Wyrokiem z 11 grudnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę R. B. na decyzję Lubelskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Lublinie z [...] maja 2019 r., utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z [...] marca 2019 r. w przedmiocie utraty prawa do uposażenia za okres nieprawidłowego wykorzystania zwolnień lekarskich.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył skarżący, wnosząc w niej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie kontrolowanego aktu faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.
Rozpoznając wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdzić trzeba, iż ograniczył się on jedynie do zawarcia wniosku "o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia". Nie przedstawiono w nim żadnych okoliczności faktycznych, które uzasadniałyby wystąpienie dla strony skarżącej niebezpieczeństw, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Powyższe powoduje, że Sąd rozpoznający niniejszy wniosek nie był w stanie ocenić, czy wykonanie skarżonej decyzji może rzeczywiście spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody, czy też trudnych do odwrócenia skutków. Tymczasem, żądając wstrzymania wykonania określonego aktu, to strona ma obowiązek wykazania istnienia konkretnych okoliczności, jakich zaistnienie jest konieczne dla zastosowania dyspozycji art. 61 § 3 P.p.s.a. Wnioskodawca jest zobowiązany do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go konkretnymi argumentami oraz stosownymi dokumentami, czemu w niniejszej sprawie uchybił, ograniczając wniosek jedynie do samego żądania.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
