Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 kwietnia 2022 r.; sygn. akt II SA/Sz 185/22 w przedmiocie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) grudnia 2021 r.; nr (...) w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 11 kwietnia 2022 r. (sygn. akt II SA/Sz 185/22) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej zwany "WSA"), działając na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej zwaną "ppsa"), odrzucił skargę A.K. (dalej zwanego "Skarżącym") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie (dalej zwanego "SKO Koszalin") z 14 grudnia 2021 r. w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy oraz postanowił zwrócić Skarżącemu kwotę 200 zł uiszczoną tytułem zwrotu wpisu od skargi.

WSA wskazał, że pismami z 16 marca 2022 r., stanowiącymi wykonanie zarządzeń Z-cy Przewodniczącego Wydziału II WSA z 11 marca 2022 r., Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 200 zł – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania te doręczono Skarżącemu 21 marca 2022 r., a zatem termin do usunięcia braków skargi i uiszczenia wpisu upływał 28 marca 2022 r. WSA stwierdził, że Skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnił braków formalnych i nie uiścił należnego wpisu od skargi. Wymagany wpis sądowy został uiszczony dopiero 31 marca 2022 r., co wynika z księgowego potwierdzenia przelewu z datą wpłaty 31 marca 2022 r., autoryzowanej 1 kwietnia 2022 r. Wobec tego WSA uznał, że skarga podlegała odrzuceniu a uiszczony po terminie wpis podlega zwrotowi.

Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie WSA, wnosząc o:

1. uchylenie zaskarżonego postanowienia;

2. przywrócenie terminu na wniesienie opłaty w wysokości 200 zł tytułem wpisu od skargi na decyzję SKO Koszalin;

3. uznanie wniesionej 31 marca 2022 r. opłaty w wysokości 200 zł tytułem wpisu od skargi na decyzję SKO Koszalin, jako skutecznie uiszczoną z zachowaniem terminu;

4. dalsze prowadzenie postępowania skargowego Sygn. akt II SA/Sz 185/22 przez WSA.

W uzasadnieniu m.in. przytoczył okoliczności uchybienia terminu. Do zażalenia Skarżący dołączył dokumentację medyczną swojego syna.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne.

Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowi art. 220 § 3 ppsa, Przepis stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Kontrola instancyjna orzeczenia wydanego na tej podstawie obejmuje weryfikację tego, czy: 1) skarga miała braki formalne, 2) strona została prawidłowo wezwana do uzupełniania tych braków, 3) strona uzupełniła braki formalne w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania o ich uzupełnienie. Na tym etapie postępowania poza kontrolą instancyjną pozostawały natomiast kwestie odnoszące się do meritum sprawy, czyli legalności odmowy wydania Skarżącemu prawa jazdy.

Wnosząc skargę Skarżący nie uiścił od niej wpisu sądowego. Tymczasem z art. 230 § 1 i 2 ppsa wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Strona wnosząca skargę ma zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (art. 239 § 1 pkt 1 - 3, art. 239 § 2 i art. 240 ppsa), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 § 1 pkt 4 ppsa). W tej sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek, które wyłączałyby ciążący na Skarżącym obowiązek uiszczenia wpisu.

W takiej sytuacji Przewodniczący Wydziału zasadnie wezwał Skarżącego do uzupełnienia wskazanego braku formalnego skargi przez uiszczenie wpisu sądowego od skargi. Wezwanie to zostało sformułowane prawidłowo, jednoznacznie i zgodnie z przepisami stanowiącymi podstawę ich wystosowania. Wezwanie zawierało informację, że nieusunięcie braku formalnego w terminie spowoduje odrzucenie skargi.

Ze znajdującego się w aktach sądowych zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wspomniane wezwania wynika, że Skarżący odebrał tę przesyłkę 21 marca 2022 r. WSA prawidłowo zatem stwierdził, że termin na wykonanie obowiązków wskazanych w wezwaniach upływał 28 marca 2022 r. Z akt sprawy wynika też, że Skarżący wykonał wezwanie dopiero 31 marca 2022 r.

W takiej sytuacji WSA miał obowiązek odrzucenia skargi – z uwagi na jednoznaczną treść art. 220 § 3 ppsa.

W zażaleniu Skarżący nie podnosi żadnych zarzutów odnoszących się wprost do zaskarżonego postanowienia z 11 kwietnia 2022 r. W szczególności Skarżący nie kwestionuje tego, że mimo wezwania przez WSA nie uiścił wpisu od zażalenia w wyznaczonym terminie. Te bezsporne fakty były podstawą do odrzucenia zażalenia na podstawie ww. przepisów.

Zażalenie podlega więc oddaleniu na podstawie z art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa.

Na koniec należy dodać, że udokumentowane okoliczności skutkujące uchybieniem terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi – jako przyczyny niezależne od strony – mogą stanowić przedmiot ewentualnego wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia tych braków na zasadach określonych w art. 86 i art. 87 ppsa (zob. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie II, str. 124). Do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu właściwy będzie Sąd I instancji (art. 87 § 1 ppsa).