Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia K.G. z dnia 2 kwietnia 2020r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 marca 2020 r. sygn. akt I SA/Gd 2231/19 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K.G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 4 października 2019 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki postanawia odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 2 marca 2020 r., sygn. akt I SA/Gd 2231/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę K.G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 4 października 2019 r. w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki (k. 24).

Powyższe postanowienie wysłane zostało na adres skarżącego. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki (k. 31) oraz wyjaśnień doręczyciela (k. 42), z powodu nieobecności adresata przesyłka została awizowana dwukrotnie: po raz pierwszy w dniu 11 marca 2020r. i po raz drugi w dniu 19 marca 2020r. Następnie przesyłka została wydana przez operatora pocztowego adresatowi w dniu 26 marca 2020 r.

W dniu 2 kwietnia 2020 r. skarżący nadał na poczcie pismo zawierające zażalenie na powyższe postanowienie (k. 33).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zażalenie wniesione na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 2 marca 2020r. należało odrzucić z uwagi na wniesienie tego środka odwoławczego po upływie ustawowego terminu.

Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), zwanej dalej P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.

W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca postanowienie z dnia 2 marca 2020r. została doręczona skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 (tj. w sposób właściwy lub zastępczy), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, dokonując jednocześnie zawiadomienia adresata o tym fakcie (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe - na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).

Jak wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki oraz wyjaśnień operatora pocztowego, z powodu nieobecności adresata przesyłka ta została awizowana dwukrotnie: w dniu 11 marca 2020r. i po raz drugi w dniu 19 marca 2020r. Uwzględniając zatem zasadę wynikającą z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane w dniu 25 marca 2020 r., tj. z upływem czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Wprawdzie skarżący odebrał powyższą przesyłkę w dniu 26 marca 2020r., jednakże fakt ten nie uchyla skutków doręczenia wynikających z powołanych wyżej przepisów. Doręczenie pisma w toku postępowania sądowoadministracyjnego może nastąpić tylko raz, zważywszy, że skutki procesowe ustawa łączy z doręczeniem w formie prawem przepisanej, a nie z faktycznym otrzymaniem tego pisma przez stronę. Przetrzymanie i wydanie przez urząd pocztowy pisma po upływie tego terminu niewątpliwie stanowi uchybienie, jednakże nie modyfikuje zaistniałego już skutku prawnego doręczenia.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt II OZ 810/13 "jeżeli pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, to doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma. Nie ma przy tym znaczenia moment faktycznego odbioru pisma – i to nawet jeżeli odbiór ten nastąpił po upływie wskazanego wyżej okresu". Podobny pogląd wyrażony został przez NSA m.in. w wyroku z dnia 18 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 70/09 i postanowieniu z dnia 12 stycznia 2012 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 2916/11, (dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie została doręczona stronie skarżącej w dniu 25 marca 2020 r., tym samym siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na przedmiotowe postanowienie upłynął w dniu 1 kwietnia 2020r. Wnosząc zażalenie w dniu 2 kwietnia 2020 r. skarżący uczynił to po upływie ustawowego terminu.

Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. wniesienie zażalenia po upływie terminu skutkuje odrzuceniem zażalenia przez wojewódzki sąd administracyjny.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.