Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka,, Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Protokolant st. sekr. Małgorzata Orman, po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. K. na bezczynność Starosty K. w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od Starosty K. na rzecz skarżącego kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Wskutek skarg W. K., pismem z dnia [...] r. Starosta K. powiadomił o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie cofnięcia lub ograniczenia pozwolenia wodnoprawnego udzielonego G. M. Następnie po ponownym rozpatrzeniu sprawy Starosta K. wydał decyzję z dnia [...] r. o odmowie cofnięcia lub ograniczenia udzielonego pozwolenia wodnoprawnego. Jednakże wskutek odwołania W. K., decyzją Wojewody z dnia [...] r. nr [...] , uchylono powyższą decyzję i sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Pismem z dnia [...] r. Starosta K. działając na podstawie art. 10 § 1 kpa, powiadomił strony o możliwości zapoznania się i wypowiedzenia co do zebranego w sprawie materiału dowodowego, jednocześnie informując w trybie art. 36 kpa, że nowy termin załatwienia sprawy wyznacza się do dnia [...] r.

Z kolei W. K. w dniu [...] r. wniósł do Wojewody zażalenie na bezczynność Starosty K., zaś następnie w dniu [...] r. skierował skargę do sądu administracyjnego w sprawie bezczynności tego organu.

Po zrelacjonowaniu przebiegu dotychczasowego postępowania, zainicjowanego jego zdaniem jeszcze w [...] r. skarżący zarzucił naruszenie art. 36 kpa i bezpodstawne odwlekanie wydania decyzji w tej sprawie oraz wskazanie przez Starostę zbyt odległego terminu jej załatwienia – przy braku wyjaśnienia przyczyn niemożności załatwienia sprawy w terminie, podkreślając że termin ten już raz przedłużono. Zdaniem skarżącego, takie działanie organu ma na celu wyrządzenie mu szkody, a ponadto, organ ten nie uwzględnił jego wniosku o przeprowadzenie eksperymentu dla wykazania jego racji.

Odpowiadając na skargę Starosta K. wniósł o jej oddalenie jako bezprzedmiotowej, wyjaśniając że w dniu [...] r. wydał w tej sprawie decyzję nr [...], od której w dniu [...] r. skarżący złożył odwołanie.

W związku z treścią odpowiedzi na skargę w kolejnym piśmie skarżący podniósł, że wyjaśnienia Starosty nie wskazują uzasadnionych przesłanek przewlekłości postępowania, podtrzymując zarzut naruszenia przepisów postępowania i jego interesu prawnego poprzez bezprzedmiotowe i bezzasadne przewlekanie tego postępowania z winy organu. Jego zdaniem, Starosta nie wykazał aby zachodziła obiektywna przyczyna zwłoki ( art. 36 § 2 kpa ).

W toku rozprawy sądowej skarżący wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Wojewódzki sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Terminy załatwiania spraw przez organy administracji reguluje przepis art. 35 kpa, wprowadzając generalną zasadę działania bez zbędnej zwłoki, zaś w razie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego, co niewątpliwie dotyczy niniejszej sprawy, termin ten wynosi miesiąc, a w przypadku sprawy szczególnie skomplikowanej – dwa miesiące. Jednocześnie zgodnie z art. 35 § 5 kpa, do tych terminów nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. W świetle art. 36 kpa, o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, organ administracji obowiązany jest zawiadomić stronę, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy, co dotyczy także przypadku zwłoki z przyczyn niezależnych od organu.

Zdaniem składu orzekającego, rozpoznanie skargi na bezczynność organu w trybie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wymaga zbadania, czy w dacie wniesienia skargi organ administracji uchybił terminowi załatwienia sprawy administracyjnej, liczonemu zgodnie z art. 35 § 3 i 5 kpa. Oznacza to zaś, iż organ administracji nie jest bezczynny w załatwieniu sprawy w przypadkach wystąpienia okoliczności, wymienionych w art. 35 § 5 kpa i to niezależnie od faktu, czy dopełnił równocześnie obowiązku powiadomienia strony o zaistniałych obiektywnych przeszkodach zgodnie z treścią art. 36 § 2 kpa.

Tymczasem w niniejszej sprawie ani z treści odpowiedzi na skargę ani też z aktu postępowania administracyjnego, a zwłaszcza treści pisma Starosty K. z daty [...] r. nie wynikają żadne obiektywne przeszkody, o których mowa w art. 35 § 5 kpa, uniemożliwiające temu organowi wydanie rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, nawet przy założeniu jej szczególnego skomplikowania, w terminie nie później niż 2 miesiące od zwrotu akt postępowania przez Wojewodę po rozpoznaniu przez ten organ odwołania na podstawie decyzji kasacyjnej z dnia [...] r. W tym miejscu wyjaśnić też przyjdzie, iż dla oceny zasadności skargi nie ma znaczenia etap postępowania, poprzedzający wydanie przez Starostę decyzji z dnia [...] r., wyeliminowanej następnie z obrotu prawnego.

W konsekwencji, stwierdzić przyjdzie, iż w dacie wniesienia skargi w dniu

[...] r. Starosta K. pozostawał w bezczynności w załatwieniu sprawy administracyjnej w terminie, wyznaczonym w art. 35 § 3 kpa. Skarżący przed wniesieniem skargi dopełnił też wymogu uprzedniego wyczerpania środka zwalczania bezczynności w postaci zażalenia z art. 37 kpa, bowiem w dniu [...] r. wniósł zażalenie do Wojewody. Nie ma zaś znaczenia prawnego fakt, iż zażalenie to nie zostało rozpoznane przed wniesieniem skargi, jako że przepisy art. 52 § 3 i 4 oraz art. 53 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie mają zastosowania do skarg na bezczynność organu, co oznacza, że strona nie ma obowiązku wstrzymania się z wniesienia skargi do sądu administracyjnego po skierowaniu zażalenia i dopiero upływ jakiegoś terminu otwiera drogę sądowoadministracyjną.

Zatem skarga na bezczynność organu jest uzasadniona. Jednakże zakres działania sądu administracyjnego w sprawach skarg na bezczynność organu reguluje przepis art. 149 tej ustawy, który stanowi, że uwzględniając skargę, sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu.

Oznacza to zaś, że o ile po wniesieniu skargi do sądu bezczynność organu ustała, bowiem nastąpiło rozpoznanie sprawy i wydanie aktu rozstrzygającego sprawę administracyjną, wydanie wyroku w trybie art. 149 ustawy, jest bezprzedmiotowe. Nie można bowiem zobowiązać organu do wydania decyzji, która wszak już zapadła, zaś kontrola jej merytorycznej zasadności nie jest dopuszczalna na tym etapie postępowania sądowego. Stąd też podniesione przez skarżącego kwestie co do sposobu załatwienia sprawy, nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej skargi.

Bezprzedmiotowość postępowania sądowego, będąca konsekwencją ustania bezczynności organu po wniesieniu skargi, która jednak była uzasadniona, obliguje zatem sąd administracyjny do umorzenia tego postępowania z mocy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

O kosztach postępowania, obejmujących wpis sądowy w kwocie [...] zł, orzeczono na wniosek skarżącego po myśli art. 201 § 1, art. 205 § 1 i art. 209 cyt. ustawy. Wydanie aktu przez Starostę K. nastąpiło bowiem już po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego, co podpada pod przesłankę uwzględnienia skargi przez organ administracji w trybie art. 54 § 3 tej ustawy.