Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 9 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 320/25 w sprawie ze skargi L. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 8 stycznia 2025 r., nr SKO.4106.1078.2023 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zasiłku stałego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 7 kwietnia 2025 r. odrzucił skargę L. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 8 stycznia 2025 r., nr SKO.4106.1078.2023, w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zasiłku stałego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżąca pismem z 14 marca 2025 r. została wezwana do uzupełniania braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało jej doręczono 18 marca 2025 r. Skarżąca w piśmie nadanym 26 marca 2025 r. wskazała swój numer PESEL, jednakże uczyniła to po upływie siedmiodniowego terminu i z tego względu Sąd I instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") skargę odrzucił.

Zażalenie na to postanowienie złożyła L. Z., wskazując, że przekroczenie terminu do uzupełnienia braków było przez nią niezawonione, gdyż choruje na schizofrenię i posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności. W tym kontekście stwierdziła, że nie wiedziała, że przekroczyła termin a nikt z pracowników MOPS, z których pomocy korzysta, również jej o tym nie poinformował.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego, a ponadto zawierać inne elementy, wskazane w ustawie. Jednym z wymogów formalnych, jakie ustawa stawia pierwszemu w sprawie pismu procesowemu, jest konieczność wskazania w nim numeru PESEL osoby wnoszącej pismo (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). W sytuacji zaś, gdy nie uzupełniono braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd skargę odrzuca (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Podkreślić w tym miejscu ponadto należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale o sygn. akt II GPS 3/22 wskazał, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.

W niniejszej sprawie, pismem z 14 marca 2025 r., skarżąca została wezwana do podania numeru PESEL – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 27). Jak wynika z akt sprawy, wezwanie to doręczono skarżącej 18 marca 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 29). Termin na uzupełnienie braku bezskutecznie upłynął więc 25 marca 2025 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie wykonała wezwania, co prawidłowo skutkowało odrzuceniem skargi przez Sądu I instancji. Dla zachowania powyższego terminu bez znaczenia pozostaje fakt, że skarżąca w piśmie nadanym w placówce pocztowej operatora wyznaczonego 26 marca 2025 r. wskazała swój numer PESEL, gdyż uczyniła to z uchybieniem terminu. Czynność taka jest więc bezskuteczna. Co więcej, wpływ na to nie ma również podnoszona przez skarżącą okoliczność braku wiedzy o przekroczeniu terminu czy fakt choroby psychicznej i niepełnosprawności, skoro przepis prawa obliguje Sąd do odrzucenia skargi bez względu na okoliczności towarzyszące uchybieniu terminowi.

Mając powyższe na uwadze, wobec stwierdzenia, że skarżąca – mimo stosownego wezwania – nie usunęła braku formalnego skargi w postaci podania numeru PESEL, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zasadnie Sąd I instancji skargę tę odrzucił.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.