L. S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 lutego 2011 r. wydaną w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Jednocześnie skarżący wystąpił o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Skarżący podniósł szereg zarzutów przeciwko zaskarżonej decyzji nie wskazał jednak żadnej argumentacji dotyczącej wstrzymania wykonania decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w skrócie p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna we wniosku wskazać okoliczności uprawdopodobniające niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa osoba wnioskująca o wstrzymanie wykonania decyzji jest obowiązana wykazać, że w konkretnej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r. II SA/Gd 652/08, baza Lex nr 477258, postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r. II OZ 766/08, baza Lex nr 493672). W sprawie brak jakichkolwiek konkretnych danych, które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji.
Należy podkreślić, że rozstrzygniecie w zakresie wstrzymania zaskarżonego aktu ma charakter uznaniowy i Sąd może ale nie musi wstrzymać aktu nawet w przypadku wykazania przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd uwzględnił również fakt, że sprawa w niedługim czasie zostanie wyznaczona na rozprawę.
Na tym etapie postępowania przedmiotem analizy Sądu jest jedynie zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., a nie wypowiadanie się na temat przyszłego, merytorycznego rozstrzygnięcia.
W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., rozstrzygnął jak w sentencji.
