![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6550, Odrzucenie skargi, Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, Odrzucono skargę, V SA/Wa 2957/15 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2015-09-02, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
V SA/Wa 2957/15 - Postanowienie WSA w Warszawie
|
|
|||
|
2015-07-16 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie | |||
|
Barbara Mleczko-Jabłońska /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6550 | |||
|
Odrzucenie skargi | |||
|
II GSK 3336/15 - Postanowienie NSA z 2016-04-05 | |||
|
Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa | |||
|
Odrzucono skargę | |||
|
Dz.U. 2012 poz 270 art. 3 § 2 pkt 4 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 2 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi B. S. na oświadczenia Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie potrącenia należności wynikających z decyzji postanawia: - odrzucić skargę - |
||||
|
Uzasadnienie
Decyzją Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] nr [...] z dnia [...] października 2014 r. ustalono kwotę nienależnie pobranych przez [...] [...] płatności rolnośrodowiskowych. W wyniku rozpoznania wniesionego odwołania decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Podlaskiego Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...]. Prezes Agencji wydał w dniach [...] marca 2015 r. oraz [...] marca 2015 r. oświadczenia o potrąceniu należności wynikających z ww. decyzji w łącznej kwocie 26084,08 zł. z zobowiązania Agencji wobec [...] [...], wynikającego z decyzji nr [...]oraz [...] z dnia [...] marca 2015 r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowych. Powyższe oświadczenia, po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, [...] [...] uczynił przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się stwierdzenia ich bezskuteczności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.), w brzmieniu obowiązującym w dniu wniesienia skargi, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu II GSK 265/07, aby czynność organu administracji mogła zostać uznana za czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 musi spełniać następujące warunki: nie może mieć charakteru decyzji lub postanowienia wydanego w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, winna mieć charakter publicznoprawny, być skierowana do indywidualnego podmiotu oraz dotyczyć jego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W ocenie Sądu, wbrew stanowisku prezentowanemu przez pełnomocnika strony skarżącej, zaskarżona czynność w postaci oświadczenia o potrąceniu należności nie mieści się w granicach wyznaczonych treścią ww. przepisu. W zaistniałym stanie faktycznym de facto kwestia sporna dotyczy wypłaty środków przyznanych w decyzjach o przyznaniu pomocy rolnośrodowiskowej. Wypłata taka stanowi czynność materialnotechniczną, nie wynikającą bezpośrednio z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, lecz będącą realizacja konkretnej decyzji przyznającej uprawnienie. Jest czynnością wykonawczą, podejmowaną w związku z wydaną decyzją i innymi decyzjami, zgodnie z ich treścią. Wypłata środków finansowych nie jest zatem czynnością z zakresu działania administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W ocenie Sądu, analogicznie należy potraktować realizację przez Agencję uprawnienia przewidzianego w art. 31 ust. 1 oraz ust. 3 ustawy z dnia z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. 2014 poz. 1438). Kwestia ta pozostaje w zakresie wykonania ostatecznych decyzji. Konsekwencją tego stwierdzenia jest uznanie, że skarga na oświadczenia o potrąceniu należności wynikających z uznania środków finansowych za pobrane nienależnie, nie jest dopuszczalna w świetle uregulowań p.p.s.a., albowiem nie należy ona do właściwości rzeczowej sądów administracyjnych. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia |
||||