Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia I. P. i S. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 5628/22 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi I. P. i S. P. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie w pkt. 1. w zakresie odrzucenia skargi I. P.; 2. uchylić zaskarżone postanowienie w zakresie pkt. 2.; 3. oddalić zażalenie S. P.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 13 listopada 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 5628/22, odrzucił skargę I. P. i S. P. (dalej zwanych również: "skarżącymi") na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z 29 września 2022 r. w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji oraz zwrócił skarżącym solidarnie uiszczony wpis od skargi.

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarga została podpisana jedynie przez I. P. Zarządzeniem z 14 maja 2024 r. skarżący zostali solidarnie wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez: a) nadesłanie skargi podpisanej przez obydwu skarżących; b) nadesłanie 3 (trzech) odpisów skargi, celem doręczenia uczestnikom postępowania. W dniu 17 czerwca 2024 r. skarżący nadali na poczcie pismo, w treści którego wskazali, że załączają do niego 3 (trzy) odpisy skargi podpisane przez oboje skarżących.

WSA w Warszawie przytoczył treść art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 47 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej zwanej: "p.p.s.a.") i wyjaśnił, że niedołączenie odpowiedniej liczby odpisów skargi dla wszystkich uczestników postępowania (których w sprawie jest 4), zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego biegu. Skutkiem nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie tego braku formalnego, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jest jej odrzucenie. WSA w Warszawie podkreślił też, że do pisma skarżących zostały załączone 3 oryginalne dokumenty zatytułowane "Skarga", a każdy z nich zawiera oryginalne podpisy obojga skarżących. Sąd pierwszej instancji uznał jedno z tych pism za oryginał skargi i włączył ją do akt sprawy. WSA wywnioskował, że skarżący – wbrew temu co napisali w nadesłanym piśmie przewodnim – uzupełnili tylko jeden brak formalny skargi (tj. nadesłanie skargi podpisanej w sposób właściwy). Drugiego braku formalnego skargi nie uzupełnili prawidłowo (zamiast trzech, przysłali tylko dwa odpisy skargi). W sprawie występuje czterech uczestników postępowania, wobec czego zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. dla każdego z nich skarżący winni przysłać po jednym odpisie skargi.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli oboje skarżący, zaskarżając je w całości oraz wnosząc o jego uchylenie w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania tj. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, pomimo że w ich ocenie braki skargi zostały w sposób prawidłowy i zgodny z wezwaniem Sądu uzupełnione.

W jego uzasadnieniu wskazali, że wypełniając nałożone na nich zobowiązanie kierowali się treścią wezwania, zaś w aktach sprawy znajduje się wystarczająca liczba odpisów skargi dla każdego z uczestników postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 51 p.p.s.a. kilku uprawnionych do wniesienia skargi może w jednej sprawie występować w roli skarżących, jeżeli ich skargi dotyczą tej samej decyzji. Z kolei w myśl art. 57 § 2 p.p.s.a. w przypadku, o którym mowa w art. 51 p.p.s.a., skargi mogą być wniesione w jednym piśmie. W konsekwencji przywołanych unormowań NSA uznał, że zażalenie skarżących zasługuje na uwzględnienie (jednakże nie z uwagi na argumentację w nim zawartą) w zakresie dotyczącym odrzucenia skargi I. P., natomiast w zakresie S. P., jako niezasadne podlega oddaleniu. NSA postanowił również o uchyleniu pkt 2 zaskarżonego postanowienia, gdyż wobec błędnego odrzucenia skargi I. P., uiszczony przez nią wpis, nie powinien zostać zwrócony.

W następnej kolejności wskazania zatem wymaga, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do treści art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

Brak podpisu pod skargą, jak również nienadesłanie wymaganej ilości odpisów skargi są brakami podlegającymi uzupełnieniu. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że w rozpoznawanej sprawie skarżący wnieśli swoją skargę w jednym dokumencie, który został podpisany jedynie przez I. P. Do skargi został załączony jeden jej odpis. Prawidłowo zatem Sąd pierwszej instancji zakwalifikował brak formalny pisma w postaci braku podpisu S. P. pod skargą, jako wymagający uzupełnienia. Podobnie sprawa ma się w przypadku odpisów – pierwotnie skarżący nie załączyli wystarczającej ich ilości.

Odnosząc się do zażalenia S. P. – prawidłowo Sąd pierwszej instancji uznał, że nie zostały przez niego uzupełnione braki formalne skargi, gdyż oprócz dokumentu – "oryginału" zawierającego własnoręczny podpis skarżącego, winien on przesłać wystarczającą – wskazaną w treści wezwania ilość odpisów, czego nie uczynił. Niezasadna jest w tym zakresie podniesiona w zażaleniu argumentacja dotycząca kierowania się przez skarżącego treścią wezwania, to bowiem wyraźnie wskazuje na nałożone na niego obowiązki – nadesłanie oryginału podpisanej przez niego skargi oraz brakujących odpisów skargi dla uczestników.

W ocenie NSA, za niezasadne należało natomiast uznać stanowisko WSA odnośnie do skargi I. P.. Sąd pierwszej instancji dysponował bowiem oryginałem jej skargi zawierającym jej własnoręczny podpis już w dniu przekazania skargi przez organ, a także jeden jej odpis. Skarżąca nadsyłając zatem, w odpowiedzi na wezwanie z 14 maja 2024 r., 3 egzemplarze skargi z własnoręcznym podpisem wypełniła nałożone na nią zobowiązanie. WSA nie mógł wezwać jej do solidarnego uzupełnienia braku formalnego skargi, który w stosunku do niej nie istniał – podpisania przez nią skargi – a zatem niezasadnie przyjął, że nadesłane dokumenty stanowią kolejny oryginał jej skargi. W myśl art. 51 p.p.s.a. skargi mogą być wniesione w jednym piśmie. Każdy ze skarżących w kontrolowanym postępowaniu wywodzi we wniesionej skardze swój indywidualny, własny interes prawny w zaskarżeniu decyzji BFG, a zatem ich skargi, mimo że wniesione w jednym piśmie, stanowią odrębne środki zaskarżenia i tak powinny być traktowane w zakresie uzupełniania ich braków formalnych.

Tym samym w niniejszej sprawie, odrzucenie skargi I. P. z powodu nieuzupełnienia przez nią braków formalnych skargi było nieprawidłowe i dlatego też NSA postanowił o uchyleniu zaskarżonego postanowienia w zakresie jego pkt 1, zaś z związku z powyższym konieczne również stało się uchylenie również jego pkt. 2.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w zakresie kontrolowanego postanowienia dotyczącego skargi I. P., a także zwrotu wpisu działając na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym i drugim sentencji postanowienia. W zakresie dotyczącym odrzucenia skargi S. P., działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., NSA oddalił zażalenie w punkcie trzecim sentencji postanowienia.