W dniu 11 października 2021 r. strona skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2021 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 3 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 16 grudnia 2021 r. (akta sądowe k. 18).
Pełnomocnik strony skarżącej w dniu 22 grudnia 2021 r. przesłał przy piśmie przewodnim 3 egzemplarze skargi, które jednak nie zostały podpisane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie.
W okolicznościach niniejszej sprawy pełnomocnik skarżącej, pomimo wezwania Sądu do nadesłania 3 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, nie wykonał wskazanych w wezwaniu czynności. Przesłane do Sądu dokumenty stanowią egzemplarze skargi nie zawierające podpisu, co wyklucza możliwość uznania ich za odpis skargi. Tym samym, w zakreślonym terminie pełnomocnik nie usunął braków formalnych skargi, pomimo pouczenia o rygorze jej odrzucenia w razie nie wykonania wynikających z zarządzenia czynności.
Mając powyższe na uwadze złożona skarga podlegała odrzuceniu, co orzeczono w pkt I sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy (pkt II sentencji postanowienia).
