Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk, po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Gminy S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt I SA/Op 350/17 o zawieszeniu postępowania sądowego w sprawie skargi Gminy S. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 lipca 2017 r., nr 0112-KDIL4.4012.213.2017.1.AR w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

1. Przedmiot zażalenia oraz podmiot ją wnoszący

1.1. Gmina S. (dalej: Gmina) wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt I SA/Op 350/17. Postanowieniem tym Sąd zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi Gminy na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 lipca 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.

2. Uzasadnienie postanowienia Sądu pierwszej instancji

2.1. Podstawę prawną rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji stanowił art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.)

2.2. Uzasadniając zawieszenie postępowania Sąd ten stwierdził, że rozstrzygnięcie przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) pytania prejudycjalnego przedstawionego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 lipca 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 123/17, będzie miało znaczenie na załatwienie tej sprawy. Wskazał mianowicie na bezpośredni związek z jej problematyką prawną, tj. z przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) oraz zadanym pytaniem, w tym dotyczącym prawa Gminy do odliczenia części podatku VAT od wydatków mieszanych na potrzeby transakcji objętych zakresem zastosowania podatku VAT (opodatkowanych i zwolnionych), jak i będących poza zakresem zastosowania tego podatku.

3. Zażalenie Gminy

3.1. Gmina zaskarżając postanowienie Sądu pierwszej instancji wniosła o uchylenie tego orzeczenia, podjęcie postępowania sądowego i merytoryczne rozpatrzenie sprawy zainicjowanej wniesioną skargą. W jej ocenie nie było podstaw do zawieszenia postępowania przez Sąd, gdyż rozpoznanie sprawy ze skargi Gminy nie zależy od toczącego się postępowania przed TSUE uruchomionego pytaniem zadanym w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 123/17, z uwagi na odmienny stan faktyczny i prawny tych spraw.

4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4.1 Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.

4.2. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania przed TSUE. Z kolei w myśl art. 7 sąd administracyjny powinien podejmować czynności zmierzające do szybkiego załatwienia sprawy i dążyć do jej rozstrzygnięcia na pierwszym posiedzeniu.

4.3. Sąd pierwszej instancji bezzasadnie wskazał, że uzasadnione jest zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez TSUE kwestii prawnej objętej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 lipca 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 123/17.

Orzekając w ten sposób w dniu 11 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu nie dostrzegł, że problem prawny opisany w rzeczonym pytaniu prejudycjalnym miał ścisły związek z uwidocznionym w nim brakiem w ustawie krajowej metod i kryteriów podziału kwot podatku naliczonego w odniesieniu do tzw. transakcji mieszanych (objętych zakresem zastosowania VAT, jak i będących poza zakresem zastosowania VAT). W Polsce bowiem, jak motywował to Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu we wspomnianym postanowieniu, nie było unormowania zagadnienia określania proporcji (tzw. prewspółczynnika), dającej podstawę do odliczenia podatku naliczonego od wydatków służących zarówno działalności gospodarczej podatnika (opodatkowanej i zwolnionej), jak i działalności niemającej charakteru gospodarczego (niepodlegającej opodatkowaniu). Ten stan rzeczy uległ zmianie dopiero z dniem 1 stycznia 2016 r., z którym to dniem weszły w życie przepisy art. 86 ust. 2a-2h ustawy o podatku VAT na podstawie art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 605).

Niniejsza natomiast sprawa dotyczyła, jak słusznie podniesiono w zażaleniu, wydatków ponoszonych przez Gminę od dnia 1 stycznia 2016 r., przy czym wniosek o wydanie interpretacji złożono w dniu 9 maja 2017 r., a interpretację indywidualną wydano w dniu 4 lipca 2017 r. W takim stanie rzeczy, czyli w sytuacji, gdy w ustawie krajowej unormowano już kwestie określania proporcji, przestał istnieć kluczowy element na którym zasadzały się istotne wątpliwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Z uwagi zatem na tę okoliczność, przywołana przez Sąd pierwszej instancji podstawa zawieszenia postępowania oraz motywy jej towarzyszące, nie mogły zostać uznane za wykazujące występowanie realnego związku rozstrzygnięcia zainicjowanej przez Gminę sprawy sądowoadministracyjnej z przyszłym orzeczeniem TSUE.

4.4. Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 ab initio w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.