Do skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej rozgraniczenia działek A. B. dołączyła urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF). Zaznaczyła w nim, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Z danych wniosku i dołączonej do niego dokumentacji wynika, że skarżąca jest osobą cierpiącą na liczne schorzenia, w związku z którymi pozostaje pod stałą kontrolą lekarzy różnych specjalności (tj. endokrynologa, kardiologa, reumatologa, urologa, neurologa, ortopedy, onkologa). Z koniecznością leczenia wiążą się także wyjazdy do kliniki do G. W ostatnim czasie jej stan zdrowia pogorszył się z uwagi na pojawienie się nowych chorób, co w konsekwencji spowodowało zwiększenie wydatków na lekarstwa i dojazdy do lekarzy. Wnioskodawczyni mieszka w domu o powierzchni 48 m.kw. Na jej majątek składają się także nieruchomość rolna – 1,64 ha oraz zabudowania gospodarcze. Wszelkie obciążenia finansowe związane z gospodarstwem rolnym ponosi jej córka, której przekazała go ustnie. Jedyny dochód wnioskodawczyni to kwota 1206 zł uzyskiwana tytułem emerytury. Jako swoje comiesięczne wydatki strona wskazała: 600 zł – utrzymanie mieszkania wraz z jego ubezpieczeniem oraz 500 zł wydatkowane na lekarstwa i dojazdy na konsultacje lekarskie.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Żądanie A. B. dotyczy zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Powyższe granice przesądzają, iż strona domaga się wsparcia od Państwa w najszerszym możliwym zakresie, na co wskazuje treść art. 245 § 2 P.p.s.a. Warunkiem uzyskania prawa pomocy w takim właśnie zakresie jest - w myśl art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. - wykazanie przez składającego wniosek, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast, jeśli strona wykaże, że poza zakresem jej możliwości płatniczych znajduje się poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, wówczas możliwe jest przyznani jej prawa pomocy w zakresie częściowym – art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Ocena wniosku A. B. prowadzi do konkluzji o jego pełnej zasadności. Skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jest osobą cierpiącą na liczne schorzenia, z czym związane są wysokie wydatki na lekarstwa oraz dojazdy do ośrodków leczniczych, w tym znacznie oddalonych od miejsca zamieszkania (do G.). Środki, które skarżąca wydaje na zaspokojenie swych podstawowych potrzeb wyczerpują praktycznie całość uzyskiwanego przez nią dochodu. W takiej sytuacji, poniesienie przez nią kosztów sądowych w zainicjowanej jej skargą sprawie (obecnie ich wysokość to 200 zł – wpis od skargi) oznaczałoby z pewnością uszczerbek w koniecznym utrzymaniu. Pokrywając tego rodzaju koszty skarżąca nie mogłaby bowiem ponieść wydatku np. na niezbędne w jej wypadku leczenie, zakup żywności czy też pokrycie opłat związanych z utrzymaniem mieszkania. Tym bardziej więc poza jej możliwościami finansowymi byłoby poniesienie wydatku na wynagrodzenie profesjonalnego zastępcy prawnego. W takiej sytuacji, zapewnienie skarżącej prawa do sądu wymaga zwolnienia jej od wszelkich kosztów sądowych w niniejszej sprawie oraz ustanowienia adwokata. Przesądza o tym zły stan zdrowia strony generujący wysokie wydatki.
O powyższym orzeczono na podstawie art. 258 § 1, § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
