Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński Sędzia WSA Dominik Dymitruk (spr.) Protokolant: asystent sędziego Michał Sikora po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 lipca 2026 r. sprawy ze skargi B. G. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 stycznia 2026 r. nr 22/2026 w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości dotyczących przewodów kominowych budynku wielorodzinnego oddala skargę w całości.

Decyzją z dnia 7 stycznia 2026 r. (nr 22/2026) Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: organ odwoławczy, DWINB), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego powiatu grodzkiego Jelenia Góra (dale: organ pierwszej instancji, PINB) z dnia 1 września 2025 r. (nr 41/25), którą nakazano B. G. (dalej: skarżąca) usunięcie do dnia 30 listopada 2025 r. nieprawidłowości dotyczących przewodów kominowych budynku wielorodzinnego przy ul. [...] w J. poprzez zapewnienie stałego dopływu powietrza zewnętrznego w obrębie swojego lokalu mieszkalnego przez montaż nawiewników okiennych zapewniających prawidłowy ciąg przewodów kominowych.

Jak wynika z akt administracyjnych oraz uzasadnienia rozstrzygnięcia, powyższą decyzję wydano w następujących okolicznościach.

Na skutek pisma informującego o nieprawidłowościach w przewodach kominowych budynku przy ul. [...] w J., w dniu 2 stycznia 2025 r. PINB wezwał podmiot zarządzający budynkiem o przedłożenie aktualnych protokołów z kontroli przewodów kominowych, z kolei w dniu 14 lutego 2025 r. PINB dokonał kontroli w budynku. W jej toku – na podstawę oświadczeń uczestników kontroli – stwierdzono, że mieszkanie skarżącej nie ma wentylacji. W łazience widoczna jest kratka wentylacyjna. Według protokołu kominiarskiego skarżąca nie wpuściła kominiarza podczas okresowej kontroli. Ponadto, skarżąca oświadczyła, że nie została powiadomiona o kontroli i nie może się doprosić kontroli w mieszkaniu od 5 lat. Zgodnie z oświadczeniem właściciela lokalu nr [...], nie prowadziła w swoim lokalu mieszkalnym żadnych robót budowlanych ingerujących w kominy i części wspólne budynku. W mieszkaniu skarżącej aktualnie odcięty jest gaz ze względu na brak wentylacji. Skarżąca oświadczyła, że właścicielka lokalu nr [...], przeprowadzała remonty ingerujące w części wspólne, o czym świadczą wywożone 4 kontenery gruzu. Twierdzi nadto, że usunęła, wyburzyła kominy.

W dniu 26 czerwca 2025 r. do PINB przekazano inwentaryzację przewodów kominowych, opis i opinię dotyczącą podłączeń, natomiast w dniu 7 lipca 2025 r. przekazano aktualny protokół z kontroli przewodów kominowych dla budynku przy ul. [...] w J.

Organ pierwszej instancji, zawiadomieniem z dnia 14 lipca 2025 r., poinformował o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie stanu technicznego przewodów kominowych budynku położonego przy ul. [...] w J. Natomiast postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2025 r. (nr 61/25) PINB włączył do materiału dowodowego w prowadzonym postępowaniu dotychczas zgromadzone materiały z postępowania przygotowawczego.

PINB, decyzjami z dnia 1 września 2025 r.: nałożył na A. C. obowiązek usunięcia nieprawidłowości dotyczących przewodów kominowych w lokalu mieszkalnym nr [...] (nr 39/25); nałożył na E. i R. D. obowiązek usunięcie nieprawidłowości dotyczących przewodów kominowych w lokalu mieszkalnym nr [...] (nr 40/25), natomiast zaskarżoną decyzją nr 41/25 nakazał skarżącej - właścicielce lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku wielorodzinnym przy ul. [...] w J. - usunięcie do dnia 30 listopada 2025 r. nieprawidłowości dotyczących przewodów kominowych budynku wielorodzinnego przy ul. [...] w J. poprzez: zapewnienie stałego dopływu powietrza zewnętrznego w obrębie swojego lokalu mieszkalnego poprzez montaż nawiewników okiennych zapewniających prawidłowy ciąg przewodów kominowych.

Po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, DWINB, zaskarżoną decyzją z dnia 7 stycznia 2026 r. (nr 22/2026), utrzymał w mocy decyzją organu pierwszej instancji.

W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał w pierwszej kolejności, że wydając decyzję na podstawie art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418 z późn. zm., dalej: p.b.), organ nie bada przyczyn, z powodu których obiekt budowlany stworzył zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego albo bezpieczeństwa mienia lub środowiska. Nie wyjaśnia również, dlaczego obiekt jest w nieodpowiednim stanie technicznym. Wreszcie - nie ustala, kto ponosi odpowiedzialność za doprowadzenie obiektu do stanu niezgodnego z przepisami. Natomiast ustalenie określonych okoliczności faktycznych ujawniających, że stan obiektu narusza wymagania wynikające z obowiązujących przepisów, jest wystarczające do nałożenia przez organ na właściciela obiektu lub jego zarządcę określonych obowiązków, których zakres będzie zależeć od stwierdzonych nieprawidłowości.

W dalszej kolejności organ odwoławczy wyjaśnił, że w badanym postępowaniu ustalono, iż w lokalu mieszkalnym nr [...] istnieją 3 piece kaflowe wpięte do przewodów kominowych, które nie posiadają właściwego dopływu powietrza, a co za tym idzie lokal mieszkalny nr [...] nie posiada właściwej wentylacji.

Argumentował także DWINB, że brak właściwej wentylacji nawiewnej w lokalu nr [...] został stwierdzony w protokole z kontroli przewodów kominowych nr [...], jak również pośrednio wynika z protokołu z kontroli, gdzie widać, że w oknach lokalu mieszkalnego w łazience i pokoju, w którym znajduje się piec kaflowy, nie ma nawietrzaków i są one szczelnie zamknięte. Powołując się zaś na § 51 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 z późn. zm., dalej: r.w.t), wskazał, że budynek i pomieszczenia powinny mieć zapewnioną wentylację lub klimatyzację stosownie do ich przeznaczenia. Podkreślono przy tym, że aby wentylacja mogła sprawnie funkcjonować, musi być nie tylko dobrze zaprojektowana i wykonana, lecz musi być też zapewniony stały dopływ powietrza do pomieszczenia, z którego usuwane jest wilgotne i zanieczyszczone powietrze, jak również dopływa powietrze niezbędne dla procesów spalania chociażby w piecach kaflowych. Ciągła wymiana i niczym nieskrępowana cyrkulacja powietrza zapewnia odpowiednie warunki do korzystania z lokalu mieszkalnego nr [...], jak i całego budynku mieszkalnego powodując brak możliwości cofania się powietrza w wentylacji, czy też powstania wilgoci lub innych zmian np. mikologicznych. Zapewnienie właściwego dopływu powietrza zawsze zapobiega powstaniu zagrożenia dla zdrowia ludzi w miejscach gdzie są piece, w których zachodzą procesy spalania, do którego potrzebny jest stały dopływ świeżego powietrza, wobec czego koniecznym było orzeczenie w decyzji przez organ pierwszej instancji o wykonaniu nawiewników w oknach mieszkania nr [...], które zapewnią stały dopływ powietrza, a co za tym idzie prawidłową wentylację.

DWINB zwrócił jednocześnie uwagę, że z uwagi na powyższe lokal mieszkalny nr [...], poprzez brak właściwej wentylacji mogący powodować niewłaściwe użytkowanie przewodów kominowych z uwagi na mogące zachodzić nieprawidłowo procesy spalania, wpływa negatywnie na użytkowanie całego budynku, doprowadzając przewody kominowe do niewłaściwego stanu technicznego, jak również mogąc powodować określone zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi, co było wyjaśnione powyżej, a co dało podstawy nałożenia obowiązków z uwagi na wypełnienie przesłanek z art. 66 ust. 1 pkt 2 p.b.

Organ odwoławczy podkreślił, mając na uwadze uzasadnienie decyzji organu pierwszej instancji oraz okoliczności sprawy związane z tym, że wykryto nieprawidłowości również w innych lokalach mieszkalnych przedmiotowego budynku przy ul. [...] w J., iż właściwym było rozdzielenie obowiązków na właścicieli poszczególnych lokali mieszkalnych, w związku z czym właściwie zastosowano w sprawie art. 104 § 2 k.p.a. i wydano decyzje częściowe rozdzielając przy tym obowiązki, równocześnie biorąc pod uwagę, że w zakresie stanu technicznego przewodów kominowych materiał dowodowy został zebrany w sposób wystarczający.

Odnosząc się natomiast do argumentacji skarżącej, DWINB wyjaśnił, że okoliczności zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym w określonym stanie nie przesądzają o tym, iż był on użytkowany w sposób prawidłowy, wymiana okien np. ze starych drewnianych na "plastikowe" w lokalu mieszkalnym, czy też w całym budynku, wpływa na szczelność i czasami wykonanie takich prostych czynności może powodować niewystarczający dopływ powietrza do lokalu mieszkalnego i nieprawidłowego działania wentylacji, opisywane okoliczności w pismach kierowanych do PINB i tut. organu jedynie wskazują i potwierdzają możliwość występowania zagrożeń związanych z nieprawidłowo działającą wentylacją. Wydane decyzje przez PINB w tym zakresie zmierzają do wyeliminowania mogących występować zagrożeń. Wyjaśniono również, że obowiązki nałożono także na inne lokale mieszkalne w celu zapewnienia prawidłowego działania wentylacji w całym budynku.

W skardze do tutejszego Sądu skarżąca, opisując całokształt okoliczności przedmiotowej sprawy, zakwestionowała rozstrzygnięcia organów, wskazując, że nie doprowadzą do rozwiązania stwierdzonych nieprawidłowości w działaniu przewodów wentylacyjnych. Wyjaśniła w tym względzie, że przeprowadzona przez nią we własnym zakresie próba udowodniła, iż umieszczona bezpośrednio przy kratce wentylacyjnej kartka papieru, przy jednoczesnym otwarciu okien w pomieszczeniu na całą ich szerokość, nie spowodowało jej jakichkolwiek ruchów. Świadczy to zdaniem skarżącej o braku przewodów kominowych.

W odpowiedzi na skargę DWINB wniósł o jej oddalenie.

W piśmie procesowym z dnia 27 lipca 2026 r. pełnomocnik skarżącej ustanowiony z urzędu sformułował następujące zarzuty względem zaskarżonej decyzji:

I. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy:

1) art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie w sposób wyczerpujący stanu faktycznego sprawy, niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań zmierzających do dokładnego ustalenia stanu technicznego przewodów kominowych i wentylacyjnych, pominięcie istotnej części materiału dowodowego oraz dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zgromadzonych dowodów,

2) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że sprawa ma wyłącznie charakter cywilnoprawny, podczas gdy przedmiotem postępowania było ustalenie, czy zachodzą przesłanki do zastosowania przez organy nadzoru budowlanego ustawowych środków służących zapewnieniu bezpieczeństwa użytkowania obiektu budowlanego,

3) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 15, art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez iluzoryczne przeprowadzenie postępowania odwoławczego i ograniczenie się do aprobaty ustaleń organu pierwszej instancji, bez samodzielnego rozpoznania zarzutów odwołania oraz bez usunięcia wad postępowania prowadzonego przez organ pierwszej instancji,

4) art. 107 § 3 k.p.a., poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji w sposób uniemożliwiający kontrolę instancyjną i sądowoadministracyjną, w szczególności przez niewyjaśnienie, z jakich przyczyn organ odmówił wiarygodności lub znaczenia przedstawionym przez skarżącą dowodom oraz dlaczego uznał, że brak jest podstaw do zastosowania środków przewidzianych w p.b.,

5) art. 8 § 1 oraz art. 11 k.p.a., poprzez prowadzenie postępowania z naruszeniem zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej oraz zasady przekonywania, wyrażające się w braku rzetelnego odniesienia do argumentów i wniosków skarżącej,

II. naruszenie prawa materialnego:

1) art. 66 ust. 1 p.b. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że w sprawie brak jest podstaw do wydania nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, pomimo że zgromadzony materiał dowodowy wskazywał na konieczność dokonania pełnych ustaleń w zakresie bezpieczeństwa użytkowania obiektu,

2) art. 81c ust. 2 p.b. poprzez jego niezastosowanie, mimo istnienia wątpliwości wymagających wiadomości specjalnych oraz potrzeby jednoznacznego ustalenia stanu technicznego przewodów kominowych i wentylacyjnych.

W oparciu o te zarzuty pełnomocników wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji PINB; zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, przyznanie od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu według norm przepisanych w podwójnej stawce, powiększonych o należny podatek VAT, oświadczając równocześnie, że koszty pomocy prawnej nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 pkt 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W braku przesłanek z art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.).

Rozpatrując skargę w tak zakreślonych granicach Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji.

Podstawę materialnoprawną decyzji organów nadzoru budowlanego stanowi art. 66 ust. 1 pkt 2 p.b., zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.

W myśl art. 61 pkt 1 p.b. właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2 p.b., zgodnie z którym obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7 tego artykułu. Przepis art. 66 p.b. zawiera cztery przesłanki wydania przez organ nadzoru budowlanego decyzji odpowiadającej danemu stanowi faktycznemu, zawierającej nakaz usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Stwierdzenie przez organ nadzoru budowlanego, że np. obiekt może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, ewentualnie znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym albo swoim wyglądem powoduje oszpecenie otoczenia, stanowi w istocie zobowiązanie organu nadzoru budowlanego do wydania decyzji zawierającej odpowiedni nakaz. Nałożenie obowiązku usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości nie jest powiązane z przyczynami powodującymi powstanie przesłanek zastosowania nakazu. Na zastosowanie nakazu nie wpływa też okoliczność, czy i w jakim stopniu adresat decyzji jest winny powstania przesłanek zobowiązujących organ nadzoru budowlanego do wszczęcia postępowania i zakończenia go odpowiednim nakazem.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest prawidłowość nałożonego na skarżącą zaskarżoną decyzją, w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 p.b., obowiązku montażu nawiewników okiennych zapewniających stały dopływ powietrza zewnętrznego do lokalu w celu przywrócenia prawidłowego działania wentylacji. Skarżąca nie kwestionuje przy tym samego stwierdzenia nieprawidłowego funkcjonowania wentylacji, lecz zarzuca, że nałożony na nią obowiązek jest niewystarczający dla jej usprawnienia, a organy nie wyjaśniły w sposób wyczerpujący stanu technicznego wspólnych przewodów kominowych i wentylacyjnych.

Przechodząc do szczegółowej analizy sprawy należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, że wentylacja grawitacyjna w budynku, w którym położony jest lokal skarżącej, stanowi jednolity układ techniczny, którego prawidłowe funkcjonowanie opiera się na nierozerwalnym powiązaniu dwóch elementów, to jest dopływu powietrza zewnętrznego do pomieszczeń (nawiewu) oraz jego usuwania przez wspólny przewód kominowy (wywiewu). Ciąg w przewodzie kominowym powstaje bowiem wyłącznie wówczas, gdy powietrze usuwane z lokalu jest na bieżąco uzupełniane powietrzem napływającym z zewnątrz, wobec czego brak zapewnienia nawiewu lub ograniczenie drożności przewodu w równym stopniu uniemożliwiają prawidłowe działanie wentylacji.

Sąd wskazuje nadto, że nałożony zaskarżoną decyzją na skarżącą obowiązek montażu nawiewników okiennych nie może być oceniany w oderwaniu od pozostałych obowiązków dotyczących tego samego wspólnego przewodu wentylacyjnego, do którego podłączone są także lokale innych właścicieli. W postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 p.b. organ wydał bowiem trzy decyzje dotyczące tego przewodu, z których dwie, w tym decyzja zaskarżona, nakładały na właścicieli lokali obowiązek montażu nawiewników okiennych, a jedna nakładała na właściciela kolejnego lokalu obowiązek usunięcia z przewodu rury z blachy ocynkowanej. Okoliczność, że wszystkie te lokale korzystają z jednego przewodu, przesądza o funkcjonalnej jedności całego systemu, a tym samym o wzajemnym powiązaniu nałożonych obowiązków. Nakazany skarżącej montaż nawiewników okiennych zapewnia stały dopływ powietrza zewnętrznego, bez którego przewód kominowy nie wytworzy prawidłowego ciągu, gdyż w szczelnym lokalu brak jest strumienia powietrza uzupełniającego powietrze usuwane. Obowiązek ten pozostaje przy tym powiązany z nałożonym na właściciela innego lokalu obowiązkiem usunięcia z tego samego przewodu rury z blachy ocynkowanej, ograniczającej światło kanału, która zawęża przekrój wspólnego przewodu i oddziałuje na warunki wentylacji we wszystkich podłączonych do niego lokalach, a nie wyłącznie w lokalu, w którym element ten się znajduje.

Sąd nie podzielił zarzutu skarżącej, jakoby nałożony na nią obowiązek montażu nawiewników okiennych był niewystarczający dla przywrócenia prawidłowego działania wentylacji. Zdaniem skarżącej obowiązek ten jest niewystarczający, ponieważ w lokalu nr [...] doszło do likwidacji przewodu kominowego. Skarżąca nie wykazała jednak tej okoliczności, a jej wystąpieniu przeczy inwentaryzacja sporządzona przez kominiarza przy sporządzaniu opinii, z której likwidacja przewodu w tym lokalu nie wynika. Jako gołosłowne twierdzenie strony, pozostające w sprzeczności z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, okoliczność ta nie mogła stanowić podstawy do zakwestionowania prawidłowości ustaleń organu co do przyczyn wadliwego działania systemu i zakresu obowiązków niezbędnych do jego usprawnienia.

Nie mógł również odnieść zamierzonego skutku argument oparty na przeprowadzonej przez skarżącą próbie polegającej na przyłożeniu kartki papieru w bezpośrednim sąsiedztwie otworu wentylacyjnego przy otwartym oknie, która, według skarżącej, miała potwierdzić brak działania instalacji wentylacyjnej. W ocenie Sądu wynik tej próby nie podważa, lecz przeciwnie, potwierdza wnioski organów o nieprawidłowym działaniu wspólnego przewodu wentylacyjnego, a tym samym istnienie stwierdzonych nieprawidłowości uzasadniających nałożenie obowiązków w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 p.b. Wykazany przez skarżącą brak prawidłowego ciągu nie świadczy natomiast o zbędności czy niewystarczającym charakterze nałożonego na nią obowiązku, lecz stanowi właśnie skutek nieprawidłowości, których usunięciu służy łączne wykonanie wszystkich trzech decyzji dotyczących tego przewodu.

Powiązanie nałożonych obowiązków ma bowiem charakter tego rodzaju, że żaden z nich nie doprowadziłby samodzielnie do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Zapewnienie nawiewu w lokalu skarżącej pozostawałoby bezskuteczne, gdyby wspólny przewód nadal był zawężony rurą ograniczającą przepływ powietrza, natomiast samo usunięcie tej rury nie przywróciłoby prawidłowego ciągu, gdyby w lokalach podłączonych do przewodu brakowało dopływu powietrza zewnętrznego. Dopiero łączne wykonanie obowiązków skierowanych do właścicieli poszczególnych lokali, stosownie do przyczyny nieprawidłowości leżącej w danym lokalu, przywraca prawidłowe działanie całej wentylacji jako jednego układu nawiewno-wywiewnego. Nałożony na skarżącą obowiązek stanowi zatem niezbędny element tego zintegrowanego rozwiązania i nie może być uznany za zbędny bądź nieproporcjonalny z tej tylko przyczyny, że przyczyny wadliwego działania systemu występują również w innych lokalach.

Konstrukcja przyjęta przez organ odpowiada charakterowi obowiązku wynikającego z art. 66 ust. 1 pkt 2 p.b., nakazującego utrzymanie obiektu budowlanego w stanie zapewniającym odpowiednie warunki użytkowe, w tym prawidłowe działanie wentylacji. Skoro przyczyny wadliwego funkcjonowania jednego wspólnego systemu leżą w różnych lokalach, organ zasadnie nałożył obowiązek montażu nawiewników także na skarżącą, której stan techniczny lokalu wpływa na funkcjonowanie całości, adresując do niej obowiązek odpowiadający zidentyfikowanej w jej lokalu przyczynie nieprawidłowości.

Odnosząc się z kolei do zarzutów sformułowanych przez pełnomocnika w piśmie procesowym z dnia 27 lipca 2026 r. w ich całokształcie, w pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na istotną niespójność w ich konstrukcji. Skarżąca zarzuca bowiem organom, że błędnie sprowadziły sprawę do kwestii konfliktu cywilnoprawnego między właścicielami lokali oraz że przyjęły brak podstaw do wydania nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, podczas gdy w rzeczywistości organy oceny takiej nie dokonały. Przedmiotem postępowania był wyłącznie stan techniczny przewodów kominowych i wentylacyjnych, a organ nadzoru budowlanego, po jego ustaleniu, nałożył na właścicieli trzech lokali konkretne obowiązki w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 p.b., to jest obowiązek montażu nawiewników okiennych w dwóch lokalach oraz obowiązek usunięcia rury z blachy ocynkowanej z przewodu w trzecim lokalu. Postępowanie nie zakończyło się zatem odmową zastosowania środków przewidzianych w Prawie budowlanym, lecz przeciwnie, ich zastosowaniem, a stwierdzone nieprawidłowości stały się podstawą nałożenia oznaczonych obowiązków. Zarzuty skargi oparte na założeniu, że organy poprzestały na uznaniu sprawy za spór cywilnoprawny i odmówiły podjęcia działań, pozostają więc w oczywistej sprzeczności z treścią rozstrzygnięcia i już z tej przyczyny nie mogły odnieść zamierzonego skutku.

W szczególności bezzasadny okazał się zarzut naruszenia art. 66 ust. 1 p.b. przez przyjęcie braku podstaw do wydania nakazu usunięcia nieprawidłowości, skoro organy taki nakaz w istocie wydały, kształtując treść obowiązków stosownie do przyczyn wadliwego działania systemu wentylacyjnego zidentyfikowanych w poszczególnych lokalach. Podobnie chybiony jest zarzut przyjęcia, że sprawa ma charakter wyłącznie cywilnoprawny, gdyż organy nie ograniczyły się do stwierdzenia sporu między właścicielami, lecz samodzielnie zbadały stan techniczny przewodów i podjęły działania służące przywróceniu prawidłowego działania wentylacji.

Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 81c ust. 2 p.b. przez jego niezastosowanie. Ustalenie stanu technicznego przewodów kominowych i wentylacyjnych nastąpiło bowiem w oparciu o opinię sporządzoną przez osobę dysponującą wiadomościami specjalnymi, w tym o przeprowadzoną przez kominiarza inwentaryzację przewodów, co pozwoliło organom na jednoznaczne ustalenie przyczyn nieprawidłowości. W sprawie nie wystąpiły zatem tego rodzaju wątpliwości, których usunięcie wymagałoby nałożenia obowiązku dostarczenia dodatkowych ekspertyz czy opinii w trybie art. 81c ust. 2 p.b.

Za niezasadne Sąd uznał także zarzuty naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. odnoszące się do niewyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz dowolnej oceny dowodów. Zebrany materiał dowodowy, w szczególności opinia kominiarska wraz z inwentaryzacją przewodów, a także poprzedzająca ją kontrola organu pierwszej instancji, pozwoliły na dokładne ustalenie stanu technicznego instalacji, a dokonana przez organy ocena dowodów mieści się w granicach swobodnej oceny i znajduje odzwierciedlenie w treści uzasadnień decyzji. Odnosząc się do tych zarzutów, Sąd zauważa jednak, że w przeważającej części nie zostały one powiązane z konkretnymi okolicznościami rozpoznawanej sprawy. Skarżąca ograniczyła się do ogólnego wskazania naruszonych przepisów, nie precyzując, które ustalenia organów są wadliwe, jakich dowodów organy nie przeprowadziły ani którą część materiału dowodowego pominięto. Tak sformułowane zarzuty, oderwane od realiów sprawy, w istotny sposób utrudniają ich weryfikację, tym niemniej Sąd nie znalazł podstaw, by uznać ich zasadność w kontekście ustalonych w sprawie okoliczności faktycznych.

Z tych samych względów niezasadne okazały się zarzuty naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z powołanymi przepisami oraz art. 107 § 3 k.p.a., dotyczące iluzorycznego przeprowadzenia postępowania odwoławczego i wadliwego sporządzenia uzasadnienia. Organ odwoławczy odniósł się do zarzutów odwołania i zaakceptował ustalenia organu pierwszej instancji, które to ustalenia znajdują oparcie w materiale dowodowym, a uzasadnienia obu decyzji wyjaśniają przyczyny nałożenia poszczególnych obowiązków w sposób umożliwiający zarówno kontrolę instancyjną, jak i sądowoadministracyjną. Nie doszło również do naruszenia art. 8 § 1 i art. 11 k.p.a., skoro organy rozpoznały sprawę na podstawie prawidłowo ustalonego stanu faktycznego i wyjaśniły motywy rozstrzygnięcia, a odmienna ocena skarżącej co do zakresu nałożonych obowiązków nie świadczy sama przez się o naruszeniu zasady pogłębiania zaufania do organów administracji publicznej ani zasady przekonywania.

W tych przyczyn Sąd oddalił skargę jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 p.p.s.a.