Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski Sędziowie: WSA Mirosław Bator (spr.) WSA Renata Czeluśniak Protokolant: Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2014 r. sprawy ze skargi "A" Spółka z o.o. w K. na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 3 listopada 2010 r. nr CXV/1554/10 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: I. skargę odrzucić; II. zwrócić stronie skarżącej spółce "A" Spółka z o.o. w K. kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem uiszczonego wpisu.

"A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. pismem z dnia 1 sierpnia 2014 r. złożonym osobiście w siedzibie organu wniosła skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 3 listopada 2012 r. nr CXV/1554/10 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Tyniec – Wschód".

W odpowiedzi na skargę Gmina Miejska Kraków w imieniu której działa Prezydent Miasta Krakowa wniosła o jej oddalenie jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu.

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo analiza jej dopuszczalności. Innymi słowy, sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej powoływana jako P.p.s.a.).

Jedna z przyczyn niedopuszczalności skargi zachodzi wówczas, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Przepis art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. odwołuje się do dwóch zasad, wywodzących się jeszcze z prawa rzymskiego. Pierwsza z nich, zasada lis pendens stanowi, że nie można wszcząć postępowania, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi stronami już się toczy, natomiast druga, res iudicata, że nie można wszczynać postępowania sądowego, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami została prawomocnie zakończona. Istotą obu zasad jest to, że w tej samej sprawie miedzy tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz oraz, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami.

Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że skarga "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. została wniesiona osobiście w dniu 1 sierpnia 2014 r. Fakt ten potwierdził Prezes Zarządu spółki "A" na rozprawie w dniu 19 listopada 2014 r. Zgodnie z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z dnia 22 czerwca 2012 r., sygn. akt II OSK 1509/12 sytuacja, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. zachodzi wówczas, gdy wcześniej złożona przez tę samą stronę i w tym samym przedmiocie skarga jest rozpoznawana merytorycznie. Dopiero przystąpienie przez sąd do merytorycznej oceny skargi legitymuje sąd do odrzucenia później wniesionej, przez ten sam podmiot w tym samym przedmiocie skargi. W niniejszej sprawie mamy do czynienia dokładnie z taką sytuacją, bowiem spółka "A" wniosła wcześniej (w dniu 30 lipca 2014 r.) skargę na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 3 listopada 2012 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Tyniec – Wschód". Niniejsza skarga została zarejestrowana w WSA w Krakowie pod sygnaturą II SA/Kr 1330/14 i na rozprawie w dniu 19 listopada 2014 r. sprawa została rozpoznana. Niedopuszczalnym było, zatem równoległe procedowanie w dwóch sprawach, w których skargi pochodziły od tego samego podmiotu i ich zakres przedmiotowy również był identyczny. Przedmiot zaskarżenia i zakres żądania, z podaniem podstawy prawnej (art. 146 § 2 P.p.s.a.), zostały w skardze sprecyzowane przez profesjonalnego pełnomocnika, zatem nie mogą one budzić wątpliwości interpretacyjnych sądu.

Wobec powyższego Sąd uznał, że niniejsza skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Niemożliwym z mocy prawa jest bowiem rozpoznawanie przez sąd dwóch tożsamych pod względem przedmiotowym i podmiotowym spraw w tym samym czasie i procedowanie w nich równolegle.

Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w pkt I sentencji.

O zwrocie wpisu od skargi orzeczono w punkcie II postanowienia na mocy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym, sąd zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.