Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Janusz Walawski Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras Sędzia WSA – Eugeniusz Wasilewski (sprawozdawca) Protokolant – specjalista Marek Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty odprawy mieszkaniowej – oddala skargę –

Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej decyzją Nr [...] z dnia [...].10.2013 r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 13 ust. 7 i art. 47 ust. 2, w związku z art. 23 ust. 9 pkt 1 i art. 21 ust. 6 pkt 3 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2010 r. nr 206, poz. 1367 z późń. zm.), po rozpatrzeniu odwołania Z. M. od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w B. Nr [...] z dnia [...] września 2013 r. odmawiającej wypłaty odprawy mieszkaniowej, zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.

W uzasadnieniu decyzji podano, iż do Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. w dniu 15 lipca 2013 r. wpłynął wniosek [...]. Z. M. o wypłatę odprawy mieszkaniowej, w trybie art. 47 ust. 2 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, w którym jako członków rodziny, o których mowa w art. 26 ust. 3 ww. ustawy wskazał żonę M. M. i dwoje dzieci. Z dniem [...] czerwca 2013 r. zainteresowany został zwolniony z pełnienia zawodowej służby wojskowej.

W toku prowadzonego postępowania organ I instancji pismem z dnia [...] lipca 2013 r. wezwał stronę do przesłania kopii aktu notarialnego potwierdzającego zakup lokalu, o którym była mowa we wniosku o wypłatę odprawy. Pismem z dnia 31 lipca 2013 r. pełnomocnik strony poinformował, iż przedmiotowy lokal został zbyty na rzecz osoby trzeciej i strona nie posiada obecnie aktu notarialnego, na podstawie którego ten lokal nabyła. W piśmie z dnia 26 sierpnia 2013 r. pełnomocnik strony ponownie oświadczył, że strona nie dysponuje aktem notarialnym nabycia lokalu.

W związku z powyższym Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w B. pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. wystąpił do Urzędu Miejskiego w L. o udostępnienie aktu notarialnego nabycia przez Z. M. lokalu przy ul. [...] w L. oraz innych dokumentów, które pozwolą jednoznacznie stwierdzić czy ww. skorzystał z bonifikaty lub pomniejszenia w cenie nabycia tego lokalu. Przy piśmie z dnia [...] września 2013 r. Urząd Miejski w L. przesłał kserokopie: aktu notarialnego Rep. [...] z dnia [...] sierpnia 2001 r. nabycia lokalu przez Z. M., protokołu rokowań nr [...] z dnia [...] sierpnia 2001 r., uchwały nr [...] Rady Miasta L. z dnia [...] sierpnia 1999 r., uchwały nr [...]Rady Miasta L. z dnia [...] marca 1999 r.

Na podstawie ww. dokumentów organ ustalił, że Z. M. wraz z żoną R. M. w dniu [...] sierpnia 2001 r. nabył lokal mieszkalny należący do zasobu Miasta L. przy ul. [...]. Przy zakupie wskazanego lokalu udzielona została 85% bonifikata oraz 25% bonifikata do ustalonej ceny z tytułu jednorazowej wpłaty.

W związku z powyższym Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w B. decyzją z dnia [...] września 2013 r. Nr [...] domówił wypłaty odprawy mieszkaniowej na rzecz Z. M. wskazując, iż zgodnie z art. 23 ust. 9 pkt 1 w związku z art. 21 ust. 6 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP Z. M. nie spełnia przesłanek do wypłaty odprawy mieszkaniowej.

Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie, zarzucając błędną wykładnię przepisu art. 21 ust. 6 pkt 3 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP przez przyjęcie, iż nabycie lokalu mieszkalnego od Agencji nastąpiło z bonifikatą lub uwzględnieniem pomniejszenia w cenie nabycia. Odwołujący podniósł, iż zniżka w cenie nabycia lokalu nie wynikała z ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych, lecz z realiów rynku nieruchomości i złego stanu technicznego tego lokalu. Ponadto przy zakupie lokalu bonifikata wynosiła 85%, a nie 95% jak to wynika z ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP.

Organ odwoławczy utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję stwierdził, iż zgodnie z art. 23 ust. 9 pkt 1 w związku z art. 21 ust. 6 pkt 3 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2010 r., Nr 206, poz. 1367 z późń. zm.) odprawa mieszkaniowa nie przysługuje żołnierzowi, jeżeli on lub jego małżonek nabył lokal mieszkalny od Skarbu Państwa, Agencji albo jednostki samorządu terytorialnego z bonifikatą lub z uwzględnieniem pomniejszenia w cenie nabycia.

Z przesłanych przez organ I instancji przy odwołaniu akt sprawy wynika, że w dniu [...] sierpnia 2001 r. Z. M. wraz z żoną R. M. nabyli od Miasta L. lokal mieszkalny położony w L. przy ul. [...]. Przy zakupie udzielona została 85% bonifikata oraz 25% bonifikata z tytułu jednorazowej zapłaty. A zatem została spełniona przesłanka do odmowy wypłaty odprawy mieszkaniowej. Organ podkreślił przy tym należy, iż przepis art. 21 ust. 6 pkt 3 ustawy o zakwaterowaniu (...) nie wskazuje wysokości bonifikaty i pomniejszenia w cenie nabycia lokalu. Sam fakt skorzystania z bonifikaty lub pomniejszenia w cenie nabycia lokalu m.in. od jednostki samorządu terytorialnego jest przesłanką negatywną do wypłaty odprawy mieszkaniowej. Stąd nietrafny jest zarzut skarżącego, że tylko udzielenie 95% bonifikaty w cenie nabycia lokalu, o jakiej jest mowa w ustawie o zakwaterowaniu (...) mogłoby skutkować odmową wypłaty przedmiotowego świadczenia. Organ zauważył, że zgodnie z art. 58 ust. 2 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, w brzmieniu obowiązującym w dacie wykupu lokalu od miasta przez stronę, cenę sprzedaży kwatery lub lokalu mieszkalnego dla osoby uprawnionej, pomniejszało się o 6% za każdy rok podlegający zaliczeniu do wysługi lat oraz o 3% za każdy rok zajmowania kwatery (lokalu mieszkalnego). Przy tym obniżka nie mogła być niższa niż 75% i wyższa niż 95% ceny sprzedaży lokalu. Jak wynika z akt sprawy, w dacie wykupu lokalu od miasta Z. M. posiadał 9 lat wysługi i zamieszkiwał w przedmiotowym lokalu na podstawie umowy najmu z [...] lipca 1999 r. tj. około 2 lat. Zatem udzielona w 2001 r. przez Miasto L. bonifikata w wysokości 85% ceny sprzedaży lokalu była i tak wyższa, niż w przypadku wykupu lokalu od Agencji.

Jako nietrafny uznał organ także zarzut strony, iż ww. przepis art. 21 ust. 6 pkt 3 ustawy o zakwaterowaniu (...) w obecnym brzmieniu może mieć wyłącznie zastosowanie do stanów faktycznych powstałych po dacie jego wejścia w życiu. Przepis ten bowiem nie wskazuje okresu, do którego miałby zastosowanie. Zaś gdyby taka była intencja ustawodawcy dałby temu wyraz wprost. Ponadto w świetle obowiązujących w dacie 10 sierpnia 2001 r. przepisów ustawy o zakwaterowaniu (...) nabycie lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem bonifikaty lub pomniejszenia w cenie nabycia skutkowało brakiem uprawnień do wypłaty ekwiwalentu pieniężnego w zamian za rezygnację z kwatery (świadczenia poprzedzającego odprawę mieszkaniową).

Powyższa decyzja Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej stała się przedmiotem skargi Z. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Skarżący zarzucił decyzji:

1. Naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 21 ust. 6 pkt 3 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 roku o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 roku, Nr 206, poz. 1367, ze zm.) w związku z art. 56 i 59 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 roku o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP w brzmieniu obowiązującym na dzień 27 kwietnia 2000 roku (Dz. U. z 1995 roku, Nr 86, poz. 433, ze zm.), polegające na przyjęciu wbrew literalnemu brzmieniu tego przepisu, iż stanowić może on podstawę odmowy wypłacenia odprawy mieszkaniowej w sytuacji, jeśli odwołujący się nabył od Agencji lokal mieszkalny ze zniżką w cenie, która nie wynikała z ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych, lecz wynikała z realiów rynku nieruchomości.

2. Niewłaściwe zastosowanie art. 56 i 59 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 roku o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP w brzmieniu na dzień 27 kwietnia 2000 roku (Dz. U. z 1995 roku, Nr 86, poz. 433, ze zm.), polegające na przyjęciu, iż udzielona małżonce odwołującego się zniżka w cenie wynikała z ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymując swoje stanowisko uznał zarzuty skargi za całkowicie chybione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest ocena przez sąd prawidłowości prowadzonego przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia.

Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają prawa.

Podstawę materialnoprawną decyzji odmawiającej wypłaty odprawy mieszkaniowej stanowiły przepisy art. 23 ust. 9 pkt 1 i art. 21 ust. 6 pkt 3 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2010 r., Nr 206, poz. 1367 z późń. zm.).

Stosownie do dyspozycji art. 21 ust. 9 powołanej ustawy, odprawa mieszkaniowa nie przysługuje żołnierzowi zawodowemu, jeżeli żołnierz skorzystał z uprawnień określonych w art. 21 ust. 6 pkt 3, tj. nabył lokal mieszkalny od Skarbu Państwa, Agencji albo jednostki samorządu terytorialnego z bonifikatą lub z uwzględnieniem pomniejszenia w cenie nabycia.

Wbrew zarzutom skargi, organ prawidłowo zastosował powołane przepisy, gdyż ustalił iż w dniu [...] sierpnia 2001 r. Z. M. wraz z żoną R. M. nabyli od Miasta L. lokal mieszkalny, położony w L. przy ul. [...] i przy zakupie tego lokalu udzielona została 85% bonifikata oraz 25% bonifikata z tytułu jednorazowej zapłaty, wynikająca z Uchwały Rady Miasta L. Zasadnie organ przyjmuje, iż z przepisu art. 21 ust. 6 pkt 3 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP nie wynika, by bonifikata przy nabyciu lokalu od jednostki samorządu terytorialnego wynikała z powołanej ustawy oraz że wskazane w ustawie przepisy art. 56 i 59 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP w brzmieniu na dzień 27 kwietnia 2000 r., nie miały w sprawie zastosowania.

Rozstrzygając w sprawie organ nie naruszył wskazanych w skardze przepisów prawa.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.