Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Maria Grzymisławska-Cybulska po rozpoznaniu w dniu 07 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. R. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu D. R. kwotę [...]([...]) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi

Pismem sporządzonym dnia [...] sierpnia 2019 r. D. R. wniósł do sądu administracyjnego skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W skardze wskazano, że dnia [...] stycznia 2015 r. D. R. złożył wniosek "o ujęcie należącej do niego działki nr [...] położonej w miejscowości [...] podczas najbliższej zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dokonywanego przez Gminę [...]". Skarżący wskazał, że wniosek obejmował zmianę kwalifikacji działki rolniczej na przeznaczenie pod funkcję: mieszkaniową, zabudowę produkcyjną, magazynową, obsługę techniczną, tereny usług. Skarżący wskazał, że jak ustalił, jego wniosek został zagubiony i w tej chwili musi on czekać na moment kolejnej aktualizacji planu.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o odrzucenie albo oddalenie skargi. Do odpowiedzi na skargę załączono korespondencję prowadzoną pomiędzy Skarżącym a Wójtem Gminy w związku z pominięciem wniosku D. R. o zmianę przeznaczenia jego działki w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Przekazano również Notatkę służbową z dnia [...] grudnia 2019 r. dokumentującą treść ustaleń – jak wynika z jej treści – poczynionych ze Skarżącym, w której wskazano, że w zamian za podjęcie działań w sprawie rozpoczęcia procedury zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego prowadzących do zmiany przeznaczenia działki nr [...], skarga na "bezczynność działań" zostanie wycofana.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Kognicja sądów administracyjnych określona została m. in. w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej jako: p.p.s.a.). Z treści tego przepisu wynika, że sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6), bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8), bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9).

Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że skarga na bezczynność nie obejmuje działań administracji publicznej opisanych w pkt 5 czyli dotyczących stanowienia aktów prawa miejscowego.

Procedurę uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w tym jego zmiany, regulują przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2020, poz. 293). Zgodnie z art. 27 tej ustawy zmiana studium lub planu miejscowego następuje w takim trybie, w jakim są one uchwalane. Stosownie zaś do art. 20 ust. 1 cyt. ustawy plan miejscowy uchwala rada gminy.

Podkreślić przy tym należy, że organ gminy korzysta z władztwa planistycznego, co oznacza, że to od niego zależy czy dojedzie do uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, poza przypadkami, kiedy wymagają tego przepisy odrębne (art. 14 ust. 7 cyt. ustawy).

Artykuł 32 powołanej ustawy nakłada na wójta, prezydenta miasta bądź burmistrza określone obowiązki związane z aktualnością planów miejscowych; jednak jednocześnie ustawodawca nie określił terminu, w jakim rada gminy powinna podjąć uchwałę w sprawie przystąpienia do zmiany planu, nie określił również maksymalnego terminu przeprowadzenia procedury planistycznej.

Brak takich ograniczeń jest oczywistą konsekwencją samodzielności gminy w podejmowaniu tego typu działań. Skoro powyższe zadania należą do zadań własnych gminy i wykonywane są samodzielnie, ustawodawca nie wprowadza systemu sankcji przymuszających gminę do realizacji tego obowiązku. fakultatywność zmian w planie miejscowym przesądza, że brak jest możliwości złożenia skargi na bezczynność organu gminy w tym zakresie (por. postanowienie NSA z 26 lutego 2013 r., sygn. II OSK 360/13).

W świetle powyższych rozważań należy uznać, że niedopuszczalna jest skarga na bezczynność organu gminy w przedmiocie podjęcia uchwały o przystąpieniu do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w sytuacji gdy zgodnie z przepisami art. 14 ust. 1 i 7 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym sporządzanie takiego planu (jego zmiany) nie jest obowiązkowe.

Pogląd o niedopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie podjęcia uchwały o zmianie planu miejscowego jest także jednolicie przyjmowany w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 24 września 2010 r. sygn. akt II OSK 1745/10, z dnia 26 lutego 2013r. sygn. akt II OSK 360/13, z dnia 6 października 2011r. sygn. akt II OSK 1501/11, z dnia 29 stycznia 2013r. sygn. akt II OSK 59/13).

Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.

O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł w pkt. 2 sentencji postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.

Ubocznie należy wskazać, że na podstawie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2018, poz. 2096 – k.p.a.) można składać skargi powszechne związane z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, jednak do ich rozpatrzenia nie jest właściwy sąd administracyjny. Organem właściwym do rozpatrywania skarg powszechnych w zakresie spraw własnych samorządu dotyczących działalności wójta jest rada gminy (art. 229 pkt 3 k.p.a.), przy czym skargę powszechną składa się do organu właściwego do jej rozpoznania (art. 228 k.p.a.).

Jeżeli zatem intencją Skarżącego jest wniesienie skargi związanej z krytyką należytego wykonywania zadań przez wójta w zakresie spraw własnych samorządu, to powinien skargę taką skierować do rady gminy.