Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 12 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 13 maja 2010 r. sygn. akt II SA/Ke 162/10 oddalającego skargę J. K. w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] stycznia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie budowy sieci wodociągu oddala skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 13 maja 2010 r. sygn. akt II SA/Ke 162/10 oddalił skargę J. K. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] stycznia 2010 r. znak: [...] uchylającą w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Jędrzejowie z dnia [...] września 2009 r. o umorzeniu postępowania w sprawie budowy sieci wodociągu w rejonie ul. D. w J., i orzekającą na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie budowy sieci wodociągu na odcinku o długości 39,10 m w rejonie ul. D. w J..

W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd wskazał, że z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż na skutek pisma J. K. z dnia [...] maja 2009 r. w sprawie m.in. samowolnie wybudowanej sieci wodociągowej w rejonie ul. D. w J., organ I instancji w dniu 3 lipca 2009 r. przeprowadził oględziny ustalając, że wykonany w grudniu 2008 r. odcinek wodociągu o długości 39,0 m i średnicy 110 mm, przebiegający przez działki prywatnych właścicieli i będący kontynuacją istniejącego już wodociągu w rejonie ul. D., został przez inwestora rozebrany w czerwcu 2009 r. W związku z tym organ I instancji poinformował pismem z dnia 8 lipca 2009 r. J. K., że brak jest podstaw prawnych do wszczęcia postępowania w tej sprawie, ponieważ przedmiotowy odcinek wodociągu o długości 39,10 m został rozebrany, przez co sprawa stała się bezprzedmiotowa.

W związku z kolejnym pismem J. K. z dnia 20 lipca 2009 r., w którym domagał się przeprowadzenia stosownego postępowania i załatwienia sprawy przez wydanie decyzji, organ I instancji pismem z dnia 17 sierpnia 2009 r. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie budowy sieci wodociągowej w rejonie ulicy D. w J. oraz możliwości zapoznania się z aktami sprawy i złożenia zastrzeżeń oraz wniosków co do zebranych dowodów. Z aktami sprawy zapoznał się J. K., który pismem z dnia 2 września 2009 r. stwierdził, że na pewnym odcinku rozebrano wodociąg, ale w dalszej części jest on samowolą.

W dniu [...] września 2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. wydał decyzję umarzającą postępowanie w sprawie budowy sieci wodociągu. W toku postępowania przed organem II instancji, toczącego się na skutek odwołania J. K., na żądanie Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach organ I instancji uzupełnił materiał dowodowy sporządzając szkic sytuacyjny na kopii mapy zasadniczej z 1993 r. Ze szkicu tego wynika, że odcinek sieci wodociągu o długości 39,10 m, będący przedmiotem badania przez organ I instancji, to ten sam odcinek przebiegający przez teren prywatnych działek nr [...], [...], [...] i [...] położonych przy ul. D., który został rozebrany w czerwcu 2009 r.

Organ odwoławczy, w tak ustalonym stanie faktycznym, wyjaśnił, że postępowanie w sprawie budowy sieci wodociągowej zostało wszczęte na żądanie J. K., którego uznano za stronę, gdyż samowolnie wybudowany odcinek sieci wodociągu o długości 39,0 m będący kontynuacją istniejącego już wodociągu o długości ok. 49,0 m od ulicy G., przebiegał m.in. przez teren jego działki nr ewid. [...] położonej przy ul. D. Ponieważ fakt rozbiórki tego przedmiotowego odcinka wodociągu o długości ok. 39,10 m jest bezsporny, gdyż został stwierdzony podczas oględzin w dniu 3 lipca 2009 r. i wynika z oświadczeń B. J. – kierownika Zakładu Wodociągów i Kanalizacji w J. i skarżącego, nie było zdaniem organu II instancji podstaw do dalszego prowadzenia postępowania, skoro przedmiot samowoli już nie istnieje. W tej sytuacji, organ na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., umorzył postępowania jako bezprzedmiotowe.

Odnośnie wykonywanych wcześniej robót budowlanych prowadzonych w grudniu 2008 r. przy istniejącym wcześniej odcinku wodociągu o długości ok. 49,0 m biegnącego od ulicy G. do granicy pomiędzy działkami ewidencyjnymi nr [...] i [...], organ II instancji wyjaśnił, że w piśmie z dnia 8 października 2009 r. zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Jędrzejowie do podjęcia działań wyjaśniających legalność wykonywanych robót przy tym odcinku wodociągu, ale w tym odrębnie prowadzonym postępowaniu J. K. nie może występować jako strona. Odnośnie samowolnie wykonanej sieci kanalizacyjnej o długości 64,0 m biegnącej wzdłuż ul. D., zaczynającej się od studzienki w ulicy D. i biegnącej do granic działki nr [...], organ wyjaśnił, że odcinek ten został przez inwestora rozebrany, a ponadto skarżący nie mógł być uznany za stronę postępowania dotyczącego tego odcinka, ponieważ nie przebiegał on przez teren działki skarżącego oznaczonej numerem [...].

W skardze na powyższą decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach J. K. wnosił o jej uchylenie.

Skarżący zarzucił, że postępowanie w sprawie samowoli polegającej na wybudowaniu wodociągu i kanalizacji powinno być wszczęte po jego piśmie z dnia 26 maja 2009 r., a nie dopiero po wielu dalszych interwencjach i tylko wyłącznie w sprawie wodociągu. Zarzucił też naruszenie przepisów kpa polegające na:

1. niedopuszczalnym uzupełnieniu akt sprawy w postępowaniu odwoławczym o dokumenty zażądane przez organ II instancji w piśmie z dnia 23 listopada 2009 r. tj. szkic sytuacyjny wskazujący, którego odcinka wodociągu dotyczy postępowanie umorzone zaskarżaną decyzją organu II instancji z dnia [...] września 2009 r. oraz inwentaryzację geodezyjną powykonawczą odcinka wodociągu wybudowanego w grudniu 2008 r. przez inwestora,

2. niepoinformowaniu skarżącego o możliwości zapoznania się z całością akt sprawy i zgromadzonego materiału dowodowego, co stanowiło uchybienie przepisu art. 10 § 1 kpa,

3. błędnym uznaniu przez organ, że brak jest podstawy prawnej do wydawania odrębnego rozstrzygnięcia dotyczącego kwestii czy ktoś jest lub nie jest stroną postępowania. Zdaniem skarżącego bowiem "w świetle utrwalonego orzecznictwa odmowa uznania za stronę postępowania następuje w drodze decyzji",

4. nieprzekonywującym uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, które nie wyjaśnia w pełni przesłanek i motywów, jakimi kierował się organ przy wydawaniu decyzji oraz nie wykazuje ponad wszelką wątpliwość przyjętej przez organ oceny zebranych materiałów dowodowych i ustalonych faktów.

Skarżący zakwestionował również uznanie przez organ, że w sprawie kanalizacji oraz innych odcinków wodociągu nie jest stroną. Zarzucił, że ma interes prawny w tych sprawach.

W odpowiedzi na skargę Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowanego w Kielcach wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach stwierdził, że skarga nie jest zasadna, ponieważ zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu.

Sąd I instancji stwierdził, że postępowanie w niniejszej sprawie wszczęte przez organ nadzoru budowlanego dotyczyło budowy sieci wodociągu w rejonie ulicy D. w J., a ściślej stwierdzenia, czy sieć ta została wybudowana samowolnie. Z żądaniem wszczęcia postępowania w sprawie samowoli budowlanej polegającej na wybudowaniu sieci wodociągowej między innymi na terenie działki nr [...] położonej w J. przy ulicy D. wystąpił J. K. – właściciel tej działki. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. pismem z dnia 17 sierpnia 2009 r., na podstawie art. 61 § 4 kpa zawiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie budowy sieci wodociągu w rejonie ulicy D. w J. W zawiadomieniu tym nie określił, czy wszczyna postępowanie na wniosek, czy też z urzędu. Sąd stwierdził, że biorąc jednak pod uwagę zakres zadań przynależnych organom nadzoru budowlanego określony w art. 84 ust. 1 prawa budowlanego (kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego; kontrola działania organów administracji architektoniczno-budowlanej; badanie przyczyn powstawania katastrof budowlanych; współdziałanie z organami kontroli państwowej), należy przyjąć, że postępowanie w sprawie zostało wszczęte z urzędu, a wniosek strony miał charakter "sygnału", który doprowadził do wszczęcia postępowania w sprawie domniemanej samowoli.

W ocenie Sądu ze wspomnianego zawiadomienia wynika, że przedmiotem postępowania była jedynie sieć wodociągowa w rejonie ulicy D. w J. Sąd zauważył przy tym, że zakreślony tym zawiadomieniem zakres postępowania był zgodny z żądaniem J. K. wyrażonym w jego piśmie z dnia 26 maja 2009 r. Z treści tego pisma wynika bowiem, że choć w jego wstępnej części skarżący informuje o wybudowaniu przez Gminę Jędrzejów bez pozwolenia na budowę sieci wodociągowej i kanalizacyjnej w rejonie ulicy D. w J., to w dalszej części domaga się on wszczęcia postępowania jedynie w sprawie sieci wodociągowej wybudowanej na terenie jego działki oznaczonej numerem [...]. Sąd wskazał, że z tak sformułowanym żądaniem koresponduje treść decyzji organu I instancji z dnia [...] września 2009 r., w której organ ten rozstrzygnął jedynie sprawę budowy sieci wodociągu, a nie kanalizacji, nie precyzując przy tym, jakiego odcinka tej sieci jego rozstrzygnięcie dotyczy. Wadliwość ta została jednak usunięta w zaskarżonej decyzji, gdzie organ II instancji sprecyzował jednoznacznie, że umorzenie postępowania administracyjnego dotyczy jedynie sprawy budowy sieci wodociągu na odcinku 39,10 m w rejonie ulicy D. w J.

Analizując przedstawione okoliczności oraz uwzględniając fakt rozebrania odcinka wodociągu o długości 39,10 m położonego w J. w rejonie ulicy D., przebiegającego m. in. przez działkę skarżącego oznaczoną numerem [...] Sąd stwierdził, że postępowanie administracyjne dotyczące wyłącznie budowy sieci wodociągu na odcinku o długości 39,10 m w rejonie ul. D. w J. wszczęte przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Jędrzejowie zawiadomieniem z dnia 17 sierpnia 2009 r. i zakończone zaskarżoną decyzją - rzeczywiście stało się bezprzedmiotowe, co musiało skutkować jego umorzeniem. Ponieważ rozstrzygnięcie takie uściślające precyzyjnie zakres umorzenia zapadło w postępowaniu odwoławczym, organ II instancji zasadnie zastosował przepis art. 138 § 1 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd wskazał, że dalsze żądania J. K. dotyczące innych niż przedmiotowy odcinków wodociągu oraz sieci kanalizacyjnej, będą rozstrzygane w odrębnym postępowaniu toczącym się przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Jędrzejowie, w którym zostanie wyjaśniona również kwestia tego, czy skarżącemu przysługuje przymiot strony.

Sąd stwierdził, że nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, że wnioskował on wszczęcie sprawy dotyczącej samowoli budowlanej polegającej na wybudowaniu wodociągu i kanalizacji, skoro treść pisma strony z dnia 26 maja 2009 r. wskazuje na odmienną intencję. Przede wszystkim jednak kwestia zakresu wniosku strony nie ma znaczenia dla określenia przedmiotu postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją, skoro postępowanie to zostało wszczęte i przeprowadzone z urzędu.

Sąd wskazał, że zarzucone przez J. K. naruszenia przy wydawaniu zaskarżonej decyzji przepisów postępowania administracyjnego albo nie miały miejsca, albo nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy, przez co nie mogły spowodować uwzględnienia skargi.

W ocenie Sądu I instancji nie stanowi naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego uzupełnienie przez organ I instancji akt sprawy i udzielenie organowi II instancji dodatkowych wyjaśnień. Możliwość taką przewiduje art. 136 kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. W trybie tego właśnie przepisu Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach zlecił Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Jędrzejowie uzupełnienie postępowania dowodowego w zakresie określonym w piśmie z dnia 23 listopada 2009 r.

Ponadto Sąd nie zgodził się ze skarżącym, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia ustawowych wymogów. Wszystkie wskazane w art. 107 § 3 k.p.a. elementy uzasadnienia decyzji znalazły się w zaskarżonym akcie, a omawiany zarzut skargi nie wskazuje na jakiekolwiek konkretne braki tego uzasadnienia, ograniczając się do ogólnikowego przytoczenia treści komentarzy do kodeksu postępowania administracyjnego.

Sąd stwierdził także, że opóźnione wszczęcie postępowania oraz brak powiadomienia stron o możliwości zapoznania się z całością akt istotnie stanowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego. Ze względu jednak na charakter tych naruszeń, a także niekwestionowany w istocie przez skarżącego sposób rozstrzygnięcia sprawy odcinka wodociągu o długości 39,10 m położonego w J. w rejonie ulicy D., który wyłącznie był przedmiotem kontrolowanego postępowania, uchybienia te nie miały wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Dlatego nie mogły spowodować uchylenia zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł J. K., zaskarżając wyrok w całości. Skarga kasacyjna oparta została na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, których uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 174 pkt 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a to:

- art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 61 § 1 i 3 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez ograniczenie zakresu sprawy tylko do odcinka wodociągu przebiegającego przez nieruchomość skarżącego, gdy z wniosku o wszczęcie postępowania wyraźnie wynika, że dotyczy on całego wodociągu i kanalizacji wybudowanych w 2008 r. oraz uznanie, że organ wszczął postępowanie z urzędu, gdy tymczasem z uwagi na wniosek skarżącego postępowanie zostało wszczęte z dniem doręczenia żądania organowi i w zakresie w nim wskazanym; w związku z art. 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez wydanie decyzji w sprawie mimo niewyjaśnienia kwestii samowoli budowlanej w zakresie wskazanym we wniosku skarżącego; w związku z art. 105 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez uznanie, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe mimo, że postępowanie nie zostało zakończone w zakresie określonym wnioskiem skarżącego; w związku z art. 28 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez pozbawienie skarżącego przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym części inwestycji mimo, że przebiega ona przez jego nieruchomość i pozostaje ona w jej bezpośrednim oddziaływaniu,

- art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez rozpoznanie sprawy tylko w zakresie przyjętym przez organ administracyjny, tj. tylko w zakresie wodociągu przebiegającego przez nieruchomość skarżącego mimo, że wnioskiem o wszczęcie postępowania i skargą skarżący objął całą inwestycję zrealizowaną w 2008 r.

Na tych podstawach skarżący wnosił o:

- uchylenie zaskarżonego wyroku w całości,

- przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej według zasad określonych w przepisach w sprawie opłat za czynności adwokackie, albowiem nie zostało ono w żadnej części uiszczone,

- rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym zgodnie z art. 182 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku ze zrzeczeniem się przez skarżącego rozprawy,

- w przypadku wyznaczenia rozprawy rozpoznanie sprawy również pod nieobecność skarżącego.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wywodzono, że skarżący wnosił o wszczęcie postępowania w sprawie samowoli budowlanej dotyczącej sieci wodociągowej i kanalizacyjnej w rejonie ul. D. W takim też zakresie postępowanie to powinno być wszczęte. Tymczasem z naruszeniem § 3 art. 61 kodeksu postępowania administracyjnego organ nie podjął żadnych działań i dopiero 17 sierpnia 2009 r. zawiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania, ograniczając je do odcinka wodociągu przebiegającego przez nieruchomość skarżącego. Skarżący podnosi, że miał interes prawny żądając wszczęcia postępowania w sprawie samowoli budowlanej dotyczącej sieci wodociągowej i kanalizacyjnej w rejonie ul. D. Zarówno wodociąg jak i kanalizacja zostały wybudowane w grudniu 2008 r. Wodociąg na odcinku 39,10 m został rozebrany w czerwcu 2009 r. W dacie złożenia wniosku o wszczęcie postępowania żadna część wodociągu nie była usunięta. Poza tym skarżący wskazuje, że skoro jest on właścicielem nieruchomości położonej przy ulicy, na której realizowana jest inwestycja w postaci budowy sieci wodociągowej i kanalizacyjnej, ma on interes prawny w żądaniu wszczęcia postępowania jako przyszły użytkownik tych instalacji, a dodatkowo także jako właściciel nieruchomości przez którą wodociąg ma przebiegać.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. Według art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) "Właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę". Przepis ten, będący przepisem prawa materialnego, nie normuje expressis verbis inicjatywy wszczęcia postępowania w sprawach tzw. samowoli budowlanej. Skoro jednak przedmiotem postępowania administracyjnego jest określenie ciążących na jednostce obowiązków – wszczęcie postępowania następuje z urzędu. Postępowanie w zakresie spraw nadzoru budowlanego oparte jest przede wszystkim na zasadzie oficjalności, a zatem organy nadzoru działają z urzędu. Pismo skarżącego z dnia 26 maja 2009 r. stanowiło w gruncie rzeczy skargę powszechną. Wobec wykazania w niej przez skarżącego interesu prawnego w postępowaniu w sprawie samowolnie wybudowanej sieci wodociągowej (w piśmie z dnia 26 maja 2009 r. skarżący stwierdził, że sieć wodociągowa została wybudowana między innymi na terenie jego działki oznaczonej numerem [...]), organ wszczął z urzędu postępowanie w sprawie samowolnie wykonanej sieci wodociągowej. Co do żądania wszczęcia postępowania dotyczącego "całego wodociągu i kanalizacji wybudowanych w 2008 r." skarżący nie wskazał swojego interesu prawnego lub obowiązku ze względu na które domaga się wszczęcia postępowania administracyjnego. Nie można uznać za uzasadniony wywód, że w zakresie nadzoru budowlanego status strony postępowania ma każdy, bez wywodzenia interesu prawnego. Złożona skarga powszechna przez osobę nie mającą interesu prawnego nie skutkuje obowiązkiem podjęcia postępowania w sprawie. Z tych względów nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 61 § 1 i § 3 i art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.).

Nie jest także zasadny zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 77 § 1 k.p.a. i art. 105 § 1 k.p.a. Organ nadzoru budowlanego wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie samowolnie wybudowanej sieci wodociągu w rejonie ul. D. w J. Oceniając legalność zaskarżonej decyzji Sąd zasadnie stwierdził, że wskazuje ona precyzyjnie odcinek sieci wodociągu o długości 39,10 m w rejonie ul. D. w J. Tożsamy odcinek samowolnie wybudowanej sieci wodociągu wynika z protokołu oględzin budowy sieci wodociągowej w rejonie ul. D. w J., dokonanych w dniu 3 lipca 2009 r. Z protokołu tego wynika również, że wodociąg ten na określonym powyżej odcinku długości został rozebrany, czego nie kwestionuje skarżący. Wobec tego Sąd oceniając legalność zaskarżonej decyzji prawidłowo ocenił zasadność jej wydania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Umorzenie postępowania administracyjnego na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. jest obligatoryjne.

Nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 134 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Według art. 134 § 1 "Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną". Sąd oceniając legalność zaskarżonej decyzji ocenił sprawę samowolnej budowy sieci wodociągu. Decydujące znaczenie przy ustalaniu granic sprawy mają jej elementy przedmiotowe. Skoro zaskarżona decyzja wydana została w sprawie samowolnie wybudowanej sieci wodociągowej na odcinku 39,10 m, to przekroczeniem granic sprawy byłoby rozpoznawanie żądania wszczęcia postępowania w sprawie samowolnie wybudowanej sieci kanalizacyjnej i innych odcinków sieci wodociągowej. Sąd I instancji w pełni prawidłowo stwierdził, że sprawy budowy pozostałego odcinka sieci wodociągowej, jak i sieci kanalizacyjnej powinny być przedmiotem odrębnych postępowań.

Z tych względów skoro skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Wynagrodzenie pełnomocnika za wykonaną pomoc prawną z urzędu należne od Skarbu Państwa (art. 250 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), przyznawane jest przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 – 261 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.