Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Gerard Czech po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Ś. i S. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 18 stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia postanawia: odrzucić skargę

W postępowaniu wszczętym ze skargi E. Ś. i S. Ś. (dalej jako: skarżący ) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 18 stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia, skarżący - zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 czerwca 2019 r. - zostali wezwani solidarnie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w oparciu o przepis § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 221, poz. 2193 ze zm.).

W reakcji na to wezwanie skarżący zwrócili się z wnioskiem o przyznanie im prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a także złożyli zażalenie na przedstawione wyżej zarządzenie z dnia 3 czerwca 2019 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego.

Zarządzeniem z dnia 16 września 2019 r. w sprawie o sygn. akt I SPP/Op 53/19 referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, a Sąd w wyniku rozpoznania wniesionego przez skarżących sprzeciwu, postanowieniem z dnia 7 listopada 2019 r. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie referendarza.

Natomiast w następstwie wniesionego przez skarżących zażalenia na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie o sygn. akt II FZ 828/19 oddalił to zażalenie.

W tym stanie sprawy Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 28 lutego 2020 r. wezwał skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 3 czerwca 2019 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu doręczono skarżącym z dniem 20 marca 2020 r., w trybie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), /dalej w skrócie p.p.s.a/ (k. 57 i 58 akt sądowych).

Pomimo upływu zakreślonego siedmiodniowego terminu wpis od skargi nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zasadą jest, że (o ile ustawa nie stanowi inaczej), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 tej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.

Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania. W takiej bowiem sytuacji, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., jeżeli od tych pism pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd.

W rozpatrywanej sprawie skarżący, pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki na wskazany w skardze adres, nie odebrali w 14 dniowym terminie jej awizowania w placówce pocztowej wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia z 3 czerwca 2019 r. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi. Taki stan rzeczy skutkować musiał przyjęciem, że doręczenie przesyłki nastąpiło w trybie art. 73 p.p.s.a.

Oceny tej nie zmienia fakt, iż na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki przez skarżącą widnieje adnotacja o jej wydaniu E. Ś. 23 marca 2020 r., a zatem już po upływie 14 dniowego terminu jej awizowania w placówce pocztowej. W sytuacji bowiem niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. (np. adresatowi do rąk własnych, dorosłemu domownikowi), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (§ 1), które umieszcza się w skrzynce pocztowej adresata lub na drzwiach mieszkania na okres siedmiu dni (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). W konsekwencji doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

Należy jednakże zauważyć, że w myśl art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.), dodanego do tej ustawy przez art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 568), zmieniającej wskazaną ustawę z dniem 31 marca 2020 r. – w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowoadministracyjnych nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres.

W związku z tym, iż stan zagrożenia epidemicznego obowiązywał na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od 14 marca 2020 r., przyjąć należy, że od tej daty z mocy prawa nastąpił skutek wynikający z tej normy prawnej.

Zgodnie natomiast z art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. 2020 r., poz. 875) – dalej "ustawa zmieniająca", z dniem 16 maja 2020 r. uchylony został art. 15zzr i art. 15zzs ww. ustawy z dnia 2 marca 2020 r.

Jednocześnie ustawodawca w art. 68 ust. 6 i 7 ustawy zmieniającej wprowadził siedmiodniowy termin, po którym terminy wstrzymane rozpoczynają swój bieg, zaś zawieszone biegną dalej. W konsekwencji rozpoczęcie biegu terminów, które zostały wstrzymane i kontynuowanie biegu terminów, które zostały zawieszone na podstawie art. 15zzr i art. 15zzs ustawy zmienianej, następuje od 24 maja 2020 r.

W związku z powyższym siedmiodniowy termin do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi rozpoczął swój bieg 24 maja 2020 r., a zakończyłby 30 maja 2020 r., tj. w sobotę, jednakże zgodnie z zasadami obliczania terminów w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jego upływ nastąpił 1 czerwca 2020 r. (tj. w poniedziałek). Zgodnie bowiem z treścią art. 83 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

Wskazać należy, że pomimo prawidłowego doręczenia skarżącym wezwania do uiszczenia wpisu i pouczenia ich o skutkach niedopełnienia tego obowiązku, należny wpis nie został w ogóle uiszczony.

Ponieważ nie doszło do uiszczenia wpisu od skargi, skargę tę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.