drukuj    zapisz    Powrót do listy

6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, Inne, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Oddalono zażalenie, II FZ 204/20 - Postanowienie NSA z 2020-05-13, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II FZ 204/20 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2020-05-13 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-03-18
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Bogusław Dauter /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I SA/Bd 682/18 - Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 2019-11-29
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 220 §1 i §3, art. 227 §1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Bogusław Dauter, po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 29 listopada 2019 r. sygn. akt I SA/Bd 682/18 w sprawie ze skargi S.L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 11 lipca 2018r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 29 listopada 2019 r., I SA/Bd 682/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę S.L., na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z 11 lipca 2018 r., w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia, z powodu jej nieopłacenia.

Z akt sprawy wynika, że skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który zarządzeniem z 20 listopada 2018 r. pozostawiono bez rozpoznania, z uwagi na niezachowanie właściwej formy urzędowego formularza.

Na postanowienie odrzucające skargę strona wniosła zażalenie na podstawie art. 227 §1 p.p.s.a., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zwolnienie od ponoszenia kosztów postępowania w całości i skierowania skargi z 20 sierpnia 2018 r. do rozpatrzenia merytorycznego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy WSA w Bydgoszczy do ponownego rozpatrzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie stwierdzenia braków formalnych pisma, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela twierdzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, że skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi w zakreślonym przez sąd terminie, wobec czego sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę.

Zasadnie również sąd pierwszej instancji stwierdził, iż ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w wezwaniu do wykonania prawomocnego wezwania o uiszczenie wpisu sądowego pozostaje bez wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia do uiszczenia wpisu. Nieuiszczenie wpisu przez skarżącego w terminie wskazanym w wezwaniu sądu powoduje, że skarga, jako nieopłacona podlegała odrzuceniu.

Skarżący zaś, w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi, nie podał żadnych nowych okoliczności ani zarzutów pod adresem skarżonego postanowienia.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak sentencji.



Powered by SoftProdukt