IV SA 3348/03 - Wyrok

Data orzeczenia	2004-09-30	
Data wpływu	2003-09-04	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Maria Rzążewska /przewodniczący sprawozdawca/
Tadeusz Cysek
Zofia Flasińska	
Sygn. powiązane	II OSK 1820/06	
Skarżony organ	Minister Budownictwa	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Rzążewska /spr./ Sędzia NSA Zofia Flasińska Sędzia NSA Tadeusz Cysek Protokolant Helena Bordiuk po rozpoznaniu w dniu 16 września 2004 r. sprawy ze skargi E. i K. J., Z. K., E. M., T. W., M. K., D. T., B. L., A. Z., A. L., T. K., M. C., M. K., M. G., A. G., K. C., W. M., M. S., B. K., M. C., W. W., C. B., M. Z., A. K., R. W., W. S., E. Z., R. L., B. K., A. N., J. J., J. D., T. D., K. D., B. D., Z. L., K. K., Z. N., M. R., J. W., R. K., P. G., M. S., G. M., W. L., W. S., P. M., W. Z., L. Z., H. D., M. B., A. S., J. P., R. L., E. K., Z. N., E. L., W. L., E. B., S. P., E. K., J. C., J. G., A. D., S. K., J. D., E. G., J. P., R. D., M. K., A. M., J. M., M. K., R. M., E. N., Z. M., Z. B., M. S., E. K., D. K., A. K., S. Z., J. B., M. Z., Z. L., B. L., H. A., A. K., C. S., L. P., Z. N., M. I., R. H., M. M., J. W., J. K., M. Z., M. W., A. O., B. S., M. S., Z. A., H. P., J. S., T. L., M. W., M. S., R. P., J. K., D. J., H. P., J. C., T. M., M. D., M. K., J. G., B. D., W. W., G. M., M. K., R. K., A. J., M. K., J. L., B. K. oraz [...] Stowarzyszenia E. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2003 r. [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji autostrady płatnej [...] /dawniej [...]/ dla odcinka Obwodnicy W. w województwie [...] ODDALA SKARGI.	
Uzasadnienie
Minister Infrastruktury zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kpa i art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych /Dz.U. z 2001rNr 110, poz.1192 ze zm/ - rozpoznając odwołania skarżących od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2003r. ustalającej lokalizację autostrady płatnej [...] /dawniej [...]/ dla odcinka Obwodnicy W. w województwie [...] - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu swego stanowiska organ podniósł, iż wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady płatnej [...] /dawniej [...]/przechodzącej przez W. oraz gminy: K., K., W. i D. na obszarze województwa [...] zostało poprzedzone publicznym obwieszczeniem w urzędach gmin i w drodze ogłoszeń w prasie lokalnej o wszczęciu postępowania i wydaniu decyzji lokalizacyjnej oraz o jej treści - zgodnie z przepisami art. 21 ust. 3 i art. 22 ust. 2 ustawy o autostradach płatnych. W zawiadomieniu zaś podane było miejsce udostępnienia dokumentacji dla wszystkich zainteresowanych.

Organ odwoławczy ocenił, że decyzja organu I instancji nie narusza przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska /Dz.U.Nr 62, poz.627 ze zm./ podnosząc równocześnie, ze przepisy tej ustawy nie miały zastosowania w postępowaniu o ustalenie lokalizacji przedmiotowej inwestycji z uwagi na to, że zostało ono wszczęte przed wejściem w życie tej ustawy. Za nieuzasadnione w związku z tym uznał organ zarzuty odwołania dotyczące nie sporządzenie raportu oddziaływania inwestycji na środowisko jaki przewiduje ustawa Prawo ochrony środowiska. W wyniku modyfikacji wniosku Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych Autostrad z dnia [...] lutego 2003 r. - uwzględniającej zmiany w przebiegu autostrady - w decyzji lokalizacyjnej udało się uniknąć kolizji z istniejącym cmentarzem w rejonie osiedla M.

Odnosząc się do zarzutu odwołania o braku analizy ekonomicznej organ podkreślił także, iż obowiązujące przepisy wykonawcze nie precyzują formy ani znaczenia prawnego analizy efektywności budowy autostrady niemniej, w toku postępowania administracyjnego wewnętrzna analiza ekonomiczna została wykonana w ramach statutowej działalności A., a następnie przez inwestora - na etapie wprowadzenia poprawki do poprzedniego wniosku. Uchwałą Rady do Spraw Autostrad z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...] wniosek ten zaś został zaopiniowany pozytywnie.

Organ II instancji podniósł, że skorygowany przebieg autostrady w rejonie cmentarza na M. objęty jest wskazaniami lokalizacyjnymi Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 1998 r. Nr [...] dla Obwodnicy W. oraz posiada wymaganą dokumentację lokalizacyjną i wszelkie wymagane prawem uzgodnienia i opinie.

Ochrona osób trzecich przed uciążliwościami powodowanymi przez autostradę zgodnie z zasadą z art. 22 ust. 1 pkt 5 ustawy o autostradach płatnych -zdaniem organu - została na tym etapie postępowania zapewniona, natomiast szczegółowe wymagania w tej mierze zostaną zaś ustalone w decyzji o pozwoleniu na budowę.

Organ odwoławczy podkreślił, iż zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy o autostradach płatnych decyzję doręcza się tylko wnioskodawcy, zaś pozostałe strony powiadamia się o jej wydaniu i treści w drodze obwieszczeń zamieszczanych w urzędach gmin oraz w prasie lokalnej i w postępowaniu przed organem I instancji zostały zachowane wymagania tego przepisu.

Minister Infrastruktury podniósł, że w postępowaniu wyjaśniającym Wojewoda [...] dokonał szczegółowej analizy i oceny możliwych wariantów przebiegu autostrady. Dodał, iż Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 2 grudnia 2002 r., sygn. akt IV SA 318/02, nie kwestionował poprawności dokonania analizy różnych wariantów przebiegu autostrady w postępowaniu lokalizacyjnym, wskazał jedynie na konieczność dokonania analizy i oceny możliwych do zrealizowania wariantów przebiegu autostrady na etapie postępowania przed organem I instancji, co umożliwi stronom udział w postępowaniu.

Ustalony w decyzji przebieg obwodnicy autostradowej jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta W. co powoduje zmniejszenie do minimum ewentualnych kolizji.

Minister Infrastruktury podniósł, iż w przypadkach przebiegu autostrady w odległości mniejszej niż 250m od osi autostrady, przyjęte w decyzji lokalizacyjnej zabezpieczenia naturalne i budowlane doprowadzą do ograniczenia niekorzystnego oddziaływania autostrady na środowisko, a w konsekwencji do zachowania normatywnych warunków na chronionych terenach i w odniesieniu do obiektów.

Organ II instancji podkreślił także, iż wydane wskazanie lokalizacyjne dla Obwodnicy W. potwierdziło konieczność jej budowy. Wybrany przebieg autostrady, zdaniem organu, jest wariantem optymalnym w trudnych uwarunkowaniach dużego miasta. Ze względu na ochronę interesów właścicieli nieruchomości, które znalazły się poza pasem drogowym, lecz w strefach ponadnormatywnego wpływu autostrady, będą wykonane wszystkie możliwe z technicznego punktu widzenia oraz wymagane "oceną" opracowaną przez rzeczoznawców zabezpieczenia ograniczające uciążliwości tak, by wartości nieruchomości nie spadły, a warunki życia były zgodne zobowiązującymi normami. W ocenie organu odwoławczego postanowienie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia [...] kwietnia 1998 r. oraz postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 1998 r. wydane w postępowaniu o wydanie wskazań lokalizacyjnych,, uzgadniały proponowany przebieg autostrady na odcinku obwodnicy W. warunkując to uzgodnienie zastosowaniem szczególnych zabezpieczeń chroniących mieszkańców przed niekorzystnym wpływem autostrady, w tym przed zanieczyszczeniami i hałasem. Uzgodnienie projektu budowlanego oraz wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę będzie uwarunkowane spełnieniem przez wnioskodawcę warunków wynikających z powołanych postanowień.

Minister Infrastruktury wskazał nadto, iż przedmiotem decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady płatnej jest właśnie ustalenie lokalizacji, a więc linii rozgraniczających pas drogowy autostrady takiej szerokości, by mogły się w tym pomieścić pasy jezdne autostrady, wszystkie niezbędne urządzenia związane z eksploatacją, utrzymywaniem i obsługą autostrady, jak również urządzenia zabezpieczające przed negatywnym wpływem autostrady w miejscach, gdzie zachodzi potrzeba ich wprowadzenia.

Skargi na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2003 r. wnieśli:

I. E. i K. J., żądając uchylenia decyzji obu instancji -jako niezgodnych z prawem i naruszających interes prawny skarżących

Skarżący podnieśli, iż w myśl art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych Wojewoda [...] nie jest organem właściwym do wydania decyzji o lokalizacji łącznika D., łącznik ten bowiem podlega ustawie o zagospodarowaniu przestrzennym jako droga klasy III. Skarżący utrzymują, że obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego gminy D. z dnia [...] grudnia 1994 r. nie ustala przebiegu drogi krajowej III klasy technicznej o nazwie "łącznik autostradowy D.". Dodatkowe oznaczenie DRS OW znajdujące się w tekście planu to, zdaniem skarżących, "dorysowana w późniejszym okresie rezerwa terenu pod planowaną obwodnicę miasta W.". W ocenie skarżących wszystkie organy administracji uczestniczący w postępowaniu lokalizacyjnym dla obwodnicy W. bezpodstawnie traktowały łącznik D. jako autostradę płatną. Skarżący zarzucili nadto, że ocena w zakresie ochrony akustycznej, wpływu autostrady na zdrowie ludzi i poszczególne elementy środowiska oraz przygotowane propozycje zabezpieczeń wynikających z oddziaływania autostrady na środowisko - opracowane zostały jedynie dla odcinka obwodnicy W., natomiast dla łącznika D. takich opracowań nie dokonano. Zakwestionowali nadto ustalenie zgodnie, z którym ich działka nr [...] we wsi M. leży daleko poza strefą ponadnormatywnego oddziaływania autostrady na środowisko.

Nadto, skarżący zarzucili, iż organ administracyjny II instancji w swojej decyzji nie rozpatrzył zarzutów odwołujących się, albowiem argumentacja zawarta w decyzji Ministra Infrastruktury dotyczyła odcinka autostradowej obwodnicy W., nie zaś łącznika D.

Skarżący podnieśli, że dokumentacja Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad - będąca integralnym załącznikiem do decyzji lokalizacyjnej - nie była im udostępniana "wcześniej w ramach decyzji lokalizacyjnej wyłożonej do publicznego wglądu w Urzędzie Wojewódzkim" a organ I instancji, ani przed, ani też po wydaniu decyzji nie zapewnił stronom postępowania możliwości zapoznania się z zebranymi w sprawie materiałami i dowodami, co stanowi naruszenie art. 10 § 1 kpa.

II. Mieszkańcy Osiedla Z. we W., w imieniu których występują skarżący Z., E. M. i T. W., żądają uchylenia decyzji obu instancji jako niezgodnych z prawem.

Skarżący podnieśli, iż decyzja organu I instancji została wydana zarówno wbrew ocenie prawnej zawartej w wyrokach NSA: z dnia 9 listopada 2000 r., sygn. akt IV SA 976/00 oraz z dnia 2 grudnia 2002 r., sygn. akt IV SA 318/02, jak też obowiązującym przepisom prawa. Warianty społeczny i ekologiczny lokalizacji obwodnicy, zdaniem skarżących, nie były brane pod uwagę w pełnym zakresie.

Organ I instancji - w ocenie strony skarżącej - nie zawiadomił zainteresowanych stron o wszczęciu postęp o wania, co uniemożliwiło skarżącym złożenie uwag i protestów przed wydaniem decyzji przez Wojewodę [...].

Nadto skarżący stwierdzili, że w toku postępowania administracyjnego lokalizacja obwodnicy autostradowej została przemieszczona w pobliże budynków mieszkalnych nowo wybudowanej ulicy [...] na odległość 50 - 60 m od pasa jezdni, zaś korytarz rezerwowy winien wynosić 150 m od pasa jezdni. Skarżący ci podnieśli, że ocena wpływu inwestycji na środowisko opracowana w 1996 r. jest już nieaktualna, zatem powinien być opracowany nowy raport oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko z uwagi na realizację wielu obiektów budowlanych po wykonaniu tej oceny.

III. E. L. i W. L., którzy żądają stwierdzenia nieważności decyzji organ I i II instancji, zarzucając im niezgodność z art. 7, 8 i 107 § 3 Kpa, nadto z ustawą z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych, z rozporządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 5 czerwca 1995 r. w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko, grunty rolne i leśne oraz dobra kultury objęte ochroną /Dz. U. Nr 64, poz. 332/ oraz z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Skarżący ci podnieśli, że warianty przebiegu autostradowej obwodnicy W. "nie zostały przedstawione ani ocenione na właściwym etapie postępowania administracyjnego". Skarżący zakwestionowali nadto prawidłowość i czas dokonania oceny oddziaływania inwestycji na środowisko, wyrażając pogląd, że dokonana ocena odziaływania na środowisko uległa deaktaulizacji i w postępowaniu powinna zostać sporządzona nowa ocena, czego organ administracji nie przeprowadził.

IV. Mieszkańcy osiedla przy ulicy [...] również zarzucili nieważność decyzji obu instancji, zarzucając sprzeczność z art. 7, 8 i 107 § 3 kpa, polegające na nie dokonaniu przez organ administracji opracowania "wariantowego przebiegu trasy według propozycji Społecznego Komitetu [...] na równi z wariantem podstawowym, co uniemożliwiło wyjaśnienie stanu faktycznego. Brak

prawidłowo ustalonego stanu faktycznego w ocenie skarżących spowodował naruszenie art. 2 Konstytucji. Decyzja organu I instancji, zdaniem skarżących, oparta została na nieaktualnych danych w zakresie oceny oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko.

V. E. N. i Z. M., żądają uchylenia decyzji organu II instancji zarzucając ą naruszenia wymagań wynikających z postanowienia Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 1998 r. wydanego w postępowaniu o wydanie wskazań lokalizacyjnych w związku z niezachowania strefy uciążliwości szerokości 250m od

zabudowań osiedla Z. do osi planowanej autostrady [...], co z kolei spowodowało naruszenie art.6 i 7 kpa.

Nadto skarżący ci zarzucili naruszenie art. 107 Kpa w związku z art. 8, 9,10,11 kpa w części dotyczącej uzasadnienia faktycznego polegające na nie ustosunkowaniu się do zarzutów skarżących w pkt 2, 3, 5 odwołania,

- W ocenie tych skarżących naruszony został również art. 46 ust. 1 i 4 pkt 8

ustawy Prawo ochrony środowiska poprzez brak opracowania aktualnej

oceny oddziaływania autostrady na środowisko.

VI. [...] Stowarzyszenie E. żąda uchylenia decyzji obu instancji; zarzucając:

brak obwieszczenia o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji

lokalizacyjnej dla obwodnicy autostrady [...] i pozbawienie strony udziału w

postępowaniu, tj. naruszenie art. 9,10, 31 § 1 pkt 2 i § 3 art. 31 kpa w związku

z art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 27 października 1999 r. o autostradach płatnych,

naruszenie art. 33 ust. 1 w związku z art. 32 ustawy Prawo ochrony środowiska poprzez niepodanie do publicznej wiadomości danych o zmienionym wniosku Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2003 r. dotyczącym lokalizacji obwodnicy autostrady,

naruszenie art. 51 ust. 1 i 8 w związku z art. 46 ust. 1 ustawy Prawo ochrony

środowiska oraz § 1 pkt 1 i § 2 ust. 1 pkt 8 lit. c rozporządzenia Rady

Ministrów z dnia 24 września 2002 r. w sprawie określenia rodzajów

przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz

szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do

sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko /Dz. U. Nr 179, poz. 1490/ przez nie sporządzenie raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko,

* naruszenie art 7 i 8 Kpa w związku z postanowieniem Ministra Ochrony

Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia [...] kwietnia 1998 r.

polegające na nie kontynuowaniu procedury oceny oddziaływania na

środowisko na etapie ustalenia decyzji lokalizacyjnej i nie udostępnienia oceny

oddziaływania na środowisko uwzględniającej zmianę trasy przebiegu

autostrady,

* naruszenie art. 54 ustawy Prawo ochrony środowiska poprzez nie wskazanie

w decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady odcinków newralgicznych, dla

których konieczne będzie przeprowadzenie kolejnego postępowania w

sprawie oceny oddziaływania na środowisko,

* naruszenie art. 52 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo ochrony środowiska poprzez

brak wskazania innych - poza proponowanym - wariantów lokalizacji

autostrady,

* niewykonanie analizy ekonomicznej budowy autostrady, tj. naruszenie § 2

ust. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 16 stycznia 2002 r. w

sprawie przepisów techniczno - budowlanych dotyczących autostrad /Dz. U.

Nrl2,poz.ll6/,

* brak opinii jednostek samorządu terytorialnego dla wskazań lokalizacyjnych

autostrady w części, w której przebieg różni się od proponowanego w dwóch

poprzednich decyzjach Wojewody [...], co - w ocenie strony

skarżącej godzi w regulację art. 20 ust. 2 ustawy r. o autostradach płatnych,

- naruszenie dyspozycji art. 2 konstytucji w związku z art. 6 kpa przez

nieprzestrzeganie norm prawnych powszechnie obowiązujących, albowiem -

zdaniem skarżącego - nie są prawdziwe fakty i okoliczności w przedmiocie

zgodności działań organu z ustawą o autostradach płatnych wskazane przez

Ministra Infrastruktury w zaskarżonej decyzji.

VII. Mieszkańcy Osiedla M., żądają o uchylenie decyzji organów obu instancji zarzucając im brak ustaleń poczynionych w wyżej powoływanych wyrokach NSA, w tym także nie wskazanie innych, niż proponowany, wariantów lokalizacji autostrady. Skarżący podnieśli ponadto, iż organ I instancji nie zachował należytych wymogów procedury administracyjnej przy podejmowaniu kwestionowanej decyzji, poprzestał, bowiem jedynie na komunikacie w prasie lokalnej o podjęciu przedmiotowej decyzji. Skarżący ci zarzucili też, że przedmiotowa inwestycja na odcinku Osiedła M. spowoduje: naruszenie cmentarzy na M. i P., wyburzenie Szkoły Podstawowej Nr [...] na M., wysiedlenia i wyburzenia na Osiedlu Komunalnym, zagrożenia wynikające z ruchu na estakadzie. Strona skarżąca podniosła nadto zarzut nieaktualności oceny oddziaływania inwestycji na środowisko - opracowanej w 1996 r. -wobec powstania na przedmiotowym terenie wielu nowych inwestycji.

W odpowiedziach na skargi Minister Infrastruktury wniósł o ich oddalenie oraz podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Ustosunkowując się do zarzutów skargi E. i K. J. organ odwoławczy zasygnalizował nadto, iż łącznik autostradowy D. jest integralną częścią inwestycji obejmującej autostradową obwodnicę W. wraz z łącznikami K. i D. Oba łączniki znalazły się we wskazaniu lokalizacyjnym Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 1998 r. Nr [...], we wniosku Prezesa A. z dnia [...] listopada 1998 r. o wydanie przedmiotowej decyzji lokalizacyjnej, jak również w korekcie wniosku złożonego pismem Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2003 r. Wskazanie lokalizacyjne- w opinii organu - zostało uzgodnione, natomiast oba wnioski zostały pozytywnie zaopiniowane przez Radę do Spraw Autostrad. W ocenie Ministra Infrastruktury, nie można, zatem zgodzić się z twierdzeniem skarżących E. i K. J., iż Wojewoda [...] nie był organem właściwym do wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji łącznika D.

Dokumentacja przedstawiona do wniosku o wydanie decyzji zawiera ocenę oddziaływania na środowisko, sporządzoną dla całego przebiegu obwodnicy, w tym również dla łączników autostradowych. Nadto zarówno dla samej autostrady [...], jak i dla obu łączników, w decyzji Wojewody [...] zostały ustalone zarówno linie rozgraniczające, jak i zasięg obszarowy ponadnormatywnego oddziaływania na środowisko.

Skarżący E. i K. J. pismem z dnia 20 września 2004 r. zatytułowanym "Wniosek o przywrócenie terminu wniesienia skargi" złożonym do sądowych akt sprawy - już po zamknięciu rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 16 września 2004 r.- wnieśli o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek swój skarżący uzasadnili tym, iż dokumenty przedstawione na rozprawie sądowej dniu 16 września 2004 r. nigdy nie były im wcześniej znane ani udostępnione przez organy administracji w toku postępowania lokalizacyjnego. Stwierdzili nadto, iż na rozprawie nie złożyli żadnych wniosków, albowiem wcześniej chcieli się upewnić, co do zasadności swoich spostrzeżeń. Skarżący wnieśli ponownie o uchylenie przedmiotowych decyzji I i II instancji jako niezgodnych z prawem.

Odnosząc się do zarzutów skarg pozostałych skarżących Minister Infrastruktury podkreślił jedynie, że przyjęty w decyzji lokalizacyjnej wariant przebiegu autostradowej Obwodnicy W. jest wariantem najbardziej korzystnym, zarówno z ekonomicznego, jak i ekologicznego punktu widzenia. Wariant "społeczny" zaś, zdaniem organu, zakładał taki przebieg obwodnicy, który spowodowałby mniejsze, niż wariant przyjęty, obciążenie miejskiego układu ulicznego od ruchu tranzytowego i ruchu wylotowego miasta. Przyjęcie tego wariantu, zdaniem organu, spowodowałoby ograniczenie terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową, uniemożliwiłoby stworzenie zwartej dzielnicy mieszkaniowej w zachodniej części W. i utrudniłoby stworzenie kompleksu zieleni w centralnej części tej dzielnicy. Wariant ten wydatnie zmniejsza możliwości wykorzystania autostradowej Obwodnicy W. jako stymulatora aktywizacji gospodarczej miasta.

Wariant "ekologiczny" natomiast - w ocenie organu - nie spełnia podstawowego zadania ruchowego, polegającego na wyprowadzaniu i wprowadzaniu ruchu do i z miasta. Przebieg proponowanego wariantu przez strefę ujęć wody dla miasta W., jak również przez tereny zalewowe lub zagrożone powodzią, skutkowałoby, dodatkowym zwiększeniem kosztów realizacji, a także stwarzałyby zagrożenie dla funkcjonowania autostrady w sytuacjach zagrożenia powodziowego. Organ podniósł nadto, iż wariant ten - z uwagi na znaczne oddalenie przebiegu obwodnicy od miasta - nie realizowałby funkcji obsługi ruchu wewnętrznego w mieście, obsługując wyłącznie ruch tranzytowy.

Zainteresowany uczestnik postępowania - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł o oddalenie skarg a w przypadku uwzględnienia zarzutów zawartych w skardze E. i K. J. uchylenie decyzji i wyłącznie w zakresie łącznika autostradowego D. Przy odpowiedzi na skargi uczestnik ten złożył dokumentacje do wniosku o uzyskanie wskazań lokalizacyjnych w zakresie obejmującym przebieg autostrady przez rejon M. a na rozprawie w dniu 16 września całość dokumentacji do wniosku o uzyskanie wskazania lokalizacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Po wydaniu decyzji przez organ I instancji w dniu [...] maja 2003r weszła w życie ustawa z dnia 10 kwietnia 2003r.o szczegółowych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych /Dz.u. Nr 80, poz.721/która w art.37 wprowadziła zmiany w ustawie o autostradach płatnych , której tytuł od dnia 1 stycznia 2004r. na podstawie art. lustlpktl ustawy z dnia 14 listopada 2003r /Dz.U Nr 217 poz. 2124/ otrzymał brzmienie," o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym" W dalszej części ustawa ta powoływana będzie jako ustawa o autostradach.

Zgodnie zart.42ust.l wymienionej na wstępie ustawy do spraw wszczętych a niezakończonych mają zastosowanie przepisy dotychczasowe z tym, że przepisy przywołanej ustawy mogą mieć zastosowanie na wniosek uprawnionego podmiotu. Przedstawione przez organ administracji akta nie zawierają wniosku inwestora o rozpoznanie sprawy podług tej ustawy, co oznacza, że w postępowaniu odwoławczym miały zastosowanie przepisy o autostradach w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji przez organ I instancji. Utrwalone jest w orzecznictwie stanowisko zgodnie, z którym ocena legalności zaskarżonego aktu jest dokonywana przez sąd administracyjny w odniesieniu do stanu prawnego, który miał zastosowanie w postępowaniu administracyjnym stąd też ocena legalności zaskarżonej decyzji w rozpoznanej sprawie została przeprowadzona pod kątem zgodności z przepisami ustawy o autostradach w ich brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją dokonaną ustawą z dnia 10 kwietnia 2003r.

Po wniesieniu skarg weszły z dniem 1 stycznia 2004r nowe uregulowania w zakresie sądownictwa administracyjnego i stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało w nich zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwy sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/.W związku z treścią tego przepisu w zastosowaniu uregulowań ostatniej z wymienionych ustaw wojewódzki sąd administracyjny przeprowadził postępowanie sądowoadministrcyjne i rozstrzygnął, z przyczyn o których poniżej na podstawie art.151 tej ustawy o oddaleniu skarg.

Z uwagi na art.100 pierwszej z wymienionych wyżej ustaw przewidujący związanie sądu przy orzekaniu, oceną prawną zawartą w uprzednich wyrokach , wymaga rozważenia w pierwszej kolejności przewijający się we wszystkich skargach zarzut nie zastosowania się przez organy administracji, przy ponownym rozpoznaniu sprawy do oceny prawnej wyrażonej w uprzednio wydanych wyrokach Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2000r wydanego w sprawie IYSA975/00 i z dnia 2 grudnia 2002r wydanego w sprawie IVSA318/02. Przypomnieć należy że w obu wymienionych wyrokach zwrócono uwagę na konieczność zbadanie różnych wariantów ewentualnego przebiegu autostrady, przy czym w uzasadnieniu wyroku w sprawie IVSA318/02 wskazano w powołaniu na art.19 i 20 ustawy o autostradach, że "warianty rozwiązań lokalizacyjnych autostrady, łącznie z wariantem polegającym na niepodejmowaniu budowy autostrady powinny być rozważane na etapie wskazań lokalizacyjnych," zaznaczając równocześnie, że wojewoda nie może wydać decyzji o ustaleniu lokalizacji wg wariantu, który nie został przyjęty we wskazaniach lokalizacyjnych. W uzasadnieniu tego wyroku podkreślono, że jeżeli wariant przyjęty we wskazaniach lokalizacyjnych nie może być zaaprobowany przez wojewodę to powinno dojść do odmowy ustalenia lokalizacji autostrady. Równocześnie Sąd powołując się na stanowisko zawarte w glosie do wyroku NSA dnia 1 października 1997r sygn. akt IVSA 1088/97 OSP1998/158 podniósł, że przy rozpatrywaniu wariantowości przebiegu autostrady należy brać pod rozwagę o warianty możliwe i realne do zrealizowania zarówno w zakresie wymagań określonych w przepisach prawa jak i względów ekonomicznych, które inwestor jest w stanie zaakceptować Ponownie rozpoznając wniosek inwestora organ administracji w sposób szczegółowy wypowiedział się również do przedłożonych w toku postępowaniu wariantów : społecznego i ekologicznego przebiegu autostrady jako obwodnicy W. i kwestia ta w związku z treścią odwołań stała się również przedmiotem wnikliwej oceny przez organ II instancji. Stanowisko zajęte przez organy administracji w zakresie oceny przedłożonych wariantów jest wyczerpujące i wszechstronne, w pełni koresponduje ze zgromadzonym materiałem dowodowym w szczególności oceną sporządzoną przez zespół specjalistów /Ocena zgłoszonych wariantów przebiegu autostradowej obwodnicy W. w porównaniu z wariantem podstawowym -teczka nr 5 przedłożonych dokumentów/. Dokumentacja zawarta w przedłożonych aktach potwierdza stanowisko organów obu instancji, że przyjęcie wariantów ekologicznego czy społecznego oznaczałoby przebieg autostrady w większym zakresie niż przewiduje to przyjęta w zaskarżonej decyzji jej lokalizacja przez tereny zalewowe, co stanowiłoby zagrożenie dla funkcjonowania tej inwestycji w przypadku powodzi, a nadto zwiększałoby koszt jej realizacji. Z tego tylko, że organy administracji nie podzieliły trafności tych obu koncepcji nie można

wyprowadzać wniosku o braku dokonania przez organy administracji rzetelnej analizy tych propozycji, jak utrzymują skargi. Nie można też z faktu nie podzielnia przez organy administracji trafności przedłożonych rozwiązań do realizacji wyprowadzać wniosku, jak czynią ta skarżący, że decyzja o lokalizacji wydana |została niezgodnie z oceną prawną zawartą w uprzednich orzeczeniach sądu administracyjnego, bowiem ocena sadu wyrażona w tym przedmiocie ograniczała się tylko wskazania organom administracji konieczność rozważenia innych wariantów i nie dyskredytowała w żadnym stopniu wariantu przedłożonego przez inwestora. Stwierdzić równocześnie należy, że organ administracji szczegółowo wypowiedział się dlaczego w istniejących uwarunkowaniach za optymalny przyjmuje wariant objęty wnioskiem i tej ocenie nie można przypisać cech dowolności. Stosownie do treści art.l§2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz.1269/ sąd administracyjny dokonuje kontroli legalności zaskarżonych decyzji pod kątem ich zgodności z prawem, natomiast nie ocenia pod względem słuszności i celowości, stąd nie mogły odnieść zamierzonego skutku w tym postępowaniu wywody skarżących mające na celu wykazania, że celowym byłby wybór innego niż przyjęty wariant przebiegu autostrady w jej części stanowiącej obwodnicę dla W. W istocie konkluzje skarg nie podważają zgodności z prawem ustalonego w zaskarżonej decyzji przebiegu autostrady lecz zmierzają do wykazania, że inne warianty przebiegu autostrady w przekonaniu skarżących są lepsze niż wariant objęty zaskarżoną decyzją i żądania skarżących w istocie zmierzają do nałożenia na sąd administracyjny obowiązku dokonania wyboru w tej mierze, do czego sąd z przyczyn wymienionych nie jest uprawniony.

W wyroku wydanym w sprawie IVSA975/00 sąd administracyjny wskazał na konieczność stosowania w postępowaniu o lokalizacji autostrady uregulowań ustawy z dnial3 stycznia 1959r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych /Dz. U. z 2000r. Nr 13 poz.295/w tym jej art.6, zgodnie z którym użycie terenu cmentarnego po zamknięciu cmentarza na inny cel może nastąpić dopiero po upływie 40 lat od ostatniego pochowania zwłok. Analiza załącznika graficznego stanowiącego integralną część decyzji o lokalizacji wskazuje, że ustalony w niej przebieg autostrady sytuuje ją między dwoma istniejącymi cmentarzami, ale nie przewiduje jej przebiegu przez cmentarz, jak czyniła to decyzja uprzednia. Za dowolne należy w związku z tym uznać twierdzenia i zarzuty zawarte w skardze mieszkańców M., że decyzja przewiduje przebieg spornej drogi przez teren cmentarzy, gdyż treść załącznika graficznego do decyzji tego nie potwierdza. Oznacza to, że organ I instancji przy ponownym rozpoznaniu wniosku inwestora, skorygowanego w zakresie przebiegu przedmiotowej planowanej inwestycji przez teren dzielnicy W., gdzie znajdują się wymienione cmentarze zastosował się w pełni do oceny prawnej zawartej w przywołanym wyroku.

W uzasadnieniu wyroku IVSA318/02 wskazano, w powołaniu na art.22ust.l ustawy o autostradach, że organ rozstrzygający o lokalizacji autostrady jest ściśle związany wskazaniami lokalizacyjnymi i nie może obejmować innych terenów niż określone tymi wskazaniami, a brak materiału dowodowego w tej mierze stanowił jedną z przyczyn uchylenia decyzji obu instancji tym wyrokiem. W uzasadnieniach decyzji obu instancji organy administracji wymieniają, że ustalony w decyzji o lokalizacji przebieg autostrady jest zgodny ze wskazaniem lokalizacyjnym Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr [...] z dnia [...] września 1998r. Podnieść w tym miejscu należy, że z uwagi na treść art. 41ust.l cytowanej na wstępie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych wskazania te zachowały moc obowiązującą Przedstawione przez organ administracji przy odpowiedzi na skargę akta zawierały w zakresie wskazań lokalizacyjnych czytelne dane dotyczące przebiegu autostrady przez rejon M. w części w jakiej wniosek inwestora został zmodyfikowany /teczka biała Nr 6 załącznik mapowy arkusz 3 znajdujący się w [...]/. Dokumentacja ta potwierdza ustalenia organów obu instancji o zgodności lokalizacji przedmiotowej inwestycji ze wskazaniami lokalizacyjnymi w zakresie przebiegu obwodnicy autostrady przez rejon M. Natomiast przedłożone przy odpowiedzi na skargę dokumenty nie zawierały dostatecznie czytelnych materiałów dotyczących wskazań lokalizacyjnych dla pozostałych odcinków autostrady [...] stanowiącej obwodnicę W. Na rozprawie w dniu 16 września 2004r zainteresowany inwestor złożył pełną dokumentację w zakresie wskazań lokalizacyjnych dla inwestycji będącej przedmiotem postępowania – zielony skoroszyt opatrzony tytułem "DOKUMNETACJA AUTOSTRADY PŁATNEJ A4 OBWODNICA W. KONCEPCJA AUTOSTRADY/.

Sąd administracyjny działając na podstawie art.106 § 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przeprowadził dowód z tej dokumentacji. Obecne na rozprawie strony zaznajomiły się z przedłożona dokumentacją a dla umożliwienia zajęcia przez strony stanowiska odroczona została publikacja orzeczenia na okres 14 dni dla ewentualnego zajęcia przez strony stanowiska na piśmie do czasu ogłoszenie wyroku. Na rozprawie żadna ze stron nie zgłosiła zarzutów przeciwko tej dokumentacji. Złożone po rozprawie pismo skarżących J. nie podważyło legalności przedłożonych dokumentów a jedynie zarzuciło, że inwestycja nie mieści się w granicach tych wskazań i w ocenie tych skarżących została "przesunięta," czego jednak nie potwierdza analiza załącznika graficznego do decyzji o ustaleniu lokalizacji spornej obwodnicy autostradowej. Z treści - wskazań lokalizacyjnych nr [...] wynika, że orzeczenie to udzieliło wskazań lokalizacyjnych podług wniosku o ich udzielenie, który został w toku postępowania sądowoadministracyjnego przedłożony. Na arkuszach mapowych tego wniosku oznaczonych nr: la, 2,3,4, 5 żółtą przerwaną linią został oznaczony przebieg strefy przewidzianej pod autostradę- strefa ta stanowi obszar o szerokości l km po obu stronach autostrady. Analiza złożonych dokumentów obejmujących wydanie wskazań lokalizacyjnych potwierdza prawidłowość ustaleń dokonanych przez organy administracji o zgodności lokalizacji inwestycji z tymi wskazaniami lokalizacyjnymi. W szczególności przedłożona dokumentacja potwierdza wydanie wskazań lokalizacyjnych również dla odcinka łącznika D. jako integralnego fragmentu autostrady stanowiącego połączenie autostrady z drogą krajową. Za nieuzasadnione należy w związku z tym uznać zarzuty skarżących E. i K. J. podnoszących, że dla tej części obwodnicy autostradowej nie było wskazań lokalizacyjnych. Objęcie wskazaniami lokalizacyjnymi terenu przeznaczonego pod realizację tego łącznika oznaczało dopuszczalność wydania decyzji o lokalizacji również dla tej części planowanej inwestycji na zasadach przewidzianych w ustawie o autostradach niezależnie od przewidzianych parametrów skoro stanowi ona integralną część autostrady i ujęta została we wskazaniach lokalizacyjnych dla niej wydanych. Nie można wobec tego podzielić stanowiska tych skarżących, że dla tej części inwestycji decyzję winien wydawać wójt gminy a nie wojewoda.. Jeśli zatem dla tej części inwestycji liniowej wydano wskazania lokalizacyjne jako integralnej cześć autostrady to niezależnie od przewidywanych jej parametrów technicznych odpowiadających drodze klasy III stosownie, do treści art. 21 ust. l ustawy o autostradach, decyzję o lokalizacji winien wydać wojewoda. Zestawienie załącznika graficznego do wskazań lokalizacyjnych, w którym obszar przeznaczony podług tych wskazań zamyka się w liniach rozgraniczających oznaczonych w tym załączniku liniami przerywanymi koloru żółtego z załącznikiem graficznym do decyzji o lokalizacji autostradowej Obwodnicy W. potwierdza ustalenia organów administracji o tym, że przebieg autostrady objęty zaskarżoną decyzją mieści się we wskazaniach lokalizacyjnych, w tym również w zakresie jej zmodyfikowanego przebiegu w rejonie M. jak i w części obejmującej łącznik D. Oznacza to, że zaskarżona decyzja pozostaje w zgodności z treścią art. 19 i 22ust.l ustawy o autostradach jak i w tym zakresie odpowiada ocenie prawnej wyrażonej w przywołanym na wstępie wyroku NSA.

Postępowanie w sprawie ustalenia lokalizacji spornej obwodnicy autostradowej zostało wszczęte w 1998r. i wobec tego z uwagi na treść art.3 ustawy z dnia 27 lipca 2001r o wprowadzeniu ustawy -Prawo ochrony środowiska ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw /Dz.U. Nr 100, poz.1065 / nie miały zastosowania w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją przepisy ustawy Prawo ochrony środowiska Za nieuzasadnione należy w związku z tym uznać zarzuty skarg, które kwestionując legalność zaskarżonej decyzji powołują się na przepisy tej ustawy. W świetle wymienionego przepisu w szczególności należy uznać za nieuzasadnione zarzuty skargi wywodzące ) że inwestor już po wszczęciu postępowania w o ustaleniu lokalizacji inwestycji był zobowiązany do przedłożenia raportu o jakim mowa w ustawie Prawo ochrony środowiska.

Orzeczenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji - Wskazania lokalizacyjne Nr [...] zobowiązało inwestora do uwzględnienia przy wniosku o ustalenie lokalizacji oraz w dalszych pracach projektowych i postępowaniu realizacyjnych uwag, postulatów i warunków zgłoszonych w opiniach Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, Ministerstwa Kultury i Sztuki, Ministerstwa Obrony Narodowej oraz w postanowieniach : Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa oraz Głównego Inspektora Sanitarnego wskazując, że opinie te przedstawione są w aneksie stanowiącym integralną część wskazań lokalizacyjnych. Analiza przedłożonych przez inwestora dokumentów przy wniosku o usta lenie lokalizacji przedmiotowej inwestycji wskazuje, że inwestor spełnił wymagania nałożone tymi wskazaniami a wynikające z wymienionych postanowień W szczególności stosownie do treści postanowienia Ministra Ochrony środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa inwestor składając wniosek o lokalizacje przedłożył dokumentację zawierająca ocenę oddziaływania na środowisko w tym zakresie . Przedłożona dokumentacja w tej mierze zawiera propozycje rozwiązań ochrony przed negatywnymi skutkami funkcjonowania inwestycji zarówno w zakresie ochrony wód i gleby, jak i uciążliwości związanych z emisją zanieczyszczeń i hałasu proponując różne rozwiązania poczynając od budowy ekranów, urządzenie pasów zieleni, budowę nasypów, wymianę w budynkach już istniejących drzwi i okien. W krańcowych zaś przypadkach przewidywane jest też wyburzenie niektórych obiektów budowlanych kolidujących z przebiegiem autostrady i przedłożona dokumentacja obiekty te wymienia., Decyzja o lokalizacji nie musi zawierać szczegółowych danych w zakresie realizacji poszczególnych rozwiązań chroniących środowisko przed uciążliwością funkcjonowania planowanej autostrady, bowiem w tej mierze szczegółowe rozwiązania musi zawierać decyzja o pozwoleniu na budowę. Obowiązek szczegółowego określenia propozycji związanych z ochrona środowiska jak i ochrony już istniejących obiektów mieszkalnych nie wynika z treści wymienionych postanowień stanowiących integralną część wskazań loklaizacycjnych. Podkreślić należy, że postanowienie Ministra Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia [...] kwietnia 1998r. stanowiące integralną część wskazań lokalizacyjnych wskazuje wyłącznie, że na etapie ustalenia lokalizacji należy przyjąć szacunkowy zasięg obszaru ponadnormatywnego oddziaływania na środowisko w trzech strefach:

I - o zasięgu 20m od krawędzi jezdni jako obszar oddziaływań ekstremalnych,

II - o zasięgu od 20m do 50m od krawędzi jezdni jako strefa zagrożeń,

III -o zasięgu od 50m do 150m od krawędzi jezdni jako strefa uciążliwości, dla uwzględnienia ich w planach zagospodarowania przestrzennego jako obszaru ograniczonego użytkowania, wskazując równocześnie, że faktyczny zasięg tego obszaru winien być ustalony na etapie projektu budowlanego. Równocześnie w postanowieniu tym /pkt I/ alternatywnie podaje się, że winna być dokonana etapie decyzji o ustaleniu lokalizacji korekta przebiegu autostrady względem osiedla socjalnego, osiedla przy ul [...] i osiedla Z., cmentarzem w M., ostoją rzadkich ptaków [...] nr [...], Lasem P. bądź zastosowanie odpowiednich rozwiązań O czym była mowa uprzednio inwestor dokonał korekty przebiegu autostrady względem cmentarzy w M., natomiast w odniesieniu do innych istniejących już obiektów przewidział różne formy rozwiązań niwelujące szkodliwe oddziaływanie tej inwestycji a w krańcowych przypadkach wyburzenie istniejących obiektów. Przedłożony wniosek o lokalizacji inwestycji stosownie do wymagań wynikających z treści omawianego postanowienia zawiera szacunkowy zasięg obszaru ponadnormatywnego oddziaływania autostrady na środowisko o wielkościach podanych w tym postanowieniu. Ocenić wobec tego należy, że zostały spełnione wymagania wynikające z treści tego postanowienia. Wbrew sugestiom niektórych ze skarg postanowienie to nie zawiera nakazów dotyczących przebiegu autostrady względem istniejących już obiektów, stąd za nieuzasadnione należy poczytać te zarzuty skarg, które naruszenie wymagań wynikających z tego postanowienia wiążą z zachowaniem odległości od istniejących budynków od usytuowania planowanej inwestycji.

Inwestor składając wniosek o ustalenie lokalizacji jak i go następnie modyfikując złożył ocenę oddziaływania inwestycji na środowisko spełniając tym samym wymagania wynikające z pkt II omawianego postanowienia. Kwestia mocy prawnej tej oceny była już przedmiotem oceny prawnej w sprawie IVSA318/02, w której w uzasadnieniu wyroku sąd administracyjny podniósł że przepisy ustawy o autostradach nie nakładają na wojewodę, w postępowaniu o lokalizację autostrady, obowiązku sporządzania oceny oddziaływania na środowisko i nie są uzasadnione zarzuty, kwestionujące miarodajność sporządzonych w postępowaniu odwoławczym ocen oddziaływania na środowisko. Ta ocena prawna wiąże skład orzekający w rozpoznawanej sprawie. Podnieść równocześnie należy że z omawianego postanowienia nie wynika aby inwestor miał na etapie ustalenia lokalizacji inwestycji składać ocenę oddziaływania na środowisko w formie przewidzianej przepisami uprzednio obowiązującego rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska , Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 5 czerwca 1995r.w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko , grunty rolne i leśne oraz dobra kultury objęte ochroną /Dz.U. Nr 64, poz.332 / Ocena ta zgodnie z przepisami została sporządzona na etapie wskazań lokalizacyjnych. Oceny oddziaływania na środowisko sporządzone na podstawie wymienionego wyżej rozporządzenia nie są ograniczone czasowo, stąd za nieuzasadnione należy uznać zarzuty skarg wiążące utratę ich mocy w związku ze znacznym upływem czasu do ich sporządzenia.

Nie są też uzasadnione zarzuty skarg podnoszące nie spełnienie przez zaskarżoną decyzję wymagań wynikających z pkt 3 postanowienia Głównego Inspektora Sanitarnego uzgadniającego wskazania lokalizacyjne, bowiem z treści tego uzgodnienia wynika wyłącznie zakaz lokalizowania nowych budynków w odległości 250m do osi jezdni a nie zakaz realizacji autostrady w odległości 250m od istniejących budynków, jak mylnie wywodzą niektóre skargi. Warunek zawarty w tym postanowieniu w istocie odnosi się do realizacji przyszłych obiektów oraz stanowi wytyczną dla uchwalania planów miejscowych.

Zgodnie z art.21ust. 3 ustawy o autostradach o wszczęciu postępowania o wydanie decyzji o lokalizacji inwestycji zawiadamia się w drodze obwieszczeń w urzędach gmin i w prasie lokalnej. Z przedstawionych akt postępowania administracyjnego wynika, że w rozpoznanej sprawie w tym trybie nastąpiło zawiadomienie o wszczęciu postępowania /dokumentacja zawarta w aktach organu I instancji -Teczka Nr 2/. W tym też trybie organ administracji powiadomił o modyfikacji wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji w zakresie przebiegu obwodnicy przez teren M. i kontynuacji postępowania wszczętego wnioskiem inwestora z dnia [...] listopada 1998r./ dokumentacja organu I instancji zawarta w Teczce Nr 6 /. W świetle przedłożonych dokumentów za nieuzasadnione należy uznać zarzuty skarg podnoszące nie zachowanie przez organ I instancji trybu w zakresie wszczęcia postępowania w sprawie lokalizacji spornej obwodnicy autostradowej. W myśl art.22 ust.2 wojewoda doręcza decyzję o lokalizacji tylko wnioskodawcy natomiast pozostałe strony zawiadamia o jej wydaniu i treści w drodze obwieszczeń w urzędach gmin i prasie lokalnej. Stosownie do wymagań tego przepisu w tym trybie o wydaniu decyzji i jej treści zostały powiadomione wszystkie poza wnioskodawcą strony.

W ustawie o autostradach brak jest uregulowań, które nakładłyby na inwestora obowiązek składania przy wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji analizy ekonomicznej budowy autostrady. Istotnie tak jak wywodzi skarga [...] Stowarzyszenia E. wykonanie takiej analizy przewiduje §2ust.2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 16 stycznia 2002r w sprawie przepisów techniczno budowlanych dotyczących autostrad. Uregulowanie to jak podnosi organ administracji w odpowiedzi na skargę, nie wskazuje na jakim etapie postępowania, składającego się na proces budowlany realizacji inwestycji jaką jest autostrada ma być przedłożona taka analiza, przede wszystkim jednak omawiany przepis wykracza poza delegację ustawy zawartą w jej art.2ust.2, który uprawnia do wydania rozporządzenia wykonawczego wyłącznie zakresie przepisów techniczno -budowlanych, założeń ekonomicznych. Stąd braku przedłożenia takiej analizy w postępowaniu o ustaleniu lokalizacji spornej inwestycji nie można poczytać jako naruszenia prawa.

Z przedstawionych dokumentów wynika, że sporna inwestycja była uzgadniana z organami samorządów terytorialnych terenów, na których jest przewidywany jej przebieg a szczególności została ona zaakceptowana w zakresie zmiany przebiegu autostrady przez teren M. wg wariantu skorygowanego o

czym świadczy uchwala Zarządu Miasta W. z dnia [...] września 2001 r. aprobująca wyburzenie szkoły i wykonanie odpowiednich zabezpieczeń chroniących lokale w budynkach na osiedlu socjalnym. Za nieuzasadnione należy wobec tego uznać zarzuty skarg podnoszące brak uzgodnienia inwestycji z organami samorządu.

W rozpoznanej sprawie nie zostało ujawnione, aby zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, w tym z ograniczeniem udziału stron w postępowaniu w zakresie i trybie przewidzianym ustawą o autostradach, za nieuprawniony przebiegiem postępowania i treścią zaskarżonego orzeczenia należy uznać zarzut naruszenia art. 2 konstytucji.

Z przyczyn wymienionych wobec bezzasadności zarzutów skarg jak i nieujawnienia aby zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca zostały wydane z naruszeniem prawa mającym wpływ na treść rozstrzygnięcia na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.