II SAB/Wa 595/25 - Wyrok

Data orzeczenia	2025-12-10	
Data wpływu	2025-07-04	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Iwona Maciejuk /przewodniczący sprawozdawca/
Joanna Kruszewska-Grońska
Mateusz Rogala	
Symbol z opisem	6480
658	
Hasła tematyczne	Dostęp do informacji publicznej	
Skarżony organ	Komendant Państwowej Straży Pożarnej	
Treść wyniku	Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia	
Powołane przepisy	Dz.U. 2024 nr 0 poz 935; art. 149 par. 1 pkt 1, art. 149 par. 1a, art. 151; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2022 nr 0 poz 902; art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1 i 3, art. 6, art. 13 ust. 1 i 2, art. 14 ust. 2, art. 16. ust. 1; Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Asesor WSA Mateusz Rogala, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi G.T. na bezczynność Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w przedmiocie rozpatrzenia punktów 2-5 wniosku z dnia [...] czerwca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej do rozpatrzenia punktów 2-4 wniosku G. T. z dnia [...] czerwca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. stwierdza, że bezczynność organu, o której mowa w punkcie pierwszym wyroku, nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala skargę w pozostałym zakresie, 4. zasądza od Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej na rzecz G. T. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.	
Uzasadnienie
G. T. wnioskiem z dnia [...] czerwca 2025 r. (złożonym za pośrednictwem platformy e-PUAP) zwrócił się do Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej o udostępnienie informacji dotyczącej działalności organu – przekazania dokumentów urzędowych wytworzonych w związku z nadzorem nad [...] Komendantem Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej i rozpatrywanych na niego skarg w okresie od dnia [...].03.2025 r. do dnia udzielenia odpowiedzi. W szczególności: 1) treść skarg, 2) treść wystąpienia organu nadzoru do organu na którego została złożona skarga, 3) treść wyjaśnień organu skarżonego, 4) treść przekazanych przez skarżony organ dokumentów urzędowych w związku ze skargą, 5) dokumenty określające sposób zakończania postępowania skargowego. Powyższa informacja dotyczy działalności publicznej organu - spraw publicznych. Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo do wglądu do dokumentów urzędowych (art. 3 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p.) jak również uprawnienie do niezwłocznego przekazania informacji publicznej dotyczącej spraw publicznych (art. 3 ust. 2). W szczególności udostępnieniu podlega informacja dotycząca dokumentacji przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, a także wniosków i opinii podmiotów ją przeprowadzających (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret drugie), a także treść innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret drugie). "Wnioskodawcy wiadomym jest, że na [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP wpłynęła co najmniej jedna skarga dotycząca braku nadzoru nad Komendantem Miejskim PSP w [...] w zakresie sprawy istotnej dla wielu osób (co najmniej 63). Załączam oświadczenie drugiej osoby, która również chce się zapoznać z wnioskowaną informacją publiczną. Proszę o przekazanie dokumentów w formie skanów/kopii/plików źródłowych zwrotnie przez ePUAP".

Organ, pismem z dnia [...] czerwca 2025 r., odpowiadając na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] czerwca 2025 r. poinformował wnioskodawcę, iż w tym okresie w zakresie określonym przez wnioskodawcę była tylko rozpatrywana skarga wnioskodawcy. Organ wskazał też wnioskodawcy, że wszelkie informacje w tym zakresie zostały wnioskodawcy udzielone pismem z dnia [...] czerwca 2025 r. znak [...] oraz pismem z dnia [...] czerwca 2025 ., znak [...].

G. T., pismem z dnia [...] czerwca 2025 r, skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w przedmiocie rozpoznania punktów 2-5 wniosku z dnia [...] czerwca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności, zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznej w terminie 7 dni oraz o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącego.

Skarżący w uzasadnieniu przytoczył przebieg postępowania. Skarżący wyłączył punkt 1 wniosku o udostępnienie informacji publicznej spod niniejszej skargi w związku z ustaleniem organu, że sprawa dotyczy jednej skargi, której treść jest znana skarżącemu. Skarżący odwołując się do treści art. 10 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (dalej jako "ustawa p.s.p.") wskazał, że organ wykonuje zadania publiczne, w ramach których może dochodzić do wytworzenia dokumentów urzędowych stanowiących informację publiczną udostępnianą na wniosek osób zainteresowanych. Podstawą dla udostępnienia takiej informacji są przepisy u.d.i.p. wskazane wprost we wniosku skarżącego. Z Informacji zamieszczonej na stronie Internetowej [...]- wynika, że organ rozpatruje skargi zgodnie z przepisami działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 - dalej jako "k.p.a.") stosując rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (Dz. U. Nr 5, poz. 46 - dalej Jako "rozporządzenie skargowe").

Skarżący podniósł, iż z dużym prawdopodobieństwem organ nadzoru wykonując zadania publiczne i badając sprawę zwrócił się do podległego mu organu o przekazanie niezbędnych materiałów i wyjaśnień, zaś podległy organ przekazał te elementy do organu rozpatrującego skargę. Jeśli tak było, to doszło do wytworzenia informacji publicznej, która podlegała udostępnieniu i kontroli społecznej. Wyjaśnienia podległych organów nie stanowią bowiem tajemnicy i mogą być udostępniane na zewnątrz w ramach szeroko pojętego dostępu do informacji publicznej. Przedmiotowa informacja bez wątpienia stanowiła odpowiedź na punkty 2-4 wniosku skarżącego. Co do punktu 5 organ na podstawie § 12 rozporządzenia skargowego mógł wydawać dyspozycje podległemu organowi albo też podejmować inne działania związane ze zdarzeniem raportowanym w skardze, bądź też poinformować podległy organ, że po dokonaniu wszechstronnej oceny materiałów zgromadzonych, nie stwierdzono żadnych uchybień. Zatem każdy dokument wytworzony przez organ przy wykonywaniu zadań publicznych stanowił informację publiczną i powinien być udostępniony skarżącemu na wniosek. W szczególności, gdy organ nie prowadził żadnych wyjaśnień, ani nie zwracał się do podległego organu o takie wyjaśnienia, winien poinformować wnioskodawcę, że nie wytworzył żadnych dokumentów w odniesieniu do rozpatrywanej skargi oraz pytań z pkt 2-5 wniosku skarżącego.

Skarżący zaznaczył, iż nie jest jednak możliwe, aby organ nie wytworzył żadnych dokumentów urzędowych związanych ze skargą, o których była mowa w pkt 4 wniosku skarżącego chociażby z tego powodu, że na wspomnianej wyżej stronie internetowej organ publikuje materiały dotyczące działalności skargowo-wnioskowej w jednostkach organizacyjnych PSP. Z materiałów tych wynika, że organ prowadzi statystyki z zakresu tematyki wnoszonych skarg. W ramach opracowań organ podaje chociażby jakiego obszaru działalności jednostki PSP dotyczyły skargi. Z opracowania wynika także, że organ wykorzystuje informacje z postępowań skargowych przy planowaniu i realizowaniu działalności kontrolnej oraz przy prowadzeniu działań szkoleniowych i instruktażowych. Zatem organ może również wytwarzać dodatkowe materiały będące dokumentami urzędowymi w toku postępowań skargowych. To powoduje, że organ mógł wytworzyć wiele dokumentów urzędowych w związku z jednym postępowaniem skargowym, o którym powiadomił wnioskodawcę, a co do którego nie udostępnił skarżącemu żadnych dokumentów. Skądinąd także skarżącemu jest wiadome, że w ramach rozpatrywania skargi na [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP organ jednak pozyskał od tego organu wyjaśnienia i informacje. Pomimo takiego faktu organ nie udostępnił tych dokumentów jako informację publiczną ani też nie wydał decyzji odmawiającej ich udostępnienia.

Skarżący wskazał, że w sprawie niniejszej organ rozpatrując wniosek skarżącego zajął stanowisko równoważne odmowie udzielenia informacji publicznej. Powołując się na tożsamość podmiotową organ niezasadnie odesłał skarżącego do innego postępowania, które nie było prowadzone w oparciu o przepisy u.d.i.p. Z pisma, na które organ się powołał w odpowiedzi na wniosek skarżącego, a którego treść jest znana skądinąd skarżącemu, wynika że w odniesieniu do dostępu do dokumentów wytworzonych przez organ w ramach postępowania skargowego nie istnieją odrębne regulacje prawne, w oparciu o które dochodziłoby do ustanowienia innych zasad udostępniania dokumentów i tym samym zawężania kręgu osób uprawnionych do uzyskania informacji – na zasadzie występowania odrębnych uregulowań prawnych. A zatem w sprawie niniejszej wniosek skarżącego skierowany w oparciu o przepisy u.d.i.p. nie naruszał przepisu art. 1 ust. 2 tejże ustawy, a co za tym idzie powinien być załatwiony poprzez udostępnienie żądanych wnioskiem dokumentów.

Skarżący zarzucił, iż organ nie przeprowadził żadnego postępowania wyjaśniającego z zachowaniem zasad wynikających z k.p.a. Tym samym do odmowy udostępnienia informacji publicznej doszło w sposób dowolny bez wyczerpującego i wszechstronnego przeanalizowania wszelkich aspektów niniejszej sprawy, w tym stanu prawnego regulującego dostęp do informacji publicznej. Ponadto odmowa udostępnienia informacji publicznej, jeśli organ ją posiada, zgodnie z art. 16 u.d.i.p. następuje w drodze decyzji. Jeśli zatem organ widział podstawy do ograniczenia skarżącemu dostępu do informacji publicznej, winien wydać odrębną decyzję.

Skarżący zaznaczył, iż zwrócił się do organu po informację publiczną istotną dla szerszego kręgu odbiorców. Organowi z urzędu było wiadome, po analizie złożonego wniosku i dołączonych do niego załączników, że wnioskowana informacja publiczna była także pożądana przez inną osobę fizyczną, która w oświadczeniu wprost wyraziła zainteresowanie wnioskowaną informacją. Sprawa, której dotknął skarżący wiąże się bowiem z istotnym problemem społecznym, który pozostaje w zainteresowaniu wielu osób, w imieniu których działa również skarżący.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu organ wskazał, że informacja udzielona skarżącemu pismem z dnia [...] czerwca 2025 r., jest zdaniem Komendanta Głównego PSP adekwatna do postawionych w nim zagadnień. Ponadto organ nie zgodził się ze skarżącym w zakresie kwalifikowania przez niego wewnętrznej dokumentacji i wewnętrznej korespondencji jako informacji publicznej. W ocenie Komendanta Głównego PSP jedynym dokumentem z zakresu prowadzonych postępowań skargowych posiadającym walor informacji publicznej jest zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi (odpowiedź na skargę) z uwzględnieniem przepisów o ochronie danych osobowych (anonimizacji). Komendant Główny PSP jako organ właściwy do załatwienia skargi skarżącego przekazał swoje stanowisko, kończące postępowanie w tej sprawie, na adres jego skrytki ePUAP w dniu [...] czerwca 2025 r. Wobec powyższego skarżący jest w posiadaniu dokumentu, który w ocenie organu jako jedyny z określonego przez niego zbioru dokumentów, posiada przymiot informacji publicznej, przy czym pozostała dokumentacja zdaniem organu nie odnosi się do danych publicznych określonych w przepisach art. 6 ust. 4 u.d.i.p. Pozostałe dokumenty tworzące akta sprawy skargowej mają charakter wewnętrzny i same w sobie nie stanowią informacji publicznej. Służą one bowiem wymianie informacji, zgromadzeniu materiałów oraz mogą być fragmentem przygotowań do powstania aktu tj. zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi, będącego formą działalności organu prowadzącego postępowanie. Organ powołał się przy tym na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 13 listopada 2013 r., sygn. akt P 25/12, zgodnie z którym z szerokiego zakresu przedmiotowego informacji publicznej wyłączeniu podlegają treści zawarte w dokumentach wewnętrznych, rozumiane jako informacje o charakterze roboczym (zapiski, notatki), które zostały utrwalone w formie tradycyjnej lub elektronicznej i stanowią pewien proces myślowy, proces rozważań, etap wypracowywania finalnej koncepcji, przyjęcia ostatecznego stanowiska przez pojedynczego pracownika lub zespół. W ich przypadku można bowiem mówić o pewnym stadium na drodze do wytworzenia informacji publicznej. Od "dokumentów urzędowych" w rozumieniu art. 6 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej odróżnia się zatem "dokumenty wewnętrzne" służące wprawdzie realizacji jakiegoś zadania publicznego, ale nieprzesądzające o kierunkach działania organu. Dokumenty takie służą wymianie informacji, zgromadzeniu niezbędnych materiałów, uzgadnianiu poglądów i stanowisk. Nie są jednak wyrazem stanowiska organu, wobec czego nie stanowią informacji publicznej. Dotyczy to w także korespondencji z Komendantem Wojewódzkim (w przedmiotowy przypadku [...]), w stosunku do którego Komendant Główny PSP jest w postępowaniu skargowym organem wyższego stopnia w zakresie rozpatrywania skarg dotyczących jego ([...] Komendanta Wojewódzkiego) zadań lub działalności i uzyskiwane w tym procesie pisma są traktowane jako wyjaśnienia stanowiące korespondencję wewnętrzną w ramach formacji i nieprzesądzające o wyniku postępowania. Korespondencja taka poprzez różnorodność jej form (np. nierejestrowane rozmowy telefoniczne, czy emaile wymieniane pomiędzy referentami) mogłaby po przekazaniu sprawiać wrażenie niespójnej, niekompletnej i wypaczać sens postępowania w odczuciu odbiorcy zewnętrznego.

Zdaniem Komendanta Głównego PSP dokumenty, których otrzymaniem jest zainteresowany skarżący stanowią materiały zgromadzone przez Komendę Główną PSP w toku prowadzonego postępowania skargowego, które uregulowane jest w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Do postępowania w sprawie skargi powszechnej nie stosuje się przepisów regulujących ogólne postępowanie administracyjne, w tym przepisów dotyczących udostępniania akt sprawy. W rezultacie w niniejszej sprawie nie mają także zastosowania przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nie wszystkie dokumenty wewnętrzne stanowią informację publiczną.

Organ nadmienił, że sprawa udostępnienia dokumentów związanych z przedmiotową skargą stanowiła już przedmiot oddzielnego postępowania zainicjowanego przez skarżącego w stosunku do Komendanta Głównego PSP, gdzie na wniosek skarżącego z dnia [...] czerwca 2025 r. o przekazanie dokumentów źródłowych [...] o treści: "Zwracam się z prośbą o przekazanie drogą elektroniczną dodatkowych dokumentów źródłowych, w oparciu o które organ rozpatrzył moją skargę i udzielił odpowiedzi pismem [...] z dnia [...].06.2025 r." otrzymał w dniu czerwca 2025 r. następującą odpowiedź: "(...)brak jest podstaw prawnych do udostępnienia przedmiotowej dokumentacji. Postępowanie skargowe ma charakter uproszczony i jest odrębnym postępowaniem od postępowania jurysdykcyjnego, a żaden z przepisów regulujących tryb skargowy nie ustanawia uprawnienia skarżącego do dostępu do akt. Akta postępowania skargowego są dokumentami o charakterze wewnętrznym i nie należy ich utożsamiać z aktami postępowania administracyjnego, których dostępność dla uczestników postępowania regulują przepisy art 73-74 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (...)" na czym postępowanie w tym trybie zostało zakończone.

Organ podniósł również, że wyłącznie zakres wniosku, czyli to o co pyta wnioskodawca, decyduje o możliwości albo braku możliwości udostępnienia informacji. Nie ma przy tym znaczenia, kto jest wnioskodawcą ani to czy osób zainteresowanych informacją jest więcej.

Dodatkowo organ wyjaśnił, że nie sprawuje nadzoru nad [...] Komendantem Wojewódzkim PSP. Komendant Główny PSP sprawuje nadzór wyłącznie nad jednostkami organizacyjnymi wymienionymi w art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o PSP. Komendant Główny PSP nie sprawuje funkcji nadzorczej nad [...] Komendantem Wojewódzkim PSP, natomiast jest organem wyższego stopnia w stosunku do [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji PSP oraz organem właściwym do rozpatrywania skarg dotyczących zadań lub działalności tego organu (art. 229 pkt 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Kpa) w zw. z art. 11a ust. 2 pkt 2 ustawy o PSP).

Skarżący w piśmie z dnia [...] lipca 2025 r. podtrzymał skargę. Ponadto wskazał, że organ niezasadnie wyłącza materiały urzędowe w oparciu o które sprawuje działalność publiczną, w tym skonkretyzowane materiały w oparciu o które rozpatruje skargi, a co do których nie istnieją żadne odrębne przepisy regulujące dostęp zarówno w odniesieniu do pojedynczych dokumentów jak i dokumentów będących zbiorem. Oznacza to, że organ nie ujawnia na zewnątrz informacji publicznej. Skarżący wniósł o wezwanie Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej do zajęcia stanowiska jakie konkretnie posiada dokumenty z wnioskowanego zakresu, które w jego ocenie: a) stanowią, b) nie stanowią informacji publicznej; w tym do sprecyzowania czy jest w posiadaniu wyjaśnień pisemnych składanych przez [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP w związku ze składaną na niego skargą, notatek służbowych wytworzonych i/lub przekazywanych przez ten organ w celach związanych z realizacją przez KGPSP zadań publicznych (nadzór, proces rozpatrywania skargi), pisemnych dyspozycji wydawanych temu organowi w związku z pojawieniem się skargi, albowiem jest to konieczne dla wyjaśnienia sprawy i przesądzenia czy informacje, które posiada Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej stanowią informację publiczną czy też nie; finalnie czy istniał obowiązek udostępnienia informacji publicznej czy też nie.

Organ w piśmie z dnia [...] sierpnia 2025 r. podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Dodatkowo wskazał, że nie uchyla się od zajęcia stanowiska w zakresie informacji publicznej, lecz wyraźnie zarówno w odpowiedzi na skargę, jak i odpowiadając skarżącemu wykazał, że nie każde pismo, dokument służbowy czy notatka wewnętrzna stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Dokumenty mające charakter wewnętrznych analiz, opinii roboczych, notatek służbowych sporządzanych na potrzeby wewnętrznego obiegu informacji w ramach struktury organizacyjnej PSP, nie podlegają udostępnieniu, jeżeli nie odnoszą się bezpośrednio do zadań wykonywanych wobec obywateli lub nie stanowią dokumentów urzędowych mających znaczenie z punktu widzenia interesu publicznego. W ocenie Komendanta Głównego PSP jedynym dokumentem z zakresu prowadzonych postępowań skargowych posiadającym walor informacji publicznej jest zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi (odpowiedź na skargę) z uwzględnieniem przepisów o ochronie danych osobowych (anonimizacji). Organ zwrócił uwagę, że nie sprawuje funkcji nadzorczej nad [...] Komendantem Wojewódzkim PSP, natomiast jest organem wyższego stopnia w stosunku do [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji PSP oraz organem właściwym do rozpatrywania skarg dotyczących zadań lub działalności tego organu (art. 229 pkt 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Kpa) w zw. z art. 11a ust. 2 pkt 2 ustawy o PSP). Komendant Główny PSP sprawuje nadzór wyłącznie nad jednostkami organizacyjnymi wymienionymi w art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o PSP.

Skarżący pismem z dnia [...] października 2025 r. poinformował, że do dnia dzisiejszego organ nie udostępnił wnioskowanych dokumentów związanych z postępowaniami skargowymi na [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej. Organ bezzasadnie kwalifikuje dokumenty urzędowe związane z rozpoznaniem skargi jako dokumenty wewnętrzne nie podlegające udostępnieniu. W ocenie skarżącego żadna ustawa nie ograniczyła możliwości kontroli obywatelskiej organów w zakresie rozpatrywania skarg składanych na inne organy. W świetle powyższego, w ocenie skarżącego za niedopuszczalne należy uznać kwalifikowanie dokumentów przez organ jako dokumenty wewnętrzne i zatajanie tych dokumentów przed społeczeństwem. Nie jest bowiem tak, że w postępowaniu, które dotyczy organu publicznego, i co do którego nie uregulowano odrębnie dostępu do dokumentów, jawne jest tylko końcowe stanowisko zawierające wynik sprawy. Wszelkie materiały pochodzące od organów publicznych, zakwalifikowane nie jako dokumenty prywatne, są jawne, chyba że ustawa stanowi inaczej. Trudno też przyjąć, że organ w postępowaniu skargowym działał wyłącznie o tzw. dokumenty robocze.

Nie może być bowiem takiej sytuacji, że organ kontrolowany składa wyjaśnienia organowi nadzorującemu w formie tzw. informacji roboczej, stanowiącej pewną koncepcję, rozważania myślowe. Takie działanie nie może mieć charakteru uzgadniania stanowisk.

Skoro Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej sprawuje nadzór nad podległą jednostką, którą kieruje [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej, to wszelkie przejawy sprawowania tego nadzoru winny być jawne dla obywateli.

Skarżący w piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2025 r. podtrzymał skargę. Skarżący powołując się na poglądy prezentowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazał, że za błędne należy uznać twierdzenie organu, że dokumenty, których nie udostępnił nie stanowią informacji publicznej. Podniósł, że są to dokumenty ujawnione na zewnątrz organów, które je wytworzyły. Jeżeli [...] Komendant Wojewódzki PSP wytworzył jakiś dokument i przesłał do Komendanta Głównego PSP, to dokument ten nie może być określany jako dokument wewnętrzny, albowiem służy wykonywaniu zadań władzy publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do treści art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej także p.p.s.a. Pierwszy z ww. przepisów stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Natomiast w myśl art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 p.p.s.a. odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Skarga jest dopuszczalna. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym skarga na bezczynność w przedmiocie dostępu do informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia (v. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r. sygn. akt l OSK 601/05 LEX nr 236545, postanowienie NSA z dnia 3 października 2007 r. sygn. akt I OSK 1382/07, orzeczenia.nsa.gov.pl). Pogląd ten pozostaje aktualny w obecnym stanie prawnym (v. wyrok NSA z dnia 16 marca 2021 r. sygn. akt III OSK 86/21, orzeczenia.nsa.gov.pl) i prezentuje go także Sąd rozpoznający niniejszą sprawę.

Skarżący kwestionuje w niniejszej sprawie bezczynność Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w przedmiocie rozpatrzenia punktów 2-5 wniosku z dnia [...] czerwca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Przepisy p.p.s.a. nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109).

Skarga na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania przez organ oczekiwanego przez stronę aktu lub podjęcia określonej czynności. Skarga taka wnoszona jest wówczas, gdy organ wprawdzie prowadzi postępowanie, ale – mimo ustawowego obowiązku – nie kończy go wydaniem stosownego aktu

ani nie podejmuje właściwej czynności, której domaga się strona (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, publ. LEX nr 148427 i nr 148280). Dla stwierdzenia bezczynności organu w zakresie wydania stosownego aktu lub podjęcia czynności nie ma znaczenia fakt, z jakich powodów organ zwleka z realizacją wniosku,

a w szczególności, czy zwłoka spowodowana jest zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu. Wnioskodawca ma prawo kwestionowania bezczynności organu zawsze, gdy uznaje, że żądane przez niego informacje są informacjami publicznymi i powinny być udostępnione w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902), zwana dalej u.d.i.p.

Zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Używając w art. 2 ust. 1 pojęcia "każdemu", ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji RP obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Ustawa ta reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy. Zakres podmiotowy wyznacza wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.), zaś zakres przedmiotowy obejmuje pojęcie "informacji publicznej" (art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p).

Zgodnie z brzmieniem art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Stosownie do art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej jest podmiotem zobowiązanym na gruncie u.d.i.p. albowiem jest organem władzy publicznej. Przepis art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. stanowi, że do udostępniania informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej.

Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił natomiast w art. 1 ust. 1

i art. 6 u.d.i.p. W myśl tych przepisów, informacją publiczną jest każda informacja

o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Uwzględniając wszystkie aspekty wynikające z treści tych przepisów, należy przyjąć, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d u.d.i.p.), zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.), sposobach stanowienia aktów publicznoprawnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit.c u.d.i.p.), sposobach przyjmowania i załatwiania spraw (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit.d u.d.i.p.), stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit.e u.d.i.p.), danych publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.), w tym m.in. treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających, majątku publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.). Obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.).

W ocenie Sądu w sprawie nie budzi wątpliwości, że żądana we wniosku (w punktach 2-5) informacja stanowi informację publiczną. We wniosku z dnia [...] czerwca 2025 r. wnioskodawca zwrócił się bowiem o udostępnienie informacji dotyczącej "działalności organu – przekazania dokumentów urzędowych wytworzonych w związku z nadzorem nad [...] Komendantem Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej i rozpatrywanych na niego skarg w okresie od dnia [...].03.2025 r. do dnia udzielenia odpowiedzi". Wnioskodawca wskazał, że żąda w szczególności: "2) treść wystąpienia organu nadzoru do organu, na którego została złożona skarga. 3) treść wyjaśnień organu skarżonego, 4) treść przekazanych przez skarżony organ dokumentów urzędowych w związku ze skargą, 5) dokumenty określające sposób zakończenia postępowania skargowego.".

Jak wynika z akt sprawy, organ pismem [...] z dnia [...] czerwca 2025 r. poinformował wnioskodawcę, że we wskazanym we wniosku z dnia [...] czerwca 2025 r. okresie rozpatrywał tylko skargę wnioskodawcy na działalność [...] Komendanta PSP. Organ wskazał też, że wszelkie informacje w tym zakresie zostały wnioskodawcy udzielone w piśmie z dnia [...] czerwca 2025 r., znak [...] oraz z dnia [...] czerwca 2025 r., znak [...].

W pismach tych organ informował wnioskodawcę m.in., że "postępowanie skargowe ma charakter uproszczony i jest odrębnym postępowaniem od postępowania jurysdykcyjnego, a żaden z przepisów regulujących tryb skargowy nie ustanawia uprawnienia skarżącego do dostępu do akt. Akta postępowania skargowego są dokumentami o charakterze wewnętrznym i nie należy ich utożsamiać z aktami postępowania administracyjnego, których dostępność dla uczestników postępowania regulują przepisy art. 73-74 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (...)".

Z całokształtu okoliczności sprawy wynika, że w okresie wskazanym we wniosku wpłynęła tylko jedna skarga na działalność Komendanta [...] PSP i złożona została ona przez wnioskodawcę. Skarga ta zakwalifikowana została jako skarga wniesiona w trybie art. 227 k.p.a.

W związku z tym, że żądania zawarte w punkcie 2 i 3 dotyczą dokumentów wytworzonych odpowiednio przez: Komendanta Głównego PSP (wystąpienie do [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP w związku ze skargą skarżącego wniesioną w trybie art. 227 k.p.a., co wynika z całokształtu okoliczności sprawy, albowiem organ wyjaśnił wnioskodawcy, że w okresie wskazanym we wniosku wniesiona została tylko jego skarga) oraz przez [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP (wyjaśnienia złożone przez ten organ Komendantowi Głównemu PSP w związku ze skargą wnioskodawcy w odpowiedzi na wystąpienie Komendanta Głównego PSP), stanowią one żądania udostepnienia informacji publicznej. Żądania te dotyczą bowiem dokumentów urzędowych, wytworzonych w związku z działalnością tych organów w nawiązaniu do skargi wniesionej przez wnioskodawcę w trybie art. 227 k.p.a.

Żądanie dotyczyło zatem dokumentów, pism wytworzonych przez organ w nawiązaniu do prowadzonej działalności. Podkreślenia wymaga, że każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub tylko odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych stanowi informację o sprawie publicznej. Informację publiczną stanowi m.in. informacja o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania władz publicznych i (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.), a także wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów przeprowadzających kontrole.

Także żądanie zawarte w punkcie 4 wniosku, tj. żądanie udostępnienia treści przekazanych przez skarżony organ dokumentów urzędowych w związku ze skargą, jak również dokumenty określające sposób zakończenia postępowania skargowego (punkt 5 wniosku) stanowią żądania udostępnienia informacji publicznej. Żądanie zawarte w punkcie 4 wniosku nie dotyczy jakiejkolwiek korespondencji, czy pism przekazanych w związku ze skargą wnioskodawcy przez [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP Komendantowi Głównemu PSP, ale "dokumentów urzędowych". Żądanie nie dotyczy zatem dokumentacji wewnętrznej, ale w sposób jednoznaczny obejmuje wyłącznie dokumenty urzędowe. Zatem bezspornie żądanie dotyczy informacji publicznej.

Dokument urzędowy to treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów kodeksu karnego w ramach jego kompetencji skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy (art. 6 ust. 2). Treść i postać dokumentów urzędowych stanowi dane publiczne (art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.).

Komendant Główny PSP, jak wynika z nadesłanej na wezwanie Sądu dokumentacji, która nie podlegała udostępnieniu skarżącemu, jest w posiadaniu żądanych w punkcie 2, 3 i 4 dokumentów urzędowych.

Sąd nie podziela wyrażonego w odpowiedzi na skargę twierdzenia organu, że żądane przez wnioskodawcę w tych punktach wniosku dokumenty należy w tym wypadku traktować tak jak korespondencję wewnętrzną, nie przesądzającą o wyniku postępowania skargowego.

Informacją publiczną jest treść informacji wytworzonych m.in. przez organy władzy publicznej, w tym dokumenty urzędowe. Należy zwrócić uwagę na różnicę pomiędzy dokumentami, które stanowią informację publiczną i dokumentami roboczymi (wewnętrznymi). W orzecznictwie przyjmuje się, że dokumentami wewnętrznymi są dokumenty o charakterze roboczym, które zostały utrwalone w formie tradycyjnej lub elektronicznej i stanowią pewien proces myślowy, proces rozważań, etap wypracowywania finalnej koncepcji, przyjęcia ostatecznego stanowiska przez pojedynczego pracownika lub zespół. Stanowią one pewien etap na drodze do wytworzenia informacji publicznej (por. m.in. wyroki NSA z: 4 lutego 2016 r., sygn. akt I OSK 2223/14; 24 września 2015 r., sygn. akt I OSK 1681/14; 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 666/12 orzeczenia.nsa.gov.pl).

Założeniem ustawy o dostępie do informacji publicznej było zapewnienie w drodze dostępu do informacji publicznej społecznej kontroli nad działalnością m.in. organów administracji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2015 r. sygn. akt I OSK 1645/14). Prawo do informacji publicznej to prawo do informacji o działalności podmiotów wskazanych w Konstytucji RP, tj. o takiej aktywności tych podmiotów, która jest ukierunkowana na wypełnianie określonych zadań publicznych i realizowanie określonych interesów i celów publicznych, co nie jest tożsame z każdym przejawem aktywności tych organów. Niewątpliwie jednak żądane dokumenty urzędowe stanowią informację publiczną.

W związku z tym brak było podstaw do uznania za zasadne stanowiska organu o wewnętrznym charakterze dokumentów żądanych w punktach 2, 3, 4 wniosku. Twierdzenie organu, że żądane dokumenty służyły wymianie informacji, zgromadzeniu materiałów oraz mogą być fragmentem przygotowań do powstania aktu tj. zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi, nie zmienia tego, że jako dokumenty urzędowe stanowią dane publiczne. Podkreślenia wymaga, że wnioskodawca jednoznacznie wskazał w punkcie 4 wniosku na żądanie udostępnienia treści przekazanych przez skarżony organ dokumentów urzędowych w związku ze skargą. Żądanie nie dotyczyło zatem pism, które nie przybrały formy dokumentu urzędowego. Jak wskazano już wyżej, dokumentem urzędowym, w świetle 6 ust. 2 u.d.i.p., jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy. Tę definicję wyczerpują, poza dokumentami wskazanymi w punkcie 2 i 3, także niektóre dokumenty żądane w punkcie 4 (stanowiące dokumenty urzędowe), i informacja żądana w punkcie 5 wniosku.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że Sprawozdanie z czynności wyjaśniających prowadzonych w sprawie skargowej "stanowi swoistego rodzaju streszczenie tego, jakie czynności były podejmowane w ramach postępowania skargowego prowadzonego na podstawie przepisów Działu VIII Rozdziału 2 K.p.a., analizę dokonanych ustaleń pod kątem stwierdzenia zaniedbań lub nienależytego wykonywania zadań przez pracowników organu administracji publicznej, naruszenia praworządności lub interesu skarżącego, przewlekłego lub biurokratycznego załatwiania sprawy oraz wnioski z tej analizy płynące. Stanowi zatem oficjalny dokument z postępowania w sprawie, podpisany przez funkcjonariusza i złożony do akt sprawy." (v. wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 grudnia 2023 r. sygn. akt II SAB/Wa 393/23; wyrok NSA z dnia 12 listopada 2024 r. sygn. akt III OSK 942/24, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przyjąć należy zatem, że pismo informacyjne skierowane do wnioskodawcy załatwiające skargę dotyczącą działalności organu, żądane w punkcie 5 wniosku, stanowi informację publiczną (raz jeszcze przypomnienia wymaga, że w okresie wskazanym we wniosku wpłynęła tylko skarga wnioskodawcy na działania Komendanta [...] Wojewódzkiego PSP).

W sytuacji, gdy żądanie wniosku dotyczy informacji będącej informacją publiczną, tak jak w niniejszej sprawie, organ ma obowiązek: 1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej, co winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku oraz w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem; 2) wydać, na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, 3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie lub 4) poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji.

W sprawie tej organ w odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia [...] czerwca 2025 r. nie udostępnił wnioskodawcy informacji żądanych w punktach 2-4 wniosku.

Jak wskazano już wyżej, organ pismem z dnia [...] czerwca 2025 r. poinformował wnioskodawcę, że we wskazanym okresie rozpatrywał tylko skargę wnioskodawcy na działalność [...] Komendanta PSP. Organ wskazał też, że wszelkie informacje w tym zakresie zostały wnioskodawcy udzielone w piśmie z dnia [...] czerwca 2025 r. oraz z dnia [...] czerwca 2025 r.

W piśmie z dnia [...] czerwca 2025 r. organ informował wnioskodawcę m.in., że akta postępowania skargowego są dokumentami o charakterze wewnętrznym. Skarżący żądał zaś udostępnienia dokumentów urzędowych.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnienie informacji publicznej następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.

W świetle powyższego Sąd, rozpoznając skargę na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia punktów 2-5 wniosku z dnia [...] czerwca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej, stwierdził, że organ pozostawał w bezczynności w rozpatrzeniu punktów 2-4 wniosku skarżącego na dzień wniesienia niniejszej skargi, jak również pozostaje w bezczynności na dzień orzekania przez Sąd w niniejszej sprawie. Organ nie udostępnił bowiem żądanej w punktach 2-4 wniosku informacji publicznej w ustawowym terminie 14 dni, nie wydał też w tym terminie decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

Z tych względów Sąd zobowiązał organ do rozpatrzenia punktów 2-4 wniosku z dnia [...] czerwca 2025 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Jeśli w ocenie organu określone żądane informacje publiczne (składające się na żądane dokumenty urzędowe, o których mowa w punktach 2-4 wniosku) nie podlegają udostępnieniu ze względu na ustawowe ograniczenia bądź z innych przyczyn przewidzianych w u.d.i.p. (art. 5 i art. 3 u.d.i.p.), powinno to znaleźć wyraz w decyzji administracyjnej. Decyzja taka wydana na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. wymaga należytego uzasadnienia.

Sąd stwierdził jednocześnie, że bezczynność organu w rozpatrzeniu punktów 2-4 wniosku nie miała w tej sprawie miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Organ podjął w tej sprawie działanie w ustawowym terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku i choć Sąd nie podzielił stanowiska organu, że żądane dokumenty nie stanowią informacji publicznej, to powyższe nie daje podstaw do przypisania bezczynności organu we wskazanym zakresie charakteru rażącego naruszenia prawa.

Pod pojęciem rażącego naruszenia prawa ujmuje się sytuację, w której bez żadnej wątpliwości można stwierdzić, że naruszono prawo, a więc sytuację, w której to naruszenie jest oczywiste (por. wyrok NSA z 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12). Jest to stan, w którym naruszenie to jest istotne, a więc niedające się pogodzić z regułami demokratycznego państwa prawa. W świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, oceniając charakter bezczynności nie można pominąć więc charakteru sprawy, jak i specyfiki trybu jej załatwienia (wyrok NSA z 18 marca 2015 r., sygn. I OSK 585/15). W przypadku przekroczenia przez organ ustawowego terminu załatwienia sprawy, o tym, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa nie decyduje tylko sam przedmiot sprawy, ale wszystkie okoliczności z tym związane, w tym szczególnie czas trwania bezczynności (wyrok NSA z 8 lipca 2015 r., sygn. akt I OSK 237/15). Bezczynność o charakterze rażącego naruszenia prawa ma miejsce wówczas, gdy w sposób jednoznaczny i znaczący doszło do przekroczenia terminów określonych przepisami prawa na dokonanie danej czynności, a zarazem nie zachodzą okoliczności ekskulpujące tę bezczynność organu (wyrok NSA z 8 lipca 2015 r., sygn. I OSK 1514/14).

Niewłaściwy sposób zastosowania u.d.i.p. nie stanowi w tej sprawie przesłanki kwalifikowania bezczynności organu jako rażącego naruszenia prawa. Z treści odpowiedzi organu do wnioskodawcy nie wynika, aby zmierzano do celowego pozbawienia wnioskodawcy dostępu do informacji publicznej. Organ podejmował działania na gruncie u.di.p., które w jego ocenie stanowiły rozpatrzenie wniosku.

Odnosząc się natomiast do skargi na bezczynność w zakresie rozpatrzenia przez organ punktu 5 wniosku z dnia [...] czerwca 2025 r. wskazania wymaga, że Komendant Główny PSP jako organ właściwy do załatwienia skargi skarżącego przekazał skarżącemu, jeszcze przed wystąpieniem z wnioskiem z dnia [...] czerwca 2025 r., pismo z dnia [...] czerwca 2025 r. [...] będące stanowiskiem kończącym postępowanie skargowe na działalność [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP. Organ skierował zatem do skarżącego, jeszcze przed złożeniem wniosku z dnia [...] czerwca 2025 r., informację o sposobie zakończenia postępowania skargowego. Pismo to podpisane zostało z upoważnienia Komendanta Głównego PSP przez Zastępcę Komendanta Głównego PSP.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz informację przekazaną wnioskodawcy przez organ, że w okresie wskazanym we wniosku wpłynęła tylko skarga wnioskodawcy na działalność Komendanta [...] Wojewódzkiego PSP, stwierdzić należało, że organ nie pozostawał w bezczynności w rozpatrzeniu punktu 5 wniosku z dnia [...] czerwca 2025 r. na dzień wniesienia skargi. Żądana informacja była bowiem w posiadaniu skarżącego przed wniesieniem skargi na bezczynność organu. Skarga w tym zakresie podlegała zatem oddaleniu.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie,

na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), orzekł, jak w punkcie 1 wyroku. W punkcie 2 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 149 § 1a powołanej ustawy. W punkcie 3 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 151 powołanej ustawy. O zwrocie kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, jak w punkcie 4 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 powołanej ustawy. Do kosztów tych Sąd zaliczył uiszczony przez skarżącego wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł.