W dniu 7 stycznia 2022 r. J. K. (dalej: "skarżący") złożył sprzeciw od decyzji Wojewody z dnia 22 grudnia 2021 r. utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy C z dnia 19 listopada 2021 r. orzekającą o wymeldowaniu skarżącego z budynku nr [...] przy ulicy M w miejscowości M. W zaskarżonej decyzji skarżący został wadliwie pouczony o przysługującym mu środku prawnym w postaci sprzeciwu, w sytuacji gdy od decyzji przysługiwała skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarga została złożona w terminie.
Zarządzeniem z dnia 22 lutego 2022 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania poprzez złożenie jednego egzemplarza odpisu skargi poświadczonej za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący odebrał wezwanie w dniu 28 lutego 2022 r. Do dnia wydania postanowienia do Sądu nie wpłynęło pismo skarżącego z uzupełnieniem braków formalnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a.") skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie podlega odrzuceniu. Skarżący został wezwany o uzupełnienie braków formalnych skargi w postaci przedłożenia podpisanego egzemplarza skargi pod rygorem jej odrzucenia, nie uzupełnił braku formalnego skargi w zakreślonym terminie, a zatem skarga zasługiwała na odrzucenie.
Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
