Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 21 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. z o.o. w T. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału VIII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2020 r., sygn. akt VIII SA/Wa 657/19 w zakresie wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w T. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2020 r., sygn. akt VIII SA/Wa 657/19, Przewodniczący Wydziału VIII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał pełnomocnika A. Sp. z o.o. w T. Dużym do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 stycznia 2020 r. w kwocie 708 złotych, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jako podstawę prawną podano § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej rozporządzenie).

W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący nie zgodził się z wezwaniem do uzupełnienia wpisu. Podniósł, że skarga dotyczy odmowy uznania sprawa skarżącej do przyznania pomocy finansowej i tym samym nie jest to sprawa dotycząca należności pieniężnej, a zatem wpis od skargi kasacyjnej powinien być wpisem stałym, wynoszącym połowę wpisu od skargi tj. kwotę 100 zł, zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 6 w zw. z § 3 rozporządzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący wydziału ma zatem obowiązek wezwać skarżącego aby uiścił należny wpis w ciągu siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Ponadto wskazać należy, że z art. 214 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli ustawa nie stawni inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki.

W rozpoznawanej sprawie została zaskarżona do Sądu I instancji decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie odmawiająca przyznania częściowej pomocy finansowej na dofinansowanie funduszu operacyjnego za III kwartał 2017 r., wynikająca z pomniejszenia płatności oraz nałożenia kary finansowej.

W orzecznictwie sądowym poglądy co do tego, jaki rodzaj wpisu sądowego (stały czy stosunkowy) jest należny w sprawach skarg na decyzję odmawiającą przyznania płatności, decyzję odmawiającą przyznania płatności wraz z nałożeniem sankcji pieniężnej oraz na decyzje przyznające płatności w pomniejszonej wysokości, były niejednolite. Przyjmowano bowiem, że w przypadku skargi na decyzję odmawiającą płatności z określoną sankcją pieniężną (por. post. NSA z dnia 20 sierpnia 2008 r. sygn. akt II GSK 636/08, orzeczenia.nsa.gov.pl), czy też skargi na decyzję o przyznaniu płatności w pomniejszonej wysokości lub przyznanie pomocy finansowej w pomniejszonej wysokości (por. post. NSA z dnia 1 czerwca 2010 r. sygn. akt II GZ 112/10, orzeczenia.nsa.gov.pl; wyrok NSA z dnia 16 sierpnia 2012 r. sygn. akt II GSK 1024/11, orzeczenia.nsa.gov.pl) należny jest wpis stosunkowy, gdyż przedmiot skargi wiąże się z określonymi świadczeniami pieniężnymi. Jednocześnie wskazywano, że w przypadku skarg na decyzje odmawiające przyznania płatności należny jest wpis stały (por. post. NSA z dnia 10 marca 2010 r. sygn. akt II GZ 277/09; z dnia 24 sierpnia 2010 r. sygn. akt I GZ 190/10; z dnia 20 sierpnia 2008 r. sygn. akt II GSK 636/08, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ostatecznie jednak za dominujący i aktualny należy uznać pogląd, że w sprawach skarg na decyzje odmawiające przyznania różnego rodzaju płatności mieszczących się w ramach pomocy udzielonej rolnikom ze środków unijnych i krajowych, należy pobierać wpis stały, gdyż jest to decyzja odmawiająca przyznania określonego świadczenia, a nie decyzja o odmowie świadczenia w określonej wysokości (por. post. NSA z dnia 18 grudnia 2018 r. sygn. akt I GZ 455/18, post. NSA z dnia 28 stycznia 2011 r. sygn. akt II GZ 419/10; z dnia 9 marca 2011 r. sygn. akt II GZ 93/11; z dnia 3 października 2012 r. sygn. akt I GZ 347/12; z dnia 11 maja 2011 r. sygn. akt II GZ 239/11, orzeczenia.nsa.gov.pl). Również w sprawach skarg na decyzje przyznające płatności w pomniejszonej wysokości należny jest wpis stały, gdyż tego rodzaju decyzja nie zawiera w swojej treści rozstrzygnięcia o należności pieniężnej wynikającej ze złożonego wniosku, gdyż nie zawiera on wysokości żądanej płatności (por. post. NSA z dnia 16 października 2018 r., sygn. akt I GZ 340/18, NSA z dnia 31 stycznia 2017 r. sygn. akt II GZ 36/17, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego ustalona zaskarżonym zarządzeniem kwota uzupełniającego wpisu sądowego budzi wątpliwości, co do jego prawidłowej wysokości zważywszy na treść decyzji odmawiającej przyznania częściowej pomocy finansowej na dofinansowanie funduszu operacyjnego oraz nałożenie kary finansowej. Przewodniczący Wydziału powinien przeanalizować czy w sprawie nie jest należny wpis stały w kwocie 200 zł zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia. Zgodnie bowiem z § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu rolnictwa i leśnictwa - 200 zł. Tym samym zgodnie z § 3 połowa wpisu od skargi kasacyjnej powinna wynosić 100 złotych. Powyższe powoduje, że zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu uzupełniającego od skargi w kwocie w nim wskazanej było nieprawidłowe.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego ustalona zaskarżonym zarządzeniem kwota uzupełniającego wpisu sądowego budzi wątpliwości, co do jego prawidłowej wysokości zważywszy na treść decyzji zarówno odmawiającej przyznania częściowej pomocy finansowej wynikającej z pomniejszonej płatności a także nałożenia kary finansowej o określonej wysokości. Przewodniczący Wydziału w tych okolicznościach powinien rozważyć czy w sprawie nie powinna znaleźć zastosowania procedura z art. 218 p.p.s.a. (tak: postanowienie NSA z 18 grudnia 2018 r., sygn. akt I GZ 455/18).

Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone zarządzenie na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a.