Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej B. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 czerwca 2025 r. sygn. akt I SA/Łd 199/25 w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 10 lutego 2025 r. nr 1001-IEW-3.7113.68.2024.12.U71.KM w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w punkcie 2 postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 stycznia 2026 r., sygn. akt III FSK 1210/25, w ten sposób, że w miejsce błędnie wskazanego podmiotu z którego rachunku zarządzono na rzecz skarżącej spółki zwrot kwoty wpisu od skargi kasacyjnej tj. "Naczelnego Sądu Administracyjnego" wpisać prawidłowo "Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi".

W sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 stycznia 2026 r., sygn. akt III FSK 1210/25, błędnie wskazano podmiot, z którego rachunku zarządzono na rzecz skarżącej zwrot kwoty wpisu od skargi kasacyjnej tj. Naczelny Sąd Administracyjny zamiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi. Naczelny Sąd Administracyjny uznał to za oczywistą omyłkę pisarską, ponieważ w aktach sprawy znajduje się dowód zapłaty wpisu od skargi kasacyjnej uiszczony na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie można postanowić na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 156 § 2 p.p.s.a. Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepisy te mają zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, natomiast zgodnie z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

W tym stanie rzeczy, na podstawie powyższych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny sprostował sentencję postanowienia.