Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Korzeniowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2025 r., sygn. akt II SAB/Wa 571/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K.J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 4 sierpnia 2024 r. o uzupełnienie postanowienia postanawia oddalić zażalenie.

Pismem z dnia 9 września 2024 r. K.J. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem platformy e-PUAP, skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 4 sierpnia 2024 r. o uzupełnienie postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 15 listopada 2024 r., wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej własnoręczne podpisanie i przesłanie do Sądu za pośrednictwem pocztowej przesyłki poleconej lub nadesłanie za pośrednictwem platformy e-PUAP skargi opatrzonej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 15 listopada 2024 r. (urzędowe poświadczenie doręczenia - k. 34 akt sądowych).

Skarżący w piśmie z dnia 15 listopada 2024 r. wyjaśnił, że w dniu 7 października 2024 r. nie składał żadnej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę na bezczynność organu złożył 9 września 2024 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 10 grudnia 2024 r., wezwał pełnomocnika organu do nadesłania, w terminie 7 dni, oryginału skargi z dnia 9 września 2024 r. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 4 sierpnia 2024 r. o wydanie orzeczenia uzupełniającego oraz doręczył odpis pisma skarżącego z dnia 15 listopada 2024 r.

W dniu 7 stycznia 2025 r. organ ponownie przekazał do Sądu skargę opatrzoną nieprawidłowym podpisem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 13 stycznia 2025 r., wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi z dnia 9 września 2024 r., w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 46 § 1 ust. 4 w zw. z art. 46 § 2a p.p.s.a.), poprzez podpisanie skargi. Ponadto wyjaśniono skarżącemu, że pismo wnoszone do sądu administracyjnego w formie dokumentu elektronicznego (również ewentualne załączniki tego pisma) musi zostać podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 7 lutego 2025 r. (urzędowe poświadczenie doręczenia - k. 99 akt sądowych).

Postanowieniem z dnia 4 marca 2025 r. sygn. akt II SAB/Wa 571/24 WSA w Warszawie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 1 "ust. 4" p.p.s.a. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że skarżący nie wykonał wezwania i nie nadesłał podpisanej skargi.

Pismem z dnia 18 marca 2025 r. skarżący wywiódł zażalenie na ww. postanowienie WSA w Warszawie z 4 marca 2025 r. sygn. akt II SAB/Wa 571/24.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Powodem odrzucenia skargi w niniejszej sprawie było uznanie, że w terminie do tego przewidzianym pomimo wezwania przez Sąd skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi wniesionej za pośrednictwem platformy ePUAP, poprzez podpisanie jej podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, nie dopełniono tego obowiązku.

Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać jej podpis albo podpis jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie natomiast z art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Za każdym razem, gdy strona składa pismo w formie elektronicznej do akt sprawy prowadzonej w formie papierowej winien być dołączony raport weryfikacji podpisu elektronicznego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12.05.2020 r., II FZ 106/20).

W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarga złożona przez skarżącego za pośrednictwem ePUAP na opisane w sentencji postanowienie Komendanta Głównego Policji została opatrzona podpisem elektronicznym, jednak z raportu weryfikacji podpisu elektronicznego wynika, że status podpisu został negatywnie zweryfikowany, zaś z wyniku weryfikacji podpisu wynika, że jest nieprawidłowy.

W tym stanie sprawy Sąd pierwszej instancji prawidłowo stwierdził w zaskarżonym postanowieniu, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego poprzez nadesłanie podpisanej skargi, mimo prawidłowego doręczenia wezwania oraz prawidłowego pouczenia, że niewykonanie wezwania skutkować będzie odrzuceniem skargi i dalej na mocy art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 46 § 1 ust. 4 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.

Treść art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. nie pozostawia wątpliwości, że brak podpisania skargi uniemożliwia uznanie, że skarga została skutecznie złożona, co w konsekwencji nie pozwala na nadanie jej – jako wciąż obarczonej brakiem formalnym – dalszego biegu i stanowi podstawę do jej odrzucenia. W treści zażalenia nie przedstawiono argumentację nie związaną z podstawami odrzucenia skargi w niniejszej sprawie.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu zażalenia.