Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2008 r. znak: [...] w przedmiocie wezwania do dokonania zgłoszenia wysyłki oraz zobowiązania do sporządzenia zgłoszenia powrotnego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej uiszczony wpis w kwocie 200 (dwustu) złotych.

W skardze z dnia 12 września 2008 r. C. sp. z o.o. z siedzibą w W., jako zaskarżony akt wskazała postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2008 r. znak: [...].

Postanowieniem tym wskazany organ administracji, działając na podstawie art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów (Dz. U. Nr 124, poz. 859 ze zm.) w zw. z art. 24 rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów (Dz. Urz. WE Seria L 190/1 z dnia 12 lipca 2006 r.) oraz art. 9 Konwencji Bazylejskiej oraz art. 124 k.p.a.:

1. wezwał firmę G. jako podmiot zobowiązany do dokonania zgłoszenia wysyłki zużytych kartridży do drukarek nielegalnie przywiezionych do Polski, do zastosowania procedur określonych w art. 9 Konwencji Bazylejskiej poprzez powrotny wywóz odpadów do kraju wysyłki,

2. zobowiązał firmę G. do sporządzenia zgłoszenia powrotnego wywozu odpadów dot. nielegalnego transportu odpadów zgodnie z art. 24 ust. 2, akapit trzeci rozporządzenia WE nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady,

3. określił termin realizacji powrotnego wywozu na 30 dni od daty otrzymania postanowienia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.

Stosownie natomiast do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

5. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,

6. oraz bezczynność organów w tych przypadkach.

Z kolei zgodnie z art. 3 § 3 tej samej ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Stosownie do treści art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów (Dz. U. Nr 124, poz. 859 ze zm.), stanowiącego podstawę wydania zaskarżonego postanowienia, w przypadku stwierdzenia nielegalnego międzynarodowego przemieszczania odpadów albo na podstawie powiadomienia o nielegalnym przemieszczeniu otrzymanego w trybie art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 1013/2006, Główny Inspektor Ochrony Środowiska wszczyna z urzędu postępowanie administracyjne i wzywa:

1. zgłaszającego lub, jeżeli nie dokonano zgłoszenia, podmiot zobowiązany do dokonania zgłoszenia - jeżeli za nielegalne międzynarodowe przemieszczanie odpadów odpowiedzialność ponosi wysyłający odpady,

2. odbiorcę odpadów - jeżeli za nielegalne międzynarodowe przemieszczanie odpadów odpowiedzialność ponosi odbiorca odpadów

- w drodze postanowienia, do zastosowania procedur określonych w art. 24 rozporządzenia nr 1013/2006, określając termin realizacji działań wynikających z tych procedur, nie dłuższy niż 30 dni.

W myśl art. 29 powołanej ustawy na postanowienie wydane na podstawie art. 25 ust. 1 nie przysługuje zażalenie.

Przepis art. 26 ustawy stanowi z kolei, że po bezskutecznym upływie terminu wskazanego w postanowieniu, o którym mowa w art. 25 ust. 1, Główny Inspektor Ochrony Środowiska, w drodze decyzji:

1. nakazuje podmiotowi, który dokonał zgłoszenia, lub, jeżeli nie dokonano zgłoszenia, podmiotowi zobowiązanemu do dokonania zgłoszenia odebranie odpadów zwróconych z zagranicy oraz określa sposób gospodarowania tymi odpadami na terenie kraju - jeżeli za nielegalne międzynarodowe przemieszczanie odpadów odpowiedzialność ponosi wysyłający odpady z terenu kraju;

2. nakazuje odbiorcy odpadów odesłanie ich do kraju wysyłki albo określa sposób gospodarowania tymi odpadami na terenie kraju - jeżeli za nielegalne międzynarodowe przemieszczanie odpadów odpowiedzialność ponosi wysyłający odpady sprowadzone nielegalnie spoza terenu kraju;

3. określa sposób gospodarowania tymi odpadami na terenie kraju - jeżeli za nielegalne międzynarodowe przemieszczanie odpadów odpowiedzialność ponosi odbiorca odpadów sprowadzonych nielegalnie na teren kraju;

4. nakazuje transportującemu te odpady odesłanie ich do kraju wysyłki - jeżeli nieznany jest wysyłający i odbiorca odpadów.

Z treści powołanych przepisów ustawy o międzynarodowym przemieszczniu odpadów wynika, że zaskarżone przez C. sp. z o.o. z siedzibą w W. postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2008 r. nie jest postanowieniem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ppsa. Na postanowienie to nie przysługuje bowiem zażalenie, nie kończy ono postępowania, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Nie jest ono także postanowieniem wymienionym w art. 3 § 2 pkt 3 ppsa. Nie wydano go bowiem w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym.

Brak jest także podstaw aby zaskarżone postanowienie zakwalifikować jako inny akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, a dopuszczalności jego zaskarżenia nie przewidują również przepisy szczególne.

Postanowienie to jest elementem czynności procesowej, jaką jest wszczęcie postępowania administracyjnego. Zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, która jest wynikiem tego postępowania.

W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 3 § 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia.

O zwrocie wpisu postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit "a" ppsa.