Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2025 r. sygn. akt III SA/Łd 106/25 oddalił skargę A Sp. z o.o. w D. na decyzję Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 28 listopada 2024 r. nr 466/2024 w przedmiocie odmowy przyznania płatności ekologicznej PROW 2014-2020.
A Sp. z o.o. w D. wniosła skargę kasacyjną, w której zaskarżyła orzeczenie w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego oraz domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi.
Skarżąca kasacyjnie pismem z dnia 29 sierpnia 2025 r. złożyła wniosek o zawieszenie postępowania w związku z pytaniem prejudycjalnym Naczelnego Sądu Administracyjnego zapadłym w sprawie o sygn. akt I GSK 1486/22.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przepis art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a.") stanowi, że sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 czerwca 2025 r. o sygn. akt sprawy I GSK 1486/22 rozpoznający skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 kwietnia 2022 r, I SA/Rz 96/22 w sprawie ze skargi na decyzje Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie z 30 listopada 2021 r. w przedmiocie płatności rolnych, przedstawił do rozstrzygnięcia Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: "Czy użyty w przepisach art. 4 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/1995 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. L 95/312 z dnia 23.12.1995 r.) oraz art. 60 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. U. UE. L 2013.347.549) zwrot "korzyści" należy interpretować w ten sposób, że oznacza on nieprzyznanie lub wycofanie całej płatności wynikającej z sektorowego prawodawstwa rolnego, czy wyłącznie tej części płatności, która wynika ze stworzenia sztucznych warunków?"
Mając na uwadze, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wydania orzeczenia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w zakresie zadanego pytania prejudycjalnego, zaistniała podstawa do zawieszenia postępowania w tej sprawie. Dlatego też na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
