III SA/Łd 87/20 - Wyrok

Data orzeczenia	2020-10-29	
Data wpływu	2020-01-29	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi	
Sędziowie	Janusz Nowacki
Małgorzata Łuczyńska /przewodniczący/
Monika Krzyżaniak /sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów	
Hasła tematyczne	Szkolnictwo wyższe	
Sygn. powiązane	III OSK 4214/21	
Skarżony organ	Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2017 nr 0 poz 2183; art. 207 ust. 1 i 2, art. 200 ust. 1 i 3; Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - tekst jedn.
Dz.U. 2018 nr 0 poz 1302; art. 151; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Dz.U. 2020 nr 0 poz 374; art. 15zzs4 ust. 3; Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych	
Sentencja
Dnia 29 października 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.) Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 29 października 2020 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. J. Z. na decyzję Rektora Uniwersytetu Medycznego w Ł. z dnia [..] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium doktoranckiego oddala skargę.	
Uzasadnienie
Decyzją z [...], znak [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej jako: "k.p.a"), oraz w związku z art. 207 ust. 1 i 2 i art. 200 ust. 1 i 3 ustawy z 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2183, ze zm.), § 12-15 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 9 sierpnia 2017 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich (Dz. U. z 2017 r. poz. 1696), § 27 Regulaminu studiów doktoranckich w Uniwersytecie [...] w [...] z 26 marca 2015 r., ze zm. (t.j. uchwała nr 68/2017 z 27 kwietnia 2017 r. Senatu Uniwersytetu [...] w [...], zwanego dalej "Regulaminem studiów"), § 4-10 Regulaminu przyznawania stypendiów doktoranckich w Uniwersytecie [...] w [...] (t.j. zarządzenie nr 43/2019 z 18 czerwca 2019 r. Rektora Uniwersytetu [...] w [...], zwanego dalej "Regulaminem"), w zw. z art. 279 ust. 1 ustawy z 3 lipca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1669, ze zm.), Rektor Uniwersytetu [...] w [...], utrzymał w mocy własną decyzję z [...] nr [...] o odmowie przyznania E. J. Z. stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2019/2020.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że 9 sierpnia 2019 r. E. J. Z., uczestniczka II roku studiów doktoranckich prowadzonych w Uniwersytecie [...] w [...], złożyła wniosek o przyznanie stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2019/2020.

W wyniku dokonanej w dniu 6 września 2019 r. oceny wniosku przez Komisję Doktorancką, E. J. Z. uzyskała 29,5 pkt, zajmując 315 miejsce na liście rankingowej, na 308 przyznanych stypendiów, wobec czego Komisja nie zarekomendowała przyznania doktorantce stypendium doktoranckiego.

Decyzją z [...], Rektor Uniwersytetu [...] w [...] działając m.in. na podstawie art. 104, 107 i 127 § 3 k.p.a., art. 200 ust. 1 i 3 oraz 207 ust. 1 i 2 ustawy, § 27 Regulaminu studiów, § 4-10 Regulaminu oraz zarządzenia nr 49/2019 z dnia 8 lipca 2019 r. Rektora Uniwersytetu [...] w [...] w sprawie ustalenia na rok akademicki 2019/2020 wysokości i liczby stypendiów doktoranckich oraz zasad przyznawania stypendium doktoranckiego w przypadku przedłużenia okresu odbywania studiów doktoranckich, w związku z art. 279 ust. 1 ustawy z 3 lipca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, odmówił przyznania E. J. Z. stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2019/2020.

Wnioskiem z 25 października 2019 r. E. J. Z. zwróciła się do Rektora Uniwersytetu [...] w [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy i zmianę decyzji [...] z [...] w całości i przyznanie stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2019/2020 oraz o przeprowadzenie dowodu w postaci oświadczenia opiekuna naukowego, weryfikującego swoją ocenę zawartą w sprawozdaniu rocznym wnioskującej za rok akademicki 2018/2019, na okoliczność: "oceny udokumentowanego zaangażowania wnioskującej w realizację badań naukowych prowadzonych przez jednostkę, ilości punktów uzyskanych w ramach opinii opiekuna naukowego ze sprawozdania rocznego za ostatni rok akademicki, a w konsekwencji ilości punktów uwzględnianych w rankingu punktacji branym pod uwagę przy przyznawaniu stypendium doktoranckiego". Wnioskująca wskazała, że liczba punktów uzyskana przez nią w zakresie wynikającym ze sprawozdania rocznego powinna zostać podwyższona o 3 punkty, gdyż w załączonym do wniosku oświadczeniu z 23 października 2019 r. opiekun naukowy zweryfikował i częściowo zmodyfikował wystawioną wcześniej ocenę - w zakresie "udokumentowanego zaangażowania w realizację badań naukowych prowadzonych przez jednostkę", przyznając jej 3 punkty w miejsce pierwotnie wystawionej oceny "0 pkt". W związku z powyższym doktorantka wniosła o dokonanie przeliczenia całkowitej liczby uzyskanych przez nią punktów oraz oceny tej zmiany w zakresie uzyskanego przez nią miejsca w rankingu. Wnioskująca podkreśliła jednocześnie, że weryfikacja oceny przez opiekuna naukowego nie prowadzi do zmiany faktów z roku akademickiego 2018/2019, lecz do bardziej prawidłowego ich przedstawienia w ramach procedury przyznawania stypendium.

Po zapoznaniu się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, złożonym przez E. J. Z. oraz zgromadzoną dokumentacją, Rektor nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. W pierwszej kolejności organ powołał treść art. 279 ust. 1, art. 207 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, art. 200 ust. 1 i 3 ustawy, § 12-15 rozporządzenia, § 27 ust. 1 Regulaminu studiów oraz § 4-10 Regulaminu oraz art. 127 § 3 k.p.a. Organ stwierdził, że dokonując oceny ww. wniosku w dniu 6 września 2019 r., Komisja Doktorancka przyznała doktorantce 29,5 pkt i z taką punktacją została ona wpisana na 315 miejsce listy rankingowej (na 308 przyznanych stypendiów), co skutkowało negatywną opinią Komisji, a w konsekwencji wydaniem przez Rektora w dniu [...] decyzji [...] o odmowie przyznania stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2019/2020.

Odnosząc się do wniosku doktorantki, dotyczącego podwyższenia o 3 punkty - na podstawie oświadczenia opiekuna naukowego z 23 października 2019 r. - liczby punktów uzyskanych przez nią w zakresie wynikającym ze sprawozdania rocznego, a w konsekwencji liczby punktów uwzględnianych w rankingu punktacji branym pod uwagę przy przyznawaniu stypendium doktoranckiego, Rektor uznał, że dokonanie przeliczenia całkowitej liczby punktów uzyskanych przez doktorantkę pozostałoby bez wpływu na decyzję podjętą w przedmiotowej sprawie z uwagi na wyczerpanie środków finansowych Uniwersytetu, przeznaczonych na stypendia doktoranckie dla uczestników studiów doktoranckich na rok akademicki 2019/2020. Powyższe środki zostały rozdysponowane przez Rektora zgodnie z listą rankingową utworzoną przez Komisję Doktorancką 6 września 2019 r., na podstawie oceny danych dostępnych w tej dacie. Jednocześnie organ wskazał, że E. J. Z. już w dacie wnioskowania o stypendium zdawała sobie sprawę z treści składanych dokumentów, w tym ewentualnych błędów w punktacji określonej w sprawozdaniu rocznym przez opiekuna naukowego. Mimo to, nie podjęła żadnych kroków w celu wyjaśnienia zaistniałych nieprawidłowości, godząc się tym samym na to, aby punktacja ta stanowiła podstawę do oceny jej wniosku o przyznanie stypendium doktoranckiego. Dopiero po otrzymaniu negatywnej decyzji Rektora uzyskała oświadczenie opiekuna naukowego o weryfikacji dotychczasowej punktacji.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, E. J. Z., zaskarżyła powyższą decyzję w całości, zarzucając jej:

1/ naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 15 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a., a także art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez de facto pozbawienie strony możliwości odwołania od decyzji wydanej w postępowaniu pierwszoinstancyjnym;

- art. 7 k.p.a., art. 80 k.p.a. oraz art. 136 § 1 k.p.a. poprzez:

• uchybienie nakazowi ustalenia w sposób całościowy i pełny stanu faktycznego sprawy poprzez nieuzasadnioną odmowę uwzględnienia dowodu w sprawie, tj. treści oświadczenia opiekuna naukowego skarżącej z 23.10.2019 r.;

• przyjęcie bez podstawy prawnej prekluzji dowodowej w postępowaniu poprzez odmowę uwzględnienia dowodu przedłożonego przez skarżącą na etapie postępowania odwoławczego i przyznanie mocy dowodowej jedynie dokumentom zebranym na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego;

2/ naruszenie prawa materialnego, tj. art. 200 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym w zw. z § 13 ust. 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich w zw. z art. § 4 i 5 Regulaminu przyznawania stypendiów doktoranckich w Uniwersytecie [...] w [...], poprzez bezzasadną odmowę przyznania skarżącej stypendium doktoranckiego mimo spełnienia prawnych warunków do jego uzyskania.

W oparciu o wskazane zarzuty strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz uchylenie w całości decyzji Rektora Uniwersytetu [...] w [...] z [...] znak [...], a także zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania wywołanego wniesieniem skargi według norm przepisanych z uwzględnieniem zwrotu wpisu oraz kosztów zastępstwa procesowego. Skarżąca wniosła także o zobowiązanie organu do dokonania w określonym przez Sąd terminie przeliczenia punktów skarżącej w postępowaniu o przyznanie stypendium doktoranckiego na rok ak. 2019/2020, a w razie osiągnięcia przez skarżącą punktacji równej lub przekraczającej próg punktowy przyznania stypendium o wydanie decyzji o przyznaniu skarżącej stypendium doktoranckiego.

E. J. Z. podkreśliła, iż starała się o zmianę decyzji pierwszoinstancyjnej i przedłożyła do postępowania na etapie ponownego rozpatrywania sprawy uzupełniający materiał dowodowy, w postaci oświadczenia opiekuna naukowego, który zmodyfikował swoją ocenę w sprawozdaniu rocznym. Modyfikacja oceny wynikała z uwzględnienia w ocenie udziału doktorantki, we współpracy z Kliniką Neurologii Szpitala im. N. B., w badaniach okulistycznych pacjentów z chorobami neurologicznymi w ramach projektu "MRlmmuno - platforma szybkiej decyzji diagnostyczno - terapeutycznej u pacjentów z ogniskowym uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego". Z przyczyn niezależnych od skarżącej, opiekun naukowy nie uwzględnił tego zakresu jej pracy w pierwotnie złożonym sprawozdaniu rocznym mimo, iż rzeczywiście brała ona udział w projekcie w danym roku akademickim i działalność ta została stosownie udokumentowana. W wyniku modyfikacji oceny opiekun naukowy przyznał doktorantce 3 punkty w miejsce 0 punktów w zakresie oceny w kategorii "udokumentowanego zaangażowania w realizację badań naukowych prowadzonych przez jednostkę".

Skarżąca wskazała, iż organ nie wziął jednak pod uwagę oświadczenia opiekuna naukowego i nie przeliczył punktacji skarżącej ubiegającej się o przyznanie stypendium. Jak wynika bowiem z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, przyczyną odmowy uwzględnienia wniosku o zmianę decyzji było to, iż środki przeznaczone na stypendia zostały już rozdysponowane. Skarżąca podniosła, że takie stanowisko organu oznacza de facto pozbawienie jej możliwości odwołania się od niekorzystnej decyzji pierwszoinstancyjnej. W rzeczywistości zatem została pozbawiona postępowania odwoławczego w jego prawidłowym, realnym rozumieniu i możliwości zmiany niekorzystnej dla siebie decyzji. Treść zaskarżonej decyzji nie wynika z niepodzielenia argumentacji prawnej skarżącej, lecz jest wyrazem przyjętego a priori (i wyrażonego wprost w uzasadnieniu decyzji) założenia, że odwołanie nie może mieć wpływu na treść zaskarżonej nim decyzji. W opinii skarżącej, jest to rażące naruszenie podstawowych zasad jej praw jako strony postępowania administracyjnego i już z tej przyczyny decyzja powinna zostać wyeliminowana z obrotu. Stanowisko organu odbiera bowiem sens zagwarantowanej prawem możliwości odwołania się, a następnie przedstawienia sprawy sądowi administracyjnemu, czyniąc z niej jedynie pustą deklarację.

Skarżąca dodatkowo podkreśliła, że argument o dokonanym już rozdysponowaniu środków na stypendia nie ma charakteru prawnego i świadczy raczej o nieprawidłowym zabezpieczeniu środków do ostatecznego zakończenia postępowania w sprawie przyznania stypendiów (czyli co najmniej do nabycia przez decyzje charakteru ostatecznych) i w żadnym wypadku strona nie powinna być obciążana negatywnymi konsekwencjami braku zapewnienia stosownej rezerwy przewidzianej na możliwie uwzględnione odwołania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, iż na dzień złożenia wniosku, E. J. Z. w żaden sposób nie udokumentowała zaangażowania w realizację badań naukowych prowadzonych przez jednostkę. Mimo możliwości stałego kontaktu z opiekunem naukowym, doktorantka była w tym zakresie bierna i nie wykazywała żadnej inicjatywy, choć powinna wykazać się stosowną zapobiegliwością wiedząc, że jej wniosek i dotychczasowa praca i osiągnięcia będą podlegały ocenie na potrzeby listy rankingowej. Wprawdzie wniosek w zakresie punktacji uzupełnia opiekun naukowy, jednak praktyka pokazuje, iż doktoranci konsultują się z opiekunem naukowym, zbierają dokumentację i prostują ewentualne nieścisłości właśnie po to, aby opiekun naukowy miał pełne i miarodajne dane dla wystawienia oceny. Zdaniem organu, nieuprawnione jest zatem twierdzenie skarżącej, że nie ma ona wpływu na sposób wypełnienia wniosku przez opiekuna naukowego.

Organ zaznaczył, iż dopiero po wydaniu decyzji z [...], którą skarżąca odebrała w dniu 14 października 2019 r., E. J. Z. podjęła działania mające na celu podwyższenie punktacji, czego efektem było oświadczenie opiekuna naukowego z dnia 23 października 2019 r., zmieniające punktację w zakresie udokumentowane zaangażowanie w realizację badań naukowych prowadzonych przez jednostkę z 0 punktów na 3 punkty. W ocenie organu, wbrew stanowisku skarżącej, podczas analizy stanu sprawy na etapie rozpoznawania odwołania od decyzji Rektora nie pominięto przedmiotowego oświadczenia opiekuna naukowego. Dokonano oceny treści tegoż dokumentu, jednakże jego analiza nie wpłynęła na zmianę rozstrzygnięcia na etapie postępowania odwoławczego, jako że (jak już wskazano w uzasadnieniu decyzji Rektora z [...] jakakolwiek ilość punktów nie spowodowałaby zmiany decyzji na tym etapie - środki finansowe przeznaczone na stypendia doktoranckie zostały rozdysponowane. Z tych samych powodów, po dokonaniu przeliczenia punktów z uwzględnieniem skorygowanej treści oświadczenia opiekuna naukowego (po przeliczeniu liczba punktów ze sprawozdania rocznego wynosi 23 pkt., co łączenie daje 32,5 punkty), nie jest możliwa zmiana zaskarżonej decyzji organu.

Organ podkreślił, iż należy mieć na względzie, że postępowanie o przyznanie stypendium doktoranckiego jest postępowaniem konkursowym. Z powodu ograniczonej liczby stypendiów, stypendium może być przyznane tylko niektórym doktorantom, tym, którzy uzyskali najlepszą ocenę osiągnięć. Konkurs taki dotyczył wąskiego grona osób, które posiadają wyższe wykształcenie i doświadczenie związane z zasadami funkcjonowania szkoły wyższej. Decyzja Rektora o przyznaniu oraz o odmowie przyznania stypendium doktoranckiego jest decyzją uznaniową i z tego względu brak jest przesłanek do zastosowania art. 145a § 1 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnić należy, iż sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs⁴ ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 poz. 374 ze zm.). Zgodne z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.

Niniejsza sprawia została przekazana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z 21 października 2020 r. w związku z intensyfikacją rozwoju epidemii COVID-19 (na dzień 21.10.2020 r. zanotowano 10 040 nowych przypadków zachorowań oraz 130 zgonów) i wprowadzeniem dodatkowych ograniczeń, nakazów i zakazów związanych z zaliczeniem województwa łódzkiego do strefy czerwonej, jak również w oparciu o zarządzenie nr 29/2020 Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 19 października 2020 r. Informacja o powyższym zarządzeniu przekazana została do wiadomości stronom postępowania sądowego w dniu 21 października 2020 r.

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Badana jest zatem wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność wykładni tych przepisów oraz prawidłowość zastosowania przyjętej procedury. Sąd nie ma możliwości merytorycznego orzekania w sprawie rozstrzygniętej przez organy administracji publicznej aktami administracyjnymi poddanymi jego kontroli.

Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej p.p.s.a.), stanowiący, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

W rozpatrywanej sprawie stan faktyczny jest bezsporny i wynika z niego, iż w dniu 9 sierpnia 2019 r. skarżąca złożyła do organu wniosek o przyznanie stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2019/2020. W wyniku dokonanej w dniu 6 września 2019 r. oceny wniosku przez Komisję Doktorancką, E. J. Z. uzyskała 29,5 pkt, zajmując 315 miejsce na liście rankingowej, na 308 przyznanych stypendiów, wobec czego Komisja nie zarekomendowała przyznania doktorantce stypendium doktoranckiego. Decyzją [...] z [...], Rektor Uniwersytetu [...] w [...] odmówił skarżącej przyznania stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2019/2020.

Wnioskiem z 25 października 2019 r. E. J. Z. zwróciła się do Rektora Uniwersytetu [...] w [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy i zmianę decyzji z [...] w całości poprzez przyznanie stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2019/2020 oraz o przeprowadzenie dowodu w postaci oświadczenia opiekuna naukowego z 23 października 2019 r., który zweryfikował wystawioną wcześniej doktorantce ocenę zawartą w sprawozdaniu rocznym za rok akademicki 2018/2019 w zakresie pozycji "udokumentowane zaangażowania w realizację badań naukowych prowadzonych przez jednostkę", przyznając stronie 3 punkty w miejsce pierwotnie wystawionej oceny "0 pkt".

Zaskarżoną do Sądu decyzją z [...] Rektor Uniwersytetu [...] w [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie wydane w I instancji wskazując, iż podstawą dokonania przez Komisję Doktorancką oceny wniosku z 9 sierpnia 2019 r. o przyznanie stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2019/2020, złożonego przez skarżącą była punktacja przyznana przez opiekuna naukowego za sprawozdanie roczne doktorantki. Organ zaznaczył, że dokonanie przeliczenia całkowitej liczby punktów uzyskanych przez doktorantkę pozostałoby bez wpływu na decyzję podjętą w przedmiotowej sprawie z uwagi na wyczerpanie środków finansowych Uniwersytetu, przeznaczonych na stypendia doktoranckie dla uczestników studiów doktoranckich na rok akademicki 2019/2020.

Na wstępie podkreślić należy, iż Sąd zgadza się ze stanowiskiem strony skarżącej, iż argument organu zaprezentowany w zaskarżonej decyzji, a dotyczący wyczerpania środków finansowych na stypendia, nie znajduje oparcia w przepisach ustawy, ani w realizującym upoważnienie ustawowe Regulaminie przyznawania stypendiów doktoranckich w Uniwersytecie [...] w [...]. W orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie podkreślano, iż fakt rozdysponowania środków finansowych przeznaczonych na stypendia nie może stanowić wyłącznej podstawy do odmowy przyznania stypendium (por.: wyrok WSA w Lublinie z 27 stycznia 2015 r., sygn. III SA/Lu 597/14, wyrok WSA w Szczecinie z 24 września 2015 r., II SA/Sz 390/15, wyrok WSA w Lublinie z 3 grudnia 2015 r., sygn. III SA/Lu 912/15). Organ, do którego wniesiono odwołanie od decyzji o odmowie przyznania stypendium, powinien zabezpieczyć stosowne środki finansowe na jego przyznanie, w przypadku gdyby odwołanie okazało się uzasadnione. W takiej bowiem sytuacji strona nie może ponosić negatywnych konsekwencji działań organu i być pozbawiona stypendium, tylko dlatego, że organ wadliwie rozdysponował środki, które zgodnie z Regulaminem powinny zostać przyznane tej stronie.

Zdaniem Sądu, powyższa chybiona argumentacja organu, nie przesądza jednak o takiej wadliwości zaskarżonej decyzji, która uzasadniałaby jej uchylenie w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W ocenie Sądu, mimo częściowo wadliwego uzasadnienia, decyzja Rektora Uniwersytetu [...] w [...] z [...] odpowiada bowiem prawu. Zgodzić należy się z organem, iż podstawą dokonania przez Komisję Doktorancką oceny wniosku skarżącej o przyznanie stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2019/2020, mogła być wyłącznie punktacja przyznana przez opiekuna naukowego za sprawozdanie roczne doktorantki zawarta we wniosku złożonym w dniu 9 sierpnia 2019 r. Dokonując w dniu 6 września 2019 r. oceny ww. wniosku, Komisja Doktorancka przyznała skarżącej 29,5 pkt i z taką punktacją została ona wpisana na 315 miejsce listy rankingowej (na 308 przyznanych stypendiów), co skutkowało wydaniem przez Rektora w dniu [...] decyzji o odmowie przyznania stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2019/2020.

Zgodnie bowiem z § 6 Regulaminu przyznawania stypendiów doktoranckich w Uniwersytecie [...] w [...] (t.j. zarządzenie nr 43/2019 z 18 czerwca 2019 r. Rektora Uniwersytetu [...] w [...], zwanego dalej "Regulaminem"), doktorant składa wniosek, określony w załączniku do niniejszego zarządzenia wraz z rocznym sprawozdaniem, indeksem, kartą egzaminacyjną oraz kartami potwierdzającymi zaliczenie poszczególnych seminariów do Rektora Uniwersytetu [...] w [...] za pośrednictwem kierownika studiów doktoranckich w nieprzekraczalnym terminie do dnia 14 sierpnia danego roku (ust. 1). Wniosek złożony po terminie, o którym mowa w ust. 1, nie podlega rozpatrzeniu (ust. 2).

Z uwagi na powyższy zapis, Komisja Doktorancka mogła dokonać punktowej oceny wniosku skarżącej, z taką zawartością danych, jakie przedstawiał ten wniosek na dzień 14 sierpnia 2019 r. Złożenie przez skarżącą w dniu 25 października 2019 r. - wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, oświadczenia opiekuna naukowego z 23 października 2019 r., weryfikującego swoją ocenę zawartą w sprawozdaniu rocznym wnioskującej za rok akademicki 2018/2019 w ten sposób, że wystawiona wcześniej ocena w zakresie "udokumentowanego zaangażowania w realizację badań naukowych prowadzonych przez jednostkę", winna wynosić 3 punkty w miejsce pierwotnie wystawionej oceny "0 pkt", nie mogło mieć zatem wpływu na ocenę wniosku skarżącej złożonego w dniu 9 sierpnia 2019 r. Faktycznie, w dniu 25 października 2019 r. skarżąca dokonała uzupełnienia wniosku o przyznanie stypendium doktoranckiego o dodatkowy dokument, który jednak nie mógł zostać uwzględniony przez organ przy obliczaniu punktacji strony, z uwagi na jednoznaczne i kategoryczne brzmienie zapisu § 6 ust. 2 Regulaminu przyznawania stypendiów doktoranckich w UM w [...].

Podkreślić również należy, iż wniosek skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Rektora Uniwersytetu [...] w [...] z [...] w istocie nie zawiera żadnych zarzutów pod adresem zaskarżonego rozstrzygnięcia organu. Strona nie miała bowiem podstaw do zarzucenia organowi naruszenia przepisów prawa materialnego, czy też procesowego przy rozpatrywaniu wniosku z 9 sierpnia 2019 r. Wniosek rozpoznany został bowiem zgodnie z Regulaminem i w oparciu o zawarte w nim dane. Liczba punktów przyznanych skarżącej przez Komisję Doktorancką w dniu 6 września 2019 r. odpowiadała osiągnięciom doktorantki wyszczególnionym w złożonym przez nią wniosku. Fakt, iż do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca załączyła dodatkowy dokument z 23.10 2019 r., który miałby wpływ na wysokość punktów przyznanych jej przez Komisję Doktorancką przy tworzeniu listy rankingowej do przyznania stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2019/2020, nie mógł odnieść skutku w postaci ponownego przeliczenia przyznanej stronie punktacji z uwzględnieniem dodatkowych 3 punktów, gdyż punktacja do listy rankingowej mogła opierać się wyłącznie na osiągnięciach doktorantów wykazanych we wnioskach złożonych w terminie wynikającym z § 6 Regulaminu.

Podnieść należy za organem, iż decyzja o przyznaniu stypendium doktoranckiego wydawana jest po przeprowadzeniu postępowania o charakterze konkursowym i ma charakter decyzji uznaniowej, co wynika z treści § 27 Regulaminu studiów doktoranckich w Uniwersytecie [...] w [...], który stanowi, iż doktorant stacjonarnych studiów doktoranckich może otrzymać stypendium doktoranckie oraz zwiększone stypendium doktoranckie z dotacji projakościowej, którego zasady przyznawania określone są w odrębnym regulaminie. Również z § 4 Regulaminu przyznawania stypendiów doktoranckich w Uniwersytecie [...] w [...] wynika wprost, iż stypendium doktoranckie na drugim roku i kolejnych latach studiów doktoranckich może zostać przyznane doktorantowi, po spełnieniu określonych w Regulaminie warunków, w oparciu o ranking punktacji przyznawanej według zasad opisanych w § 5 Regulaminu. Jednym z warunków do ubiegania się o stypendium jest złożenie przez doktoranta - w terminie wynikającym z § 6 Regulaminu - prawidłowo wypełnionego wniosku o przyznanie stypendium wraz z załącznikami. Omawiany przepis § 6 Regulaminu, wskazuje z kolei, iż jednym z załączników do składanego przez doktoranta wniosku o stypendium jest roczne sprawozdanie z przebiegu studiów oraz postępów w realizacji pracy doktorskiej, które w pkt 9.5 zawiera ocenę wystawioną przez opiekuna naukowego doktoranta za "udokumentowane zaangażowanie w realizację badań naukowych prowadzonych przez jednostkę". Nie ulega wątpliwości, iż we wniosku o stypendium złożonym przez skarżącą w dniu 9 sierpnia 2019 r. w pozycji 9.5 oceny rocznej widnieje 0 pkt. Skoro zatem skarżąca, która zgodnie z Regulaminem przyznawania stypendiów doktoranckich w Uniwersytecie [...] w [...], została wskazana jako jedyny podmiot uprawniony do złożenia wniosku o stypendium wraz z załącznikami, składa taki wniosek bez stosownej weryfikacji załączonych do niego dokumentów, uznać należy, iż godzi się na to, że zostaną jej przyznane punkty rankingowe zgodnie z danymi zawartymi w takim wniosku i załącznikach.

Oceny takiej nie zmienia fakt, iż sprawozdanie roczne w punkcie 9 "ocena postępów" wypełniane jest przez opiekuna naukowego doktorantki, ponieważ skoro w myśl § 6 Regulaminu przyznawania stypendiów doktoranckich, wniosek o stypendium składany jest przez doktoranta, to również on ponosi odpowiedzialność za zgodność danych zawartych we wniosku oraz załączonych do niego dokumentach ze stanem rzeczywistym. Wypełniając wniosek, doktorant potwierdza przy tym własnoręcznym podpisem, iż znane są mu przepisy Regulaminu przyznawania pomocy materialnej doktorantom UM w [...].

Z powyższych względów, uznając, iż mimo częściowo wadliwego uzasadnienia, zaskarżona decyzja Rektora Uniwersytetu [...] w [...] odpowiada prawu, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.

R.T.