Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Wiciak, po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym ze skargi "A" Sp. Jawna w M. – J. i G. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie: podatku akcyzowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę

Pismem z dnia 20 maja 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał skarżące "A" Sp. Jawna w M.– J. i G. G., na wskazany adres do doręczeń, do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwocie [...] zł oraz do uzupełnienia braku formalnego tejże skargi poprzez złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do podpisania skargi (wyciąg z rejestru sądowego). Wezwanie to, zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach jego niewykonania w zakreślonym terminie, doręczone zostało w dniu 25 maja 2005 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru.

Wpis od skargi uiszczony został w ustawowym siedmiodniowym terminie, nie złożono natomiast wyciągu z rejestru sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ) zwanej dalej PSA, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Z uwagi na fakt, że spółka jawna podlega wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego

(spółka taka powstaje z chwilą wpisu do rejestru – art. 25 (1) § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych, Dz. U. z 2000 r., nr 94, poz. 1037 ze zm.), dokument ten obrazuje sposób reprezentacji w danej spółce (szczegółowe uregulowania w tej kwestii zawierać powinna umowa spółki). Brak takiego dokumentu jest zatem brakiem formalnym skargi, skoro Sąd nie ma możliwości stwierdzenia, czy skarga podpisana została przez osobę uprawnioną.

Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Sąd, działając na podstawie wyżej cytowanych przepisów i przy zastosowaniu art. 58 § 3 PSA, orzekł jak w sentencji.