![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
652 Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych, Ubezpieczenia Właściwość sądu, Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, Przekazano według właściwości do innego sądu administracyjnego_D, VI SA/Wa 3542/25 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2025-11-21, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
VI SA/Wa 3542/25 - Postanowienie WSA w Warszawie
|
|
|||
|
2025-11-05 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie | |||
|
Anna Fyda-Kawula /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
652 Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych | |||
|
Ubezpieczenia Właściwość sądu |
|||
|
Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia | |||
|
Przekazano według właściwości do innego sądu administracyjnego_D | |||
|
Dz.U. 2024 poz 935 art. 59 § 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Fyda-Kawula po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. L. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia obowiązku poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej postanawia stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie. |
||||
|
Uzasadnienie
S. L.(dawniej: S., dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia obowiązku poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej. Podstawę materialnoprawną decyzji stanowi art. 50 ust. 16 w związku z art. 50 ust. 18 oraz art. 102 ust. 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 146 ze zm., dalej: ustawa o świadczeniach), a także art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1060 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd przed przystąpieniem do rozpoznania skargi w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową, a dopiero w następstwie tego ustalenia skargę rozpoznać bądź przekazać według właściwości innemu sądowi administracyjnemu. O właściwości miejscowej sądów administracyjnych stanowi art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem do rozpoznania sprawy właściwy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Niezależnie od powyższego, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości (art. 13 § 3 p.p.s.a.). W tym miejscu Sąd zwraca uwagę, że z dniem 27 listopada 2020 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 listopada 2020 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (Dz. U. z 2020 r., poz. 1999, dalej: rozporządzenie). Zgodnie z § 1 pkt 5) powołanego rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia dotyczących wydawania decyzji administracyjnych ustalających obowiązek poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych w przypadkach określonych w art. 50 ust. 16 ustawy o świadczeniach, które Narodowy Fundusz Zdrowia poniósł zgodnie z art. 50 ust. 15 tej ustawy, wysokość tych kosztów oraz termin płatności, o których mowa w art. 50 ust. 18 ustawy o świadczeniach – w których strona skarżąca będąca osobą fizyczną zamieszkuje poza obszarem właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje. Stosownie do treści art. 59 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny, który stwierdził swoją niewłaściwość przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazaniu (art. 59 § 2 p.p.s.a.). Wskazać również należy, że Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozporządzeniem z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 785) utworzył szesnaście wojewódzkich sądów administracyjnych, wśród których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, jako właściwy dla obszaru województwa zachodniopomorskiego. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarżąca mieszka w S. na ul. [...]. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że miasto S. leży na terenie województwa zachodniopomorskiego. Co więcej, w doręczonej decyzji znajduje się pouczenie, że od decyzji przysługuje stronie prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Z racji tego, że zaskarżona decyzja z 28 sierpnia 2025 r. została wydana na podstawie art. 50 ust. 16 w związku z art. 50 ust. 18 oraz art. 102 ust. 7 ustawy o świadczeniach, oraz mając na uwadze powyższe uregulowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał się niewłaściwym miejscowo do jej rozpoznania. W związku z tym przekazał sprawę sądowi właściwemu miejscowo, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. |
||||