego przez właściwe organy i sądy. Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym rozpatruje, stosownie do przepisu art. 192 par. 1 pkt 1 i 2 Kpa, tylko spory pozytywne /gdy organ administracji państwowej i sąd uznają się równocześnie za właściwe do załatwienia sprawy/, jak również spory negatywne /gdy w sprawie za niewłaściwy uznaje się zarówno organ administracji państwowej, jak i sąd/. Tego rodzaju spór nie wystąpił w żadnej z wymienionych we wniosku spraw toczących się z przeszkodami do usunięcia, zarówno w postępowaniu administracyjnym i sądowym postępowaniu cywilnym.

Wnioskodawca może żądać wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 17 lipca 1996 r. (...) zobowiązującego Prezydenta Miasta K. do wydania decyzji w przedmiocie sprostowania zmian w ewidencji gruntów, dotyczących parcel gruntowych (...) według oznaczenia katastralnego, odpowiadających działkom ewidencyjnym (...) i części działki (...). Jeśli nie nastąpiło rozgraniczenie gruntów w trybie art. 30-33 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz.U. 1989 nr 30 poz. 163 ze zm./, to terenowy organ administracji państwowej stopnia podstawowego obowiązany jest z mocy art. 34 ust. 2 tej ustawy umorzyć postępowanie administracyjne i przekazać sprawę z urzędu wraz z całością dokumentacji do rozpatrzenia sądowi. Wnioskodawca może również żądać wydania odpłatnie wyrysów i wypisów z aparatu ewidencyjnego w trybie art. 24 ust. 3 wymienionej ustawy i przedstawić dokumentację geodezyjną sądowi rozpatrującemu sprawę o rozgraniczenie gruntów.

Z powyższych wywodów wynika, że wbrew twierdzeniom wnioskodawcy w sytuacji wymienionej we wniosku nie ma sporu kompetencyjnego w rozumieniu art. 190 par. 1 Kpa. Z tego względu badany przez Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym wniosek podlegał odrzuceniu.