I SA/WA 1213/04
U Z A S A D N I E N I E
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się do sądu administracyjnego po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków odwoławczych ustawa nakazuje rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej ustawy). Zatem w przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków na decyzję lub postanowienie to wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.
W przedmiotowej sprawie A. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...] o sprostowaniu oczywistej omyłki w postanowieniu Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] stycznia 2002 r., nr [...]. Zaskarżone postanowienie jest postanowieniem wydanym przez ministra w pierwszej instancji. Zgodnie z art. 127 § 3 w związku z art. 144 k.p.a. strona niezadowolona z postanowienia ministra wydanego w pierwszej instancji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, o czym skarżący został pouczony w zaskarżonym postanowieniu.
Z powyższych względów skarga wniesiona do sądu z pominięciem administracyjnego toku instancji jest niedopuszczalna, co prowadzi do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
