drukuj    zapisz    Powrót do listy

6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s, Koszty sądowe, Inspektor Nadzoru Budowlanego, Oddalono zażalenie
Odrzucono zażalenie, II OZ 1118/25 - Postanowienie NSA z 2025-10-08, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II OZ 1118/25 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2025-10-08 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-07-04
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Zdzisław Kostka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 1039/25 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2026-02-06
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935 art. 214 par. 2, art. 184, art. 173 par. 2, art. 180, art. 178, art. 198, art. 32, art. 33
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja

Dnia 8 października 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 8 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń D. K., D. K. i K. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 1039/25 w przedmiocie wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 marca 2025 r., nr 232/2025 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1/ oddalić zażalenie K. P. i D. K., 2/ odrzucić zażalenie D. K.

Uzasadnienie

Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 marca 2025 r., nr 232/2025, w przedmiocie nakazu rozbiórki, zarządzeniem z 13 maja 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 1039/25, wezwał skarżące do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w wysokości 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skarżące oraz D. K. wnieśli na to zarządzenie pismami z 10 i 16 czerwca 2025 r. (k. 18 i 23 akt sądowych) zażalenia.

Rozpoznając zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie K. P. i D. K. nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury 500 zł. Prawidłowo zatem ustalono wysokość przysługującego w niniejszej sprawie wpisu sądowego od skargi na decyzję, którą nakazano skarżącym K. P. i D. K. rozbiórkę obiektu budowlanego typu blaszak nietrwale połączonego z gruntem. Prawidłowo także wzięto pod uwagę art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), z którego wynika, że pismo wnoszone przez kilka osób podlega jednej opłacie, gdy uprawnienia lub obowiązki tych osób związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja nakazująca

dwóm skarżącym rozbiórkę obiektu budowlanego, co oznacza, że ich uprawnienia i obowiązki są wspólne. Dlatego też w okolicznościach tej sprawy D. K. i K. P., na podstawie art. 214 § 2 p.p.s.a., prawidłowo zostały wezwane do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, a nie każda z nich po 500 zł. Przy czym zaznaczyć należy, że na ocenę prawidłowości zaskarżonego zarządzenia nie mogły wpłynąć argumenty zażalenia odwołujące się do sytuacji finansowej skarżących.

W związku z powyższym NSA uznał zaskarżone zarządzenie za zgodne z prawem i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a. postanowił jak w pkt 1 sentencji.

Natomiast zażalenie wniesione przez D. K. na zarządzenie z 13

maja 2025 r. NSA uznał za niedopuszczalne i jako takie odrzucił z przyczyn podmiotowych. Zgodnie z art. 173 § 2 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. zażalenie na zarządzenie może wnieść strona postępowania, zaś D. K. w świetle art. 32 i art. 33 p.p.s.a. nie jest stroną postępowania.

W tych okolicznościach NSA, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 2 sentencji.



Powered by SoftProdukt