drukuj    zapisz    Powrót do listy

6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.), Prawo pomocy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Zwolniono od kosztów sądowych
Ustanowiono adwokata, I SA/Sz 1221/14 - Postanowienie WSA w Szczecinie z 2014-11-21, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I SA/Sz 1221/14 - Postanowienie WSA w Szczecinie

Data orzeczenia
2014-11-21  
Data wpływu
2014-10-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Iwona Golec /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Zwolniono od kosztów sądowych
Ustanowiono adwokata
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270 art. art.245 par.1, par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w opłacie targowej wraz z odsetkami p o s t a n a w i a: 1) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, 2) ustanowić adwokata.

Uzasadnienie

D. A. wraz ze skargą na opisaną wyżej decyzję zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z wnioskiem

o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata (prawo pomocy w zakresie całkowitym).

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 9 października 2014 r. (k. 12) ustalono wpis od skargi w sprawie w wysokości [...] zł.

We wniosku skarżąca podała, że na jej utrzymaniu pozostaje mąż i czworo dzieci w wieku [...], [...], [...], [...] lat. Rodzina mieszka w wynajętym mieszkaniu w K. Źródłem utrzymania rodziny są dochody z działalności gospodarczej skarżącej, według jej oświadczenia dochód roczny za 2013 r. wyniósł [...] zł. Skarżąca podała, że jest to działalność sezonowa (w okresie letnim), niskodochodowa. Oświadczyła, że jej mąż M.A. nie pracuje i nie ma dochodów. Odnośnie do stanu majątkowego skarżąca oświadczyła, że ani ona ani członkowie jej rodziny nie posiadają żadnego majątku ruchomego, nieruchomości. Dodatkowo zwróciła uwagę, że dzieci są w wieku szkolnym i ich utrzymanie jest dla skarżącej "bardzo trudne i bardzo kosztowne".

Wraz z wnioskiem skarżąca złożyła:

- kopię aneksu z dnia 6 lutego 2014 r. do umowy najmu lokalu mieszkalnego do dnia 31 marca 2015 r. z podaną kwotą czynszu w wysokości [...] zł miesięcznie,

- zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z 8 września 2014 r. potwierdzające, że skarżąca złożyła zeznanie podatkowe, w którym zadeklarowała za 2013 r. dochód w wysokości [...] zł (podatek [...] zł, składki na ubezpieczenie społeczne [...] zł),

- cztery zaświadczenia ze szkół, do których uczęszczają dzieci skarżącej, potwierdzające, że kontynuują naukę w roku szkolnym 2014/2015.

Referendarz sądowy stwierdził, że w aktach administracyjnych sprawy znajdują się:

- wydruk z CEIDG z którego wynika, ze M.A. wykreślił z dniem 13 września 2013 r. działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej wyrobów tekstylnych, odzieży i obuwia prowadzoną na straganach i targowiskach, pod firmą M. A. Firma Handlowo -Usługowa "[...]",

- dokumenty potwierdzające zły stan zdrowia dzieci skarżącej,

- zeznanie podatkowe skarżącej PIT-36 za 2012 rok, w którym zadeklarowała roczny dochód w wysokości [...] zł (przychód [...] zł, koszty uzyskania przychodów [...] zł),

- oświadczenia skarżącej oraz męża skarżącej z dnia 18 marca 2014 r.,

w których wskazali dodatkowo, że dodatkowym źródłem utrzymania jest zasiłek rodzinny w wysokości [...] zł, co potwierdził organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji

i w odpowiedzi na skargę.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W niniejszej sprawie skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy

w zakresie całkowitym.

Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Rozpoznając wniosek skarżącej należało mieć na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Do osób tych można zaliczyć bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, oraz które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe.

Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia, obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.

W ocenie referendarza sądowego sytuacja osobista, zdrowotna i materialna skarżącej i jej rodziny przestawiona w uzasadnieniu wniosku, potwierdzona opisanymi wyżej dokumentami, przemawia za uwzględnieniem jej wniosku

o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Skarżąca utrzymuje całą sześcioosobową rodzinę z dochodu z sezonowej działalności gospodarczej w wysokości średnio netto ok. [...]. zł miesięcznie, mąż skarżącej nie uzyskuje dochodów, rodzina skarżącej korzysta z pomocy społecznej (zasiłki rodzinne), skarżąca nie wykazała żadnych dodatkowych dochodów, oszczędności pieniężnych ani majątku.

Wobec powyższego, uznając, że skarżąca wykazała istnienie przesłanek

z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.



Powered by SoftProdukt