{\rtf1\ansi\ansicpg1252
\deff0{\fonttbl{\f0\froman\fcharset0 Times New Roman;}{\f1\froman\fcharset0 Helvetica;}{\f2\froman\fcharset0 Arial;}{\f3\froman\fcharset0 unknown;}}
{\colortbl\red0\green0\blue0;\red255\green255\blue255;\red192\green192\blue192;}
{\stylesheet 
{\style\s1 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs32\b\cf0 heading 1;}
{\style\s2 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs28\b\i\cf0 heading 2;}
{\style\s3 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs26\b\cf0 heading 3;}
{\style\s0 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs24\cf0 Normal;}
}
{\*\listtable
}
{\*\listoverridetable
}
{\info}
\paperw11907\paperh16840\margl1440\margr1120\margt1720\margb1440
{\footer \pard\plain\s0\ql\fi0\li0\ri0\plain\f0 2026-04-14 23:22\par
}{\header \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trqc\trgaph10\trpaddl0\trpaddr0\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7630
\cellx7630\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1716
\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f0 Centralna Baza Orzecze\u324? S\u261?d\u243?w Administracyjnych
\cell\pard\plain\intbl\s0\qr\fi0\li0\ri0\plain\f0 Str \f3{\field{\*\fldinst PAGE}{\fldrslt  }}\f0  / \f3{\field{\*\fldinst NUMPAGES \\* Arabic}{\fldrslt 1 }}
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trqc\trgaph10\trpaddl0\trpaddr0\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7630
\cellx7630\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1716
\cellx9346\row
\pard}\pgwsxn11907\pghsxn16840
\marglsxn1440\margrsxn1120\margtsxn1720\margbsxn1440\pard\plain\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs24\b III OSK 898/23 - Wyrok\b0\par
\par\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Data orzeczenia\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 2026-03-03
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Data wp\u322?ywu\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 2023-04-26
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b S\u261?d\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Naczelny S\u261?d Administracyjny
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b S\u281?dziowie\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Jerzy Stelmasiak
\par Piotr Korzeniowski /przewodnicz\u261?cy sprawozdawca/
\par Tadeusz Kie\u322?kowski
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Symbol z opisem\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Has\u322?a tematyczne\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 \u346?rodowiskowe uwarunkowania dla przedsi\u281?wzi\u281?cia
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Sygn. powi\u261?zane\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 IV SA/Wa 422/22
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Skar\u380?ony organ\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Generalny Dyrektor Ochrony \u346?rodowiska
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Tre\u347?\u263? wyniku\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Oddalono skargi kasacyjne
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Powo\u322?ane przepisy\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Dz.U. 2024 nr 0 poz 935; art. 184; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (t. j.)
\par Dz.U. 2021 nr 0 poz 247; art. 66 ust. 1 pkt 5, 6 i 7; Ustawa z dnia 3 pa\u378?dziernika 2008 r. o udost\u281?pnianiu informacji o \u347?rodowisku i jego ochronie, udziale spo\u322?ecze\u324?stwa w ochronie \u347?rodowiska oraz  o ocenach oddzia\u322?ywania na \u347?rodowisko - t.j.
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Sentencja\b0
\par\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs22 Naczelny S\u261?d Administracyjny w sk\u322?adzie: Przewodnicz\u261?cy: s\u281?dzia NSA Piotr Korzeniowski (sprawozdawca) S\u281?dziowie: s\u281?dzia NSA Jerzy Stelmasiak s\u281?dzia del. WSA Tadeusz Kie\u322?kowski Protokolant: starszy asystent s\u281?dziego Krzysztof Ksi\u261?\u380?ek po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Og\u243?lnoadministracyjnej skarg kasacyjnych Stowarzyszenia C. z siedzib\u261? w W., Wsp\u243?lnoty Mieszkaniowej "F." z siedzib\u261? w W., Stowarzyszenia "Z." z siedzib\u261? w W., Stowarzyszenia Zwyk\u322?ego "O." z siedzib\u261? w \u321?. od wyroku Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 wrze\u347?nia 2022 r. sygn. akt IV SA/Wa 422/22 w sprawie ze skarg Fundacji N. z siedzib\u261? w W., Pracowniczej Sp\u243?\u322?dzielni Mieszkaniowej "I." z siedzib\u261? w W., Wsp\u243?lnoty Mieszkaniowej "Z." w W., Wsp\u243?lnoty Mieszkaniowej "F." z siedzib\u261? w W., Stowarzyszenia C. z siedzib\u261? w W., Stowarzyszenia "Z." z siedzib\u261? w W., Wsp\u243?lnoty Mieszkaniowej "Z." w W., Stowarzyszenia Zwyk\u322?ego "O." z siedzib\u261? w \u321?., Wsp\u243?lnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w W., Wsp\u243?lnoty Mieszkaniowej [...] w W., Z.K. oraz K.K. i D.K. na decyzj\u281? Generalnego Dyrektora Ochrony \u346?rodowiska z dnia 9 listopada 2021 r. nr DOO\u346?-WD\u346?/ZIL.420.73.2018.EO/EU.mk/KM w przedmiocie ustalenia \u347?rodowiskowych uwarunkowa\u324? dla przedsi\u281?wzi\u281?cia 1. prostuje wyrok Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 wrze\u347?nia 2022 r. sygn. akt IV SA/Wa 422/22 w ten spos\u243?b, \u380?e w miejsce daty zaskar\u380?onej decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony \u346?rodowiska "12 listopada 2021 r." wpisuje prawid\u322?ow\u261? dat\u281? "9 listopada 2021 r."; 2. oddala skargi kasacyjne.
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Uzasadnienie\b0
\par\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs22 Wyrokiem z 6 wrze\u347?nia 2022 r. Wojew\u243?dzki S\u261?d Administracyjny w Warszawie (dalej: S\u261?d I instancji), sygn. akt IV SA/Wa 422/22 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 wrze\u347?nia 2022 r. sprawy ze skarg Fundacji R. z siedzib\u261? w W., Pracowniczej Sp\u243?\u322?dzielni Mieszkaniowej "I." z siedzib\u261? w W., Wsp\u243?lnoty Mieszkaniowej "Z." w W., Wsp\u243?lnoty Mieszkaniowej "F." w W., Stowarzyszenia C. z siedzib\u261? w W., Stowarzyszenia Z. z siedzib\u261? w W., Wsp\u243?lnoty Mieszkaniowej "Z." w W., Stowarzyszenia Zwyk\u322?ego "O." z siedzib\u261? w \u321?., Wsp\u243?lnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w W., Wsp\u243?lnoty Mieszkaniowej O. w W., Z.K. oraz KK. i D.K. na decyzj\u281? Generalnego Dyrektora Ochrony \u346?rodowiska z dnia 9 listopada 2021 r., nr DOO\u346?-WD\u346?/ZIL.420.73.2018.EO/EU/mk/KM w przedmiocie ustalenia \u347?rodowiskowych uwarunkowa\u324? dla przedsi\u281?wzi\u281?cia, oddali\u322? skargi.
\par 
\par W uzasadnieniu wyroku S\u261?d I instancji wskaza\u322?, \u380?e zaskar\u380?on\u261? decyzj\u261? z 9 listopada 2021 r., nr DOO\u346?-WD\u346?/ZIL.420.73.2018.EO/EU/mk/KM, po rozpatrzeniu odwo\u322?a\u324? stron i podmiot\u243?w (wskazanych w tej decyzji) od decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony \u346?rodowiska w Warszawie (dalej: RDO\u346? lub organ I instancji) z 27 kwietnia 2018 r., nr WOO\u346?-II.4200.8.2016.MW.51 o \u347?rodowiskowych uwarunkowaniach dla przedsi\u281?wzi\u281?cia pn. "P\u243?\u322?nocny wylot z W. drogi ekspresowej [...] w kierunku G. na odcinku [...] w W., Etap II \u8211? budowa drogi ekspresowej nr [...] na odcinku [...] w W., wed\u322?ug wariantu II.1" (dalej: przedsi\u281?wzi\u281?cie, inwestycja) na podstawie art. 138 \u167? 1 pkt 1 i 2 w zwi\u261?zku z art. 127 ust. 3 ustawy z dnia 3 pa\u378?dziernika 2008 r. o udost\u281?pnianiu informacji o \u347?rodowisku i jego ochronie udziale spo\u322?ecze\u324?stwa w ochronie \u347?rodowiska oraz ocenach oddzia\u322?ywania na \u347?rodowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm., dalej: u.u.i.\u347?.) Generalny Dyrektor Ochrony \u346?rodowiska (dalej: GDO\u346?, organ lub organ II instancji), uchyli\u322? w cz\u281?\u347?ci i w tym zakresie orzek\u322? co do istoty sprawy lub umorzy\u322? post\u281?powanie organu I instancji, a w pozosta\u322?ym zakresie utrzyma\u322? w mocy decyzj\u281? RDO\u346? w Warszawie.
\par 
\par Skargi do Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego w Warszawie na powy\u380?sz\u261? decyzj\u281? wnie\u347?li wymienieni na wst\u281?pie skar\u380?\u261?cy.
\par 
\par W odpowiedzi na skargi GDO\u346? wni\u243?s\u322? o ich oddalenie, podtrzymuj\u261?c stanowisko zawarte w zaskar\u380?onej decyzji.
\par 
\par W postanowieniu z dnia 13 lipca 2022 r. S\u261?d po\u322?\u261?czy\u322? do \u322?\u261?cznego rozpoznania i rozstrzygni\u281?cia sprawy o sygnaturach IV SA/Wa 422/22, IV SA/Wa 423/22, IV SA/Wa 425/22, IV SA/Wa 426/22, IV SA/Wa 427/22, IV SA/Wa 428/22, IV SA/Wa 429/22, IV SA/Wa 430/22, IV SA/Wa 431/22, IV SA/Wa 432/22, IV SA/Wa 433/22, IV SA/Wa 434/22 oraz postanowi\u322? prowadzi\u263? je pod sygnatur\u261? IV SA/Wa 422/22.
\par 
\par S\u261?d oddalaj\u261?c skargi wskaza\u322?, \u380?e w niniejszej sprawie planowana do realizacji inwestycja polega\u263? b\u281?dzie na budowie dwujezdniowej drogi klasy S po trzy pasy ruchu o \u322?\u261?cznej d\u322?ugo\u347?ci ok. 12,9 km biegn\u261?cej od miejscowo\u347?ci K. do [...] w W. w wariancie rekomendowanym prze inwestora, tj. w wariancie II.1. Wed\u322?ug S\u261?du I instancji, zaskar\u380?ona decyzja wydana zosta\u322?a zgodnie z obowi\u261?zuj\u261?cymi w dacie wydania przepisami prawa materialnego, a stan faktyczny ustalony w oparciu o zgromadzony materia\u322? dowodowy \u8211? wbrew twierdzeniom wszystkich skar\u380?\u261?cych - dawa\u322? organom podstaw\u281? do okre\u347?lenia \u347?rodowiskowych uwarunkowa\u324? dla przedmiotowego przedsi\u281?wzi\u281?cia.
\par 
\par W ocenie S\u261?du I instancji, w niniejszej sprawie GDO\u346? nie naruszy\u322? w \u380?adnym stopniu zasady dwuinstancyjno\u347?ci, ani art. 136 k.p.a. bowiem przeprowadzone przez niego post\u281?powanie wyja\u347?niaj\u261?ce i uzupe\u322?niaj\u261?ce dowody przejawiaj\u261?ce si\u281? poprzez wzywanie inwestora o m.in.: wyja\u347?nienia i uzupe\u322?nienie raportu nie wykracza\u322?o poza ramy tych kwestionowanych przepis\u243?w.
\par 
\par W skardze kasacyjnej Stowarzyszenie C. z siedzib\u261? w W., reprezentowane przez r.pr., na podstawie art. 173 \u167? 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (Dz. U. 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zaskar\u380?y\u322?o w ca\u322?o\u347?ci wyrok S\u261?du I instancji.
\par 
\par Zaskar\u380?onemu wyrokowi zarzucono:
\par 
\par - naruszenie przepis\u243?w o post\u281?powaniu w stopniu maj\u261?cym wp\u322?yw na wynik sprawy, w rozumieniu art. 174 pkt 2 p.p.s.a., a konkretnie naruszenie:
\par 
\par 1) art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 15 k.p.a. i art. 136 k.p.a. przez oddalenie skargi przez s\u261?d, w sytuacji, gdy zaskar\u380?on\u261? decyzj\u261? organ II instancji naruszy\u322? wskazane wy\u380?ej przepisy post\u281?powania administracyjnego w ten spos\u243?b, \u380?e pozbawi\u322? skar\u380?\u261?cego dwukrotnego rozpoznania jego sprawy przez dwa r\u243?\u380?ne organy administracji oraz przeprowadzi\u322? post\u281?powanie dowodowe za organ I instancji;
\par 
\par 2) art. 151 p.p.s.a w zw. z art. 139 k.p.a. przez oddalenie skargi przez s\u261?d, w sytuacji, gdy zaskar\u380?on\u261? decyzj\u261? organ II instancji naruszy\u322? wskazany przepis post\u281?powania administracyjnego orzekaj\u261?c na niekorzy\u347?\u263? skar\u380?\u261?cego w ten spos\u243?b, \u380?e uchyli\u322? pkt 1.2.56 decyzji organu I instancji i umorzy\u322? post\u281?powanie I instancji w zakresie zapewnienia odtworzenia likwidowanych uj\u281?\u263? w\u243?d podziemnych o wydajno\u347?ci i warunkach dost\u281?pno\u347?ci odpowiadaj\u261?cych likwidowanym uj\u281?ciom;
\par 
\par 3) art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 138 \u167? 1 pkt 1 i pkt 2 i pkt 3 k.p.a. przez bezpodstawne oddalenie skargi w sytuacji, gdy zaskar\u380?on\u261? decyzj\u261? organ II instancji naruszy\u322? wskazane wy\u380?ej przepisy post\u281?powania administracyjnego uznaj\u261?c, \u380?e by\u322? uprawniony do \u322?\u261?cznego zastosowania wskazanych wy\u380?ej przepis\u243?w kodeksu post\u281?powania administracyjnego, podczas gdy organ uprawniony jest do wydania rozstrzygni\u281?cia wy\u322?\u261?cznie na jednej z tych podstaw;
\par 
\par - a tak\u380?e przepis\u243?w prawa materialnego w rozumieniu art. 174 pkt 1 p.p.s.a. poprzez ich b\u322?\u281?dn\u261? wyk\u322?adni\u281? i niew\u322?a\u347?ciwe zastosowanie, to jest:
\par 
\par 4) art. 82 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 3 pa\u378?dziernika 2008 r. o udost\u281?pnianiu informacji o \u347?rodowisku i jego ochronie, udziale spo\u322?ecze\u324?stwa w ochronie \u347?rodowiska oraz o ocenach oddzia\u322?ywania na \u347?rodowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 ze zm., dalej: ustawa OO\u346?) w zwi\u261?zku z art. 135 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony \u347?rodowiska (j.t. Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 ze zm., dalej: p.o.\u347?.) poprzez dokonanie przez S\u261?d pierwszej instancji wadliwej wyk\u322?adni wskazanych przepis\u243?w i przyj\u281?cie, \u380?e w stosunku do planowanego przedsi\u281?wzi\u281?cia b\u281?d\u261?cego tras\u261? komunikacyjn\u261?, po przeprowadzeniu oceny oddzia\u322?ywania na \u347?rodowisko nie wyst\u281?puje obowi\u261?zek orzeczenia przez organ w zakresie konieczno\u347?ci utworzenia obszaru ograniczonego u\u380?ytkowania, podczas gdy w tej sprawie wyst\u261?pi\u322?y wszystkie ustawowe przes\u322?anki utworzenia takiego obszaru albowiem z przeprowadzonej oceny wynika, \u380?e zostan\u261? dotrzymane standardy jako\u347?ci \u347?rodowiska poza terenem planowanego przedsi\u281?wzi\u281?cia, nawet przy zastosowaniu proponowanych zabezpiecze\u324?;
\par 
\par 5) art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 916 ze zm.) w zwi\u261?zku z art. 82 ust. 2 u.u.i.\u347?. przez ich b\u322?\u281?dn\u261? interpretacj\u281? w stanie faktycznym sprawy i przyj\u281?cie, \u380?e ocena oddzia\u322?ywania przedsi\u281?wzi\u281?cia ma obszar Natura 2000 [...] nie prowadzi do znacz\u261?cych negatywnych oddzia\u322?ywa\u324? dla przedmiot\u243?w i cel\u243?w ochrony w ramach tego obszaru, podczas gdy przeprowadzona w post\u281?powaniu w przedmiocie wydania decyzji \u347?rodowiskowej ocena nie spe\u322?nia regulacji skuteczno\u347?ci i efektu tej oceny zawartych w art. 6 ust. 3 i 4 dyrektywy 92/43/EWG Rady z 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz. Urz. UE L 206 z dnia 22 lipca 1992 r., s. 7 ze zm.) oraz w art. 4 ust. 4 zd. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa;
\par 
\par 6) art. 6 ust. 2 p.o.\u347?. przez jego b\u322?\u281?dn\u261? interpretacj\u281? i niew\u322?a\u347?ciwe zastosowanie w sprawie i w konsekwencji orzeczenie o prze\u322?o\u380?eniu wa\u380?nych element\u243?w post\u281?powania w przedmiocie oceny oddzia\u322?ywania na \u347?rodowisko na etap uzyskiwania decyzji o zezwoleniu na realizacj\u281? inwestycji drogowej, podczas gdy na tym etapie nie b\u281?dzie mo\u380?liwe przeprowadzenie m.in. wariantowania lokalizacji przedsi\u281?wzi\u281?cia,
\par 
\par 7) art. 145 \u167? 1 pkt 2 w zw. z art. 138 \u167? 1 pkt 1-3 k.p.a. i art. 156 \u167? 1 pkt 2 k.p.a. poprzez brak stwierdzenia niewa\u380?no\u347?ci decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony \u346?rodowiska, podczas gdy w stanie prawnym i faktycznym sprawy zachodz\u261? podstawy do stwierdzenia niewa\u380?no\u347?ci decyzji tego organu w ca\u322?o\u347?ci z uwagi na ra\u380?\u261?ce naruszenie prawa polegaj\u261?ce na wydaniu przez Generalnego Dyrektora Ochrony \u346?rodowiska rozstrzygni\u281?cia nieznanego ustawie, poniewa\u380? w decyzji orzek\u322? jednocze\u347?nie o jej zmianie, utrzymaniu w mocy oraz uchyleniu i umorzeniu post\u281?powania.
\par 
\par W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiono argumentacj\u281? na poparcie jej zarzut\u243?w.
\par 
\par W pi\u347?mie z 10 listopada 2022 r. Stowarzyszenie C. z siedzib\u261? w W. sprostowa\u322?o oczywist\u261? omy\u322?k\u281? zarzutu w punkcie 4) przez pomini\u281?cie sp\u243?jnika "nie". Zarzut winien brzmie\u263?: 4) art. 82 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 3 pa\u378?dziernika 2008 r. o udost\u281?pnianiu informacji o \u347?rodowisku i jego ochronie, udziale spo\u322?ecze\u324?stwa w ochronie \u347?rodowiska oraz o ocenach oddzia\u322?ywania na \u347?rodowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 ze zm., dalej: ustawa OO\u346?) w zwi\u261?zku z art. 135 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony \u347?rodowiska (j.t. Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 ze zm., dalej: PO\u346?) przez dokonanie przez S\u261?d pierwszej instancji wadliwej wyk\u322?adni wskazanych przepis\u243?w i przyj\u281?cie, \u380?e do planowanego przedsi\u281?wzi\u281?cia b\u281?d\u261?cego tras\u261? komunikacyjn\u261?, po przeprowadzeniu oceny oddzia\u322?ywania na \u347?rodowisko nie wyst\u281?puje obowi\u261?zek orzeczenia w zakresie konieczno\u347?ci utworzenia obszaru ograniczonego u\u380?ytkowania, podczas gdy w tej sprawie wyst\u261?pi\u322?y wszystkie ustawowe przes\u322?anki utworzenia takiego obszaru albowiem z przeprowadzonej oceny wynika, \u380?e nie zostan\u261? dotrzymane standardy jako\u347?ci \u347?rodowiska poza terenem planowanego przedsi\u281?wzi\u281?cia, nawet przy zastosowaniu proponowanych zabezpiecze\u324?.
\par 
\par W skardze kasacyjnej Wsp\u243?lnota Mieszkaniowa F., reprezentowana przez r.pr., na podstawie art. 173 \u167? 1 i 2, art. 174, art. 175 \u167? 1, art. 176 i 177 \u167? 1 w zw. art. 3 \u167? 2 pkt 1 oraz z art. 15 \u167? 1 pkt 1) p.p.s.a. zaskar\u380?y\u322?a w ca\u322?o\u347?ci wyrok S\u261?du I instancji. Skarg\u281? kasacyjn\u261? zgodnie z art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a., oparto na:
\par 
\par 1. naruszeniu art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 15 oraz art. 136 \u167? 1 i 2 k.p.a. polegaj\u261?cym na przyj\u281?ciu, \u380?e decyzja GDO\u346? nie zosta\u322?a wydana z naruszeniem zasady dwuinstancyjno\u347?ci post\u281?powania administracyjnego, podczas gdy znaczne uzupe\u322?nienia i istotne zmiany w raporcie dokonane by\u322?y przez wnioskodawc\u281? ju\u380? na etapie post\u281?powania przed organem II instancji, co w spos\u243?b prowadz\u261?cy do kwalifikowanej wady niewa\u380?no\u347?ci naruszy\u322?o zasad\u281? dwuinstancyjno\u347?ci post\u281?powania administracyjnego, a ponadto,
\par 
\par 2. naruszeniu art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 11, art. 30, art. 33 ust. 1 i art. 37 w zw. z art. 85 ust. 2 pkt 1 lit a) u.u.i.\u347?. i art. 10 k.p.a. przez uznanie za prawid\u322?owe dzia\u322?a\u324? orzekaj\u261?cych organ\u243?w administracji polegaj\u261?cych na braku wyra\u378?nego rozr\u243?\u380?nienia uwag i wniosk\u243?w zg\u322?aszanych w post\u281?powaniu jako pochodz\u261?cych od spo\u322?ecze\u324?stwa od stanowisk zg\u322?aszanych przez strony post\u281?powania, co prowadzi\u322?o do nieuzasadnionego skumulowania dw\u243?ch instytucji (1) udzia\u322?u spo\u322?ecze\u324?stwa w post\u281?powaniu wymagaj\u261?cym przeprowadzenia oceny oddzia\u322?ywania na \u347?rodowisko oraz (2) czynnego udzia\u322?u stron;
\par 
\par 3. naruszeniu art. 151 p.p.s.a. w zw. art. 33 ust. 1, art. 36 i art. 37 i u.u.i.\u347?. przez oddalenie skarg na decyzj\u281? GDO\u346? i uznanie za prawid\u322?owe dzia\u322?a\u324? organ\u243?w polegaj\u261?cych de facto na nieprzeprowadzeniu w\u322?a\u347?ciwego "post\u281?powania z spo\u322?ecze\u324?stwa", w tym w szczeg\u243?lno\u347?ci nieprowadzeniu konsultacji spo\u322?ecznych pomimo powstania wyra\u378?nego sprzeciwu spo\u322?ecznego w odniesieniu przedsi\u281?wzi\u281?cia;
\par 
\par 4. naruszeniu art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 37 pkt 1 u.u.i.\u347?. oraz art. 7, art. 77 i 80 k.p.a. przez uznanie za prawid\u322?owe dzia\u322?a\u324? orzekaj\u261?cych organ\u243?w polegaj\u261?cych na rozpoznaniu wniosk\u243?w i uwag stron sk\u322?adanych w toku post\u281?powania podczas gdy te dzia\u322?ania organu by\u322?y jedynie iluzoryczne i de facto stanowi\u322?y zaniechanie merytorycznego rozpoznania wniosk\u243?w i uwag sk\u322?adanych wtoku post\u281?powania przez przedstawicieli spo\u322?ecze\u324?stwa;
\par 
\par 5. naruszeniu art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 8 u.u.i.\u347?. oraz art. 7 i 77 k.p.a. przez uznanie za prawid\u322?owe przeprowadzenie przez organy oceny raportu pomimo, \u380?e organy zaniecha\u322?y krytycznego zweryfikowania raportu i przyj\u281?\u322?y jego ustalenia za w\u322?asne;
\par 
\par 6. naruszenie art. 151 w zw. z art. 66 ust. 1 pkt 5 u.u.i.\u347?. oraz art. 77 i art. 80 k.p.a. przez nieprawid\u322?owe oddalenie skargi na decyzj\u281? GDO\u346?, pomimo \u380?e organy obu instancji przyj\u281?\u322?y og\u243?lnikowo, w spos\u243?b niekompletny i pozorny opis wariant\u243?w wskazanych w raporcie oraz uzna\u322?y przedstawione przez wnioskodawc\u281? warianty za warianty alternatywne;
\par 
\par 7. naruszenie art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 66 ust. 1 pkt 3b, u.u.i.\u347?. oraz art. 77 i art. 80 k.p.a. przez nieprawid\u322?owe oddalenie skargi na decyzj\u281? GDO\u346?, pomimo \u380?e organy obu instancji nie przeprowadzi\u322?y w spos\u243?b nale\u380?yty oceny raportu pod k\u261?tem wp\u322?ywu realizacji przedsi\u281?wzi\u281?cia na \u347?rodowisko z uwzgl\u281?dnieniem innych przedsi\u281?wzi\u281?\u263? realizowanych i zrealizowanych, znajduj\u261?cych si\u281? na terenie, na kt\u243?rym planowana jest realizacja przedsi\u281?wzi\u281?cia oraz w obszarze oddzia\u322?ywania przedsi\u281?wzi\u281?cia lub kt\u243?rych oddzia\u322?ywania mieszcz\u261? si\u281? w obszarze oddzia\u322?ywania planowanego przedsi\u281?wzi\u281?cia - w zakresie, w jakim oddzia\u322?ywania te prowadz\u261? do skumulowania oddzia\u322?ywania przedsi\u281?wzi\u281?cia na \u347?rodowisko;
\par 
\par 8. naruszenie art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 66 ust. 1 u.u.i.\u347?. oraz z art. 77 k.p.a. przez oddalenie skarg na decyzj\u281? GDO\u346? i uznanie, \u380?e raport zawiera prawid\u322?ow\u261? i pe\u322?n\u261? informacj\u281? o metodologii bada\u324? ha\u322?asu i emisji;
\par 
\par 9. naruszenie art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 107 \u167? 3 k.p.a. oraz art. 80 ust. 1 pkt 2) u.u.i.\u347?. przez oddalenie skargi na decyzj\u281? GDO\u346?, w kt\u243?rej nie wskazano w\u322?a\u347?ciwego uzasadnienia wyboru realizacji przedsi\u281?wzi\u281?cia wed\u322?ug wariantu II.1;
\par 
\par 10. naruszenie art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 81 ust. 1 u.u.i.\u347?. przez uznanie za prawid\u322?owe zaniechania wskazania przez organy wariantu innego ni\u380? proponowany przez wnioskodawc\u281?;
\par 
\par 11. naruszenie art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 33 ust. 1 u.o.p. i art. 81 ust. 2 u.u.i.\u347?. przez oddalenie skargi na decyzj\u281? GDO\u346?, pomimo \u380?e dopuszcza ona do realizacji przedsi\u281?wzi\u281?cie, kt\u243?re b\u281?dzie znacz\u261?co negatywnie oddzia\u322?ywa\u263? na cele ochrony obszaru Natura 2000;
\par 
\par 12. naruszenie art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 112 oraz art. 6 p.o.\u347?. poprzez oddalenie skargi na decyzj\u281? GDO\u346? zatwierdzaj\u261?c\u261? realizacj\u281? przedsi\u281?wzi\u281?cia, kt\u243?re ju\u380? na etapie za\u322?o\u380?e\u324? przekracza normy ha\u322?asu;
\par 
\par 13. naruszenie art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 85 oraz art. 6 p.o.\u347?. poprzez oddalenie skargi na decyzj\u281? GDO\u346? wydan\u261? dla przedsi\u281?wzi\u281?cia, kt\u243?re przekracza ju\u380? na etapie za\u322?o\u380?e\u324? normy emisji zanieczyszcze\u324? powietrza;
\par 
\par 14. naruszenie art. 151 w zw. art. 84 \u167? 1 poprzez uznanie za prawid\u322?owe niedopuszczenie przez GDO\u346? dowodu z opinii akustyka oraz opinii specjalisty ds. oceny zanieczyszcze\u324? powietrza w zakresie oddzia\u322?ywania przedsi\u281?wzi\u281?cia, w tym przekrocze\u324? norm ha\u322?asu i py\u322?\u243?w, na osiedla mieszkaniowe po\u322?o\u380?one wzd\u322?u\u380? ulicy [...] w wariancie II.1 oraz przy zastosowaniu innych rozwi\u261?za\u324?, tj. wyd\u322?u\u380?enia tunelu, wprowadzenia tunelowych ekran\u243?w akustycznych lub zastosowaniu mechanizmu wyrzutu spalin sukcesywnie przez kominki z filtrami w miejscu wyrzutni, na wylotach tunelu, co doprowadzi\u322?o do bezkrytycznego przyj\u281?cia nieprawid\u322?owych i niepe\u322?nych wniosk\u243?w p\u322?yn\u261?cych z raportu;
\par 
\par 15. naruszenie art. 68 ust. 4 i art. 86 Konstytucji RP w zw. z art. 151 p.p.s.a. przez wydanie wyroku oddalaj\u261?cego skargi na decyzj\u281? GDO\u346? dla przedsi\u281?wzi\u281?cia, kt\u243?rego realizacja wi\u261?\u380?e si\u281? z degradacj\u261? \u347?rodowiska, kt\u243?ra to degradacja b\u281?dzie mia\u322?a ewidentny negatywny wp\u322?yw na zdrowie ludzi;
\par 
\par 16. naruszenie art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 82 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 u.u.i.\u347?. poprzez uznanie za prawid\u322?owe na\u322?o\u380?enie przez organy na wnioskodawc\u281? obowi\u261?zku przeprowadzenia ponownej oceny oddzia\u322?ywania na \u347?rodowisku co znalaz\u322?o sw\u243?j wyraz, podczas gdy w\u322?a\u347?ciwym rozstrzygni\u281?ciem wobec nierozpoznawalnej skali m.in. akustycznych emisyjnych by\u322?oby uchylenie decyzji GDO\u346? i poprzedzaj\u261?cej j\u261? decyzji RDO\u346?;
\par 
\par 17. naruszenie art. 151 w zw. z art. 7, art. 8, art. 77 \u167? 1 i art. 80 k.p.a. poprzez oddalenie skargi decyzji GDO\u346?, w kt\u243?rej naruszono zasady praworz\u261?dno\u347?ci oraz pog\u322?\u281?biania zaufania strony do organ\u243?w w\u322?adzy publicznej, w szczeg\u243?lno\u347?ci poprzez bezzasadne przyj\u281?cie wniosk\u243?w raportu i jego uzupe\u322?nie\u324?, jako wniosk\u243?w w\u322?asnych GDO\u346?, z pomini\u281?ciem ich samodzielnej analizy i tym samym zaniechaniu wnikliwego przeprowadzenia post\u281?powania dowodowego, co spowodowa\u322?o, \u380?e nie wyja\u347?niono dok\u322?adnie stanu faktycznego i prawnego b\u281?d\u261?cego istot\u261? post\u281?powania;
\par 
\par 18. naruszenie art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez oddalenie skarg na decyzj\u281? GDO\u346?, kt\u243?ra zosta\u322?a wydana z przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowod\u243?w w zwi\u261?zku z dokonywaniem dowolnej, a nie swobodnej oceny dowod\u243?w, co przejawia si\u281? w negowaniu argument\u243?w zg\u322?aszanych licznie przez strony i spo\u322?ecze\u324?stwo, z jednoczesn\u261? bezkrytyczn\u261? akceptacj\u261? wniosk\u243?w raportu;
\par 
\par 19. naruszenie art. 145 \u167? 1 pkt 1) lit. a) i c) w zw. z art. 135 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i oddalenie skargi skar\u380?\u261?cej kasacyjnie w sytuacji, gdy WSA winien dostrzec naruszenia podniesionych przez skar\u380?\u261?c\u261? przepis\u243?w prawa, a dalej winien by\u322? wyeliminowa\u263? z obrotu prawnego decyzj\u281? GDO\u346? i poprzedzaj\u261?c\u261? j\u261? decyzj\u281? RDO\u346?, czego nie zrobi\u322? b\u322?\u281?dnie uznaj\u261?c, \u380?e obie decyzje s\u261? prawid\u322?owe.
\par 
\par Maj\u261?c na uwadze powy\u380?sze, wniesiono o:
\par 
\par a. zmian\u281? zaskar\u380?onego wyroku poprzez uchylenie decyzji GDO\u346? oraz poprzedzaj\u261?cej j\u261? decyzji w ca\u322?o\u347?ci,
\par 
\par b. ewentualnie o uchylenie zaskar\u380?onego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA, a ponadto o:
\par 
\par c. zas\u261?dzenie na rzecz skar\u380?\u261?cej kasacyjnie koszt\u243?w post\u281?powania, w tym koszt\u243?w zast\u281?pstwa procesowego.
\par 
\par W skardze kasacyjnej wniesiono o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.
\par 
\par W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiono argumentacj\u281? na poparcie jej zarzut\u243?w.
\par 
\par Stowarzyszenie Z. z siedzib\u261? w W., reprezentowane przez r.pr., zaskar\u380?y\u322?o w ca\u322?o\u347?ci wyrok S\u261?du I instancji. Na podstawie, art. 174 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o post\u281?powaniu przez s\u261?dami administracyjnymi, zaskar\u380?onemu wyrokowi zarzucono:
\par 
\par - naruszenie art. 145 \u167? 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zwi\u261?zku z art. 7, art. 8, art. 75 \u167? 1, art. 77 \u167? 1, art. 78 \u167? 1 i art. 80 k.p.a.
\par 
\par - naruszenie prawa materialnego - a to art. 33 ustawy o ochronie przyrody (u.o.p.) w zw. z art. 6 ust. 3 i 4 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz. U. UE. L. 1992. 206. 7. ze zm.), przez brak oceny potencjalnego naruszenia art. 33 u.o.p. w kontek\u347?cie istotno\u347?ci oddzia\u322?ywania trasy na \u347?rodowisko obszaru Natura 2000, co mog\u322?o mie\u263? istotny wp\u322?yw na wynik sprawy.
\par 
\par Stowarzyszenie wnios\u322?o o: uchylenie wyroku S\u261?du I instancji w ca\u322?o\u347?ci; zas\u261?dzenie zwrotu koszt\u243?w w przypadku uznania za zasadn\u261? wed\u322?ug norm przepisanych, w tym koszt\u243?w zast\u281?pstwa procesowego. Jednocze\u347?nie Stowarzyszenie wnios\u322?o, aby nie obci\u261?\u380?a\u263? Stowarzyszenia kosztami procesowymi stron, z tego wzgl\u281?du, \u380?e organizacja dzia\u322?a w interesie publicznym, na rzecz ochrony \u347?rodowiska oraz zdrowia ludzi, a obci\u261?\u380?enie Stowarzyszenia kosztami procesowymi przyczyni\u322?oby si\u281? do parali\u380?u statutowej dzia\u322?alno\u347?ci skierowanej "pro publico bono". Jednocze\u347?nie na podstawie art. 176 p.p.s.a, Stowarzyszenie z\u322?o\u380?y\u322?o wniosek o rozpatrzenie niniejszej sprawy na rozprawie.
\par 
\par W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiono argumentacj\u281? na poparcie jej zarzut\u243?w.
\par 
\par Stowarzyszenie Zwyk\u322?e "O.", reprezentowane przez r.pr., na podstawie art. 173 \u167? 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a.), zaskar\u380?y\u322?o w ca\u322?o\u347?ci wyrok S\u261?du I instancji.
\par 
\par Na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a., wyrokowi S\u261?du I instancji zarzucono naruszenie:
\par 
\par 1) prawa materialnego, a to art. 66 ust. 1 pkt 5, 6 i 7 ustawy z 3 pa\u378?dziernika 2008 r. o udost\u281?pnianiu informacji o \u347?rodowisku i jego ochronie, udziale spo\u322?ecze\u324?stwa w ochronie \u347?rodowiska oraz o ocenach oddzia\u322?ywania na \u347?rodowisko (tj.: Dz. U. z 2021 r., poz. 247), przez jego b\u322?\u281?dn\u261? wyk\u322?adni\u281? polegaj\u261?ca na przyj\u281?ciu, i\u380? w przedmiotowej sprawie nie istnieje zasadno\u347?\u263? realizacji przedsi\u281?wzi\u281?cia w wariancie innym ni\u380? zaproponowany przez wnioskodawc\u281?, podczas gdy wariantem korzystnym dla \u347?rodowiska jest wariant I. a nie wariant II. gdy\u380? przy wyborze wariantu najwa\u380?niejsze znaczenie ma aspekt \u347?rodowiskowy, a ten wyra\u378?nie przemawia\u322? za wyborem wariantu I;
\par 
\par 2) naruszenie prawa procesowego, a to art. 145 \u167? 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 54 ze zm.) w zw. z art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., a tak\u380?e art. 138 \u167? 1 pkt 1 i 2 k.p.a., przez ich niezastosowanie, co mia\u322?o istotny wp\u322?yw na wynik sprawy.
\par 
\par Wskazuj\u261?c na powy\u380?sze, na podstawie art. 176 \u167? 1 p.p.s.a., wniesiono o uchylenie zaskar\u380?onego wyroku w ca\u322?o\u347?ci i przekazanie sprawy S\u261?dowi I instancji do ponownego rozpoznania, a tak\u380?e zas\u261?dzenie koszt\u243?w procesu wed\u322?ug norm prawem przepisanych.
\par 
\par Na podstawie art. 176 \u167? 2 p.p.s.a., wniesiono tak\u380?e o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.
\par 
\par W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiono argumentacj\u281? na poparcie jej zarzut\u243?w.
\par 
\par Naczelny S\u261?d Administracyjny zwa\u380?y\u322? co nast\u281?puje:
\par 
\par Skargi kasacyjne nie s\u261? zasadne. Wszystkie zarzuty przedstawione w skargach kasacyjnych wniesionych w niniejszej sprawie oraz w ich uzasadnieniach nie zas\u322?ugiwa\u322?y na uwzgl\u281?dnienie.
\par 
\par Stosownie do tre\u347?ci art. 183 \u167? 1 p.p.s.a. Naczelny S\u261?d Administracyjny rozpoznaje spraw\u281? w granicach skargi kasacyjnej. Z urz\u281?du bierze pod rozwag\u281? jedynie niewa\u380?no\u347?\u263? post\u281?powania. Sk\u322?ad orzekaj\u261?cy w niniejszej sprawie nie znalaz\u322? podstaw do stwierdzenia niewa\u380?no\u347?ci post\u281?powania tocz\u261?cego si\u281? przed S\u261?dem I instancji.
\par 
\par Nie jest zasadna skarga kasacyjna wniesiona przez Stowarzyszenie C. z siedzib\u261? w W..
\par 
\par Nie zas\u322?ugiwa\u322?y na uwzgl\u281?dnienie zarzuty przedstawione w pkt 1),2),3) petitum tej skargi kasacyjnej. Odnosz\u261?c si\u281? \u322?\u261?cznie do tych zarzut\u243?w oraz ich uzasadnienia wskaza\u263? nale\u380?y, \u380?e przepis art. 151 p.p.s.a. ma charakter wynikowy i jego zastosowanie jest za ka\u380?dym razem rezultatem uznania, \u380?e w sprawie nie zaistnia\u322?o tego rodzaju naruszenie przepis\u243?w prawa materialnego b\u261?d\u378? regulacji procesowej, kt\u243?re uzasadnia\u322?aby wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskar\u380?onego aktu. W toku post\u281?powania przed organami administracji nie dosz\u322?o do naruszenia art. 15 k.p.a. i art. 136 k.p.a. Skar\u380?\u261?ce Stowarzyszenie nie zosta\u322?o pozbawione prawa do dwukrotnego rozpoznania jego sprawy przez dwa r\u243?\u380?ne organy administracji. Organ II instancji nie przeprowadzi\u322? post\u281?powanie dowodowego za organ I instancji. Wyja\u347?ni\u263? nale\u380?y, \u380?e na etapie post\u281?powania odwo\u322?awczego doprecyzowane zosta\u322?y jedynie kwestie badane wyczerpuj\u261?co przez organ I instancji, takie jak emisja do powietrza czy te\u380? emisja ha\u322?asu do \u347?rodowiska. W konsekwencji zakres post\u281?powania wyja\u347?niaj\u261?cego podj\u281?tego przez organ II instancji, jak r\u243?wnie\u380? zakres zmian wprowadzonych w decyzji RDO\u346? w Warszawie nie doprowadzi\u322? do naruszenia art. 136 k.p.a. ani zasady dwuinstancyjno\u347?ci post\u281?powania wyra\u380?onej w art. 15 k.p.a.
\par 
\par Zaskar\u380?ona decyzja nie narusza art. 139 k.p.a. Naczelny S\u261?d Administracyjny w sk\u322?adzie rozpoznaj\u261?cym niniejsz\u261? skarg\u281? kasacyjn\u261? opowiada si\u281? za pogl\u261?dem prezentowanym w pi\u347?miennictwie, \u380?e z chwil\u261? wydania decyzji na podstawie art. 138 \u167? 1 pkt 3 k.p.a. zaczyna obowi\u261?zywa\u263? norma indywidualna w kszta\u322?cie ustalonym przez organ I instancji. Skutek taki ca\u322?kowicie wyklucza tu mo\u380?liwo\u347?\u263? naruszenia zakazu reformationis in peius (zob. Tadeusz Kie\u322?kowski, Glosa do wyroku NSA z dnia 28 marca 2001 r., II SA/Kr 2674/00. Teza nr 4, PiP 2002 nr 10, s. 113 oraz wyrok NSA z 17 wrze\u347?nia 2015 r., sygn. akt II GSK 1845/14).
\par 
\par W orzecznictwie wyra\u380?ono pogl\u261?d, \u380?e decyzja umarzaj\u261?ca post\u281?powanie administracyjne na podstawie art. 138 \u167? 1 pkt 2 in fine k.p.a. lub te\u380? art. 138 \u167? 1 pkt 3 k.p.a. nie mo\u380?e by\u263? ze swej istoty dla strony "niekorzystna" w rozumieniu art. 139 k.p.a. Umorzenie post\u281?powania nast\u281?puje w sytuacji jego bezprzedmiotowo\u347?ci (art. 105 k.p.a.). Dlatego przyjmuje si\u281?, \u380?e decyzja o jakiej mowa w art. 139 k.p.a., to tylko taka decyzja organu odwo\u322?awczego, przy pomocy kt\u243?rej organ ten uchyla zaskar\u380?on\u261? decyzj\u281? w ca\u322?o\u347?ci albo w cz\u281?\u347?ci i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy - art. 138 \u167? 1 pkt 2 in principio k.p.a. (zob. wyrok NSA z 11 lipca 2014 r., sygn. akt II OSK 318/13 oraz powo\u322?ane tam orzecznictwo dotycz\u261?ce naruszenia art. 139 k.p.a.) Zatem stanowisko skar\u380?\u261?cego kasacyjnie Stowarzyszenia, \u380?e organ odwo\u322?awczy naruszy\u322? art. 139 k.p.a., wydaj\u261?c zaskar\u380?on\u261? decyzj\u281?, nie mo\u380?e zosta\u263? uznany za trafny.
\par 
\par W zarzucie przedstawionym w pkt 2) petitum skargi kasacyjnej Stowarzyszenia C. z siedzib\u261? w W. powo\u322?ano art. 139 k.p.a., zgodnie z kt\u243?rym organ odwo\u322?awczy nie mo\u380?e wyda\u263? decyzji na niekorzy\u347?\u263? strony odwo\u322?uj\u261?cej si\u281?, chyba \u380?e zaskar\u380?ona decyzja ra\u380?\u261?co narusza prawo lub ra\u380?\u261?co narusza interes spo\u322?eczny. Stron\u261? w rozumieniu tego przepisu jest jednak tylko strona w \u347?cis\u322?ym tego s\u322?owa znaczeniu, posiadaj\u261?ca w sprawie legitymacj\u281? materialn\u261?, opart\u261? na w\u322?asnym interesie prawym \u8211? ilekro\u263? ona wniesie odwo\u322?anie, tylekro\u263?, co do zasady, organ odwo\u322?awczy nie mo\u380?e pogorszy\u263? jej sytuacji prawnej, przy czym chodzi o sytuacj\u281? w sferze prawa materialnego. Zakaz reformationis in peius nie dzia\u322?a natomiast w przypadku uruchomienia toku instancji wy\u322?\u261?cznie przez podmiot lub podmioty maj\u261?ce legitymacj\u281? formaln\u261?. "Wniesienie odwo\u322?ania przez organizacj\u281? spo\u322?eczn\u261? \u8211? nawet \u187?na korzy\u347?\u263?\u171? strony \u8211? mo\u380?e spowodowa\u263? wydanie orzeczenia na jej \u187?niekorzy\u347?\u263?\u171?" (wyrok NSA z dnia 3 grudnia 2013 r., sygn. akt II OSK 1569/12; por. te\u380? wyrok NSA z dnia 22 lipca 2014 r., sygn. akt II OSK 357/13; wyrok NSA z dnia 11 lipca 2014 r., sygn. akt II OSK 272/13; wyrok NSA z dnia 28 pa\u378?dziernika 2025 r., sygn. akt III OSK 229/23).
\par 
\par Nie zas\u322?ugiwa\u322? na uwzgl\u281?dnienie zarzut dotycz\u261?cy naruszenia 138 \u167? 1 pkt 1 i pkt 2 i pkt 3 k.p.a. przez bezpodstawne oddalenie skargi w sytuacji, gdy zaskar\u380?on\u261? decyzj\u261? organ II instancji naruszy\u322? wskazane wy\u380?ej przepisy post\u281?powania administracyjnego uznaj\u261?c, \u380?e by\u322? uprawniony do \u322?\u261?cznego zastosowania tych przepis\u243?w k.p.a., podczas gdy organ uprawniony jest do wydania rozstrzygni\u281?cia wy\u322?\u261?cznie na jednej z tych podstaw.
\par 
\par Odnosz\u261?c si\u281? do tego zarzutu oraz jego uzasadnienia wskaza\u263? nale\u380?y, w podstawie prawnej zaskar\u380?onej do S\u261?du I instancji decyzji GDO\u346? z 9 listopada 2021 r., znak DOO\u346?-WD\u346?/ZIL.420.73.2018.EO/EU/mk/KM wskazano art. 138 \u167? 1 pkt 1 i 2 k.p.a. W podstawie prawnej tej decyzji nie powo\u322?ano art. 138 \u167? 1 pkt 3 k.p.a.
\par 
\par Art. 138 \u167? 1 pkt 3 k.p.a. wyst\u281?puje w podstawie prawnej decyzji GDO\u346? z 4 listopada 2021 r., znak DOO\u346?-WD\u346?/ZIL.420.73.2018.EO/EU.mk.KB.4 wydanej w zwi\u261?zku z odwo\u322?aniem Parafii Rzymskokatolickiej pw. [...] w W. z 25 maja 2018 r. od decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony \u346?rodowiska z 27 kwietnia 2018 r., znak: WOO\u346?-II.4200.8.2016.MW.51 o \u347?rodowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsi\u281?wzi\u281?cia pod nazw\u261? "[...]". W uzasadnieniu tej decyzji GDO\u346? stwierdzi\u322?, \u380?e "brak tytu\u322?u prawnego do nieruchomo\u347?ci znajduj\u261?cych si\u281? w zasi\u281?gu oddzia\u322?ywania przedsi\u281?wzi\u281?cia lub bezpo\u347?rednio granicz\u261?cych z terenem jego realizacji, przy braku wykazania innego interesu prawnego realizowanego w post\u281?powaniu, prowadzi do stwierdzenia, \u380?e skar\u380?\u261?cej nie przys\u322?uguje przymiot strony post\u281?powania w sprawie wydania decyzji o \u347?rodowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsi\u281?wzi\u281?cia, a tym samym uprawnienie do wniesienia odwo\u322?ania od decyzji RDO\u346? w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2018 r. Brak legitymacji procesowej uprawniaj\u261?cej do wniesienia \u347?rodka zaskar\u380?enia po stronie os\u243?b, kt\u243?re \u347?rodki takie wnios\u322?y, w konsekwencji skutkuje umorzeniem post\u281?powania odwo\u322?awczego, na podstawie art. 138 \u167? 1 pkt 3 Kpa w zw. z art. 105 Kpa, w stosunku do wniesionych przez te osoby odwo\u322?a\u324?".
\par 
\par Przypomnie\u263? nale\u380?y, \u380?e w niniejszej sprawie do S\u261?du I instancji zaskar\u380?ono decyzj\u281? Generalnego Dyrektora Ochrony \u346?rodowiska z dnia 9 listopada 2021 r., nr DOO\u346?-WD\u346?/ZIL.420.73.2018.EO/EU/mk/KM w przedmiocie ustalenia \u347?rodowiskowych uwarunkowa\u324? dla przedsi\u281?wzi\u281?cia. W niniejszej sprawie nie zaskar\u380?ono do S\u261?du I instancji decyzji GDO\u346? z 4 listopada 2021 r., znak DOO\u346?-WD\u346?/ZIL.420.73.2018.EO/EU.mk.KB.4 wydanej w zwi\u261?zku z odwo\u322?aniem Parafii Rzymskokatolickiej pw. [...] w W. z 25 maja 2018 r. od decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony \u346?rodowiska z 27 kwietnia 2018 r., znak: WOO\u346?-II.4200.8.2016.MW.51 o \u347?rodowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsi\u281?wzi\u281?cia pod nazw\u261? "[...]".
\par 
\par W orzecznictwie wskazuje si\u281?, \u380?e "Jak stanowi art. 138 \u167? 1 pkt 2 k.p.a., organ odwo\u322?awczy wydaje decyzj\u281?, w kt\u243?rej uchyla zaskar\u380?on\u261? decyzj\u281? w ca\u322?o\u347?ci albo w cz\u281?\u347?ci i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylaj\u261?c t\u281? decyzj\u281? - umarza post\u281?powanie pierwszej instancji w ca\u322?o\u347?ci albo w cz\u281?\u347?ci. Koncentruj\u261?c uwag\u281? na drugim wskazanym w tym przepisie wariancie rozstrzygni\u281?cia, kt\u243?re zapad\u322?o w niniejszej sprawie, do uchylenia decyzji organu I instancji i umorzenia post\u281?powania pierwszoinstancyjnego dochodzi w\u243?wczas, gdy rozstrzygni\u281?cie to okaza\u322?o si\u281? nietrafne, a samo post\u281?powanie jest bezprzedmiotowe i nie powinno by\u263? kontynuowane. Jak wskazano w doktrynie, z redakcji art. 138 \u167? 1 pkt 2 k.p.a. mog\u322?oby wynika\u263?, \u380?e organ odwo\u322?awczy uchylaj\u261?c zaskar\u380?on\u261? decyzj\u281? ma jednocze\u347?nie obowi\u261?zek umorzenia post\u281?powania pierwszoinstancyjnego. Tymczasem post\u281?powanie podlega umorzeniu tylko wtedy, gdy zachodz\u261? przewidziane w k.p.a. przes\u322?anki do umorzenia (Z. Janowicz, k.p.a. Komentarz, Warszawa-Pozna\u324? 1992, s. 326)." (zob. wyrok NSA z 20 maja 2020 r., sygn. akt II OSK 3299/19).
\par 
\par W orzecznictwie wyra\u380?ono pogl\u261?d, kt\u243?ry podziela Naczelny S\u261?d Administracyjny orzekaj\u261?cy w tym sk\u322?adzie, \u380?e "Nie mo\u380?e jednak budzi\u263? w\u261?tpliwo\u347?ci, \u380?e ta cz\u281?\u347?\u263? sprawy administracyjnej, je\u380?eli da si\u281? ze wzgl\u281?du na sw\u243?j charakter wyodr\u281?bni\u263? jako samodzielny fragment przedmiotu orzekania, podlega tym samym zasadom, kt\u243?re zosta\u322?y wi\u261?\u380?\u261?co okre\u347?lone w art. 138 k.p.a. To znaczy, \u380?e organ odwo\u322?awczy, uchylaj\u261?c decyzje organu I instancji w cz\u281?\u347?ci i w tym zakresie orzekaj\u261?c ponownie merytorycznie, jest uprawniony w pozosta\u322?ej cz\u281?\u347?ci do wydania r\u243?wnie\u380? rozstrzygni\u281?cia, o kt\u243?rym mowa w art. 138 \u167? 1 pkt 1 k.p.a., a wi\u281?c utrzymania decyzji organu I instancji w mocy. Zasadnicze znaczenie przypisa\u263? nale\u380?y wy\u322?\u261?cznie temu, by rozstrzygni\u281?cie organu odwo\u322?awczego prowadzi\u322?o do pe\u322?nej kontroli rozstrzygni\u281?cia pierwszoinstancyjnego, co powinno co do zasady wyklucza\u263? sytuacj\u281? prowadz\u261?c\u261? do tego, \u380?e organ odwo\u322?awczy uchyli decyzj\u281? organu I instancji w cz\u281?\u347?ci i orzeknie w tym zakresie ponownie, nie wskazuj\u261?c jednak jakim rozstrzygni\u281?ciem nale\u380?y obj\u261?\u263? pozosta\u322?\u261? nieuchylon\u261? cz\u281?\u347?\u263? decyzji". (zob. wyrok NSA z 19 stycznia 2017 r., sygn. akt II OSK 986/15).
\par 
\par Nie zas\u322?ugiwa\u322? na uwzgl\u281?dnienie zarzut dotycz\u261?cy b\u322?\u281?dnej wyk\u322?adni i niew\u322?a\u347?ciwego zastosowania art. 82 ust. 1 pkt 3 u.u.i.\u347?. Zgodnie z tre\u347?ci\u261? tego przepisu, w decyzji o \u347?rodowiskowych uwarunkowaniach, wydawanej po przeprowadzeniu oceny oddzia\u322?ywania przedsi\u281?wzi\u281?cia na \u347?rodowisko, w\u322?a\u347?ciwy organ: w przypadku, o kt\u243?rym mowa w art. 135 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony \u347?rodowiska, stwierdza konieczno\u347?\u263? utworzenia obszaru ograniczonego u\u380?ytkowania.
\par 
\par Odnosz\u261?c si\u281? do tego zarzutu oraz jego uzasadnienia, wyja\u347?ni\u263? nale\u380?y, \u380?e zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 12 u.u.i.\u347?. raport o oddzia\u322?ywaniu przedsi\u281?wzi\u281?cia na \u347?rodowisko powinien zawiera\u263? informacje umo\u380?liwiaj\u261?ce analiz\u281? kryteri\u243?w wymienionych w art. 62 ust. 1 oraz zawiera\u263?: wskazanie, czy dla planowanego przedsi\u281?wzi\u281?cia jest konieczne ustanowienie obszaru ograniczonego u\u380?ytkowania, o kt\u243?rym mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony \u347?rodowiska, oraz okre\u347?lenie granic takiego obszaru, ogranicze\u324? w zakresie przeznaczenia terenu, wymaga\u324? technicznych dotycz\u261?cych obiekt\u243?w budowlanych i sposob\u243?w korzystania z nich; nie dotyczy to przedsi\u281?wzi\u281?\u263? polegaj\u261?cych na budowie lub przebudowie drogi oraz przedsi\u281?wzi\u281?\u263? polegaj\u261?cych na budowie lub przebudowie linii kolejowej lub lotniska u\u380?ytku publicznego. W tre\u347?ci powo\u322?anego wy\u380?ej przepisu 66 ust. 1 pkt 12 u.u.i.\u347?. ustawodawca wskaza\u322?, \u380?e nie dotyczy on przedsi\u281?wzi\u281?\u263? polegaj\u261?cych na budowie lub przebudowie drogi, a omawiane przedsi\u281?wzi\u281?cie niew\u261?tpliwie takie stanowi. Ponadto wskazany przepis odsy\u322?a do art. 135 ustawy p.o.\u347?., gdzie w ust. 5 wskazano, \u380?e je\u380?eli obowi\u261?zek utworzenia obszaru ograniczonego u\u380?ytkowania wynika z post\u281?powania w sprawie oceny oddzia\u322?ywania na \u347?rodowisko, dla przedsi\u281?wzi\u281?cia polegaj\u261?cego na budowie lub przebudowie drogi (...) obszar ograniczonego u\u380?ytkowania wyznacza si\u281? na podstawie analizy porealizacyjnej. Powy\u380?szy przepis wprost wskazuje, \u380?e podj\u281?cie decyzji o konieczno\u347?ci utworzenia obszaru ograniczonego u\u380?ytkowania nast\u281?puje dopiero na podstawie wynik\u243?w analizy porealizacyjnej. Wobec powy\u380?szego na \u243?wczesnym etapie stwierdzenie obowi\u261?zku utworzenia takiego obszaru wykracza\u322?o poza zakres niniejszego post\u281?powania oraz by\u322?oby niezgodne z obowi\u261?zuj\u261?cymi przepisami.
\par 
\par Obszar ograniczonego u\u380?ytkowania jest instytucj\u261? prawn\u261? wykorzystywan\u261? w ochronie \u347?rodowiska przed zanieczyszczeniem. Podstawowym obowi\u261?zkiem podmiotu powoduj\u261?cego emisj\u281? z powodu eksploatacji instalacji jest niedopuszczenie do naruszenia standard\u243?w imisyjnych (standard\u243?w jako\u347?ci \u347?rodowiska) poza terenem, do kt\u243?rego ma tytu\u322? prawny (zob. art. 144 ust. 2 p.o.\u347?.). Legaln\u261? mo\u380?liwo\u347?\u263? odst\u281?pstwa od tego zakazu stwarza utworzenie obszaru ograniczonego u\u380?ytkowania.
\par 
\par Nie jest zasadny zarzut dotycz\u261?cy b\u322?\u281?dnej wyk\u322?adni art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 916 ze zm.) w zw. z art. 82 ust. 2 u.u.i.\u347?. w stanie faktycznym sprawy i przyj\u281?cie, \u380?e ocena oddzia\u322?ywania przedsi\u281?wzi\u281?cia ma obszar Natura 2000 [...] nie prowadzi do znacz\u261?cych negatywnych oddzia\u322?ywa\u324? dla przedmiot\u243?w i cel\u243?w ochrony w ramach tego obszaru. Odnosz\u261?c si\u281? do tego zarzutu oraz jego uzasadnienia wskaza\u263? nale\u380?y, \u380?e przeprowadzona ocena oddzia\u322?ywania na \u347?rodowisko wykaza\u322?a, \u380?e przedsi\u281?wzi\u281?cie nie b\u281?dzie znacz\u261?co negatywnie oddzia\u322?ywa\u263? na obszary Natura 2000, kt\u243?rymi w przedmiotowej sprawie s\u261? obszary: [...]. W takiej sytuacji nie mo\u380?na twierdzi\u263?, \u380?e dosz\u322?o do naruszenia art. 6 ust. 3 i 4 dyrektywy 92/43/EWG Rady z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz. Urz. UE L 206 z 22 lipca 1992 r., s. 7 ze zm.) oraz art. 4 ust. 4 zd. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa. Przeprowadzona w ramach oceny oddzia\u322?ywania przedsi\u281?wzi\u281?cia na \u347?rodowisko inwentaryzacja przyrodnicza nie potwierdzi\u322?a wyst\u281?powania siedlisk przyrodniczych wymienionych w za\u322?\u261?czniku I dyrektywy Rady 92/43/EWG z 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. UE. L z 1992 r. nr 206 ze zm., dalej dyrektywa siedliskowa).
\par 
\par Przypomnie\u263? nale\u380?y, \u380?e zgodnie z art. 6 ust. 3 dyrektywy siedliskowej, ka\u380?dy plan lub przedsi\u281?wzi\u281?cie, kt\u243?re nie jest bezpo\u347?rednio zwi\u261?zane lub konieczne do zagospodarowania terenu, ale kt\u243?re mo\u380?e na nie w istotny spos\u243?b oddzia\u322?ywa\u263?, zar\u243?wno oddzielnie, jak i w po\u322?\u261?czeniu z innymi planami lub przedsi\u281?wzi\u281?ciami, podlega odpowiedniej ocenie jego skutk\u243?w dla danego terenu z punktu widzenia za\u322?o\u380?e\u324? jego ochrony. W \u347?wietle wniosk\u243?w wynikaj\u261?cych z tej oceny oraz bez uszczerbku dla przepis\u243?w ust. 4 w\u322?a\u347?ciwe w\u322?adze krajowe wyra\u380?aj\u261? zgod\u281? na ten plan lub przedsi\u281?wzi\u281?cie dopiero po upewnieniu si\u281?, \u380?e nie wp\u322?ynie on niekorzystnie na dany teren oraz, w stosownych przypadkach, po uzyskaniu opinii ca\u322?ego spo\u322?ecze\u324?stwa. W my\u347?l art. 6 ust. 4 dyrektywy siedliskowej, je\u347?li pomimo negatywnej oceny skutk\u243?w dla danego terenu oraz braku rozwi\u261?za\u324? alternatywnych, plan lub przedsi\u281?wzi\u281?cie musi jednak zosta\u263? zrealizowane z powod\u243?w o charakterze zasadniczym wynikaj\u261?cych z nadrz\u281?dnego interesu publicznego, w tym interes\u243?w maj\u261?cych charakter spo\u322?eczny lub gospodarczy, Pa\u324?stwo Cz\u322?onkowskie stosuje wszelkie \u347?rodki kompensuj\u261?ce konieczne do zapewnienia ochrony og\u243?lnej sp\u243?jno\u347?ci Natury 2000. O przyj\u281?tych \u347?rodkach kompensuj\u261?cych Pa\u324?stwo Cz\u322?onkowskie informuje Komisj\u281?.
\par 
\par Zgodnie z art. 4 ust. 4 zd. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (wersja ujednolicona) (Dz. U. UE. L. z 2010 r. Nr 20, str. 7 z p\u243?\u378?n. zm., dalej: dyrektywa ptasia), pa\u324?stwa cz\u322?onkowskie d\u261?\u380?\u261? r\u243?wnie\u380? do unikni\u281?cia powstawania zanieczyszczenia lub pogorszenia warunk\u243?w naturalnych siedlisk poza tymi obszarami ochrony.
\par 
\par W skardze kasacyjnej nie wykazano w spos\u243?b skuteczny na czym polega\u322?o w okoliczno\u347?ciach tej sprawy naruszenie art. 6 ust. 3 i 4 dyrektywy siedliskowej oraz art. 4 ust. 4 zd. 2 dyrektywy ptasiej. Wskaza\u263? nale\u380?y, \u380?e w niniejszej sprawie nie zaistnia\u322?y przes\u322?anki do odmowy ustalenia \u347?rodowiskowych uwarunkowa\u324? dla przedsi\u281?wzi\u281?cia. Przeprowadzona ocena oddzia\u322?ywania na \u347?rodowisko wykaza\u322?a, \u380?e przedsi\u281?wzi\u281?cie nie b\u281?dzie znacz\u261?co negatywnie oddzia\u322?ywa\u263? na obszary Natura 2000, tj. obszar [...] i obszar [...].
\par 
\par Odnosz\u261?c si\u281? dalej do zarzutu naruszenia art. 33 ust. 1 u.o.p., wyja\u347?ni\u263? nale\u380?y, \u380?e GDO\u346? na str. 92-93 zaskar\u380?onej decyzji wyja\u347?ni\u322?, \u380?e planowana trasa w wariancie inwestycyjnym II.1 pozostaje w kolizji z obszarem [...] w km od 13+200 do 13+460. Jednak\u380?e w miejscu przeci\u281?cia wyst\u281?puje jedynie m\u322?odnik wykszta\u322?caj\u261?cy si\u281? na gruntach porolnych i nie wyst\u281?puj\u261? siedliska przyrodnicze wymienione w za\u322?\u261?czniku I dyrektywy Siedliskowej. Ponadto, w wyniku inwentaryzacji stwierdzono jedno miejsce \u380?erowania derkacza Crex crex w km 13+375, w odleg\u322?o\u347?ci oko\u322?o 140 m od przysz\u322?ej inwestycji. Dok\u322?adna penetracja terenu nie wykaza\u322?a gniazdowania tego gatunku w obszarze obj\u281?tym opracowaniem; nie nast\u261?pi te\u380? zniszczenie siedliska \u380?erowania tego gatunku (w pasie zaj\u281?to\u347?ci terenu nie ma charakterystycznych dla tego gatunku \u322?\u261?k ko\u347?nych). W celu zminimalizowania negatywnego oddzia\u322?ywania na derkacza Crex crex, w warunku okre\u347?lonym w pkt 1.2.28 decyzji z dnia 27 kwietnia 2018 r. (zreformowanego w pkt 15 decyzji organu II instancji) zobligowano inwestora do prowadzenia prac na odcinku w km od 13+200 do 13+900 jedynie w godzinach 6.00-18.00. Ponadto, zgodnie z warunkiem okre\u347?lonym w pkt 1.3.17 decyzji z 27 kwietnia 2018 r. (zreformowanego w pkt 33 decyzji organu II instancji) na odcinkach trasy w km od 13+100 do 13+599 (strona prawa) i km od 12+850 do 13+500 (strona lewa), zamontowane zostan\u261? poch\u322?aniaj\u261?ce ekrany akustyczne, kt\u243?re zapobiegn\u261? obni\u380?eniu pu\u322?apu przelatywania derkacza Crex crex nad drog\u261? ekspresow\u261?.
\par 
\par Nie zas\u322?ugiwa\u322? na uwzgl\u281?dnienie zarzut dotycz\u261?cy naruszenia art. 6 ust. 2 p.o.\u347?. przez jego b\u322?\u281?dn\u261? wyk\u322?adni\u281? i niew\u322?a\u347?ciwe zastosowanie w sprawie i orzeczenie o prze\u322?o\u380?eniu wa\u380?nych element\u243?w post\u281?powania w przedmiocie oceny oddzia\u322?ywania na \u347?rodowisko na etap uzyskiwania decyzji o zezwoleniu na realizacj\u281? inwestycji drogowej. Odnosz\u261?c si\u281? do tego zarzutu oraz jego uzasadnienia wyja\u347?ni\u263? nale\u380?y, \u380?e w skardze kasacyjnej nie wykazano, \u380?e w niniejszej sprawie by\u322?y podstawy do stosowania zasady przezorno\u347?ci. Przypomnie\u263? nale\u380?y, \u380?e zgodnie z art. 6 ust. 2 p.o.\u347?., kto podejmuje dzia\u322?alno\u347?\u263?, kt\u243?rej negatywne oddzia\u322?ywanie na \u347?rodowisko nie jest jeszcze w pe\u322?ni rozpoznane, jest obowi\u261?zany, kieruj\u261?c si\u281? przezorno\u347?ci\u261?, podj\u261?\u263? wszelkie mo\u380?liwe \u347?rodki zapobiegawcze.
\par 
\par W skardze kasacyjnej nie wykazano, \u380?e dzia\u322?alno\u347?\u263? polegaj\u261?c\u261? na realizacji przedsi\u281?wzi\u281?cia pn. "[...]" nale\u380?y rozumie\u263? jako dzia\u322?alno\u347?\u263?, kt\u243?rej negatywne oddzia\u322?ywanie na \u347?rodowisko nie jest jeszcze w pe\u322?ni rozpoznane. Z art. 6 ust. 2 p.o.\u347?. wynika, \u380?e nie ka\u380?dy ma obowi\u261?zek, kieruj\u261?c si\u281? przezorno\u347?ci\u261?, podj\u261?\u263? wszelkie mo\u380?liwe \u347?rodki zapobiegawcze. Obowi\u261?zek ten dotyczy tylko tego kto podejmuje dzia\u322?alno\u347?\u263?, kt\u243?rej negatywne oddzia\u322?ywanie na \u347?rodowisko nie jest jeszcze w pe\u322?ni rozpoznane. Jednocze\u347?nie przypomnie\u263? nale\u380?y, \u380?e zgodnie z art. 86 Konstytucji, ka\u380?dy jest obowi\u261?zany do dba\u322?o\u347?ci o stan \u347?rodowiska i ponosi odpowiedzialno\u347?\u263? za spowodowane przez siebie jego pogorszenie. Zasady tej odpowiedzialno\u347?ci okre\u347?la ustawa. Zaimek ka\u380?dy wyst\u281?puj\u261?cy w tre\u347?ci art. 86 Konstytucji, odnosi si\u281? do wszystkich bez wyj\u261?tku i \u380?e nie istnieje osoba, rzecz, sytuacja, kt\u243?rych nie dotyczy obowi\u261?zek dba\u322?o\u347?ci o stan \u347?rodowiska i ponoszenia odpowiedzialno\u347?ci za spowodowane przez siebie jego pogorszenie.
\par 
\par Obowi\u261?zek podj\u281?cia wszelkich mo\u380?liwych \u347?rodk\u243?w zapobiegawczych jest wyra\u378?nie sformu\u322?owany w art. 6 ust. 2 p.o.\u347?. W konsekwencji zasada przezorno\u347?ci jest adresowana nie do ka\u380?dego, lecz tylko do tego kto podejmuje dzia\u322?alno\u347?\u263?, kt\u243?rej negatywne oddzia\u322?ywanie na \u347?rodowisko nie jest jeszcze w pe\u322?ni rozpoznane. Przepisy prawa nie okre\u347?laj\u261? katalogu rodzaj\u243?w dzia\u322?alno\u347?ci, kt\u243?rej negatywne oddzia\u322?ywanie na \u347?rodowisko nie jest jeszcze w pe\u322?ni rozpoznane. S\u322?owo "wszelkie" nale\u380?y odnosi\u263? do podj\u281?cia konkretnego rodzaju dzia\u322?alno\u347?ci, kt\u243?rej negatywne oddzia\u322?ywanie na \u347?rodowisko nie jest jeszcze w pe\u322?ni rozpoznane. Wszelkie mo\u380?liwe \u347?rodki zapobiegawcze o jakich mowa w art. 6 ust. 2 p.o.\u347?. zgodnie z zasad\u261? przezorno\u347?ci musz\u261? by\u263? ukierunkowane na d\u322?ugookresowe przewidywanie nast\u281?pstw negatywnego oddzia\u322?ywania na \u347?rodowisko, kt\u243?re nie jest jeszcze w pe\u322?ni rozpoznane, mog\u261?cych pojawi\u263? si\u281? w przysz\u322?o\u347?ci. Nale\u380?y oczekiwa\u263? od podejmuj\u261?cego dzia\u322?alno\u347?\u263?, kt\u243?rej negatywne oddzia\u322?ywanie na \u347?rodowisko nie jest jeszcze w pe\u322?ni rozpoznane, \u380?e b\u281?dzie on prawid\u322?owo ocenia\u322? ryzyko mo\u380?liwo\u347?ci wyst\u261?pienia ryzyka negatywnego oddzia\u322?ywanie na \u347?rodowisko, kt\u243?re nie jest jeszcze w pe\u322?ni rozpoznane. Zasada przezorno\u347?ci dotyczy sytuacji niepewnych zwi\u261?zanych z prowadzeniem dzia\u322?alno\u347?ci, kt\u243?rej negatywne oddzia\u322?ywanie na \u347?rodowisko nie jest jeszcze w pe\u322?ni rozpoznane.
\par 
\par Przedmiotowe przedsi\u281?wzi\u281?cie polegaj\u261?ce na realizacji [...] nie nale\u380?y do rodzaj\u243?w dzia\u322?alno\u347?ci, kt\u243?rej negatywne oddzia\u322?ywanie na \u347?rodowisko nie jest jeszcze w pe\u322?ni rozpoznane.
\par 
\par Nie zas\u322?ugiwa\u322? r\u243?wnie\u380? na uwzgl\u281?dnienie zarzut dotycz\u261?cy naruszenia art. 145 \u167? 1 pkt 2 w zw. z art. 138 \u167? 1 pkt 1-3 k.p.a. i 156 \u167? 1 pkt 2 k.p.a. przez brak stwierdzenia niewa\u380?no\u347?ci decyzji organu II instancji. W niniejszej sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia niewa\u380?no\u347?ci. O ile zwyk\u322?e naruszenie prawa skutkuje uchyleniem decyzji zgodnie z art. 145 \u167? 1 pkt 1 lit. a, lub c, p.p.s.a., o tyle ra\u380?\u261?ce naruszenie prawa skutkuje stwierdzeniem przez s\u261?d niewa\u380?no\u347?ci decyzji zgodnie z art. 145 \u167? 1 pkt 2 p.p.s.a. z wszystkimi tego konsekwencjami. Postawienie zatem zarzutu ra\u380?\u261?cego naruszenia prawa wymaga uzasadnienia, dlaczego naruszenie ma charakter ra\u380?\u261?cy.
\par 
\par W skardze kasacyjnej Stowarzyszenia oraz w jej uzasadnieniu nie przedstawiono adekwatnej argumentacji dotycz\u261?cej wykazania, dlaczego naruszenie powo\u322?anych wy\u380?ej przepis\u243?w ma charakter ra\u380?\u261?cy.
\par 
\par Nie zas\u322?ugiwa\u322? na uwzgl\u281?dnienie zarzut dotycz\u261?cy naruszenia art. 138 \u167? 1 pkt 3 k.p.a. Odnosz\u261?c si\u281? do tego zarzutu oraz jego uzasadnienia ponownie nale\u380?y wskaza\u263?, \u380?e w podstawie prawnej decyzji GDO\u346? z 9 listopada 2021 r., znak DOO\u346?-WD\u346?/ZIL.420.73.2018.EO/EU/mk/KM wskazano tre\u347?\u263? art. 138 \u167? 1 pkt 1 i 2 k.p.a. W podstawie prawnej tej decyzji nie powo\u322?ano art. 138 \u167? 1 pkt 3 k.p.a. Art. 138 \u167? 1 pkt 3 k.p.a. wyst\u281?puje w podstawie prawnej decyzji GDO\u346? z 4 listopada 2021 r., znak DOO\u346?-WD\u346?/ZIL.420.73.2018.EO/EU.mk.KB.4 wydanej w zwi\u261?zku z odwo\u322?aniem Parafii Rzymskokatolickiej pw. [...] w W. z 25 maja 2018 r. od decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony \u346?rodowiska z 27 kwietnia 2018 r., znak: WOO\u346?-II.4200.8.2016.MW.51 o \u347?rodowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsi\u281?wzi\u281?cia pod nazw\u261? "[...]". W uzasadnieniu tej decyzji GDO\u346? stwierdzi\u322?, \u380?e "brak tytu\u322?u prawnego do nieruchomo\u347?ci znajduj\u261?cych si\u281? w zasi\u281?gu oddzia\u322?ywania przedsi\u281?wzi\u281?cia lub bezpo\u347?rednio granicz\u261?cych z terenem jego realizacji, przy braku wykazania innego interesu prawnego realizowanego w post\u281?powaniu, prowadzi do stwierdzenia, \u380?e skar\u380?\u261?cej nie przys\u322?uguje przymiot strony post\u281?powania w sprawie wydania decyzji o \u347?rodowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsi\u281?wzi\u281?cia, a tym samym uprawnienie do wniesienia odwo\u322?ania od decyzji RDO\u346? w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2018 r. Brak legitymacji procesowej uprawniaj\u261?cej do wniesienia \u347?rodka zaskar\u380?enia po stronie os\u243?b, kt\u243?re \u347?rodki takie wnios\u322?y, w konsekwencji skutkuje umorzeniem post\u281?powania odwo\u322?awczego, na podstawie art. 138 \u167? 1 pkt 3 Kpa w zw. z art. 105 Kpa, w stosunku do wniesionych przez te osoby odwo\u322?a\u324?". Wed\u322?ug NSA, "Jak stanowi art. 138 \u167? 1 pkt 2 k.p.a., organ odwo\u322?awczy wydaje decyzj\u281?, w kt\u243?rej uchyla zaskar\u380?on\u261? decyzj\u281? w ca\u322?o\u347?ci albo w cz\u281?\u347?ci i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylaj\u261?c t\u281? decyzj\u281? - umarza post\u281?powanie pierwszej instancji w ca\u322?o\u347?ci albo w cz\u281?\u347?ci. Koncentruj\u261?c uwag\u281? na drugim wskazanym w tym przepisie wariancie rozstrzygni\u281?cia, kt\u243?re zapad\u322?o w niniejszej sprawie, do uchylenia decyzji organu I instancji i umorzenia post\u281?powania pierwszoinstancyjnego dochodzi w\u243?wczas, gdy rozstrzygni\u281?cie to okaza\u322?o si\u281? nietrafne, a samo post\u281?powanie jest bezprzedmiotowe i nie powinno by\u263? kontynuowane. Jak wskazano w doktrynie, z redakcji art. 138 \u167? 1 pkt 2 k.p.a. mog\u322?oby wynika\u263?, \u380?e organ odwo\u322?awczy uchylaj\u261?c zaskar\u380?on\u261? decyzj\u281? ma jednocze\u347?nie obowi\u261?zek umorzenia post\u281?powania pierwszoinstancyjnego. Tymczasem post\u281?powanie podlega umorzeniu tylko wtedy, gdy zachodz\u261? przewidziane w k.p.a. przes\u322?anki do umorzenia (Z. Janowicz, k.p.a. Komentarz, Warszawa-Pozna\u324? 1992, s. 326)" (zob. wyrok NSA z 20 maja 2020 r., sygn. akt II OSK 3299/19).
\par 
\par Skoro podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty Stowarzyszenia C. z siedzib\u261? w W., okaza\u322?y si\u281? nieskuteczne, Naczelny S\u261?d Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddali\u322? skarg\u281? kasacyjn\u261?.
\par 
\par Nie jest zasadna skarga kasacyjna wniesiona przez Wsp\u243?lnot\u281? Mieszkaniow\u261? F. z siedzib\u261? w W. Nie zas\u322?ugiwa\u322?y na uwzgl\u281?dnienie wszystkie zarzuty przedstawione w pkt III. petitum skargi kasacyjnej.
\par 
\par W sytuacji, gdy w skardze kasacyjnej zarzuca si\u281? zar\u243?wno naruszenie prawa materialnego, jak i naruszenie przepis\u243?w post\u281?powania, w pierwszej kolejno\u347?ci co do zasady rozpoznaniu podlega ostatnio wymieniony zarzut. Dopiero bowiem po przes\u261?dzeniu, \u380?e stan faktyczny przyj\u281?ty przez S\u261?d w zaskar\u380?onym wyroku jest prawid\u322?owy albo, \u380?e nie zosta\u322? skutecznie podwa\u380?ony, mo\u380?na przej\u347?\u263? do skontrolowania procesu subsumpcji danego stanu faktycznego pod zastosowany przez S\u261?d I instancji przepis prawa materialnego, chyba, \u380?e postawiony w skardze kasacyjnej zarzut procesowy jest w istocie konsekwencj\u261? zarzut\u243?w dotycz\u261?cych naruszenia prawa materialnego. W takiej sytuacji uzasadnione jest dokonanie jego oceny w ramach analizy tych w\u322?a\u347?nie zarzut\u243?w (materialnych).
\par 
\par Zgodnie z art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a., skarg\u281? kasacyjn\u261? mo\u380?na oprze\u263? na nast\u281?puj\u261?cych podstawach: - naruszenia prawa materialnego przez b\u322?\u281?dn\u261? jego wyk\u322?adni\u281? lub niew\u322?a\u347?ciwe zastosowanie (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.); - naruszenia przepis\u243?w post\u281?powania, je\u380?eli uchybienie to mog\u322?o mie\u263? istotny wp\u322?yw na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna zosta\u322?a oparta na obu podstawach kasacyjnych uj\u281?tych w art. 174 p.p.s.a.
\par 
\par Przed przyst\u261?pieniem do oceny trafno\u347?ci zarzut\u243?w kasacyjnych przedstawionych w skardze kasacyjnej Wsp\u243?lnoty Mieszkaniowej F. z siedzib\u261? w W., ze wzgl\u281?du na spos\u243?b ich sformu\u322?owania, konieczne jest przypomnienie, \u380?e skarga kasacyjna jest sformalizowanym \u347?rodkiem zaskar\u380?enia. Natomiast Naczelny S\u261?d Administracyjny rozpoznaj\u261?c spraw\u281? zwi\u261?zany jest podstawami skargi kasacyjnej. To wnosz\u261?cy skarg\u281? kasacyjn\u261? okre\u347?la granice kontroli orzeczenia Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego przez Naczelny S\u261?d Administracyjny.
\par 
\par Zwr\u243?ci\u263? nale\u380?y uwag\u281?, \u380?e art. 176 p.p.s.a. reguluje elementy sk\u322?adowe skargi kasacyjnej, a zgodnie z \u167? 1 pkt 2 tego przepisu jej obligatoryjnym elementem jest przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Przez przytoczenie podstawy kasacyjnej nale\u380?y rozumie\u263? podanie konkretnego przepisu (konkretnej jednostki redakcyjnej okre\u347?lonego aktu prawnego), kt\u243?ry zdaniem strony zosta\u322? naruszony przez s\u261?d pierwszej instancji (vide postanowienia NSA z 8 marca 2004 r., sygn. akt FSK 41/04; z 1 wrze\u347?nia 2004 r., sygn. akt FSK 161/04; z 24 maja 2005 r., sygn. akt FSK 2302/04; z 8 listopada 2023 r., sygn. akt I GSK 1/20). Z kolei uzasadnienie skargi kasacyjnej powinno zawiera\u263? rozwini\u281?cie zarzut\u243?w kasacyjnych. Wyja\u347?ni\u263? nale\u380?y, \u380?e o skuteczno\u347?ci zarzut\u243?w naruszenia przepis\u243?w post\u281?powania formu\u322?owanych w ramach podstawy kasacyjnej okre\u347?lonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. nie decyduje ka\u380?de im uchybienie, lecz tylko takie, kt\u243?re mog\u322?o mie\u263? istotny wp\u322?yw na wynik sprawy. Przez "wp\u322?yw", o kt\u243?rym mowa na gruncie przywo\u322?anego przepisu, rozumie\u263? nale\u380?y istnienie zwi\u261?zku przyczynowego pomi\u281?dzy uchybieniem procesowym stanowi\u261?cym przedmiot zarzutu skargi kasacyjnej, a wydanym w sprawie zaskar\u380?onym orzeczeniem s\u261?du administracyjnego pierwszej instancji, kt\u243?ry to zwi\u261?zek przyczynowy, jakkolwiek nie musi by\u263? realny, to jednak musi uzasadnia\u263? istnienie hipotetycznej mo\u380?liwo\u347?ci odmiennego wyniku sprawy.
\par 
\par Dla spe\u322?nienia wymogu wykazania, \u380?e zarzucane uchybienie przepisom post\u281?powania mog\u322?o mie\u263? wp\u322?yw na wynik sprawy nie wystarczy przytoczenie formu\u322?y o naruszeniu przepis\u243?w post\u281?powania maj\u261?cym wp\u322?yw na wynik sprawy, lecz konieczne jest wykazanie, kt\u243?ry przepis post\u281?powania zosta\u322? naruszony, w jaki spos\u243?b oraz wp\u322?ywu zarzucanego naruszenia na wynik sprawy.
\par 
\par Maj\u261?c powy\u380?sze na wzgl\u281?dzie i przyznaj\u261?c priorytet zarzutom maj\u261?cym oparcie w tre\u347?ci art. 174 pkt 2 p.p.s.a. dostrzec nale\u380?y, \u380?e ustawodawca - o czym ju\u380? by\u322?a wy\u380?ej mowa - wskaza\u322?, \u380?e zarzut naruszenia przepis\u243?w post\u281?powania mo\u380?e zosta\u263? uznany za skuteczny o ile uchybienie to mog\u322?o mie\u263? istotny wp\u322?yw na wynik sprawy. Tymczasem ani w poszczeg\u243?lnych zarzutach przedstawionych w pkt III. petitum skargi kasacyjnej Wsp\u243?lnoty Mieszkaniowej F. ani w uzasadnieniu nie wykazano, \u380?e skar\u380?\u261?cy kasacyjnie dowi\u243?d\u322? spe\u322?nienia wymogu z art. 174 pkt 2 p.p.s.a.
\par 
\par Nie zas\u322?ugiwa\u322?y na uwzgl\u281?dnienie zarzuty przedstawione w pkt III. petitum skargi kasacyjnej dotycz\u261?ce naruszenia prawa materialnego.
\par 
\par Wyja\u347?ni\u263? nale\u380?y, \u380?e naruszenie prawa materialnego mo\u380?e przejawia\u263? si\u281? w dw\u243?ch postaciach: jako b\u322?\u281?dna wyk\u322?adnia albo jako niew\u322?a\u347?ciwe zastosowanie okre\u347?lonego przepisu prawa. Podnosz\u261?c zarzut naruszenia prawa materialnego przez jego b\u322?\u281?dn\u261? wyk\u322?adni\u281? wykaza\u263? nale\u380?y, \u380?e s\u261?d mylnie zrozumia\u322? stosowany przepis prawa, natomiast uzasadniaj\u261?c zarzut niew\u322?a\u347?ciwego zastosowania przepisu prawa materialnego wykaza\u263? nale\u380?y, \u380?e s\u261?d stosuj\u261?c przepis pope\u322?ni\u322? b\u322?\u261?d subsumpcji, czyli \u380?e niew\u322?a\u347?ciwie uzna\u322?, i\u380? stan faktyczny przyj\u281?ty w sprawie odpowiada lub nie odpowiada stanowi faktycznemu zawartemu w hipotezie normy prawnej zawartej w przepisie prawa. W obu tych przypadkach autor skargi kasacyjnej wykaza\u263? musi, jak w jego ocenie powinna by\u263? rozumiana norma zawarta w stosowanym przepisie prawa, czyli jaka powinna by\u263? jego prawid\u322?owa wyk\u322?adnia. Wszystkich tych wymaga\u324? opisanych wy\u380?ej nie spe\u322?niaj\u261? zarzuty przedstawione w pkt III. petitum skargi kasacyjnej Wsp\u243?lnoty Mieszkaniowej F. dotycz\u261?ce naruszenia prawa materialnego.
\par 
\par Jednocze\u347?nie nale\u380?y podkre\u347?li\u263?, \u380?e ocena zasadno\u347?ci zarzutu naruszenia prawa materialnego mo\u380?e by\u263? dokonana wy\u322?\u261?cznie na podstawie ustalonego w sprawie stanu faktycznego, nie za\u347? na podstawie stanu faktycznego, kt\u243?ry skar\u380?\u261?cy uznaje za prawid\u322?owy (por. wyrok NSA z 30 lipca 2024 r., sygn. akt III OSK 3049/23).
\par 
\par Tre\u347?\u263? zarzut\u243?w przedstawionych w pkt III. petitum skargi kasacyjnej Wsp\u243?lnoty Mieszkaniowej, dotycz\u261?cych naruszenia prawa materialnego prowadzi do wniosku, \u380?e skar\u380?\u261?ca kasacyjnie, zarzucaj\u261?c S\u261?dowi I instancji niew\u322?a\u347?ciwe zastosowanie przepis\u243?w prawa materialnego, w rzeczywisto\u347?ci kwestionuje ustalenia odnosz\u261?ce si\u281? do okoliczno\u347?ci faktycznych niniejszej sprawy.
\par 
\par Z analizy tre\u347?ci zarzut\u243?w naruszenia prawa materialnego przedstawionych w pkt III. petitum skargi kasacyjnej Wsp\u243?lnoty Mieszkaniowej F. wynika, \u380?e skar\u380?\u261?ca kasacyjnie kwestionuje prawid\u322?owo\u347?\u263? oceny istotnych element\u243?w stanu faktycznego sprawy realizacji przedsi\u281?wzi\u281?cia pn. "[...]". W zwi\u261?zku z tym nale\u380?y podkre\u347?li\u263?, \u380?e zgodnie z ugruntowanymi pogl\u261?dami prezentowanymi w orzecznictwie Naczelnego S\u261?du Administracyjnego niedopuszczalne jest zast\u281?powanie zarzutu naruszenia przepis\u243?w post\u281?powania, zarzutem naruszenia prawa materialnego i za jego pomoc\u261? kwestionowanie ustale\u324? faktycznych. Pr\u243?ba zwalczania ustale\u324? faktycznych poczynionych przez S\u261?d I instancji nie mo\u380?e nast\u261?pi\u263? przez zarzut naruszenia prawa materialnego. Ocena zarzutu naruszenia prawa materialnego mo\u380?e by\u263? dokonana wy\u322?\u261?cznie na podstawie konkretnego stanu faktycznego, nie za\u347? na podstawie stanu faktycznego, kt\u243?ry skar\u380?\u261?cy uznaje za prawid\u322?owy (zob. wyrok NSA z 6 marca 2013 r., sygn. akt II GSK 2328/11; wyrok NSA z 14 lutego 2013 r., sygn. akt II GSK 2173/11). Je\u380?eli strona uwa\u380?a, \u380?e ustalenia faktyczne s\u261? b\u322?\u281?dne, to zarzut naruszenia prawa materialnego przez b\u322?\u281?dne zastosowanie jest co najmniej przedwczesny, a zarzut naruszenia prawa przez b\u322?\u281?dn\u261? jego wyk\u322?adni\u281? - niezasadny. Zarzut naruszenia prawa materialnego nie mo\u380?e opiera\u263? si\u281? na wadliwym (kwestionowanym przez stron\u281?) ustaleniu faktu (zob. wyrok NSA z 13 marca 2013 r., II GSK 2391/11, z 30 lipca 2024 r., sygn. akt III OSK 3049/23). Dlatego r\u243?wnie\u380? z tego powodu zarzuty przedstawione w pkt III. petitum skargi kasacyjnej dotycz\u261?ce naruszenia prawa materialnego okaza\u322?y si\u281? w niniejszej sprawie nieskuteczne.
\par 
\par Zarzuty skargi kasacyjnej Wsp\u243?lnoty Mieszkaniowej F. w W. zar\u243?wno dotycz\u261?ce naruszenia przepis\u243?w post\u281?powania, jak i naruszenia przepis\u243?w prawa materialnego sprowadzaj\u261? si\u281? w istocie do kwestionowania tre\u347?ci z\u322?o\u380?onego w tej sprawie raportu o oddzia\u322?ywaniu przedsi\u281?wzi\u281?cia na \u347?rodowisko.
\par 
\par Przypomnie\u263? nale\u380?y, \u380?e ustawa \u347?rodowiskowa, czyli ustawa z dnia 3 pa\u378?dziernika 2008 r. o udost\u281?pnianiu informacji o \u347?rodowisku i jego ochronie, udziale spo\u322?ecze\u324?stwa w ochronie \u347?rodowiska oraz o ocenach oddzia\u322?ywania na \u347?rodowisko (dalej: u.u.i.\u347?) stanowi transpozycj\u281? dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE z 13 grudnia 2011 r. w sprawie oceny skutk\u243?w wywieranych przez niekt\u243?re przedsi\u281?wzi\u281?cia publiczne i prywatne na \u347?rodowisko (Dz. Urz.UE.L 26 z 28.01.2012, str. 1, dalej: dyrektywa 2011/92/UE), zmienionej dyrektyw\u261? Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/52/UE z 16 kwietnia 2014 r. (Dz. Urz.UE.L 124 z 25.04.2014, str. 1). Podstawowym elementem post\u281?powania w sprawie okre\u347?lenia \u347?rodowiskowych uwarunkowa\u324? realizacji przedsi\u281?wzi\u281?cia jest ocena oddzia\u322?ywania tego przedsi\u281?wzi\u281?cia na \u347?rodowisko. W niniejszej sprawie przedmiotem przedsi\u281?wzi\u281?cia jest "[...]".
\par 
\par Ocena ta obejmowa\u322?a weryfikacj\u281? raportu o oddzia\u322?ywaniu przedsi\u281?wzi\u281?cia na \u347?rodowisko, uzyskanie, a nast\u281?pnie analiz\u281? uzgodnie\u324? i opinii pod k\u261?tem ich uwzgl\u281?dnienia w decyzji \u347?rodowiskowej oraz ocen\u281? prawid\u322?owo\u347?ci post\u281?powania maj\u261?cego zapewni\u263? udzia\u322? spo\u322?ecze\u324?stwa w tym post\u281?powaniu, jak i w tym zakresie rozpatrzenie uwag i zarzut\u243?w do raportu. W post\u281?powaniu w sprawie okre\u347?lenia \u347?rodowiskowych uwarunkowa\u324? raport o oddzia\u322?ywaniu przedsi\u281?wzi\u281?cia na \u347?rodowisko stanowi podstawowy dow\u243?d w sprawie, poniewa\u380? w post\u281?powaniu tym wymagana jest wiedza specjalistyczna. Z tego wzgl\u281?du taki raport ma charakter specjalistycznego opracowania uwzgl\u281?dniaj\u261?cego aktualny stan prawny w zakresie jego wymaga\u324? formalnych, a autorzy takiego opracowania - zgodnie z utrwalonym orzecznictwem s\u261?dowoadministracyjnym - powinni posiada\u263? wiedz\u281? specjalistyczn\u261? (por. wyrok Naczelnego S\u261?du Administracyjnego z 10 stycznia 2023 r., sygn. akt III OSK 1514/21). Z punktu widzenia zasad post\u281?powania w sprawie oceny oddzia\u322?ywania przedsi\u281?wzi\u281?cia na \u347?rodowisko, raport jest dokumentem prywatnym. Raport nie stanowi opinii bieg\u322?ego w rozumieniu art. 84 k.p.a., lecz jest to dokument, kt\u243?ry posiada szczeg\u243?ln\u261? moc dowodow\u261?, kt\u243?ra wynika przede wszystkim z kompleksowej oceny przedsi\u281?wzi\u281?cia.
\par 
\par Ten szczeg\u243?lny charakter raportu wynika z jednej strony z jego celu, jakim jest okre\u347?lenie oddzia\u322?ywania danego przedsi\u281?wzi\u281?cia na \u347?rodowisko. Z drugiej strony wynika to ze specyfiki post\u281?powania w sprawie ustalenia \u347?rodowiskowych uwarunkowa\u324? realizacji przedsi\u281?wzi\u281?cia, kt\u243?re jest post\u281?powaniem z udzia\u322?em spo\u322?ecze\u324?stwa tzn. z udzia\u322?em podmiot\u243?w, kt\u243?re nie musz\u261? dysponowa\u263? w tego rodzaju sprawach interesem prawnym ani nawet interesem faktycznym, ale ustawodawca zapewnia im dost\u281?p do informacji o wp\u322?ywie danego przedsi\u281?wzi\u281?cia na \u347?rodowisko. Raport jako dow\u243?d podlega ocenie na zasadach okre\u347?lonych w art. 7, art. 77, art. 80 i art. 81 k.p.a. W\u322?a\u347?ciwy organ jest zobowi\u261?zany do sprawdzenia tre\u347?ci raportu w kontek\u347?cie spe\u322?nienia przez niego warunk\u243?w, o jakich stanowi art. 66 ustawy \u347?rodowiskowej oraz jego aktualno\u347?ci i rzetelno\u347?ci sporz\u261?dzenia. Organ nie jest zatem zwi\u261?zany tre\u347?ci\u261? raportu o oddzia\u322?ywaniu przedsi\u281?wzi\u281?cia na \u347?rodowisko, co powoduje, \u380?e dokonuj\u261?c jego oceny powinien d\u261?\u380?y\u263? do wydania orzeczenia odpowiadaj\u261?cego wyra\u380?onej w art. 7 k.p.a. zasadzie prawdy obiektywnej. Zadaniem organu prowadz\u261?cego post\u281?powanie jest zatem w pierwszej kolejno\u347?ci sprawdzenie raportu pod wzgl\u281?dem spe\u322?nienia wymog\u243?w formalnych oraz materialnych. Obowi\u261?zkiem organu jest r\u243?wnie\u380? weryfikacja materia\u322?\u243?w stanowi\u261?cych podstaw\u281? sporz\u261?dzonego raportu. Ponadto, chocia\u380? organ nie jest zwi\u261?zany tre\u347?ci\u261? raportu, to ustalenia w nim zawarte mog\u261? kszta\u322?towa\u263? tre\u347?\u263? osnowy decyzji \u347?rodowiskowej, je\u380?eli raport jest rzetelny, sp\u243?jny, wolny od niejasno\u347?ci i nie\u347?cis\u322?o\u347?ci. Raport mo\u380?e by\u263? kwestionowany przez strony, jak i r\u243?wnie\u380? przez przedstawicieli spo\u322?ecze\u324?stwa (por. wyrok Naczelnego S\u261?du Administracyjnego z 21 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OSK 2213/13). Organ ocenia zatem raport pod k\u261?tem jego zupe\u322?no\u347?ci, rzetelno\u347?ci i sp\u243?jno\u347?ci.
\par 
\par W konsekwencji jednak, kwestionowanie merytorycznej tre\u347?ci raportu przez strony post\u281?powania mo\u380?liwe jest wy\u322?\u261?cznie na podstawie dokumentu posiadaj\u261?cego tak\u261? sam\u261? moc dowodow\u261?, a wi\u281?c tzw. kontrraportu, czyli opinii sporz\u261?dzonej r\u243?wnie\u380? przez osob\u281? posiadaj\u261?c\u261? wiadomo\u347?ci specjalne (zob. wyrok Naczelnego S\u261?du Administracyjnego z 9 kwietnia 2024 r., sygn. akt III OSK 1418/22).
\par 
\par Nie jest natomiast mo\u380?liwe zakwestionowanie raportu przez go\u322?os\u322?owne twierdzenia, tak jak to czyni Wsp\u243?lnota Mieszkaniowa w uzasadnieniu skargi kasacyjnej na str. 10, podnosz\u261?c, \u380?e przed\u322?o\u380?ony przez wnioskodawc\u281? na etapie post\u281?powania tocz\u261?cego si\u281? przed RDO\u346? raport warunk\u243?w tych nie spe\u322?nia\u322?.
\par 
\par Na str. 10 skargi kasacyjnej skar\u380?\u261?ca kasacyjnie Wsp\u243?lnota Mieszkaniowa podnosi, \u380?e uzupe\u322?niane na wezwanie GDO\u346? braki raportu nale\u380?a\u322?o oceni\u263? jako znacz\u261?ce, co potwierdzi\u322? zreszt\u261? swym dzia\u322?aniem sam GDO\u346? kilkukrotnie wzywaj\u261?c wnioskodawc\u281? do uzupe\u322?nienia raportu ju\u380? na etapie post\u281?powania drugoinstancyjnego. Odnosz\u261?c si\u281? do tego zarzutu wyja\u347?ni\u263? nale\u380?y, \u380?e maj\u261?c na uwadze zasad\u281? dwuinstancyjno\u347?ci post\u281?powania administracyjnego, kt\u243?rej istot\u261? jest zapewnienie stronom prawa do dwukrotnego rozpatrzenia i rozstrzygni\u281?cia sprawy, organ odwo\u322?awczy w niniejszej sprawie w ramach post\u281?powania odwo\u322?awczego dokona\u322? analizy zgromadzonego materia\u322?u dowodowego, w tym wniosku o wydanie decyzji \u347?rodowiskowej, raportu, uzupe\u322?nie\u324? raportu oraz tre\u347?ci decyzji RDO\u346? z 27 kwietnia 2018 r., nr WOO\u346?-II.4200.8.2016.MW.51 o \u347?rodowiskowych uwarunkowaniach dla przedsi\u281?wzi\u281?cia. W toku post\u281?powania odwo\u322?awczego, GDO\u346? rozpatrzy\u322? spraw\u281? w pe\u322?nym zakresie co do okoliczno\u347?ci faktycznych i prawnych, wnikliwie badaj\u261?c poprawno\u347?\u263? post\u281?powania przeprowadzonego przez organ I instancji. GDO\u346?, po weryfikacji akt sprawy, uzna\u322? za konieczne wezwanie inwestora do przed\u322?o\u380?enia wyja\u347?nie\u324? merytorycznych dotycz\u261?cych planowanego przedsi\u281?wzi\u281?cia. Na podstawie weryfikacji zebranych w sprawie dokument\u243?w, uzyskanych przez RDO\u346? w Warszawie, stanowisk w\u322?a\u347?ciwych organ\u243?w oraz przed\u322?o\u380?onych przez wnioskodawc\u281? wyja\u347?nie\u324?, GDO\u346?, a nast\u281?pnie S\u261?d I instancji mieli podstawy, aby stwierdzi\u263?, \u380?e w przedmiotowej sprawie nie wyst\u281?puj\u261? przes\u322?anki odmowy uzgodnienia warunk\u243?w realizacji przedsi\u281?wzi\u281?cia, a planowane przedsi\u281?wzi\u281?cie przy zachowaniu wymog\u243?w zreformowanych w decyzji GDO\u346? nie b\u281?dzie powodowa\u263? negatywnego oddzia\u322?ywania dla teren\u243?w s\u261?siednich, nie wp\u322?ynie na pogorszenie stanu \u347?rodowiska przyrodniczego ani nie b\u281?dzie mia\u322?o negatywnego wp\u322?ywu na warunki \u380?ycia i zdrowia ludzi.
\par 
\par Wyja\u347?ni\u263? nale\u380?y, \u380?e dokumentacja niniejszej sprawy zosta\u322?a skutecznie uzupe\u322?niona w wyniku wezwa\u324? organu. Analiza uzupe\u322?nie\u324? wykaza\u322?a, \u380?e dokumentacja zosta\u322?a zgromadzona w stopniu wystarczaj\u261?cym do pe\u322?nego i prawid\u322?owego rozpatrzenia sprawy. GDO\u346?, na podstawie weryfikacji zebranych w sprawie dokument\u243?w, stanowisk w\u322?a\u347?ciwych organ\u243?w oraz przed\u322?o\u380?onych przez wnioskodawc\u281? wyja\u347?nie\u324?, stwierdzi\u322?, \u380?e w sprawie nie wyst\u281?puj\u261? przes\u322?anki odmowy uzgodnienia warunk\u243?w realizacji przedsi\u281?wzi\u281?cia polegaj\u261?cego na realizacji [...]. W ocenie Naczelnego S\u261?du Administracyjnego orzekaj\u261?cego w tym sk\u322?adzie, planowane przedsi\u281?wzi\u281?cie przy zachowaniu wymog\u243?w zreformowanych w decyzji GDO\u346? z 9 listopada 2021 r. nie b\u281?dzie powodowa\u263? negatywnego oddzia\u322?ywania dla teren\u243?w s\u261?siednich, nie wp\u322?ynie na pogorszenie stanu \u347?rodowiska przyrodniczego ani nie b\u281?dzie mia\u322?a negatywnego wp\u322?ywu na warunki \u380?ycia i zdrowia ludzi.
\par 
\par Odnosz\u261?c si\u281? dalej do zarzut\u243?w skargi kasacyjnej Wsp\u243?lnoty Mieszkaniowej oraz jej uzasadnienia wskaza\u263? nale\u380?y, \u380?e nie mo\u380?na wi\u281?c stwierdzi\u263? by w sprawie dosz\u322?o do naruszenia art. 7, art. 77 \u167? 1 i art. 80 k.p.a. oraz art. 66 ust. 1 pkt 3b, pkt 5 u.u.i.\u347?. W toku post\u281?powania dotrzymano zasady prawdy obiektywnej oraz zasady uwzgl\u281?dniania interesu spo\u322?ecznego i s\u322?usznego interesu obywateli \u8211? podj\u281?to, skutecznie, wszelkie czynno\u347?ci niezb\u281?dne do dok\u322?adnego wyja\u347?nienia stanu faktycznego oraz do za\u322?atwienia sprawy, maj\u261?c na wzgl\u281?dzie interes spo\u322?eczny i s\u322?uszny interes obywateli. Materia\u322? dowodowy zosta\u322? zebrany w spos\u243?b wyczerpuj\u261?cy i jest zgodny z wymogami wynikaj\u261?cymi z art. 66 ust. 1 u.u.i.\u347?., co umo\u380?liwi\u322?o jego szczeg\u243?\u322?owe rozpatrzenie i dokonanie oceny oddzia\u322?ywania na \u347?rodowisko na podstawie ca\u322?okszta\u322?tu materia\u322?u dowodowego, w my\u347?l art. 62 ust. 1 u.u.i.\u347?.
\par 
\par Planowana budowa [...] nie b\u281?dzie mie\u263? znacz\u261?cego negatywnego oddzia\u322?ywania na obszary Natura 2000 i inne obszarowe formy ochrony przyrody, kt\u243?rych celem jest m.in. utrzymywanie r\u243?\u380?norodno\u347?ci biologicznej i krajobrazowej. Zdaniem Naczelnego S\u261?du Administracyjnego orzekaj\u261?cego w tym sk\u322?adzie, w raporcie w spos\u243?b wyczerpuj\u261?cy uzasadniono wyb\u243?r wariant\u243?w realizacji przedmiotowego przedsi\u281?wzi\u281?cia. O racjonalno\u347?ci wariantu przedsi\u281?wzi\u281?cia przewidzianego do realizacji przemawia mo\u380?liwo\u347?\u263? jego wykonania w kszta\u322?cie, kt\u243?ry odpowiada funkcji, jak\u261? ma pe\u322?ni\u263? [...].
\par 
\par Wariantowo\u347?\u263? rozwi\u261?za\u324? przedstawionych w raporcie dla przedmiotowego przedsi\u281?wzi\u281?cia nie ma charakteru pozornego. Uwzgl\u281?dniaj\u261?c tre\u347?\u263? art. 5 p.o.\u347?. reguluj\u261?cego zasad\u281? kompleksowo\u347?ci (komplementarno\u347?ci) nie wyst\u281?puj\u261? przeciwskazania do realizacji przedsi\u281?wzi\u281?cia we wskazanym przez inwestora wariancie II.1. W celu wyboru wariantu najbardziej optymalnego analizie wielokryterialnej poddano wariant II.1- rekomendowany przez inwestora (zgodnie z tre\u347?ci\u261? wniosku o wydanie decyzji \u347?rodowiskowej) oraz wariant I.1 i IIB.1. W analizie wielokryterialnej wariant\u243?w realizacji przedsi\u281?wzi\u281?cia wykorzystano wska\u378?niki charakteryzuj\u261?ce oddzia\u322?ywanie przedmiotowej inwestycji na \u347?rodowisko. W celu uchwycenia wi\u281?kszego znaczenia cz\u281?\u347?ci przyj\u281?tych wska\u378?nik\u243?w \u347?rodowiskowych pos\u322?u\u380?ono si\u281? systemem wag. W przedmiotowej analizie uwzgl\u281?dniono nast\u281?puj\u261?ce kryteria oraz ich wagi: kryteria spo\u322?eczno-\u347?rodowiskowe; kryteria \u347?rodowiskowo-techniczne. Wyniki przeprowadzonej analizy wielokryterialnej przedstawione w tabeli na str. 78-79 decyzji GDO\u346? potwierdzi\u322?y, \u380?e wyb\u243?r do realizacji wariantu II.1 jest prawid\u322?owy. Z przeprowadzonej analizy wielokryterialnej jednoznacznie wynika, wbrew twierdzeniom strony skar\u380?\u261?cej kasacyjnie, w przedmiotowej sprawie nie istnieje zasadno\u347?\u263? realizacji przedsi\u281?wzi\u281?cia w wariancie innym ni\u380? zaproponowany przez wnioskodawc\u281?. Wariant rekomendowany przez inwestora II.1 oraz racjonalny wariant alternatywny IIB.1 nie generuj\u261? tych samych oddzia\u322?ywa\u324? na \u347?rodowisko. W dokumentacji \u347?rodowiskowej przedstawiono i om\u243?wiono wszystkie warianty przedsi\u281?wzi\u281?cia z tak\u261? sam\u261? dok\u322?adno\u347?ci\u261?. Autorzy raportu uzasadnili wyb\u243?r wariantu rekomendowanego przez inwestora. Tym samym nie dosz\u322?o do naruszenia art. 66 ust. 2 u.u.i.\u347?.
\par 
\par Zdaniem Wsp\u243?lnoty Mieszkaniowej, wady post\u281?powania przed organem I instancji pr\u243?bowa\u322? konwalidowa\u263? GDO\u346?, ale dzia\u322?ania te z uwagi na skal\u281? i zakres uzupe\u322?nie\u324? raportu narusza\u322?y zasad\u281? dwuinstancyjno\u347?ci post\u281?powania. W ocenie Wsp\u243?lnoty Mieszkaniowej (str. 12 skargi kasacyjnej), S\u261?d I instancji nieprawid\u322?owo uzna\u322?, \u380?e podniesiony przez stron\u281? skar\u380?\u261?c\u261? zarzut braku w\u322?a\u347?ciwej analizy raportu przez RDO\u346? i GDO\u346? jest niezasadny. Wed\u322?ug skar\u380?\u261?cej kasacyjnie Wsp\u243?lnoty Mieszkaniowej, istotn\u261? wad\u261? raportu jest nierzetelna realizacja obowi\u261?zku wariantowania przedsi\u281?wzi\u281?cia. W ocenie skar\u380?\u261?cej kasacyjnie Wsp\u243?lnoty, warianty oznaczone dodatkow\u261? cyfr\u261? 1 r\u243?\u380?ni\u261? si\u281? od wariant\u243?w g\u322?\u243?wnych jedynie rodzajem powierzchni, co w opinii skar\u380?\u261?cej nie r\u243?\u380?nicuje ich na tyle, aby uzna\u263? je za warianty alternatywne. Przyj\u281?cie og\u243?lnikowego, niekompletnego i pozornego opisu wariant\u243?w wskazanych w raporcie oraz uznaniu przedstawionych przez inwestora wariant\u243?w jako wariant\u243?w alternatywnych wyklucza prawid\u322?ow\u261? i pog\u322?\u281?bion\u261? ocen\u281? (str. 13 skargi kasacyjnej). Skar\u380?\u261?ca kasacyjnie Wsp\u243?lnota Mieszkaniowa powo\u322?uj\u261?c si\u281? na pogl\u261?d wyra\u380?ony w orzecznictwie NSA zarzuca, \u380?e zaproponowane warianty r\u243?\u380?ni\u261? si\u281? przebiegiem - co jest niedopuszczalnym rodzajem wariantowania (str. 13 skargi kasacyjnej). Nale\u380?y wyja\u347?ni\u263?, \u380?e w wyroku NSA z 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II OSK 1605/13 na kt\u243?ry powo\u322?uje si\u281? skar\u380?\u261?ca kasacyjnie Wsp\u243?lnota Mieszkaniowa sformu\u322?owano tez\u281?, \u380?e "W przypadku przedsi\u281?wzi\u281?cia polegaj\u261?cego na budowie drogi wszystkie warianty musz\u261? si\u281? mie\u347?ci\u263? \u8211? w zakresie jej lokalizacji \u8211? w granicach jednego korytarza, od kt\u243?rego mo\u380?liwie s\u261? jedynie niewielkie odchylenia w poszczeg\u243?lnych wariantach, podyktowane w szczeg\u243?lno\u347?ci potrzeb\u261? ochrony siedlisk przyrodniczych poprzez ich omini\u281?cie i pozostawieniem poza liniami wyznaczaj\u261?cymi zasi\u281?g inwestycji". Przedmiotem przedsi\u281?wzi\u281?cia, kt\u243?rego dotyczy\u322? wyrok NSA z 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II OSK 1605/13 by\u322?a "[...]".
\par 
\par Przedsi\u281?wzi\u281?cie, kt\u243?rego dotyczy\u322? wyrok NSA z 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II OSK 1605/13 r\u243?\u380?ni si\u281? w spos\u243?b istotny od przedsi\u281?wzi\u281?cia b\u281?d\u261?cego przedmiotem zaskar\u380?onej decyzji kontrolowanej przez S\u261?d I instancji w niniejszej sprawie. Przypomnie\u263? nale\u380?y, \u380?e obejmuje ono "[...]".
\par 
\par S\u322?uszna teza wyra\u380?ona w wyroku NSA z 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II OSK 1605/13 nie mog\u322?a mie\u263? zastosowania w niniejszej sprawie, poniewa\u380? dotyczy\u322?a innego przedsi\u281?wzi\u281?cia, w szczeg\u243?lno\u347?ci pod wzgl\u281?dem jego lokalizacji ([...], a nie budowa i przebudowa g\u322?\u243?wnego szkieletowego uk\u322?adu drogowego miasta).
\par 
\par Budowa [...] jest nowym przedsi\u281?wzi\u281?ciem polegaj\u261?cym na tworzenie nowego fragmentu drogi ekspresowej od podstaw, na nowym terenie, podczas gdy budowa i przebudowa g\u322?\u243?wnego szkieletu miasta (istniej\u261?ce drogi) dotyczy zmian w istniej\u261?cej infrastrukturze drogowej (nowej lub rozbudowanej) tworz\u261?cej now\u261? substancj\u281? drogow\u261?, a przebudowa g\u322?\u243?wnego szkieletowego uk\u322?adu drogowego miasta modyfikuje parametry (np. szeroko\u347?\u263?, geometrie, sieci podziemne) istniej\u261?cej drogi, nie zmieniaj\u261?c jej fizycznych wymiar\u243?w w zasadniczych jej parametrach. R\u243?\u380?nica tkwi w punkcie wyj\u347?cia realizacji tych dw\u243?ch przedsi\u281?wzi\u281?\u263?: budowa oznacza brak lub szcz\u261?tkow\u261? istniej\u261?c\u261? drog\u281?, a przebudowa zak\u322?ada istnienie obiektu budowlanego, kt\u243?ry si\u281? zmienia w zakresie jego podstawowych parametr\u243?w.
\par 
\par Skar\u380?\u261?ca kasacyjnie Wsp\u243?lnota Mieszkaniowa na str. 14 skargi kasacyjnej podnosi, \u380?e S\u261?d I instancji nie dostrzega, \u380?e lokalizacja przedmiotowego przedsi\u281?wzi\u281?cia znajduje si\u281? w bezpo\u347?rednim s\u261?siedztwie osiedli mieszkaniowych oraz teren\u243?w rekreacyjnych i us\u322?ugowych, z kt\u243?rych korzystaj\u261? mieszka\u324?cy.
\par 
\par Odnosz\u261?c si\u281? do tego zarzutu wyja\u347?ni\u263? nale\u380?y, \u380?e dopuszczalno\u347?\u263? przedmiotowego przedsi\u281?wzi\u281?cia zosta\u322?a potwierdzona w tre\u347?ci raportu o oddzia\u322?ywaniu przedsi\u281?wzi\u281?cia na \u347?rodowisko oraz w toku przeprowadzonego post\u281?powania przez RDO\u346? i GDO\u346?. Wynika z niego, \u380?e zostan\u261? zachowane standardy jako\u347?ci \u347?rodowiska, kt\u243?re zweryfikowane zosta\u322?y na etapie wydawania decyzji o \u347?rodowiskowych uwarunkowaniach.
\par 
\par Na podstawie przedmiotowego raportu, orzekaj\u261?ce w sprawie organy analizowa\u322?y trzy warianty lokalizacyjne tego przedsi\u281?wzi\u281?cia, tj. wariant I.1, II.1, oraz IIB.l. Prawid\u322?owy opis wariant\u243?w, tak jak mia\u322?o to miejsce w przedmiotowej sprawie, powinien zawiera\u263? warianty, kt\u243?re s\u261? racjonalne, czyli mo\u380?liwe do zrealizowania oraz alternatywne wobec siebie, czyli r\u243?\u380?ni\u261?ce si\u281? mi\u281?dzy sob\u261?. Warianty te dopiero w analizie wielokryterialnej ocenia si\u281? pod k\u261?tem ich oddzia\u322?ywania przedsi\u281?wzi\u281?cia na \u347?rodowisko. Cech\u261? r\u243?\u380?ni\u261?c\u261? warianty drogi mo\u380?e by\u263? odmienno\u347?\u263? ich przebiegu na poszczeg\u243?lnych odcinkach.
\par 
\par Odnosz\u261?c si\u281? dalej do skargi kasacyjnej Wsp\u243?lnoty Mieszkaniowej nale\u380?y stwierdzi\u263?, \u380?e S\u261?d I instancji mia\u322? podstawy do uznania, \u380?e organ odwo\u322?awczy, na podstawie weryfikacji zebranych w sprawie dokument\u243?w, uzyskanych przez RDO\u346? w Warszawie, stanowisk w\u322?a\u347?ciwych organ\u243?w oraz przed\u322?o\u380?onych przez wnioskodawc\u281? wyja\u347?nie\u324? prawid\u322?owo stwierdzi\u322?, \u380?e w przedmiotowej sprawie nie wyst\u281?puj\u261? przes\u322?anki odmowy uzgodnienia warunk\u243?w realizacji przedmiotowego przedsi\u281?wzi\u281?cia.
\par 
\par Powy\u380?sze rozwa\u380?ania wskazuj\u261? na niezasadno\u347?\u263? zarzutu skargi kasacyjnej Wsp\u243?lnoty Mieszkaniowej dotycz\u261?cego naruszenia przepis\u243?w post\u281?powania, a to art. 77 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 151 p.p.s.a. i art. 145 \u167? 1 pkt 1 lit. c, p.p.s.a. poprzez niezasadnie oddalenie skargi mimo naruszenia przez organ administracji art. 7, 77 i 80, 107 \u167? 3 k.p.a., jak i prawa materialnego - art. 66 ust. 1 pkt 5, art. 81 ust. 1, u.u.i.\u347?. w zw. z art. 151 p.p.s.a. Wszystkie poruszone w skardze kasacyjnej Wsp\u243?lnoty Mieszkaniowej zagadnienia by\u322?y przedmiotem oceny dokonanej przez organy administracji. Okoliczno\u347?\u263?, \u380?e strona skar\u380?\u261?ca kasacyjnie nie podziela tych wniosk\u243?w nie stanowi podstawy do skutecznego postawienia zarzut\u243?w skargi kasacyjnej dotycz\u261?cych naruszenia art. 7, 77 i 80 k.p.a.
\par 
\par Skoro podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty Wsp\u243?lnoty Mieszkaniowej F. z siedzib\u261? w W. okaza\u322?y si\u281? nieskuteczne, Naczelny S\u261?d Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddali\u322? skarg\u281? kasacyjn\u261?.
\par 
\par Nie jest zasadna skarga kasacyjna Stowarzyszenia Z. z siedzib\u261? w W.
\par 
\par Nie zas\u322?ugiwa\u322? na uwzgl\u281?dnienie zarzut dotycz\u261?cy naruszenia: art. 145 \u167? 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 8, art. 75 \u167? 1, art. 77 \u167? 1, art. 78 \u167? 1 i art. 80 k.p.a.
\par 
\par Odnosz\u261?c si\u281? do tego zarzutu oraz jego uzasadnienia, zgodzi\u263? nale\u380?y si\u281? z S\u261?dem I instancji, \u380?e organy podj\u281?\u322?y wszelkie czynno\u347?ci niezb\u281?dne do dok\u322?adnego wyja\u347?nienia stanu faktycznego oraz do za\u322?atwienia sprawy, maj\u261?c na wzgl\u281?dzie interes spo\u322?eczny i s\u322?uszny interes obywateli. Inwestor by\u322? trzykrotnie wzywany do uzupe\u322?nienia raportu o oddzia\u322?ywaniu przedmiotowego przedsi\u281?wzi\u281?cia na \u347?rodowisko. Spe\u322?nione zosta\u322? wymagania wynikaj\u261?ce z tre\u347?ci art. 7 k.p.a. Nie dosz\u322?o do naruszenia art. 77 i art. 80 k.p.a. Ma racj\u281? S\u261?d I instancji, \u380?e organ II instancji w spos\u243?b wyczerpuj\u261?cy zebra\u322? i rozpatrzy\u322? ca\u322?o\u347?\u263? materia\u322?u dowodowego, co umo\u380?liwi\u322?o dokonanie oceny dowod\u243?w, wymaganej zgodnie z art. 80 k.p.a. czego konsekwencj\u261? tych dzia\u322?a\u324? by\u322?a modyfikacja cz\u281?\u347?ci decyzji organu I instancji.
\par 
\par W trafnej ocenie S\u261?du I instancji, w analizowanej sprawie nie dosz\u322?o do przekroczenia granic swobodnej oceny dowod\u243?w, o kt\u243?rej mowa w art. 80 k.p.a.
\par 
\par Nie zas\u322?ugiwa\u322? na uwzgl\u281?dnienie zarzut dotycz\u261?cy naruszenia prawa materialnego - art. 33 ustawy o ochronie przyrody (u.o.p.) w zw. z art. 6 ust. 3 i 4 dyrektywy Rady 92/43/EWG z 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz. U. UE. L. 1992. 206. 7. ze zm.), przez brak oceny potencjalnego naruszenia art. 33 u.o.p. w kontek\u347?cie istotno\u347?ci oddzia\u322?ywania trasy na \u347?rodowisko obszaru Natura 2000, co mog\u322?o mie\u263? istotny wp\u322?yw na wynik sprawy.
\par 
\par Odnosz\u261?c si\u281? do tego zarzutu oraz jego uzasadnienia wyja\u347?ni\u263? nale\u380?y, \u380?e naruszenie prawa materialnego mo\u380?e przejawia\u263? si\u281? w dw\u243?ch postaciach: jako b\u322?\u281?dna wyk\u322?adnia albo jako niew\u322?a\u347?ciwe zastosowanie okre\u347?lonego przepisu prawa. Podnosz\u261?c zarzut naruszenia prawa materialnego przez jego b\u322?\u281?dn\u261? wyk\u322?adni\u281? wykaza\u263? nale\u380?y, \u380?e s\u261?d mylnie zrozumia\u322? stosowany przepis prawa, natomiast uzasadniaj\u261?c zarzut niew\u322?a\u347?ciwego zastosowania przepisu prawa materialnego wykaza\u263? nale\u380?y, \u380?e s\u261?d stosuj\u261?c przepis pope\u322?ni\u322? b\u322?\u261?d subsumpcji, czyli \u380?e niew\u322?a\u347?ciwie uzna\u322?, \u380?e stan faktyczny przyj\u281?ty w sprawie odpowiada lub nie odpowiada stanowi faktycznemu zawartemu w hipotezie normy prawnej zawartej w przepisie prawa. W obu tych przypadkach autor skargi kasacyjnej wykaza\u263? musi, jak w jego ocenie powinna by\u263? rozumiana norma zawarta w stosowanym przepisie prawa, czyli jaka powinna by\u263? jego prawid\u322?owa wyk\u322?adnia.
\par 
\par Wszystkich tych wymaga\u324? opisanych wy\u380?ej nie spe\u322?nia zarzut przedstawiony w skardze kasacyjnej Stowarzyszenia Z. z siedzib\u261? w W. dotycz\u261?cy naruszenia prawa materialnego.
\par 
\par Wskaza\u263? nale\u380?y, \u380?e art. 33 u.o.p. sk\u322?ada si\u281? z trzech jednostek redakcyjnych w postaci ust\u281?p\u243?w o zr\u243?\u380?nicowanej tre\u347?ci normatywnej dotycz\u261?cej zakaz\u243?w obowi\u261?zuj\u261?cych na obszarach Natura 2000. W \u347?wietle tre\u347?ci art. 176 p.p.s.a., skarga kasacyjna jest sformalizowanym \u347?rodkiem prawnym i powinna czyni\u263? zado\u347?\u263? nie tylko wymaganiom przypisanym dla pisma w post\u281?powaniu s\u261?dowym, lecz tak\u380?e przewidzianym dla niej wymaganiom, tzn. powinna zawiera\u263? m.in. przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Jest to niezwykle istotna kwestia, przes\u261?dzaj\u261?c\u261? o zakresie kontroli instancyjnej, dokonywanej przez Naczelny S\u261?d Administracyjny, kt\u243?ry nie mo\u380?e uzupe\u322?nia\u263?, rozszerza\u263? czy precyzowa\u263? zarzut\u243?w kasacyjnych. Przez przytoczenie podstawy kasacyjnej nale\u380?y rozumie\u263? wskazanie konkretnej jednostki redakcyjnej okre\u347?lonego aktu prawnego. Skarga kasacyjna powinna by\u263? tak zredagowana, aby nie stwarza\u322?a w\u261?tpliwo\u347?ci interpretacyjnych. Tymczasem skar\u380?\u261?ce kasacyjnie Stowarzyszenie wskaza\u322?o og\u243?lnie na naruszenie art. 33 u.o.p., kt\u243?ry sk\u322?ada si\u281? z trzech jednostek redakcyjnych. Nie jest dopuszczalne pakietowe formu\u322?owanie zarzutu w odniesieniu do przepis\u243?w prawa o rozbudowanej i zr\u243?\u380?nicowanej tre\u347?ci normatywnej, jak\u261? posiada art. 33 u.o.p. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skar\u380?\u261?ce kasacyjnie Stowarzyszenie nie przedstawi\u322?o adekwatnej do tre\u347?ci art. 33 u.o.p. argumentacji odnosz\u261?cej si\u281? do tak sformu\u322?owanego zarzutu. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie zarzucono b\u322?\u281?dnej wyk\u322?adni art. 33 u.o.p. albo niew\u322?a\u347?ciwego zastosowania art. 33 u.o.p.
\par 
\par W uzasadnieniu skargi kasacyjnej nadal powo\u322?ano si\u281? na art. 33 u.o.p. oraz dodatkowo na art. 34 u.o.p., kt\u243?ry sk\u322?ada si\u281? z dw\u243?ch jednostek redakcyjnych w postaci ust\u281?p\u243?w. Z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika, \u380?e zdaniem skar\u380?\u261?cego kasacyjnie Stowarzyszenia z du\u380?ym prawdopodobie\u324?stwem nale\u380?a\u322?o uzna\u263?, \u380?e budowa i eksploatacja trasy w tym spornym wariancie mo\u380?e mie\u263? znacz\u261?co negatywne oddzia\u322?ywanie na obszar Natura 2000 ([...]), a wi\u281?c sprawa musia\u322?aby si\u281? oprze\u263? o art. 33 i 34 ustawy o ochronie przyrody.
\par 
\par Odnosz\u261?c si\u281? dalej do zarzutu naruszenia prawa materialnego przedstawionego w skardze kasacyjnej Stowarzyszenia Z. z siedzib\u261? w W. oraz jego uzasadnienia wskaza\u263? nale\u380?y, \u380?e przeprowadzona ocena oddzia\u322?ywania na \u347?rodowisko wykaza\u322?a, \u380?e przedsi\u281?wzi\u281?cie nie b\u281?dzie znacz\u261?co negatywnie oddzia\u322?ywa\u263? na obszary Natura 2000, kt\u243?rymi w przedmiotowej sprawie s\u261? obszary: [...], obszar [...] i obszar [...]. W takiej sytuacji nie mo\u380?na twierdzi\u263?, \u380?e dosz\u322?o do naruszenia art. 6 ust. 3 i 4 dyrektywy 92/43/EWG Rady z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz. Urz. UE L 206 z 22 lipca 1992 r., s. 7 ze zm.).
\par 
\par Przypomnie\u263? nale\u380?y, \u380?e zgodnie z art. 6 ust. 3 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz. U. UE. L. z 1992 r. Nr 206, str. 7 z p\u243?\u378?n. zm., dalej: dyrektywa siedliskowa), ka\u380?dy plan lub przedsi\u281?wzi\u281?cie, kt\u243?re nie jest bezpo\u347?rednio zwi\u261?zane lub konieczne do zagospodarowania terenu, ale kt\u243?re mo\u380?e na nie w istotny spos\u243?b oddzia\u322?ywa\u263?, zar\u243?wno oddzielnie, jak i w po\u322?\u261?czeniu z innymi planami lub przedsi\u281?wzi\u281?ciami, podlega odpowiedniej ocenie jego skutk\u243?w dla danego terenu z punktu widzenia za\u322?o\u380?e\u324? jego ochrony. W \u347?wietle wniosk\u243?w wynikaj\u261?cych z tej oceny oraz bez uszczerbku dla przepis\u243?w ust. 4 w\u322?a\u347?ciwe w\u322?adze krajowe wyra\u380?aj\u261? zgod\u281? na ten plan lub przedsi\u281?wzi\u281?cie dopiero po upewnieniu si\u281?, \u380?e nie wp\u322?ynie on niekorzystnie na dany teren oraz, w stosownych przypadkach, po uzyskaniu opinii ca\u322?ego spo\u322?ecze\u324?stwa. W my\u347?l art. 6 ust. 4 dyrektywy siedliskowej, Je\u347?li pomimo negatywnej oceny skutk\u243?w dla danego terenu oraz braku rozwi\u261?za\u324? alternatywnych, plan lub przedsi\u281?wzi\u281?cie musi jednak zosta\u263? zrealizowane z powod\u243?w o charakterze zasadniczym wynikaj\u261?cych z nadrz\u281?dnego interesu publicznego, w tym interes\u243?w maj\u261?cych charakter spo\u322?eczny lub gospodarczy, Pa\u324?stwo Cz\u322?onkowskie stosuje wszelkie \u347?rodki kompensuj\u261?ce konieczne do zapewnienia ochrony og\u243?lnej sp\u243?jno\u347?ci Natury 2000. O przyj\u281?tych \u347?rodkach kompensuj\u261?cych Pa\u324?stwo Cz\u322?onkowskie informuje Komisj\u281?.
\par 
\par Zgodnie z zasad\u261? kompleksowo\u347?ci uregulowan\u261? w art. 5 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony \u347?rodowiska (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1973) nie wyst\u281?puj\u261? przeciwskazania do realizacji przedmiotowej inwestycji we wskazanym przez inwestora wariancie II.1. W celu wyboru wariantu najbardziej optymalnego analizie wielokryterialnej poddano wariant II.1 \u8212? rekomendowany przez inwestora (zgodnie z tre\u347?ci\u261? wniosku o wydanie decyzji o \u347?rodowiskowych uwarunkowaniach) oraz wariant I.1 i IIB.1.
\par 
\par Odnosz\u261?c si\u281? dalej do zarzutu naruszenia prawa materialnego przedstawionego w skardze kasacyjnej Stowarzyszenie Z. z siedzib\u261? w W. podkre\u347?li\u263? nale\u380?y, \u380?e ocena zasadno\u347?ci zarzutu naruszenia prawa materialnego mo\u380?e by\u263? dokonana wy\u322?\u261?cznie na podstawie ustalonego w sprawie stanu faktycznego, nie za\u347? na podstawie stanu faktycznego, kt\u243?ry skar\u380?\u261?cy uznaje za prawid\u322?owy (por. wyrok NSA z 30 lipca 2024 r., sygn. akt III OSK 3049/23).
\par 
\par Tre\u347?\u263? zarzut\u243?w przedstawionych w pkt III. petitum skargi kasacyjnej dotycz\u261?cych naruszenia prawa materialnego prowadzi do wniosku, \u380?e strona skar\u380?\u261?ca kasacyjnie, zarzucaj\u261?c S\u261?dowi I instancji niew\u322?a\u347?ciwe zastosowanie art. 33 u.o.p., w rzeczywisto\u347?ci kwestionuje ustalenia odnosz\u261?ce si\u281? do okoliczno\u347?ci faktycznych niniejszej sprawy.
\par 
\par Z analizy tre\u347?ci zarzut\u243?w naruszenia prawa materialnego przedstawionych w petitum skargi kasacyjnej Stowarzyszenia Z. wynika, \u380?e skar\u380?\u261?cy kasacyjnie kwestionuje prawid\u322?owo\u347?\u263? oceny istotnych element\u243?w stanu faktycznego sprawy realizacji przedsi\u281?wzi\u281?cia pn. "[...]". W zwi\u261?zku z tym nale\u380?y podkre\u347?li\u263?, \u380?e zgodnie z ugruntowanymi pogl\u261?dami prezentowanymi w orzecznictwie Naczelnego S\u261?du Administracyjnego niedopuszczalne jest zast\u281?powanie zarzutu naruszenia przepis\u243?w post\u281?powania, zarzutem naruszenia prawa materialnego i za jego pomoc\u261? kwestionowanie ustale\u324? faktycznych. Pr\u243?ba zwalczenia ustale\u324? faktycznych poczynionych przez S\u261?d I instancji nie mo\u380?e nast\u261?pi\u263? przez zarzut naruszenia prawa materialnego. Ocena zarzutu naruszenia prawa materialnego mo\u380?e by\u263? dokonana wy\u322?\u261?cznie na podstawie konkretnego stanu faktycznego, nie za\u347? na podstawie stanu faktycznego, kt\u243?ry skar\u380?\u261?cy uznaje za prawid\u322?owy (zob. wyrok NSA z 6 marca 2013 r., sygn. akt II GSK 2328/11; wyrok NSA z 14 lutego 2013 r., sygn. akt II GSK 2173/11). Je\u380?eli strona uwa\u380?a, \u380?e ustalenia faktyczne s\u261? b\u322?\u281?dne, to zarzut naruszenia prawa materialnego przez b\u322?\u281?dne zastosowanie jest co najmniej przedwczesny, a zarzut naruszenia prawa przez b\u322?\u281?dn\u261? jego wyk\u322?adni\u281? - niezasadny. Zarzut naruszenia prawa materialnego nie mo\u380?e opiera\u263? si\u281? na wadliwym (kwestionowanym przez stron\u281?) ustaleniu faktu (zob. wyrok NSA z 13 marca 2013 r., II GSK 2391/11, z 30 lipca 2024 r., sygn. akt III OSK 3049/23). Dlatego r\u243?wnie\u380? z tego powodu zarzuty przedstawione w pkt III. petitum skargi kasacyjnej dotycz\u261?ce naruszenia prawa materialnego okaza\u322?y si\u281? w niniejszej sprawie nieskuteczne.
\par 
\par Skoro podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty Stowarzyszenia Z. z siedzib\u261? w W. okaza\u322?y si\u281? nieskuteczne, Naczelny S\u261?d Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddali\u322? skarg\u281? kasacyjn\u261?.
\par 
\par Nie jest zasadna skarga kasacyjna Stowarzyszenia Zwyk\u322?ego "O.".
\par 
\par Nie zas\u322?ugiwa\u322? na uwzgl\u281?dnienie zarzut przedstawiony w pkt 2) petitum skargi kasacyjnej dotycz\u261?cy naruszenia prawa procesowego, a to art. 145 \u167? 1 pkt 1 lit. c) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 54 ze zm.) w zw. z art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. a tak\u380?e art. 138 \u167? 1 pkt 1 i 2 k.p.a., przez ich niezastosowanie, co mia\u322?o istotny wp\u322?yw na wynik sprawy.
\par 
\par Odnosz\u261?c si\u281? do tego zarzutu oraz jego uzasadnienia wskaza\u263? nale\u380?y przepisy art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. a tak\u380?e art. 138 \u167? 1 pkt 1 i 2 k.p.a. zosta\u322?y zastosowane przez organ II instancji prawid\u322?owo. Zaskar\u380?on\u261? decyzj\u261? organ odwo\u322?awczy uchyli\u322? w cz\u281?\u347?ci i w tym zakresie orzek\u322? co do istoty sprawy lub umorzy\u322? post\u281?powanie organu I instancji, a w pozosta\u322?ym zakresie utrzyma\u322? w mocy decyzj\u281? RDO\u346? w Warszawie z 27 kwietnia 2018 r. W orzecznictwie wyra\u380?ono pogl\u261?d, kt\u243?ry podziela Naczelny S\u261?d Administracyjny orzekaj\u261?cy w tym sk\u322?adzie, \u380?e "Nie mo\u380?e jednak budzi\u263? w\u261?tpliwo\u347?ci, \u380?e ta cz\u281?\u347?\u263? sprawy administracyjnej, je\u380?eli da si\u281? ze wzgl\u281?du na sw\u243?j charakter wyodr\u281?bni\u263? jako samodzielny fragment przedmiotu orzekania, podlega tym samym zasadom, kt\u243?re zosta\u322?y wi\u261?\u380?\u261?co okre\u347?lone w art. 138 k.p.a. To znaczy, \u380?e organ odwo\u322?awczy, uchylaj\u261?c decyzji organu I instancji w cz\u281?\u347?ci i w tym zakresie orzekaj\u261?c ponownie merytorycznie, jest uprawniony w pozosta\u322?ej cz\u281?\u347?ci do wydania r\u243?wnie\u380? rozstrzygni\u281?cia, o kt\u243?rym mowa w art. 138 \u167? 1 pkt 1 k.p.a., a wi\u281?c utrzymania decyzji organu I instancji w mocy. Zasadnicze znaczenie przypisa\u263? nale\u380?y wy\u322?\u261?cznie temu, by rozstrzygni\u281?cie organu odwo\u322?awczego prowadzi\u322?o do pe\u322?nej kontroli rozstrzygni\u281?cia pierwszoinstancyjnego, co powinno co do zasady wyklucza\u263? sytuacj\u281? prowadz\u261?c\u261? do tego, \u380?e organ odwo\u322?awczy uchyli decyzj\u281? organu I instancji w cz\u281?\u347?ci i orzeknie w tym zakresie ponownie, nie wskazuj\u261?c jednak jakim rozstrzygni\u281?ciem nale\u380?y obj\u261?\u263? pozosta\u322?\u261? nieuchylon\u261? cz\u281?\u347?\u263? decyzji" (zob. wyrok NSA z 19 stycznia 2017 r., sygn. akt II OSK 986/15). W orzecznictwie NSA wyra\u380?ono r\u243?wnie\u380? pogl\u261?d, \u380?e "Orzeczenie organu odwo\u322?awczego o uchyleniu decyzji w cz\u281?\u347?ci, przy braku innych rozstrzygni\u281?\u263?, oznacza \u380?e w pozosta\u322?ej cz\u281?\u347?ci organ utrzymuje w mocy zaskar\u380?on\u261? decyzj\u281?. Pogl\u261?d ten znajduje oparcie w literalnej wyk\u322?adni art. 138 \u167? 1 pkt 2 k.p.a. a tak\u380?e w stanowisku prezentowanym w pi\u347?miennictwie i orzecznictwie s\u261?d\u243?w administracyjnych. Wskazuje si\u281?, \u380?e w katalogu orzecze\u324? dost\u281?pnych organowi odwo\u322?awczemu, rozstrzygaj\u261?cych co do istoty daje si\u281? wyodr\u281?bni\u263? decyzje merytoryczne i merytoryczno-reformatoryjne. Te pierwsze - jak zauwa\u380?y\u322? Z. Kmieciak - "utrzymuj\u261? w mocy zaskar\u380?on\u261? decyzj\u281?, drugie za\u347? - uchylaj\u261? j\u261? w ca\u322?o\u347?ci lub w cz\u281?\u347?ci i w tym zakresie rozstrzygaj\u261? o istocie sprawy" (zob. Z. Kmieciak (w:) Z. Kmieciak i inni, Kodeks post\u281?powania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2023, s. 805, zob. te\u380?. B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks post\u281?powania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2017, s. 723-725, wyrok Naczelnego S\u261?du Administracyjnego z dnia 17 wrze\u347?nia 2019 r., sygn. akt I GSK 1226/19, wyrok NSA z 18 stycznia 2023 r., sygn. akt I GSK 113/22). Umorzenie post\u281?powania odwo\u322?awczego, na podstawie art. 138 \u167? 1 pkt 3 k.p.a., mo\u380?e mie\u263? zatem miejsce wy\u322?\u261?cznie wtedy, gdy organ II instancji stwierdzi, \u380?e zasz\u322?y okoliczno\u347?ci skutkuj\u261?ce bezprzedmiotowo\u347?ci\u261? tego post\u281?powania, co ma miejsce w\u243?wczas, gdy w post\u281?powaniu tym nast\u261?pi\u322? brak kt\u243?rego\u347? z element\u243?w materialnego stosunku prawnego skutkuj\u261?cy brakiem podstaw do merytorycznego za\u322?atwienia sprawy co do jej istoty (zob. wyrok NSA z 1 kwietnia 2022 r., sygn. akt I OSK 25/21). Zgodnie z art. 138 \u167? 1 k.p.a., organ odwo\u322?awczy wydaje decyzj\u281?, w kt\u243?rej: 1) utrzymuje w mocy zaskar\u380?on\u261? decyzj\u281? albo 2) uchyla zaskar\u380?on\u261? decyzj\u281? w ca\u322?o\u347?ci albo w cz\u281?\u347?ci i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylaj\u261?c t\u281? decyzj\u281? - umarza post\u281?powanie pierwszej instancji w ca\u322?o\u347?ci albo w cz\u281?\u347?ci, albo 3) umarza post\u281?powanie odwo\u322?awcze. Regulacja prawna zawarta w art. 138 \u167? 1 pkt 2 k.p.a. stanowi katalog zamkni\u281?ty rodzaj\u243?w decyzji, jakie mo\u380?e wyda\u263? organ odwo\u322?awczy. Innymi s\u322?owy, organ odwo\u322?awczy nie mo\u380?e wyda\u263? decyzji o innym brzmieniu sentencji ni\u380? wymienione w ww. artykule (zob. wyrok NSA z 8 sierpnia 2018 r., sygn. akt I OSK 2294/16).
\par 
\par Nie zas\u322?ugiwa\u322? na uwzgl\u281?dnienie zarzut przedstawiony w pkt 1) petitum skargi kasacyjnej dotycz\u261?cy naruszenia prawa materialnego, a to art. 66 ust. 1 pkt 5, 6 i 7 ustawy z dnia 3 pa\u378?dziernika 2008 r. o udost\u281?pnianiu informacji o \u347?rodowisku i jego ochronie, udziale spo\u322?ecze\u324?stwa w ochronie \u347?rodowiska oraz o ocenach oddzia\u322?ywania na \u347?rodowisko (tj.: Dz. U. z 2021 r., poz. 247, dalej: u.u.i.\u347?.), przez jego b\u322?\u281?dn\u261? wyk\u322?adni\u281? polegaj\u261?c\u261? na przyj\u281?ciu, \u380?e w przedmiotowej sprawie nie istnieje zasadno\u347?\u263? realizacji przedsi\u281?wzi\u281?cia w wariancie innym ni\u380? zaproponowany przez wnioskodawc\u281?, podczas gdy, wariantem korzystnym dla \u347?rodowiska jest wariant I. a nie wariant II. gdy\u380? przy wyborze wariantu najwa\u380?niejsze znaczenie ma aspekt \u347?rodowiskowy.
\par 
\par Odnosz\u261?c si\u281? do tego zarzutu oraz jego uzasadnienia wyja\u347?ni\u263? nale\u380?y, \u380?e S\u261?d I instancji dokona\u322? prawid\u322?owej wyk\u322?adni art. 66 ust. 1 pkt 5, 6 i 7. Wskaza\u263? r\u243?wnie\u380? nale\u380?y, \u380?e obowi\u261?zek wynikaj\u261?cy art. 66 ust. 1 pkt 5 u.u.i.\u347?. zosta\u322? wykonany prawid\u322?owo. W raporcie o oddzia\u322?ywaniu przedsi\u281?wzi\u281?cia na \u347?rodowisko rozwa\u380?ono trzy warianty lokalizacyjne przedmiotowego przedsi\u281?wzi\u281?cia. Opis przedstawionych wariant\u243?w jest prawid\u322?owy, uwzgl\u281?dnia wszystkie potencjalne oddzia\u322?ywania przedmiotowego przedsi\u281?wzi\u281?cia na \u347?rodowisko, tak jak mia\u322?o to miejsce w przedmiotowej sprawie. W raporcie przedstawiono warianty, kt\u243?re s\u261? racjonalne, czyli mo\u380?liwe do zrealizowania oraz alternatywne wobec siebie, czyli r\u243?\u380?ni\u261?ce si\u281? mi\u281?dzy sob\u261?.
\par 
\par Z przeprowadzonej przez GDO\u346? analizy i oceny przed\u322?o\u380?onego przez inwestora raportu, wynika, \u380?e z punktu widzenia ca\u322?o\u347?ciowego, jak i w kontek\u347?cie \u347?rodowiskowym, nie wyst\u281?puj\u261? przeciwskazania do realizacji przedmiotowego przedsi\u281?wzi\u281?cia we wskazanym przez inwestora wariancie. Z przeprowadzonej analizy wielokryterialnej jednoznacznie wynika, wbrew twierdzeniom skar\u380?\u261?cych, w przedmiotowej sprawie nie istnieje zasadno\u347?\u263? realizacji przedsi\u281?wzi\u281?cia w wariancie innym ni\u380? zaproponowany przez wnioskodawc\u281?.
\par 
\par Zarzuty skargi kasacyjnej Stowarzyszenia Zwyk\u322?ego "O." zar\u243?wno dotycz\u261?ce naruszenia przepis\u243?w post\u281?powania, jak i naruszenia przepis\u243?w prawa materialnego sprowadzaj\u261? si\u281? w istocie do kwestionowania tre\u347?ci z\u322?o\u380?onego w tej sprawie raportu o oddzia\u322?ywaniu przedsi\u281?wzi\u281?cia na \u347?rodowisko.
\par 
\par W kontek\u347?cie zarzut\u243?w skargi kasacyjnej Stowarzyszenia Zwyk\u322?ego "O." ponownie przypomnie\u263? nale\u380?y, \u380?e raport jako dow\u243?d podlega ocenie na zasadach okre\u347?lonych w art. 7, art. 77, art. 80 i art. 81 k.p.a. W\u322?a\u347?ciwy organ jest zobowi\u261?zany do sprawdzenia tre\u347?ci raportu w kontek\u347?cie spe\u322?nienia przez niego warunk\u243?w, o jakich stanowi art. 66 u.u.i.\u347?. oraz jego aktualno\u347?ci i rzetelno\u347?ci sporz\u261?dzenia. Organ nie jest zatem zwi\u261?zany tre\u347?ci\u261? raportu o oddzia\u322?ywaniu przedsi\u281?wzi\u281?cia na \u347?rodowisko, co powoduje, \u380?e dokonuj\u261?c jego oceny powinien d\u261?\u380?y\u263? do wydania orzeczenia odpowiadaj\u261?cego wyra\u380?onej w art. 7 k.p.a. zasadzie prawdy obiektywnej.
\par 
\par Zadaniem organu prowadz\u261?cego post\u281?powanie jest zatem w pierwszej kolejno\u347?ci sprawdzenie raportu pod wzgl\u281?dem spe\u322?nienia wymog\u243?w formalnych oraz materialnych. Obowi\u261?zkiem organu jest r\u243?wnie\u380? weryfikacja materia\u322?\u243?w stanowi\u261?cych podstaw\u281? sporz\u261?dzonego raportu. Ponadto, chocia\u380? organ nie jest zwi\u261?zany tre\u347?ci\u261? raportu, to ustalenia w nim zawarte mog\u261? kszta\u322?towa\u263? tre\u347?\u263? osnowy decyzji \u347?rodowiskowej, je\u380?eli raport jest rzetelny, sp\u243?jny, wolny od niejasno\u347?ci i nie\u347?cis\u322?o\u347?ci. Raport mo\u380?e by\u263? kwestionowany przez strony, jak i r\u243?wnie\u380? przez przedstawicieli spo\u322?ecze\u324?stwa (por. wyrok Naczelnego S\u261?du Administracyjnego z 21 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OSK 2213/13). Organ ocenia zatem raport pod k\u261?tem jego zupe\u322?no\u347?ci, rzetelno\u347?ci i sp\u243?jno\u347?ci.
\par 
\par W konsekwencji jednak, kwestionowanie merytorycznej tre\u347?ci raportu przez strony post\u281?powania mo\u380?liwe jest wy\u322?\u261?cznie na podstawie dokumentu posiadaj\u261?cego tak\u261? sam\u261? moc dowodow\u261?, a wi\u281?c tzw. kontrraportu, czyli opinii sporz\u261?dzonej r\u243?wnie\u380? przez osob\u281? posiadaj\u261?c\u261? wiadomo\u347?ci specjalne (zob. wyrok NSA z 9 kwietnia 2024 r., sygn. akt III OSK 1418/22). Nie jest natomiast mo\u380?liwe zakwestionowanie raportu przez go\u322?os\u322?owne twierdzenia, tak jak to czyni Stowarzyszenie Zwyk\u322?e "O." w uzasadnieniu skargi kasacyjnej.
\par 
\par Skoro podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty Stowarzyszenia Zwyk\u322?ego "O." okaza\u322?y si\u281? nieskuteczne, Naczelny S\u261?d Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddali\u322? skarg\u281? kasacyjn\u261?.
\par 
\par Maj\u261?c na wzgl\u281?dzie powy\u380?sze, wszystkie skargi kasacyjne wniesione w niniejszej sprawie zosta\u322?y oddalone na podstawie art. 184 p.p.s.a.
\par 
\par O sprostowaniu oczywistej omy\u322?ki zawartej w sentencji zaskar\u380?onego wyroku S\u261?du I instancji Naczelny S\u261?d Administracyjny orzek\u322? na podstawie art. 156 \u167? 3 p.p.s.a.
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\pard}