Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Cezary Kosterna, Sędzia WSA - Konrad Łukaszewicz (spr.), Asesor WSA - Joanna Dąbrowska, Protokolant ref. stażysta - Dariusz Bychawski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2025 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. we F. na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 12 czerwca 2024 r. nr KWT.70.2.14.2024 w przedmiocie odmowy skrócenia okresu obowiązywania dotychczasowej taryfy oraz zatwierdzenia nowej taryfy za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

Wnioskiem z dnia 28 kwietnia 2023 r. [...] spółka z o. o. we F. (zwana dalej: "Spółką" bądź "Skarżącą") wystąpiła do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (zwanego dalej: "Dyrektorem Regionalnym") o skrócenie okresu obowiązywania taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków obowiązującej na terenie Miasta i Gminy [...] oraz Gminy [...] – miejscowość W., zatwierdzonych decyzją Dyrektora Regionalnego z dnia 30 września 2020 r. nr GD.RZT.70.126.340.D.2020.JM.

Decyzją z dnia 28 grudnia 2023 r. nr GD.RZT.70.65.2023.JM.11, Dyrektor Regionalny odmówił skrócenia okresu obowiązywania dotychczasowej taryfy oraz odmówił zatwierdzenia taryfy przedłożonej wraz z wnioskiem.

Na skutek odwołania Spółki, zaskarżoną decyzją z dnia 12 czerwca 2024 r. nr KWT.70.2.14.2024, Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (zwany dalej: "Prezesem PGW") utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Regionalnego z dnia 28 grudnia 2023 r.

Pismem z dnia 15 lipca 2024 r. Spółka wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa PGW z dnia 12 czerwca 2024 r.

Na rozprawie w dniu 25 marca 2025 r. pełnomocnik organu podniosła do protokołu, że na skutek wyekspirowania okresu obowiązywania taryf zatwierdzonych decyzją z dnia 30 września 2020 r. nr GD.RZT.70.126.340.D.2020.JM, Dyrektor Regionalny wydał w dniu 20 lutego 2025 r. decyzję nr G.RZT.70.1.140.2024.DK.10. o zatwierdzeniu taryfy za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków na terenie Miasta i Gminy [...] oraz Gminy [...] miejscowość W. na okres 3 lat, na dowód czego przedłożyła kopię tej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w sytuacji, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem orzecznictwa, z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" będziemy mieć do czynienia wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna, przy czym owo zdarzenie skutkujące bezprzedmiotowością postępowania musi zaistnieć dopiero w toku postępowania, albowiem jego zaistnienie przed datą wniesienia skargi powinno skutkować jej odrzuceniem (por. np. orzeczenia NSA z dnia: 20 stycznia 2011 r. o sygn. akt II OSK 2453/10; 7 września 2011 r. o sygn. akt II GSK 1215/11; 22 lipca 2014 r. o sygn. akt II OSK 378/13; 14 lutego 2014 r. o sygn. akt II GSK 177/14).

Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, bowiem po wniesieniu skargi na decyzję o odmowie skrócenia obowiązywania dotychczasowej taryfy, doszło do wyekspirowania okresu obowiązywania dotychczasowej taryfy, co doprowadziło w konsekwencji do stanu, w którym w obrocie prawnym nie funkcjonuje już taryfa, której odmowy skrócenia dotyczy zaskarżona decyzja. Istotne jest przy tym to, że wywołane wnioskiem Spółki postępowanie, prowadzone na podstawie art. 24j ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 537 ze zm.), cechuje swoista dwuetapowość. W pierwszym etapie organ regulacyjny ustala, czy okoliczności podnoszone przez wnioskodawcę rzeczywiście stanowią o zajściu uzasadnionego przypadku stanowiącego o możliwości skrócenia okresu obowiązywania aktualnej taryfy i zatwierdzenia w jej miejsce nowej, a dopiero po takiej kwalifikacji okoliczności wskazywanych przez wnioskodawcę możliwe jest dokonanie oceny, analizy i weryfikacji projektu nowej taryfy, celem jej ewentualnego zatwierdzenia. W realiach kontrolowanej sprawy wniosek Skarżącej nie przeszedł pomyślnie pierwszego etapu postępowania, w następstwie czego, organ regulacyjny nie dokonywał oceny nowej taryfy, w ramach drugiego etapu postępowania. W sytuacji zatem, gdy skutek, którego domagała się Skarżąca (skrócenie obowiązywania dotychczasowej taryfy) ziścił się po złożeniu skargi poprzez upływ okresu, na który taryfa została zatwierdzona, to kontrola sądowoadministracyjna zaskarżonej decyzji, sprowadzająca się w istocie do kontroli pierwszego ze wskazanych etapów postępowania organu regulacyjnego, staje się zbędna, a przez to bezprzedmiotowa.

Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe, o czym orzekł na postawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.