Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Andrzej Mącznik po rozpoznaniu 29 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na pismo Zarządu Województwa z 9 kwietnia 2026 r. nr [...] [...] [...] w przedmiocie odmowy wypłaty wsparcia postanawia: odrzucić skargę.

Zarząd Województwa reprezentowany przez Dyrektora Ś. Biura Rozwoju Regionalnego pismem z 9 kwietnia 2026 r. nr [...] [...] [...] poinformował G. K. (Gmina) o odmowie wypłaty wsparcia. W treści ww. pisma poinformowano Gminę, że w wyniku rozpatrzenia wniosku o płatność końcową złożonego 31 grudnia 2025 r. w ramach inwestycji [...] Inwestycje w zrównoważoną gospodarkę wodno-ściekową na obszarach wiejskich na podstawie umowy o objęcie wsparciem bezzwrotnym z planu rozwojowego nr [...] z 3 kwietnia 2025 r. w oparciu o § 7 ust. 6 umowy o objęcie wsparciem odmawia wsparcia w całości. Nadto wyjaśnił, że powodem odmowy wypłaty całości wsparcia jest niespełnienie warunków wypłaty wsparcia określonych w § 7 ust. 1 pkt 3 umowy o objęcie wsparciem w związku z § 4 pkt 3 umowy o objęcie wsparciem, tj. niezrealizowanie zobowiązania dotyczącego niefinansowania kosztów przedsięwzięcia z udziałem innych środków publicznych, celem uniknięcia podwójnego finansowania.

G. K. wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na ww. pismo z 9 kwietnia 2026 r. i wniosła o jego uchylenie. Zarzuciła:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 7 ust. 6 w zw. z § 4 pkt 3 umowy o objęcie wsparciem, poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że w sprawie doszło do podwójnego finansowania, podczas gdy Gmina sfinansowała z różnych źródeł odrębne zakresy kosztowe tej samej inwestycji,

2. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego i nieuwzględnienie wyjaśnień Gminy, że żaden konkretny koszt nie został sfinansowany dwukrotnie,

3. naruszenie przepisów postępowania poprzez nieumieszczenie w decyzji odmownej informacji o możliwości odwołania się przez Gminę do organu wyższej instancji w celu zaskarżenia ww. decyzji,

4. błędne ustalenie stanu faktycznego polegające na przyjęciu, że środki z KPO finansują wkład własny w programie [...] [...], podczas gdy oba programy finansują różne części składowe szerokiego zamierzenia inwestycyjnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej o oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2025 r., poz. 143, dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Rozpoznając skargę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. I tak na podstawie art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;

4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.). Nadto sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi strona skarżąca uczyniła pismo Zarządu Województwa, w imieniu którego działał Dyrektor Ś. Biura Rozwoju Regionalnego z 9 kwietnia 2026 r. informujące Gminę o odmowie wypłaty wsparcia w całości.

Skierowane do strony skarżącej pismo nie jest natomiast ani decyzją, ani postanowieniem, które podlega zaskarżeniu na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. W związku z tym podstaw kontroli zaskarżonego aktu nie można upatrywać w tych przepisach. Dopuszczalności rozpoznania skargi przez sąd nie można także doszukiwać się w oparciu o przepis art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Czynność organu polegająca na wypełnieniu obowiązku informacyjnego w związku ze złożonym wnioskiem o płatność końcową 31 grudnia 2025 r. dotyczącym realizowanej inwestycji przez Gminę i zawartej umowy o wsparcie bezzwrotne, została podjęta w ramach obsługi wniosku o płatność w ramach KPO i wyrażona w ww. piśmie z 9 kwietnia 2026 r.

Skoro zaskarżone przez stronę skarżącą pismo zostało wydane w ramach czynności związanych z obsługą bieżącą wniosku o płatność i wypełniło jedynie rolę informacyjną, to nie podlega ono kontroli sądu administracyjnego, o czym wyraźnie stanowi art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Dodania wymaga, że zaskarżone przez stronę pismo nie mieści się również w żadnej kategorii aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a-7 p.p.s.a., a zatem żaden z tych przepisów nie mógł stanowić podstawy do podjęcia działań kontrolnych przez sąd. Z oczywistych względów skarga nie mogła zostać również rozpoznana w oparciu o przepisy art. 3 § 2 pkt 8-9 p.p.s.a., albowiem dotyczą one rozpoznania skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym

(art. 58 § 3 p.p.s.a.).

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.