Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

23 lutego 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krywow-Milczarek (spr.), , , po rozpoznaniu 23 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z 26 sierpnia 2025 r. nr SKO.III/422/181/2025 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

W piśmie z 26 września 2025 r. D. S. (dalej: skarżący) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej, wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z 12 grudnia 2025 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Równocześnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 12 grudnia 2025 r., w piśmie z 17 grudnia 2025 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL, w terminie 7 dni, także pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka pocztowa zawierająca m.in. pismo sądowe z 17 grudnia 2025 r. oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została doręczona skarżącej 19 grudnia 2025 r.

Termin przewidziany na usunięcie braku formalnego i fiskalnego skargi upłynął 29 grudnia 2025 r. Braki skargi nie zostały usunięte.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143) dalej: p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, § 3 i § 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a., do którego odwołuje się § 1 tegoż artykułu przewiduje, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Z kolei art. 57 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.

Przepis art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. stanowi, że pismo strony powinno zawierać, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go nie mając takiego obowiązku.

Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Szczególne uregulowanie w tym względzie zawiera art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należało, że skarga złożona przez skarżącą nie została należycie opłacona. Nie wskazano w niej również numeru PESEL skarżącej. Skarżąca została w związku z tym w prawidłowy sposób wezwana do usunięcia braku formalnego i braku fiskalnego skargi. Korespondencja sądowa zawierająca m.in. odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz pismo sądowe z 17 grudnia 2025 r. z wezwaniem do usunięcia braku formalnego skargi została doręczona skarżącej 19 grudnia 2025 r. Przewidziany prawem termin, do którego skarżąca mogła usunąć braki skargi upłynął ostatecznie 29 grudnia 2025 r. (poniedziałek), a to z uwagi na okoliczność, iż 26 i 28 grudnia 2025 r. były dniami ustawowo wolnymi od pracy (drugi dzień Bożego Narodzenia, niedziela) – zgodnie z art. 1 pkt. 1 lit. m i pkt. 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 296), a z kolei 27 grudnia 2025 r. przypadał w sobotę. Zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. We wskazanym terminie skarżąca nie podjęła czynności zmierzających do sanowania braków skargi.

W konsekwencji zaistniałych okoliczności stwierdzić należało, że skarga obarczona jest brakiem fiskalnym oraz formalnym, co uniemożliwiło nadanie jej dalszego prawidłowego biegu. W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.