II SA/Bk 691/15 - Wyrok

Data orzeczenia	2016-05-19	
Data wpływu	2015-10-26	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku	
Sędziowie	Anna Sobolewska-Nazarczyk
Danuta Tryniszewska-Bytys
Grażyna Gryglaszewska /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6204 Środki farmaceutyczne i  materiały medyczne oraz nadzór farmaceutyczny	
Hasła tematyczne	Inspekcja sanitarna	
Sygn. powiązane	II OZ 21/16
II OZ 1423/16
II OZ 203/17	
Skarżony organ	Inspektor Sanitarny	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2011 nr 212 poz 1263; art. 36 ust. 3a; Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej - tekst jednolity.
Dz.U. 2010 nr 136 poz 914; art. 75 ust. 1 pkt 1; Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia - tekst jednolity	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant referent stażysta Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 maja 2016 r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję P. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia opłatą za czynności kontrolne prawidłowości sprzedaży internetowej suplementów diety oddala skargę	
Uzasadnienie
Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności.

W dniach 1 września 2014 r., 29 października 2014 r. i 12 listopada 2014 r., przeprowadzono kontrole prawidłowości sprzedaży internetowej suplementów diety pod adresem [...], podczas których stwierdzono naruszenie wymagań higienicznych i zdrowotnych. Stwierdzenie tych nieprawidłowości stanowiło podstawę do wydania przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w H. decyzji z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...], nakazującej Z. S., przedstawić do wglądu dowody potwierdzające fakt powiadomienia Głównego Inspektora Sanitarnego o pierwszym wprowadzeniu do obrotu na terytorium RP suplementów diety; przedstawić do wglądu świadectwa spełnienia wymagań zdrowotnych; spełnić systemy i procedury umożliwiające zidentyfikowanie podmiotów, które dostarczyły suplementy diety. W tym samym dniu organ wydał także decyzję, na podstawie której obciążył stronę opłatą za czynności kontrolne w wysokości 255 zł (decyzja nr [...]). Decyzja ta jest kwestionowana w sprawie niniejszej.

Odwołanie od tej decyzji złożyła Z. S. Odwołanie było jednozdaniowe i nie zawierało żadnych sprecyzowanych zarzutów.

P. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B., decyzją z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W ocenie organu odwoławczego za zasadne należy uznać wydanie decyzji, zobowiązującej podmiot do uiszczenia opłaty w związku ze stwierdzeniem, w wyniku czynności kontrolnych, naruszenia wymagań prawa żywnościowego. Organ podniósł, że obowiązek uiszczenia takiej opłaty przewidują przepisy art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2011 r., nr 212, poz. 1263 ze zm.) oraz art. 36 ust. 3a tej ustawy w zw. z art. 75 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. z 2010 r. nr 136, poz. 914 ze zm.). Organ odwoławczy stwierdził przy tym, że naliczenie opłaty zostało dokonane zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 8 maja 2009 r. w sprawie opłat za czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w ramach urzędowych kontroli żywności (Dz.U. nr 78, poz. 656 ze zm.).

Skargę od tej decyzji do sądu administracyjnego złożyła Z. S. Skarga nie zawiera żadnych sprecyzowanych zarzutów ani argumentów. Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji obu instancji.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.

Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Jak wynika z treści zaskarżonego rozstrzygnięcia podstawą prawną jego wydania były przepisy: art. 36 ust. 3a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. - o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, art. 75 ust. 1 pkt. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia oraz § 2 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 4 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie opłat za czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w ramach urzędowych kontroli żywności. Zgodnie z treścią art. 75 ust. 1 pkt. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, która – jak wynika z art. 36 ust. 3a ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej - ma zastosowanie do ustalania opłat za badania laboratoryjne i inne czynności, związane z czynnościami wykonywanymi w ramach urzędowych kontroli żywności oraz materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością – podmioty działające na rynku spożywczym podlegające urzędowym kontrolom organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej są obowiązane do pokrywania opłat uwzględniających koszty związane z czynnościami wykonywanymi w ramach urzędowych kontroli żywności jeżeli w wyniku tych czynności zostaną stwierdzone przez kontrolujących niezgodności z przepisami prawa żywnościowego (...).

Z taką sytuacją mamy do czynienia w okolicznościach niniejszej sprawy.

Jak wynika z akt postępowania administracyjnego powiatowy organ inspekcji sanitarnej w dniach 1 września 2014 r., 29 października 2014 r. i 12 listopada 2014 r., przeprowadził kontrolę prawidłowości sprzedaży internetowej suplementów diety. Podczas tych kontroli stwierdzono naruszenie wymagań higienicznych i zdrowotnych. Stwierdzone nieprawidłowości zostały szczegółowo opisane w protokołach kontroli. Fakt zaistnienia nieprawidłowości został stwierdzony przez organ w decyzji z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...], nakazującej Z. S., przedstawić do wglądu dowody potwierdzające fakt powiadomienia Głównego Inspektora Sanitarnego o pierwszym wprowadzeniu do obrotu na terytorium RP suplementów diety; przedstawić do wglądu świadectwa spełnienia wymagań zdrowotnych; spełnić systemy i procedury umożliwiające zidentyfikowanie podmiotów, które dostarczyły suplementy diety. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Państwowego P. Wojewódzkiego Inspektora Sanitarny w B., decyzją z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], a skarga wywiedziona od tej decyzji została oddalona przez WSA w Białymstoku wyrokiem z dnia [...] maja 2016 r. w sprawie [...]. W świetle powyższego, w ocenie Sądu – nie może budzić wątpliwości okoliczność, że internetowa sprzedaż suplementów diety przez skarżąca obarczona jest licznymi nieprawidłowościami a w konsekwencji, że winna ona ponieść koszty dokonanych czynności kontrolnych.

W ocenie Sądu wysokość tej opłaty został także ustalona w sposób prawidłowy. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie opłat za czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w ramach urzędowych kontroli żywności, opłaty za czynności wykonywane przez pracowników Państwowej Inspekcji Sanitarnej w ramach urzędowych kontroli żywności obejmują koszty wykonania czynności kontrolnych w zakresie spełniania przez podmiot działający na rynku spożywczym obowiązujących wymagań higienicznych. Przepis § 4 pkt 2 wskazuje, że stawka opłaty za wykonanie czynności, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, obejmuje:

1) stawkę ryczałtową z tytułu przeprowadzenia czynności kontrolnych - 45 zł oraz

2) stawkę ryczałtową za każdą rozpoczętą godzinę przeprowadzenia czynności kontrolnych -15 zł.

Z protokołu kontroli przeprowadzonej w dniu 1 września 2014 r. wynika, że czas kontroli trwał od godz. 10.00 do godz. 14.00, czyli 4 godziny (4 x 15 zł + 45 zł = 105 zł); z protokołu kontroli przeprowadzonej w dniu 29 października 2014 r. wynika, że czas kontroli trwał od 9.50 do godz. 12.45, czyli z w zaokrągleniu 3 godziny (3 x 15 zł + 45 = 90 zł); z protokołu kontroli przeprowadzonej w dniu 12 listopada 2014 r. wynika, że czas kontroli trwał od 10.00 do godz. 11.00, czyli 1 godzinę (1 x 15 zł + 45 = 60 zł), w sumie daje to kwotę 255 zł.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.